31 Δεκεμβρίου 2009



21 125x125 διαφημιστικός χώρος

Έχετε ένα blog στο οποίο θέλετε να βάλετε έξτρα χώρο διαφημίσεων σε διαστάσεις 125 x 125; Θα το δείτε και σε μένα επάνω απο την πρώτη μου ανάρτηση, ή εδώ μέσα στην παρακάτω εικόνα (σε 3x2).. Είναι πανεύκολο, δείτε πως γίνεται. 1. Πηγαίνετε στον Πανόπτη και πατήστε "Διάταξη". 2. Επιλέξτε "Προσθήκη gadget" 3. Επιλέξτε HTML/JavaScript 4. Αντιγράψτε τον παρακάτω κώδικα και επικολήστε τον στο μεγάλο κενό πλάισιο.
<center><table border="0"><tr> <th width="126" height="126" align="center"><a href="http://www.theheadroomcanada.com/" target="_blank"><img border="0" width="125" src="http://img9.imageshack.us/img9/74/headroom.jpg" height="125"/></a></th> <th width="126" height="126" align="center"><a href="#"><img src="http://i40.tinypic.com/ny8dxf.jpg"/></a></th> <th width="126" height="126" align="center"><a href="#"><img src="http://i40.tinypic.com/ny8dxf.jpg"/></a></th> <th width="126" height="126" align="center"><a href="#"><img src="http://i40.tinypic.com/ny8dxf.jpg"/></a></th> </tr><tr> <td width="126" height="126" align="center"><a href="#"><img src="http://i40.tinypic.com/ny8dxf.jpg"/></a></td> <td width="126" height="126" align="center"><a href="#"><img src="http://i40.tinypic.com/ny8dxf.jpg"/></a></td> <td width="126" height="126" align="center"><a href="#"><img src="http://i40.tinypic.com/ny8dxf.jpg"/></a></td> <td width="126" height="126" align="center"><a href="#"><img src="http://i40.tinypic.com/ny8dxf.jpg"/></a></td> </tr></table></center>
Θα παρατηρήσατε πως τα 4 πρώτα διαφέρουν απο τα άλλα 4. Τα μέν πρώτα αρχίζουν με <th Τα δεύτερα με <td Αλάξτε τα link με τα δικά σας και τραβήξτε το στο σημείο που δείχνει καλύτερα για σας. Μπορείτε να αυξομειώσετε τον αριθμό εμφανιζόμενων εικόνων σε πλάτος και σε ύψος, προσθέτοντας ή αφαιρώντας κώδικες. Σε μένα το 4 + 2 σημαίνει, δύο σειρές με 4 εικόνες στην κάθε μία. Μπορείτε να το κάνετε 2+2 ή 3+3 ή ότι άλλο εσείς θέλετε. Εάν έχετε κάποιες απορίες η κάτι δεν καταλάβατε, αφήστε ένα σχόλιο και θα σας απαντήσω. Στην θέση 1, άφησα απείραχτο τον κώδικα απο μια δική μου διαφήμιση, να την έχετε σαν παράδειγμα. Αλάξτε απλά τα link με τις δικές σας διαφημίσεις. (Υ.Γ. Να θυμάστε πάντα ότι: 1. Οι εικόνες σας θα είναι 125x125 σε μέγεθος, και 2. Ανεβάστε τις σε κάποιο δωρεάν Site, παίρνοντας απο εκεί το link τους) Καλή επιτυχία!
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




