20 Μαρτίου 2008



10 Τζάμπα κρέας..

Που λέτε, στο Ελλάντα, εκτός τους κανονικούς και τους εθελοντές πυροσβέστες, έχουμε και τους πυροσβέστες εξ αναγκασμού, οι λεγόμενοι "φαντάροι". Όσο διάστημα υπηρετούν τον εκάστοτε διοικητή (γιατί μονάχα την πατρίδα δεν υπηρετούν, μην γελιέστε), υποχρεούνται να παριστάνουν τους σκλάβους σε κάθε ανωμαλία που θα καρφωθεί στο μυαλό του. Ντάλα ο ήλιος, και ο άλλος διέταξε "αποψίλωση", τον ενόχλησε ότι οι στρατιώτες είχαν πολύ ελεύθερο χρόνο.. Ξέρετε τι είναι αποψίλωση; για όσους δεν ξέρουν, σημαίνει να είσαι σκυφτός και να ξεριζώνεις "ένα ένα" τα χορταράκια σε εκτάσεις που δεν τις χωράει το μάτι σου, κι απο πάνω ο ήλιος να σε ψήνει. Θυμάμαι που μας έστειλαν χειμώνα να ξεθάβουμε με φτυαράκια και κασκόλ τους Αρβανίτες της Θήβας, που είχαν πνιγεί στο χιόνι, μιλάμε για κοντά 26 χρόνια πίσω έ; Έβλεπα τους στρατιώτες μου να ιδρώνουν, άσχετα με το κρύο που έκανε, και οι σπιτονοικοκύρηδες να μην τους δίνουν ούτε νερό...τα πήρα στο κρανίο..χτύπαγα πρώτα την πόρτα, και έκανα γρήγορα το παζάρεμα: -Μας στείλανε να σας "ξεθάψουμε", θέλετε; (ας λέγανε όχι..) -Νιέ νιέ θέλουμε νιέ,..σοβαρά, τι ερώτηση ήταν αυτή; -Στους στρατιώτες θα δώσετε κάτι; έναν καφέ; κανένα κουλουράκι; κάτι, ότι θέλετε; Οι περισσότεροι είπαν "και το ρωτάς;" και όντως φέρνανε οι άνθρωποι..μα είχε και Αρβανίτες πραγματικούς, οι οποίοι λέγανε "ΌΧΙ!" όπως είπε και ο Μεταξάς.. -Όχι; Όχιά.., ξεθαφτείτε μόνοι σας. Μοίρα; πάμε στο διπλανό.. -Εσείς; ναι; -ΝΑΙ.. -Μοίρα; πιάστε εδώ, και τα χιόνια ρίχτε τα στην αυλή του μαλάκα απο δίπλα που είπε όχι.. Θυμάμαι όταν με πέρασαν κατεπειγόντως πειθαρχικό, επειδή πήρα τον ουλαμό πυρασφαλείας απο μια πλαγιά που καιγόταν και την κατέβασα με δική μου διαταγή πάλι πίσω στο στρατόπεδο. Μπροστά μου ήταν όλοι οι ανώτατοι αξιωματικοί του στρατοπέδου, ο μικρότερος σε βαθμό εκτός εμένανε, ήταν ο Ταγματάρχης μου, που με πήγαινε πολύ. Πρώτος ανακοίνωσε την κατηγορία εναντίον μου ο Ταξίαρχος, που ΔΕΝ με πήγαινε.. -Κατηγορείσαι, ότι εν καιρώ εκτάκτου ανάγκης, απέσυρες τον 4ο ουλαμό πυρασφαλείας επιστρέφοντας στο στρατόπεδο, αγνοώντας την διαταγή του διοικητού σου και επικεφαλής της πυρόσβεσης. Τι απολογείσαι; -Ότι καλώς έπραξα κατά την δική μου γνώμη στρατηγέ. -Αυτό θα το κρίνει η πειθαρχική επιτροπή, και αν σε κρίνουμε ένοχο, θα οδηγηθείς στο στρατοδικείο Αθηνών μετά το πέρας της ανακρίσεως. (Ήξερα τι με περιμένει, μα δεν με ένοιαζε) Πείτε μας κύριε αντισυνταγματάρχα τι συνέβη, και ο Διοικητής μου άρχισε.. -Βρεθήκαμε αμέσως στην πλαγιά (αναφέροντας στρατιωτικές συντεταγμένες του χώρου), και βλέποντας πως αναζωπυρώνεται λόγω ανέμων και λόγω της φύσεως του χώρου, ζητήσαμε την συνδρομή και των υπολοίπων ουλαμών πυρασφαλείας, ενός των οποίων ηγείτο ο νυν ενώπιον υμών κατηγορούμενος μόνιμος υπαξιωματικός. Έδωσα εντολή να κατέβουν σε μια χαράδρα, μα κατόπιν αναζωπύρωσης εκεί, κι αφού βγήκε έξω απο αυτήν με τους στρατιώτες του, τους διέταξε να ανέβουν πάλι στο ΡΕΟ, και επέστρεψαν στο στρατόπεδο, αφήνοντας την πλαγιά να καίγεται, αγνοώντας τις διαταγές μου να παραμείνει στον τόπο της πυρκαγιάς. -Μάλιστα, έκανε χαρούμενος ο Ταξίαρχος που με λάτρευε "θανάσιμα" σαν φίδι..