Μου ήρθε ένα Email σήμερα, απο ένα φιλικό Blog, με τίτλο
"ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Διαγράφτηκε η σελίδα του MEGA στο Facebook!"
και απο κάτω είχε για υπότιτλο,
"Παρακαλούμε αν θέλετε αναδημοσιεύσετε και διαδώστε για να μαθευτούν τα νέα!!!"
Μπήκα να δω, και είδα να έχει αφιερωμένη ολόκληρη ανάρτηση για το τρομερό συμβάν.
Γιατί ρε παιδιά έτσι; Δεν έχετε έμπνευση να γράψετε κάτι της προκοπής; Αναδημοσιεύσεις καπάκι στις αναδημοσιεύσεις, και μάλιστα για θέματα ανούσια και ανιαρά; Μετά κατηγορείτε τους δημοσιοκάφρους τάχα μου; Αφού τους μιμείστε, και γίνατε ακόμα χειρότεροι από αυτούς, γιατί τους κατηγορείτε;
Και να τα διαδώσουμε κι όλα, να μαθευτούν τα νέα; Έλεος ..
Δεν σου 'ρχεται να γράψεις; Μη γράφεις τίποτε ..το γαμημένο!
Κουράστηκα να διαβάζω σε αμέτρητα Blogs για τους "Αγανακτισμένους".
Βασικά, μου τη σπάει ακόμα και η ίδια η λέξη "Αγανακτισμένοι". Μου φέρνει κάτι σαν "χεσμένοι", και πολλά ακόμη παράγωγα του " -μένοι".
Ιαχές και τυμπανοκρουσίες, για το πόσοι μαζεύτηκαν σε κάθε πόλη, λές και ο αριθμός απο μόνος του θα τρομάξει τους καρεκλοκένταυρους της ελληνικής πολιτικής.
Στο χωριό μας κάτι τέτοια, τα κάνανε και οι γιαγιάδες πριν 80 χρόνια. Το λέγανε "παρακάθι" και οι λαμβάνοντες μέρος, ήταν οι "παρακαθι-σμένοι".
Μαζευόντουσαν σε ένα σπίτι, πλατεία ή όπου τις κάπνιζε κάμποσες γιαγιάδες, φέρνανε μαζί και τα πλεκτά τους, τα εγγονάκια τους, λίγο ψωμί, τυρί, και αρχινάγανε το κους κούς μέχρι να ξημερώσει.
Οι σημερινοί "αγανακτισμένοι", ανάθεμά με αν ξέρουν οι περισσότεροι γιατί πήγαν στις συγκεντρώσεις. Οι περισσότεροι πήγαν για τους εξής λόγους, και πείτε μου πως δεν είμαι καλός ψυχολόγος να φάμε τα μουστάκια μας.
α) Για γνωριμίες με άλλους, η μπας και πιάσουν γκόμενα κάποιοι.
β) Για να βγάλουν φωτογραφίες η να τραβήξουν Videos για να 'χουν υλικό για τα Blog τους, μιας και δεν ξέρουν με τι να ασχοληθούν.
γ) Ζήλεψαν τη γενιά του Πολυτεχνείου, και σου λένε.. μπας και πέσει καμιά κουμπουριά, να το παίξω ήρωας στο κατόπιν, όπως έκαναν τόσοι σημερινοί πολιτικοί, και που τότε αν τους έλεγες πήγαινέ με στο Πολυτεχνείο, θα σε οδηγούσαν το λιγότερο στη Θήβα.
δ) Για αυτοπροβολή.. "Ήμουν κι εγώ εκεί"
Όλα αυτά, με κάνουν και γελάω πικρά. Επαναστάσεις του κώλου, σαπουνόφουσκες και αέρα πατέρα. Επανάσταση δίχως να χυθεί αίμα, το λέω και το ξαναλέω, δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει πουθενά στη γη. Και στον Παράδεισο ακόμη όταν έγινε επανάσταση, χύθηκε αίμα, πόσο στη γη, που είναι κόλαση. Αυτούς εκεί πάνω, που έχουν σφιχταγκαλιάσει με τόσο πάθος την καρέκλα του ο καθ' ένας, δεν τους κουνάτε με πανηγύρια, ατάκες, συνθήματα και τουμπερλέκια. Πάρτε μάτι τι έγινε στην Αίγυπτο, τι γίνεται στην Λιβύη, στην Συρία.