30 Δεκεμβρίου 2009



14 Οι πρώτες 7 ημέρες

Χιλιάδες blogs δημιουργούνται καθημερινά, και αρκετά απο αυτά, κάνουν σοβαρά λάθη ήδη απο τις πρώτες κι όλας 7 ημέρες ύπαρξής τους. Εάν σκέφτεσαι να δημιουργήσεις δικό σου νέο blog, η μόλις ξεκίνησες, διάβασε εδώ μερικά πράγματα που θα πρέπει να σκεφτείς και να πράξεις, μέσα στις πρώτες 7 ημέρες απο την ημέρα που θα το βάλεις μπρός. Ημέρα 1η: Μην το εμφανίσετε, έως ότου είναι καθ' όλα έτοιμο και σωστά διαμορφωμένο. Αρκετοί καλούν κόσμο, ενώ δεν έχουν αποπερατώσει το στήσιμο του blog τους, και σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπάρχουν καν αναρτήσεις για να διαβάσει κανείς. Δεν είναι έτοιμο επίσης, αν το design δεν είναι τελειωμένο, ή το RSS feed δεν λειτουργεί ακόμη σωστά. Πρίν το διαφημίσετε λοιπόν, και πρίν αρχίσετε να καλείτε κόσμο να το επισκευθεί και να σας γνωρίσει, βεβαιωθείτε πως το design σας είναι τελειωμένο, ότι το RSS feed σας λειτουργεί, ότι έχετε φόρμα επικοινωνίας με τους αναγνώστες σας, και ότι το blog σας είναι "βελτιωμένο" για τις μηχανές αναζήτησης. Η πρώτη ημέρα είναι απο τις πιο σημαντικές, γιατί αν δεν προσέξετε αυτά τα στοιχεία και με την σειρά που σας δίνονται, ίσως να επηρεάσουν αργότερα την πορεία και την επιτυχία του blog σας αρνητικά. Ημέρα 2η: Ανακαλύψτε ένα "topic" και "γαντζωθείτε" επάνω του. Δικό σας είναι το blog, οπότε μπορείτε να γράφετε για όποιο(α) topic(s) θέλετε, αλά όποια topic(s) κι αν τελικά επιλέξετε, μείνετε απόλυτα αφωσιωμένοι σ' αυτά. Εάν για παράδειγμα γράφετε σχετικά με gadgets, μην αργότερα αλάξετε κατηγορία και κατεύθυνση. Οι αναγνώστες που θα αποκτήσετε με τον καιρό, θα ενδιαφέρονται για αυτό το αντικείμενο, (παράδειγμα τα gadgets), και εάν εσείς αργότερα αρχίσετε να γράφετε για άλλα αντ' άλλων, άσχετα με το αντικείμενο των gadgets, για έπιπλα παραδείγματος χάρη, η για την Πετρούλα, διότι θα χάσουν το ενδιαφέρον τους, και θα σταματήσουν να σας επισκέπτονται, και φυσικά, και να σας διαβάζουν. Ημέρα 3η: Να είστε συνεπείς. Απο εσάς εξαρτάται το κάθε πότε θα κάνετε μια ανάρτηση. Εάν θέλετε να αναρτάτε μια φορά το μήνα, κανένα πρόβλημα. Εάν αποφασίσετε να ανεβάζετε αναρτήσεις κάθε βδομάδα, ή καθημερινά, επίσης κανένα πρόβλημα. Όποια απόφαση όμως πάρετε, βεβαιωθείτε πως θα την ακολουθήσετε πιστά. Μην ποστάρετε δηλαδή αρχικά κάθε μέρα, και μετά απο καιρό κάνετε ένα μήνα να αναρτήσετε κείμενο. Οι αναγνώστες σας θα έχουν συνηθίσει και θα ξέρουν κάθε πότε κάνετε ανάρτηση, και θα την περιμένουν. Μην τους απογοητεύσετε. Ημέρα 4η: Μην αφήνετε τους αναγνώστες σας ξεκρέμαστους. Μέσα στις πρώτες ήδη μέρες που θα ασχολείστε με το blogging, είναι πραγματικά πολύ σημαντικό το να κρατάτε άμεση επαφή και να ανταποκρίνεστε άμεσα με τους αναγνώστες σας. Εάν κάποιος παράδειγμα, σας στείλει ένα email κάνοντάς σας μια ερώτηση ή προτείνοντάς σας κάποια ιδέα του, σιγουρευτείτε πως του απαντήσατε. Εάν κάποιος σχολιάσει σε μια ανάρτησή σας, σιγουρευτείτε πως του απαντήσατε είτε στο σχόλιο, είτε μέσω email, ή ακόμη καλύτερα, και με τους δύο τρόπους αν κρίνεται αναγκαίο. Ημέρα 5η: Να είστε σύντομοι και σαφείς. Μπορείτε αν θέλετε να ποστάρετε και ολόκληρο βιβλίο, κανένας δεν λέει όχι, και θα μπορούσε να είναι μάλιστα, το σπουδαιότερο πράγμα που γράψατε σ' όλη σας τη ζωή. Δεν σημαίνει όμως αυτόματα, ότι θα θέλουν να το διαβάσουν κι όλοι οι άλλοι. Προτιμάτε να γράφετε λιτά και όσο το δυνατόν περιεκτικά posts. Τότε οι πιθανότητες είναι πολύ περισσότερες, στο να διαβαστούν απο περισσότερους αναγνώστες σας. Αλλιώς, απλά θα προσπεράσουν. Ημέρα 6η: Βάλτε λίγα "μπαχαρικά". Βάλτε λίγη λάμψη στο blog σας, και γεύση. Κρατάτε το ενδιαφέρον των αναγνωστών σας πάντοτε ψηλά, κάνοντας κάτι δικό σας, κάτι σπάνιο, μοναδικό, αστείο ή κάτι έξω απο τα συνηθισμένα. Οτιδήποτε κι αν κάνετε, εάν είναι μοναδικό, θα βοηθήσει κάνοντας τους επισκέπτες σας να ξανάρθουν, περιμένοντας να δουν κάθε φορά την επόμενή σας κίνηση. Ημέρα 7η: Μην περιμένετε θαύματα. Δεν είναι εύκολο για ένα νέο blog, να γίνει διάσημο, η να αποκτήσει Page Rank απο την πρώτη κι όλας ευδομάδα. Ίσως χρειαστούν μήνες, ή και χρόνια ακόμη, μέχρι να καταφέρετε να δημιουργήσετε ένα διάσημο blog. Μπορεί επίσης κάποια πράγματα, κατά την διάρκεια της πρώτης βδομάδας, να μην πάνε όπως τα σχεδιάσατε η περιμένατε. Μην το βάλετε κάτω. Συνεχίστε να γράφετε, και ακολουθάτε τα βήματα που διαβάσατε, συνδυάζοντάς τα και με όλα όσα μάθετε στο διάβα σας, και να είστε βέβαιοι πως θα δείτε το blog σας, να μεγαλώνει σε επισκεψιμότητα, σε ποιότητα, και να γίνεται κάθε μέρα και πιο διάσημο. Και ένα τελευταίο, σαν καραμέλα μετά το σκόρδο. Οποιοδήποτε τύπο blog κι αν επιλέξατε, είτε είναι προσωπικό blog, είτε επαγγελματικό blog ή είτε ένα blog για να σας αποφέρει ένα έξτρα εισόδημα, μην ξεχνάτε ποτέ να επικοινωνείτε με τους αναγνώστες σας και με άλλους συναδέλφους bloggers, καθώς επίσης (και πολύ σημαντικό) ...να το διασκεδάζετε ταυτόχρονα!
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"