Λοχία; -Διατάξτε! -Θέλεις να απολογηθείς; -Θέλω, αν μου επιτρέψετε, ναι, θέλω. -Ωραία, να ακούσουμε την απολογία σου.. -Φτάνοντας σαν 4ος ουλαμός πυρασφαλείας στον τόπο της πυρκαγιάς, είδα ένα και μόνο δασοπυροσβεστικό όχημα. Ο οδηγός του ήταν μόνος, κανείς άλλος συνάδελφός του μαζί του. Είχε τα πόδια του στο ταμπλό του αυτοκινήτου του καθισμένος άνετα, και απο το παράθυρο έδινε εντολές στον (κατά πολύ ανώτερό του) διοικητή μου, ο οποίος τις διεβίβαζε παρακάτω σε εμάς τους επικεφαλής και εμείς εκτελούσαμε. -Καθόταν πράγματι ο δασοπυροσβέστης κύριε αντισυνταγματάρχα, με τα πόδια στο ταμπλό και σας έδινε διαταγές; -Ναι...μα...ήτο πεπειραμένος και... -Καλώς, συνέχισε επιλοχία. -Πήγα κοντά του και τον ρώτησα, "εσύ τι κάνεις εδω πάνω;" -Ποιόν; -Τον δασοπυροσβέστη στρατηγέ.. -Γιατί; -Γιατί μου την έδωσε το όλο σκηνικό.. -Καλώς, συνέχισε.. -Μου λέει, "και ποιος είσαι που θα σου δώσω αναφορά;" -Εάν σε βουτήξω απο τα ποδάρια και σε σαβουρντήσω κάτω, δεν θα θέλεις να μάθεις μετά ποιος είμαι. Πες μου γιατί δεν ρίχνεις νερό με την μάνικα για να βοηθήσεις τους στρατιώτες.. -Άδειο είναι το ντεπόζιτο.. -Και με άδειο ντεπόζιτο τι ήρθες να κάνεις εδω πάνω;...τον συντονιστή; γιατί δεν καλείς με τον ασύρματο να έρθουν ενισχύσεις; -Ρε φίλε; συζήτηση θα κάνουμε; εδώ το βουνό καίγεται..,μου είπε. -Το βουνό καίγεται γιατί είσαι μαλάκας και δεν καλείς ενισχύσεις, κατάλαβες γιατί καίγεται; -Τον αποκάλεσες "μαλάκα;" -Μάλιστα στρατηγέ! ο Ταγματάρχης μου παρά πέρα όλη την ώρα χαμογελούσε, σαν να μην συνέβαινε τίποτε σοβαρό.. -Συνέχισε. -Εκείνη τη στιγμή, ακούω φωνές, σε κάποιο σημείο είχε πάλι αναζωπύρωση, και ο διοικητής μου έλεγε στους στρατιώτες μου, κατεβείτε στην χαράδρα να μην επεκταθεί η φωτιά..τότε έτρεξα κατά κει, και μόλις με είδε μου επανέλαβε ότι είπε πρίν στους στρατιώτες. Κατεβήκαμε, μα ήταν φυλλόχωμα και το βάθος περίπου τρία μέτρα. Σε μια στιγμή όμως, είδαμε όλοι μας κι όχι μόνο εγώ, ένα σύννεφο φωτιάς να έρχεται κατά πάνω μας στρατηγέ..με τρόμο διέταξα τους στρατιώτες να βγουν απο την χαράδρα και να καλυφθούν στο ξέφωτο, σπρώχνοντάς τους να βγουν γρήγορα, υποβοηθούμενοι απο τους απο έξω που τους απλώνανε φτυάρια, φυλλομαζώχτρες και πετσέτες τραβώντας τους έξω..τελευταίοι βγήκαμε εγώ κι ο δεκανέας, με λιωμένα άρβυλα και με καπνούς να βγαίνουν απο τα ρούχα μας. Αν αργούσαμε ένα λεπτό ακόμη, ίσως δεν ζούσαμε σήμερα. -Μήπως τα παραλές επιλοχία; -Δεν τα παραλέει, και καθόλου μάλιστα στρατηγέ μου, πετάχτηκε τότε προξενώντας μου μεγάλη εντύπωση γιατί δεν το περίμενα, ο διοικητής μου. Ακριβώς έτσι συνέβη, ήμουν εκεί.. -Μα τότε; η καταγγελία σας; -Η καταγγελία μου ήταν τυπική, και αφορούσε την παρακοή του στις διαταγές μου. Το αν ενήργησε σωστά ή όχι, είναι πάλι άλλο ζήτημα. -Συνέχισε επιλοχία.. -Με