Πάτε σπίτια σας, ξανασκεφτείτε το, και όταν είστε όντως αποφασισμένοι και έτοιμοι πάνω απ' όλα για επανάσταση, μας ξανάρχεστε.
Συνεχίζω να λαμβάνω Newsletters απο κάποια συγκεκριμένα ιστολόγια, με την παράκληση συνεχώς απο κάτω: "Θέμα προς αναδημοσίευση"
Αγαπητέ φίλε και συνάδελφε, μπορείς να μου εξηγήσεις για ποιόν λόγο γράφεις;
Για να αναδημοσιεύουν όλοι οι άλλοι τα δικά σου κείμενα;
Εμείς δηλαδή δεν έχουμε δικά μας κείμενα, και πρέπει να αναμασάμε αναρτήσεις και κείμενα απο άλλους;
Κάτσε και γράφε για σένα, και άσε τα "αναδημοσιεύστε το" στους άλλους. Αν μας αρέσει, θα το κάνουμε και δίχως να μας το ζητήσεις όπως κάναμε και θα κάνουμε τόσες και τόσες φορές. Μην το γαμείς.. σπάει κάκαλα.
Ομολογώ πως σήμερα η διάθεσή μου δεν είναι απο τις καλύτερες και δεν είμαι σήμερα καλός στο χάϊδεμα. Αν κάποιον τον πίκρανα, ας το πει με όποιον τρόπο επιλέξει, είτε φανερά, είτε προσωπικά. Δεν είναι όμως γραμμένο τίποτε με κακία. Αυτό να μην το ξεχάσει κανένας όταν θα έρθει να μου ζητήσει τον λόγο βαθύτατα "αγανακτισμένος".
"ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Διαγράφτηκε η σελίδα του MEGA στο Facebook!"
και απο κάτω είχε για υπότιτλο,
"Παρακαλούμε αν θέλετε αναδημοσιεύσετε και διαδώστε για να μαθευτούν τα νέα!!!"
Μπήκα να δω, και είδα να έχει αφιερωμένη ολόκληρη ανάρτηση για το τρομερό συμβάν.
Γιατί ρε παιδιά έτσι; Δεν έχετε έμπνευση να γράψετε κάτι της προκοπής; Αναδημοσιεύσεις καπάκι στις αναδημοσιεύσεις, και μάλιστα για θέματα ανούσια και ανιαρά; Μετά κατηγορείτε τους δημοσιοκάφρους τάχα μου; Αφού τους μιμείστε, και γίνατε ακόμα χειρότεροι από αυτούς, γιατί τους κατηγορείτε;
Και να τα διαδώσουμε κι όλα, να μαθευτούν τα νέα; Έλεος ..
Δεν σου 'ρχεται να γράψεις; Μη γράφεις τίποτε ..το γαμημένο!
Κουράστηκα να διαβάζω σε αμέτρητα Blogs για τους "Αγανακτισμένους".
Βασικά, μου τη σπάει ακόμα και η ίδια η λέξη "Αγανακτισμένοι". Μου φέρνει κάτι σαν "χεσμένοι", και πολλά ακόμη παράγωγα του " -μένοι".
Ιαχές και τυμπανοκρουσίες, για το πόσοι μαζεύτηκαν σε κάθε πόλη, λές και ο αριθμός απο μόνος του θα τρομάξει τους καρεκλοκένταυρους της ελληνικής πολιτικής.
Στο χωριό μας κάτι τέτοια, τα κάνανε και οι γιαγιάδες πριν 80 χρόνια. Το λέγανε "παρακάθι" και οι λαμβάνοντες μέρος, ήταν οι "παρακαθι-σμένοι".