7 Blogger και Real life

Υπάρχει εδώ πέρα ένα μυστικό μεταξύ των bloggers. Σχεδόν ποτέ δεν το αναφέρουμε, και προσπαθούμε πάντα να το κρύβουμε επιμελώς. Κάποιες φορές όμως, κάποια πράγματα δεν είναι στο χέρι μας, και μας αναγκάζουν, ακόμη κι αν δεν το θέλουμε, να απολογηθούμε κατά κάποιο τρόπο (και που προσωπικά δεν θεωρώ καθόλου άσχημη σαν ιδέα). Σήμερα λοιπόν, θα βγάλω απο την τσέπη την δική μου, το δικό μου -ας το ονομάσω- μυστικό. Πολύ απλά, το μυστικό είναι πως, κάθε blogger, έχει "και" την πραγματική του ζωή, με τις τρέχουσες υποχρεώσεις του και τον πολύ λίγο χρόνο συχνά, για να ανταπεξέλθει σε όλες. Αν και οι περισσότεροι απο σας με γνωρίζετε απο τα κείμενά μου εδώ στο Α! μπε μπα Blog!, επιτρέψτε μου να σας πώ μερικά πράγματα επιπλέον για μένα, και το ποιός είμαι στον "αληθινό κόσμο", πέρα απο το blog μου. Θα έχετε σίγουρα συνειδητοποιήσει πως δεν ανεβάζω αναρτήσεις με την ίδια συχνότητα αυτόn τον μήνα, όπως έκανα μέχρι πρίν. Υπάρχουν αρκετοί λόγοι. Το ξέρετε πως το ψωμί μου, το βγάζω με το τραγούδι. Τραγουδάω σε ένα κέντρο διασκέδασης στο Τορόντο, το Romeo. Η δουλειά αυτή, μου σπαταλάει τον περισσότερο χρόνο μου, άμεσα η έμεσα. Απο την άλλη, συνεργάζομαι με το "The Headroom Studio" του φίλου μου Juan R. Opitz, και όπου εκτός απο Recordings κάποιων τραγουδιών, ετοιμάζουμε και ένα Live Video που τραβήξαμε μαζί στο μαγαζί, και που αυτήν την εβδομάδα θα έχει πλέον εγγραφεί σε DVD. Ο Juan έχει μια συνήθεια, μόλις ξυπνάει να μου τηλεφωνάει και να μου λέει σε σπαστά Ελληνικά, "Νίκο, good morning Vietnam, έλα εδώ, καφεσίτο is ready". Επειδή, εκτός που δεν θέλω να του χαλάω χατήρια, μου αρέσει πολύ και η παρέα τους, πηγαίνω κάθε φορά. Μιλάμε όμως για αποστάσεις των 20-25 χιλιομέτρων μεταξύ μας. Υπάρχουν επίσης κι άλλοι λόγοι, όπως η τακτοποίηση των εγγράφων για την παραμονή μου, για άδεια εργασίας που θέλει συνεχώς τρείς την ώρα ανανέωση, και αρκετές ακόμη καθημερινές τρεχάλες. Σχεδόν καθημερινά, έχω κάποια γράμματα απο φίλους, που μου ζητάνε κάποια βοήθεια για τα blog tους. Άλλοτε μικροπράγματα, κι άλλοτε πιο χρονοβόρες υποθέσεις. Αυτές τις ημέρες, εκτός απο "επισκευές" σε εφτά ιστολόγια, έκανα και αλλαγές προτύπων σε άλλα τρία. Λογικό λοιπόν να μείνει πίσω κάπως το δικό μου blog. Είναι στιγμές που μου θυμίζω τον ξυπόλητο τσαγκάρη, που δεν είχε χρόνο να φτιάξει παπούτσια για τον εαυτό του. Χαλάλι όμως, όχι μόνο δεν παραπονιέμαι, μα αισθάνομαι ταυτόχρονα και χαρά, βλέποντας πως δεν έπαψαν οι φίλοι και αναγνώστες μου να με εμπιστεύονται, και βλέποντας κατόπιν την χαρά τους όταν το δούν τελειωμένο (ή να λειτουργεί ξανά) αυτό που ζήτησαν. Θα μου πείτε τώρα κάποιοι, "γιατί μας τα λές όλα αυτά ρε συ Νικόλα; Λές να μας ενδιαφέρει τι κάνεις και πώς περνάς;". Θα απαντήσω λοιπόν σε σας που θα σκεφτείτε έτσι, το εξής: Δεν γράφω μόνο για μένα, οπότε το να εξηγώ κάποια πράγματα που με αφορούν προσωπικά, σημαίνει πως δεν σας βλέπω για τόσο ξένους όσο εσείς πιστεύετε και όσο εσείς με θεωρείτε, και πως με ενδιαφέρετε ίσως περισσότερο απο όσο ενδιαφέρω εγώ εσάς. Κάποιοι πάλι ίσως αναρωτιούνται πότε βρίσκω γενικά χρόνο και ασχολούμαι με τόσα πολλά ταυτόχρονα. Κι όμως βρίσκω. Και βρίσκω επειδή το θέλω. Επειδή αγαπώ πολύ αυτό που κάνω, και επειδή με ενδιαφέρει να βρίσκομαι συνεχώς σε επαφή μαζί σας, και επειδή με ενδιαφέρει το αναγνωστικό κοινό μου. Γι αυτό λοιπόν, όλοι μας όταν αλλάζουμε ρόλο, και απο Bloggers γινόμαστε αναγνώστες των άλλων, ας θυμόμαστε πάντοτε πως, κάθ' ένας τους, κι εκείνος είναι πάνω απ' όλα άνθρωπος, και έχει την δική του, προσωπική ζωή. Και κάτι ακόμη. Σαν Bloggers, μην φοβάστε να λέτε στο κοινό σας κάποια πράγματα δικά σας, να μοιράζεστε κάποιες προσωπικές στιγμές σας, η να τους δίνετε όταν πρέπει κάποιες εξηγήσεις, όπως έκανα σήμερα κι εγώ.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