το που βγήκαμε, ο δασοπυροσβέστης άρχισε να ουρλιάζει "γιατί βγήκατε, ξαναμπείτε μέσα.." Τότε έτρεξα, τον άρπαξα όπως τον είχα προειδοποιήσει νωρίτερα απο τα πόδια, και τον πέταξα στο χώμα. Φαίνεται χτύπησε σε κάποια πέτρα και φώναζε ότι του έσπασα το πόδι και θα μου κάνει μήνυση να περάσω στρατοδικείο, τότε του έριξα επιπλέον και μερικά χαστούκια, τουλάχιστον μην πάω στρατοδικείο τζάμπα, να το ευχαριστηθώ τουλάχιστον. -Ο δασοπυροσβέστης επιλοχία, ήταν πυραγός, δηλαδή λοχαγός, κατ' επέκτασιν ανώτερός σου. -Και ο διοικητής μου είναι αντισυνταγματάρχης, κατ' επέκτασιν ανώτερός του, μα δεν τον είδα να δείχνει τον ανάλογο σεβασμό στον βαθμό του, του μιλούσε σαν να ήταν κολλητοί. -Συνέχισε. -Τότε διέταξα στους στρατιώτες μου να συνταχθούν, και να ανέβουν στο Ρέο. Ο διοικητής μου ήταν αντίθετος με την απόφασή μου αυτή, μα εγώ παράκουσα και γύρισα πίσω με τον ουλαμό μου. Θα ήθελα να πω μονάχα, πως οι στρατιώτες μου εκτέλεσαν δική μου διαταγή, και η ευθύνη είναι απόλυτα δική μου, κανενός άλλου. -Γιατί λοιπόν πήρες αυτή την απόφαση, δεν ήξερες ότι συνεπάγεται με στρατοδικείο; -Το ήξερα στρατηγέ. -Τότε; -Γιατί η ζωή καθενός απο τους στρατιώτες μου, ακόμη και μια τρίχα απο τα μαλλιά τους, είναι πιο πολύτιμη απο το μεγαλύτερο δάσος της γης. Τα δάση κι αν καούν, ξαναβλασταίνουν κάποτε, μια ζωή όμως, χάνεται για πάντα. ........................................................................................... Αν εκεί επάνω καιγόταν κάποιος, τι θα λέγατε στην μάννα του; κάηκε κάνοντας το καθήκον στην πατρίδα; ποιά πατρίδα; που μου ήρθε ο μισθωτός πυραγός με άδειο φορτηγό; που δεν καλούσε ενισχύσεις όση ώρα ψηνόμασταν; Η πατρίδα τι έκανε για εμάς; μας εκπαίδευσε πως σβήνει μια πυρκαγιά στο βουνό; μας εφοδίασε με εξοπλισμό απαραίτητο για τέτοιες φωτιές; είχε εκεί στον τόπο της πυρκαγιάς γιατρό; ασθενοφόρο; σε περίπτωση ατυχήματος; Απο πότε πάς να σβήσεις βουνό που καίγεται, με ένα φτυαράκι, μια φυλλομαζώχτρα, ένα παγούρι, κράνος και πετσέτα στο λαιμό; Αυτά είναι τα σύνεργα ενός δασοπυροσβέστη; Γι αυτό λοιπόν στρατηγέ, και αξιότιμοι λοιποί κύριοι αξιωματικοί, πήρα την απόφαση που πήρα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της πράξης μου. Δεν αρνούμαι να πάω να σβήσω μια φωτιά. Αρνούμαι απλά, να πάω ανεκπαίδευτος και δίχως απαραίτητο εξοπλισμό. Κατόπιν σύσκεψης, η απόφαση ήταν αθωωτική.Να ναι καλά, τους ευχαριστώ, μα..εγώ έφυγα επι τέλους απο το στρατό, αηδιασμένος, αγανακτισμένος και πικραμένος.. Όμως λυπάμαι, γιατί ακόμη έτσι πάνε οι στρατιώτες στις φωτιές.. Θυμάμαι τα τιμητικά λόγια του Ταγματάρχη μου την ημέρα που έφευγα απο τον στρατό.. "Η πιο μεγάλη σημερινή μαλακία του Ελληνικού στρατού ήταν που δέχτηκαν την παραίτησή σου. Εάν είχαμε 50 υπαξιωματικούς στην Ελλάδα σαν και σένα, θα είχαμε πραγματικά μεγάλο στρατό..εγώ στη θέση τους, θα σε κράταγα εδώ με το ζόρι.." Να ναι καλά, όπου κι άν βρίσκεται.. μου φτάνει που έστω ένας, είχε καταλάβει πως σκεφτόμουν και έπραττα..