Μαζευόντουσαν σε ένα σπίτι, πλατεία ή όπου τις κάπνιζε κάμποσες γιαγιάδες, φέρνανε μαζί και τα πλεκτά τους, τα εγγονάκια τους, λίγο ψωμί, τυρί, και αρχινάγανε το κους κούς μέχρι να ξημερώσει.
Οι σημερινοί "αγανακτισμένοι", ανάθεμά με αν ξέρουν οι περισσότεροι γιατί πήγαν στις συγκεντρώσεις. Οι περισσότεροι πήγαν για τους εξής λόγους, και πείτε μου πως δεν είμαι καλός ψυχολόγος να φάμε τα μουστάκια μας.
α) Για γνωριμίες με άλλους, η μπας και πιάσουν γκόμενα κάποιοι.
β) Για να βγάλουν φωτογραφίες η να τραβήξουν Videos για να 'χουν υλικό για τα Blog τους, μιας και δεν ξέρουν με τι να ασχοληθούν.
γ) Ζήλεψαν τη γενιά του Πολυτεχνείου, και σου λένε.. μπας και πέσει καμιά κουμπουριά, να το παίξω ήρωας στο κατόπιν, όπως έκαναν τόσοι σημερινοί πολιτικοί, και που τότε αν τους έλεγες πήγαινέ με στο Πολυτεχνείο, θα σε οδηγούσαν το λιγότερο στη Θήβα.
δ) Για αυτοπροβολή.. "Ήμουν κι εγώ εκεί"
Όλα αυτά, με κάνουν και γελάω πικρά. Επαναστάσεις του κώλου, σαπουνόφουσκες και αέρα πατέρα. Επανάσταση δίχως να χυθεί αίμα, το λέω και το ξαναλέω, δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει πουθενά στη γη. Και στον Παράδεισο ακόμη όταν έγινε επανάσταση, χύθηκε αίμα, πόσο στη γη, που είναι κόλαση. Αυτούς εκεί πάνω, που έχουν σφιχταγκαλιάσει με τόσο πάθος την καρέκλα του ο καθ' ένας, δεν τους κουνάτε με πανηγύρια, ατάκες, συνθήματα και τουμπερλέκια. Πάρτε μάτι τι έγινε στην Αίγυπτο, τι γίνεται στην Λιβύη, στην Συρία.
Πάτε σπίτια σας, ξανασκεφτείτε το, και όταν είστε όντως αποφασισμένοι και έτοιμοι πάνω απ' όλα για επανάσταση, μας ξανάρχεστε.
Συνεχίζω να λαμβάνω Newsletters απο κάποια συγκεκριμένα ιστολόγια, με την παράκληση συνεχώς απο κάτω: "Θέμα προς αναδημοσίευση"
Αγαπητέ φίλε και συνάδελφε, μπορείς να μου εξηγήσεις για ποιόν λόγο γράφεις;
Για να αναδημοσιεύουν όλοι οι άλλοι τα δικά σου κείμενα;
Εμείς δηλαδή δεν έχουμε δικά μας κείμενα, και πρέπει να αναμασάμε αναρτήσεις και κείμενα απο άλλους;
Κάτσε και γράφε για σένα, και άσε τα "αναδημοσιεύστε το" στους άλλους. Αν μας αρέσει, θα το κάνουμε και δίχως να μας το ζητήσεις όπως κάναμε και θα κάνουμε τόσες και τόσες φορές. Μην το γαμείς.. σπάει κάκαλα.
Ομολογώ πως σήμερα η διάθεσή μου δεν είναι απο τις καλύτερες και δεν είμαι σήμερα καλός στο χάϊδεμα. Αν κάποιον τον πίκρανα, ας το πει με όποιον τρόπο επιλέξει, είτε φανερά, είτε προσωπικά. Δεν είναι όμως γραμμένο τίποτε με κακία. Αυτό να μην το ξεχάσει κανένας όταν θα έρθει να μου ζητήσει τον λόγο βαθύτατα "αγανακτισμένος".