29 Δεκεμβρίου 2009



10 Ο καλός λοχίας..

Έκανε σεισμό στη Θήβα εκείνη τη χρονιά. Εγώ ήμουν δεκαοχτώ χρονών τότε θυμάμαι, μόνιμος λοχίας στο στρατόπεδο Καβράκου. Μια μέρα με καλεί ο διοικητής μου πρωί πρωί, πρίν ακόμη αναλάβω υπηρεσία, και μου λέει. _Λοχία, στέλνουμε επι πέντε μήνες στρατιώτες με τέσσερα Steyer (φορτηγά του στρατού) και έναν επικεφαλής να επιβλέπει, στο μοναστήρη του Αγίου Ν***, για να επισκευάσουν τις ζημιές στα κτήρια απο τον σεισμό. Η ηγουμένη όμως τους διώχνει κάθε φορά με διάφορα προσχήματα, είναι πολύ ανάποδη γυναίκα. Έδιωξε δύο ανθυπολοχαγούς και δύο δόκιμους μέσα σε ένα μήνα. Πρόσεξε μην μας κάνεις ρεζίλι κι εσυ. _Ρεζίλι; πώς κύριε διοικητά; _Δεν ξέρω.. όπως και οι προηγούμενοί σου.. κανόνισε. _Θα προσέχω, απάντησα, και πήγα να ετοιμαστώ. Πήγα στον όρχο, όπου ήταν μαζεμένοι οι στρατιώτες που είχαν αναλάβει τις εργασίες στο μοναστήρι. Η χαρά τους δεν κρυβόταν όταν έμαθαν πως θα ήμουν εγώ μαζί τους αυτή την φορά επικεφαλής. _Ρε παιδιά; για ελάτε εδώ να σας κάνω μερικές ερωτήσεις; _Μάλιστα λοχία _Γιατί έδιωξε η ηγουμένη τους άλλους πρίν απο μένα; Μερικοί γέλασαν και κάποιοι πέταξαν κάποια σχόλια. Ένας μου είπε: _Γιατί λοχία, ο ένας κοιμόταν συνέχεια, ο άλλος μας έβρισε μπροστά της, ο άλλος μας φώναζε σαν να είμαστε ζώα.. να, για κάτι τέτοια. _Άρα δεν είναι η ηγουμένη η ανάποδη αλά αυτοί κάνανε χοντράδες. _Ανάποδη; μια χαρά γυναίκα είναι. Φτάσαμε μετά απο μια ώρα περίπου στο μοναστήρι. Με υποδέχτηκε μια νέα στην ηλικία κοπέλα που μόναζε εκεί, και με οδήγησε στην ηγουμένη. Την άκουσα να την αποκαλεί "Αγία μητέρα". Το τύπωσα. _Καλώς ήρθατε λοχαγέ, μου είπε η ηγουμένη. _Αγία μητέρα, δεν είμαι λοχαγός, απλός λοχίας είμαι, της απάντησα χαμογελαστά. _Αγία μητέρα με αποκαλέσατε; έκανε ξαφνιασμένη.. _Ναι, και συγχωρήστε με αν ήταν λάθος μου, δεν έχω ξαναβρεθεί σε μονή και δεν γνωρίζω ακόμη το πώς πρέπει να αποκαλώ τον καθ' έναν σας εδώ. _Μα τι λέτε, το είπατε σωστότατα, κανένας απο τους πρώην επικεφαλής δεν με αποκάλεσε έτσι. Μπράβο σας. Μου έφυγε ένα βάρος. Είχα αρκετό άγχος για την στιγμή που θα την συναντούσα, και για κανέναν λόγο δεν ήθελα να με πάρει με κακό μάτι. Οι στρατιώτες ήταν έτοιμοι και περίμεναν. Τους χώρισα σε οχτώ ομάδες, με έναν επικεφαλής σε κάθε ομάδα, και τους έστειλα να ξεκινήσουν τη δουλειά που είχε αναλάβει ο καθ' ένας. Εμένα με κάλεσε η ηγουμένη για καφεδάκι όπως μου είπε, και να μάθει για μένα μερικά πράγματα. Ανάκριση στο διακριτικό δηλαδή. _Πόσο χρονών είστε λοχία; _Δεκαοχτώ Αγία μητέρα. _Νέος, πολύ νέος.. και απο πού κατάγεστε αν επιτρέπεται; _Απο τα Πλατανάκια Σερρών _Δηλαδή; _Ένα