Print this post



Related Posts :



10 σχόλια:

hackaday είπε... Best Blogger Tips

Νικόλα από τα γραφόμενα σου κατάλαβα ότι ήσουν στο πυροβολικό. Κια 'γω πυροβολικάριος ήμουν και έχω βγει σε φωτιές στον Παρνασσό και αλλού. Ακριβώς όπως τα λες είναι τα πράγματα.Οι φαντάροι είναι αναλώσιμο υλικό.


nellinezi είπε... Best Blogger Tips

Εγώ πάλι , δεν τα πολυκατάλαβα αυτά περί ανωτερων , κατωτερων, ουλαμων, και τα λοιπά....αλλά κατάλαβα πολύ καλά ότι σου αξίζει ένα μεγάλο "ΜΠΡΑΒΟ" !!

Μακάρι να είχαν πολλοί το θάρρος της γνώμης τους και των επιλογών τους κάτω από τέτοιες συνθήκες. Και μακάρι να ήταν πολλοί που να σκέφτονταν έτσι τους συνανθρώπους τους.

Μπράβο Νικόλα ! Κι ένα ...μικρότερο μπράβο στον διοικητή σου , που έστω τελευταία στιγμή σε υπερασπίστηκε όπως έπρεπε.:)

Πάλι συγκινήθηκα! Γμτ! \

Αμα μπαίνω στο μπλογκ σου ή που θα ξελιγώνομαι ή που θα συγκινούμαι!! :)

πολλές καλημέρες σε σένα και στη γυναίκα σου, και στον hackaday !!


regina b. είπε... Best Blogger Tips

Eγω πάλι δεν κατάλαβα γιατι αυτοί οι αρβανίτες να είναι τόσο κακοί άνθρωποι!


AATON είπε... Best Blogger Tips

Δεν ήμουν πυροβολικό, έκανα Θήβα όμως 2 χρόνια σαν εκπαιδευτής. Ημουν καταδρομές. Τον Τάγαρη τον θυμάσαι έ; μεγάλε...

