03 Απριλίου 2008



2 Βλέπω γύρω μου..

"Στην Ελλάς του 2000 γίναν όλοι Βουλευτάδες και δεινοί τραγουδιστάδες" (Στ. Καζαντζίδης) Βλέπω γύρω μου ένα μπάχαλο, μια ανοργανωσιά χωρίς προηγούμενο, μια χώρα να εμπαίζεται απο παντού και να διαπομπεύεται σαν μοιχαλίδα στους δρόμους, βλέπω έναν λαό αγανακτισμένο, που δεν ξέρει τι ξημερώνει το αύριο, κάνοντας απο την μιζέρια του παράτολμα ανοίγματα και πανάκριβα λάθη. Βλέπω πολιτικάντηδες να ερωτοτροπούν καθημερινώς με αξιώματα και παχυλούς μισθούς, χωρίς ποτέ να νοιάστηκαν πώς τα φέρνει βόλτα ο κάθε απλός μεροκαματιάρης άνθρωπος σε τούτο τον τόπο. Βλέπω οικογένειες να διαλύονται εν μιά νυκτί, απο το βάρος των προβλημάτων, της φτώχειας και της ανέχειας. Βλέπω ιερείς να έχουν γίνει επικριτές πάντων, χωρίς ποτέ να κάνουν οι ίδιοι αυτοκριτική, έχοντας γίνει οι ίδιοι επιχειρηματίες, καταντώντας εκ νέου τις εκκλησίες "οίκους εμπορίου". Βλέπω να πληθαίνουν παιδιά, που μεγαλώνουν με έναν γονιό ή με κανέναν, παιδιά στα φανάρια, παιδιά με μάτια μελαγχολικά, που αντί χαμόγελο έχουν δάκρυα στα μάτια, πίκρα στο βλέμμα και μια απογοήτευση για το μέλλον, παιδιά που τα έχουν όλα μα κατά βάθος δεν έχουν τίποτε ουσιαστικά, γιατί τους λείπει το χάδι και η αγκαλιά των γονιών, το παιχνίδι, η αγάπη και η στοργή. Βλέπω γερόντους ολομόναχους, σε γηροκομεία, σε διαμερίσματα σαν φυλακές, δίχως συντροφιά, μόνοι, δίχως τα ίδια τα παιδιά τους, δίχως ένα χάδι και έναν παρήγορο λόγο απο έναν δικό τους άνθρωπο, δίχως να αντικρίσουν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο την ώρα την στερνή, που ακόμη κι εκείνη τη στιγμή, το χέρι τους το κρατάει μια ξένη νοσοκόμα, παίρνοντας εκείνη την τελευταία τους ευχή, κι εκείνη τους κλείνει τα ορθάνοιχτα απο την λαχτάρα μάτια, λαχτάρα μπάς και τελευταία στιγμή προλάβει κάποιο απο τα παιδιά, έστω κι ένα..έστω κι ένα.. Βλέπω γύρω μου πόνο, δάκρυ, ακούω έναν αχό, μια βουή, Έρχεται Πάσχα, είναι γιορτή αγάπης, δώστε λίγη, όση έχετε και όση σας περισσεύει, δείτε γύρω σας μια ματιά και θα καταλάβετε αμέσως ποιος την έχει ανάγκη την αγάπη σας, την φροντίδα σας, το χαμόγελό σας, την αγκαλιά σας, έναν τρυφερό λόγο σας.. γίνετε οι ίδιοι αυτό που λένε "ΑΓΑΠΗ" και σκορπιστείτε απλόχερα.. διώξτε το δάκρυ απο παντού, πολεμήστε τον πόνο, δώστε μάχη με την απελπισία, δώστε το φιλί της ζωής και φέρτε πάλι πίσω στη ζωή, το παγωμένο, νεκρό χαμόγελο!




Print this post



Related Posts :



2 σχόλια:

hackaday\ είπε... Best Blogger Tips

Έχουμε μετατρέψει τις επιθυμίες μας σε ανάγκη και παραβλέπουμε τα ουσιώδη.


παλαλός είπε... Best Blogger Tips

α ρε Στελαρα, ποσο μεσα ειχες πεσει και σε αυτο το κομματι....


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next