χωριουδάκι ψηλά στα σύνορα, στην Μακεδονία, Αγία μητέρα. Και εκείνη την στιγμή, η νεαρή κοπέλα που με οδήγησε όταν ήρθα στην ηγουμένη, έφερε ένα ταψί με γλυκό. _Ορίστε, το φτιάξαμε για σας. _Με περιμένατε; _Βεβαίως, ξέραμε πως θα έρθει σήμερα άλλος επικεφαλής. _Σας ευχαριστώ πολύ, είπα, κοιτώντας το ταψί. Όπως γύρισα το βλέμα μου να δώ για τους στρατιώτες μου, είδα μερικούς που μου έκαναν κρυφά γκριμάτσες. Γλύφονταν, σαν να μου έλεγαν θέλω κι εγώ, τρίβανε τις κοιλιές τους και κάτι παρόμοια. Χαμογέλασα και γύρισα στην ηγουμένη. _Ειλικρινά σας ευχαριστώ πάρα πολύ, μα δεν μπορώ να φάω απο το γλυκό σας. Ταράχτηκε. Την είδα να παίρνει μια έκφραση απογοήτευσης, ότι δεν μπόρεσε να με ευχαριστήσει, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. _Να σας κάνουμε κάτι άλλο; δεν σας αρέσει η "πάστα Φλώρα"; _Μα τι λέτε, το αγαπημένο μου γλυκό (ποτέ μου δεν είχα ακούσει να γίνεται λόγος για δαύτη), απλά, δεν μπορώ να πάρω. _Σας πονάει κάποιο δόντι; δεν κάνει να φάτε γλυκά; Συνέχισε εκείνη με αγωνία. _Δεν είναι αυτοός ο λόγος Αγία μητέρα (εκεί εγώ..). Απλά, δεν μπορώ να τρώω εγώ που κάθομαι στην ουσία και δεν κουράζομαι, και οι στρατιώτες μου, που κοπιάζουν, να μην τρώνε. Επιτρέψτε μου να μην πάρω. _Ο Μέγας Αλέξαδρος!!! είπε τότε με έξαψη και φανερά συγκινημένη. _...?!?..Πώς είπατε, Αγία μητέρα; _Ο Μέγας Αλέξανδρος απο την Μακεδονία! _Ναι, απο την Μακεδονία ήτανε. _Εσείς είστε ο νέος Μέγας Αλέξανδρος λοχία. _Δεν σας καταλαβαίνω, γιατί με αποκαλείτε Μέγα Αλέξανδρο; _Γιατί αυτό που είπατε, το είχε πεί κι εκείνος όταν του έδωσαν να πιεί νερό μετά απο μια μάχη. "Πρώτα θα πιούν οι στρατιώτες μου, είπε, και τελευταίος εγώ". _Δεν είχα αυτόν υπ' όψη μου όταν το είπα, μα μου άρεσε ο παραληλισμός, με τιμά αφάνταστα εννοείται. _Εσείς τιμάτε την γενέτειρά σας λοχία. Αδελφή Αρσενία, πείτε και στις άλλες αδελφές, και φτιάξτε αμέσως και για τους στρατιώτες γλυκό. Απο την ημέρα εκείνη, κάθε πρωί, κάθε στρατιώτης είχε το γλυκό του, ένα σπαστό καφεδάκι "Κυφωνίδη" και ένα πακέτο τσιγάρα, δώρο της "Αγίας μητέρας". Εγώ απο απλός λοχίας, πήρα προαγωγή και έγινα ο "Καλός λοχίας". Σοβαρά, έτσι με φώναζε, και μαζί μ' αυτήν, και όλες οι αδελφές της μονής. Ο "Καλός λοχίας". Έμεινα εκεί εφτά ολόκληρους μήνες. Και η επαφή μου με την "Αγία μητέρα" κράτησε, έστω και τηλεφωνικά, για πολλά χρόνια μετά. Πάντα μου έλεγε στο τηλέφωνο, "καλέ λοχία", όταν σε αξιώσει ο Κύριος και έρθεις απο τα μέρη μας ξανά, να μας επισκευθείς οπωσδήποτε. Θα είναι χαρά μας να φιλοξενήσουμε και πάλι τον Μέγα Αλέξανδρο. Καλή της ώρα.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