Νέλλη μου, ουλαμός είναι μια ομάδα ανδρών. Τέσσερεις ουλαμοί, φτιάχνουν μια πυροβολαρχία.
4 πυροβολαρχίες, φτιάχνουν μία μοίρα.
Τέσσερεις μοίρες, φτιάχνουν μία ταξιαρχία.
Δεν είναι απλό;

Δεν είναι όλοι Regina, αλα είναι αρκετοί που είναι τέτοιοι, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Σάμπως και σε άλλα μέρη δεν έχει τέτοιους;
Λές οι Κοζανίτες, οι Φλωρινιώτες, οι Δραμινοί, οι Πυργιώτες κλπ να έχουν καλύτερη φήμη; Και όπως λέει ο λαός, δεν γίνεται καπνός δίχως φωτιά..άρα..!!
Σε ευχαριστώ που πέρασες απο τα μέρη μας.


nellinezi είπε... Best Blogger Tips

ααααΑΑΑΑΑΑαααα....τώρα το κατάλαβα!! :))

Νικόλα η Ρεγγίνα είναι η αδερφή μου! :P


AATON είπε... Best Blogger Tips

Τότε χαίρομαι διπλά Νέλλη μου :-)


regina b. είπε... Best Blogger Tips

Ωστε αρκετοί αρβανίτες είναι κακοι ανθρωποι ε; Κοιτα τι μαθαίνει κανείς για τη ράτσα του! :D


AATON είπε... Best Blogger Tips

Είναι η προσωπική μου γνώμη Ρεγγίνα και δεν αλλάζει. Όταν όμως λέω "αρκετοί" απο αυτούς, δεν σημαίνει πλειοψηφία, ούτε κάτι διαφορετικό..αρκετοί σημαίνει κάμποσοι. Ούτε πιστεύω πως θεωρείς όλους τους Αρβανίτες Άγιους να κόβουν βόλτες στολισμένοι με φωτοστέφανο.
Αλήθεια, η Θήβα για παράδειγμα, είχε ένδοξο παρελθόν στην Αρχαιότητα, γιατί προτίμησαν να ονομάζονται Αρβανίτες; τι ζήλεψαν απο την Αρβανιτιά; (απορία εκφράζω..)


regina b. είπε... Best Blogger Tips

Μάλλον δεν ξέρεις ορισμένα πράγματα για την ιστορία των αρβανιτων και τι ακριβώς ρόλο έχουν διαδραματίσει οι αρβανίτες στη συγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Μέσω ενός ποστ ή ενός σχολίου δεν αναλύεται ένα τέτοιο θέμα, απλώς σε κουβέντα να βρισκόμαστε.

Ποτέ δεν θα ήμουν τόσο ανόητος άνθρωπος ώστε να πιστεύω ότι μια συγκεκριμένη ''κάστα'' ανθρώπων είναι τρομεροί και φοβεροί ή ελεεινοί και τρισάθλιοι.

Αλλά όπως σου είπα και πιο πάνω, σε κουβέντα να βρισκόμαστε, τίποτα παραπάνω ή παρακάτω.Σιγά τωρα μην ασχοληθούμε με το ''αρβανίτικο''. Σειρά έχει πρώτα το μεσανατολικό εξάλλου.


AATON είπε... Best Blogger Tips

Όχι Ρεγγίνα, ειλικρινά δεν ξέρω μα για μένα προσωπικά δεν έχουν καλή φήμη, και δεν είναι μονάχα προσωπική μου γνώμη, ρώτα γύρω σου και θα ακούσεις το ίδιο απο πολύ κόσμο.
Το περίεργο είναι πως, το παραδέχονταν οι ίδιοι σε συζητήσεις..."εμείς είμαστε Αρβανίτες, ο Θεός να σε φυλάει"
Κάτι θα ξέρανε, δεν μπορεί..
Ποτέ μου όμως δεν γενικεύω σε τέτοια ζητήματα, διότι οι στραβοί υπάρχουν παντού. Το ζήτημα είναι να μπορείς να βρεις τους σωστούς και να κάνεις σωστή επιλογή ανθρώπων.
Μάλλον το πήρες προσωπικά..έ;
Κακώς, η ιστορία μου δεν είχε για κύριο πυρήνα τους Αρβανίτες, ..το λέει ο τίτλος άλλωστε.
Καλή σου μέρα..


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next