27 Δεκεμβρίου 2009



12 Σαν σήμερα..


Σε λίγες ημέρες απο σήμερα, έρχεται νέος χρόνος.
Το 2010
Ελάτε να δούμε ή να θυμηθούμε μερικά γεγονότα που συνέβησαν σε παλιότερα χρόνια, στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο, απο τις 25 Δεκεμβρίου, έως τις 31 Δεκεμβρίου. Σε όλους τους φίλους και φίλες μου, (και τους "μή" επίσης) και σε όλους τους αναγνώστες αυτού το blog, εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά, χρόνια καλά, καλή χρονιά, με τον νέο χρόνο να φέρει μαζί του, όχι μόνο ελπίδες και υποσχέσεις, μα ένα καλύτερο αύριο, για όλο τον κόσμο. Ευτυχισμένο και τυχερό το 2010 λοιπόν !!
Σαν Σήμερα: 25/12/2009 4 πΧ: Γεννιέται ο Ιησούς στη Βηθλεέμ, σύμφωνα με πολλούς ερευνητές. 0: Γεννιέται ο Ιησούς στη Βηθλεέμ, σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Μικρό. 390: Ο αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Μέγας Θεοδόσιος παραδέχεται την ενοχή του σε διάπραξη μαζικών φόνων στη Θεσσαλονίκη. 1642: Γεννιέται ο άγγλος φυσικός, μαθηματικός και αστρονόμος σερ Άιζαακ Νιούτον, γνωστότερος στους Έλληνες ως Νεύτων. 1741: Ο σουηδός αστρονόμος Άντερς Κέλσιους εισάγει την εκατονταβάθμια κλίμακα μέτρησης της θερμοκρασίας, που φέρει έκτοτε το επώνυμό του. 1890: Πεθαίνει στη Νάπολη της Ιταλίας ο αρχαιολόγος Ερρίκος Σλίμαν. 1899: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ. 1955: Γεννιέται ο συνθέτης Σταμάτης Κραουνάκης. 1977: Πεθαίνει στην Ελβετία, σε ηλικία 88 ετών, ο άγγλος ηθοποιός Τσάρλι Τσάπλιν, ο «Σαρλό» της μεγάλης οθόνης. 1983: Πεθαίνει, σε ηλικία 90 ετών, ο ισπανός σουρεαλιστής ζωγράφος Χοάν Μιρό. 1989: Ο κομμουνιστής πρόεδρος της Ρουμανίας Νικολάε Τσαουσέσκου και η σύζυγός του Έλενα εκτελούνται από τους επαναστάτες. Σαν Σήμερα: 26/12/2009 1893: Γεννιέται ο Μάο Τσε Τουνγκ, ηγέτης της Κίνας από το 1949 έως το 1976. 1925: Η Τουρκία υιοθετεί το Γρηγοριανό Ημερολόγιο. 1933: Πατεντάρεται το ραδιόφωνο στα FM. 1943: Αποτυγχάνει απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ, υπό τον κόμη Κλάους φον Στάουφενμπεργκ. 1949: Ο Αϊνστάιν παρουσιάζει τη θεωρία του περί βαρύτητας. 1972: Πεθαίνει ο 33ος πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν. 1977: Πρώτη εμφάνιση του Δημήτρη Σαραβάκου στα ποδοσφαιρικά γήπεδα με τη φανέλα του Πανιώνιου, σε αγώνα με το Αιγάλεω. 1989: Το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας της Ρουμανίας, που προέκυψε μετά την πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος του Τσαουσέσκου, ανακηρύσσει πρωθυπουργό τον Ίον Ιλιέσκου. 1997: Πεθαίνει ο Κορνήλιος Καστοριάδης, ο έλληνας φιλόσοφος που αποδεχόταν τον Μαρξ και απέρριπτε το μαρξισμό. 2002: Πεθαίνει, σε ηλικία 54 ετών, ο έλληνας σχεδιαστής μόδας Μιχάλης Πολατόφ, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Μιχάλη Αποστολάτου. Σαν Σήμερα: 27/12/2009 537 μ.Χ: Εγκαινιάζεται η Αγιά-Σοφιά και ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός αναφωνεί θριαμβευτικά «νενίκηκάς σε Σολομών». 1571: Γεννιέται ο γερμανός αστρονόμος Γιόχαν Κέπλερ, που διατύπωσε τους τρεις περίφημους νόμους, οι οποίοι έδειξαν στο Νεύτωνα το δρόμο προς τη θεωρία της παγκόσμιας έλξης. 1822: Γεννιέται ο γάλλος μικροβιολόγος Λουί Παστέρ, ο οποίος εφηύρε την παστερίωση του φρέσκου γάλακτος, που πήρε το όνομά του. 1834: Με νόμο συνιστώνται για πρώτη φορά Δήμοι στην Ελλάδα. 1934: Η Περσία μετονομάζεται σε Ιράν, με απόφαση του Σάχη. 1945: Τίθεται σε ισχύ η απόφαση της συνόδου του Μπρέττον Γουντς, για την ίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας. 1947: Γεννιέται ο βιρτουόζος μπουζουξής και συνθέτης Θανάσης Πολυκανδριώτης. 1948: Γεννιέται ο γάλλος ηθοποιός Ζεράρ Ντεπαρντιέ. 1950: Γεννιέται στη Θήβα η τραγουδίστρια Χάρις Αλεξίου, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Χαρίκλειας Ρουπάκα. 1954: Γεννιέται η τραγουδίστρια Ελένη Δήμου. Σαν Σήμερα: 28/12/2009 1820: Ο Παπαφλέσσας επιστρέφει από την Κωνσταντινούπολη στο Μοριά. 1849: Η αμερικανίδα ράφτρα Τζόλι Μπέλιν ρίχνει κατά λάθος τον λαμπτήρα που περιέχει τερεβινθίνη πάνω στα ρούχα της και ανακαλύπτει το στεγνό καθάρισμα. 1869: Ο Γουίλιαμ Φάινλι Σεμπλ παρασκευάζει την πρώτη τσίχλα. 1895: Ο γερμανός φυσικός Βίλχελμ Ρέντγκεν ανακαλύπτει τις ακτίνες Χ. 1895: Οι αδελφοί Λιμιέρ ανοίγουν το πρώτο σινεμά στο Παρίσι και προβάλουν την πρώτη κινηματογραφική ταινία, η οποία διαρκεί ένα λεπτό. 1909: Φτάνει στην Αθήνα από την Κρήτη ο Ελευθέριος Βενιζέλος, έπειτα από πρόσκληση του «Στρατιωτικού Συνδέσμου». 1937: Πεθαίνει ο γάλλος συνθέτης Μορίς Ραβέλ. 1950: Γεννιέται ο αμερικανός ρόκερ Άλεξ Τσίλτον. 1954: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Ντένζελ Ουάσινγκτον. 1986: Πεθαίνει ο ρώσος σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι. Σαν Σήμερα: 29/12/2009 1890: Η 7η ίλη ιππικού των ΗΠΑ σκοτώνει 400 άνδρες και γυναικόπαιδα στην τοποθεσία Wounded Knee Creek. Είναι η τελευταία μεγάλη μάχη Ινδιάνων και αμερικανικών δυνάμεων, κατά την οποία σκοτώνεται και ο αρχηγός των Σιου «Μεγάλο Πόδι». 1901: Ανεβαίνει για πρώτη φορά με μεγάλη επιτυχία στο Βασιλικό Θέατρο της Αθήνας η κωμωδία του Μολιέρου «Αποθηκάριος». 1922: Πεθαίνει σε ξενοδοχείο του Παλέρμου της Σικελίας ο πρώην βασιλιάς της Ελλάδας, Κωνσταντίνος. 1924: Κάνει την εμφάνισή της στην Αθήνα η αστυνομία πόλεων που ξεκίνησε στην Κέρκυρα. 1940: Η Λουφτβάφε -η γερμανική πολεμική αεροπορία- ρίχνει 10.000 βόμβες στο Λονδίνο, σε μία από τις πιο εφιαλτικές βραδιές για τη βρετανική πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. 3.000 πολίτες σκοτώνονται. 1946: Γεννιέται η αγγλίδα τραγουδίστρια Μάριαν Φέιθφουλ. 1953: Καθιερώνεται στην Ελλάδα το κιλό αντί της οκάς και το μέτρο αντί του πήχη. 1955: Η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ κάνει την πρώτη της ηχογράφηση σε ηλικία μόλις 13 ετών. 1972: Προκηρύσσονται οι προεδρικές εκλογές της Κύπρου για την 8η Φεβρουαρίου 1973. Μοναδικός υποψήφιος προβλέπεται ο Μακάριος. Σαν Σήμερα: 30/12/2009 1904: Γεννιέται ο ρώσος συνθέτης Ντμίτρι Καμπαλέφκσι. 1928: Γεννιέται ο αμερικανός ρόκερ Μπο Ντίντλεϊ, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ίλας Μπέιτς. 1934: Μονογραφείται η σύμβαση για την ίδρυση ραδιοφωνικού σταθμού στην Ελλάδα. 1944: Πεθαίνει, σε ηλικία 78 ετών, ο γάλλος συγγραφέας Ρομέν Ρολάν. 1953: Η πρώτη έγχρωμη τηλεόραση πωλείται αντί 1.175 δολαρίων. 1957: Γεννιέται ο τραγουδοποιός Νίκος Πορτοκάλογλου. 1961: Γεννιέται ο αμερικανός συγγραφέας Ντάγκλας Κόπλαντ. 1963: Με εισήγηση του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές για τις 16/2/1964. Η εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης ανατίθεται στον Ιωάννη Παρασκευόπουλο. 1974: Οι Beatles διαλύονται και τυπικά με δικαστική απόφαση, έπειτα από σχετική αγωγή του Πολ Μακάρτνεϊ. 1981: Για την αντιμετώπιση του νέφους στο κέντρο της Αθήνας αποφασίζεται η εφαρμογή κλιμακωτού ωραρίου στην αγορά και η εναλλάξ κυκλοφορία των αυτοκινήτων (μονά-ζυγά). Σαν Σήμερα: 31/12/2009 1822: Λήγει η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιουταχή. 1869: Γεννιέται ο γάλλος ζωγράφος και γλύπτης Ανρί Ματίς. 1877: Πεθαίνει ο πολιτικός Δημήτριος Βούλγαρης, ο επιλεγόμενος «Τζουμπές», ο κυριότερος εκπρόσωπος της φαυλότητας στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας. 1923: Γεννιέται ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης. 1931: Γεννιέται ο ηθοποιός Κώστας Βουτσάς. 1937: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Άντονι Χόπκινς. 1945: Ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός αναλαμβάνει καθήκοντα αντιβασιλέα. 1946: Ο αμερικανός πρόεδρος Χάρι Τρούμαν κηρύσσει και επισήμως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 1946: Γεννιέται η αμερικανίδα ρόκερ Πάτι Σμιθ. 1963: Γεννιέται ο ηθοποιός Πέτρος Φιλιππίδης. 1989: Ο ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1 ξεκινά τις εκπομπές του.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




21 Δεκεμβρίου 2009



19 Το τέλος ενός άστρου..


Ηαλλιώς, 7 λόγοι που σε κάνουν να σταματήσεις να bloggάρεις. Μετά απο ένα, δύο και περισσότερα χρόνια Blogging, συναντάμε πολλά blogs παρατημένα, ερμητικά κλειστά, ή με τελευταία ανανέωση μήνες πρίν. Μερικοί bloggers άφησαν ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα στους αναγνώστες τους, λέγοντάς τους τους λόγους (η κάποιους απο τους λόγους) για την απόφασή τους. Το ίδιο έκανε και ο blogger Chr. Z. Είχε ένα απλό μα συνάμα όμορφο και ενδιαφέρον ιστολόγιο. Πρίν λίγο καιρό όμως αποφάσισε να σταματήσει να ασχολείται μ' αυτό. Τον ρώτησαν να τους πεί -αν ήθελε- τους λόγους που τον οδήγησαν να πάρει αυτή του την απόφαση, και ποιά ήταν τα σημάδια που τον έκαναν να θεωρήσει πως ήταν καιρός να κάνει ένα δειάλειμα, αν φυσικά δεν ήταν οριστική σαν απόφαση. Απάντησε ως εξής: Τα σημάδια για μένα ήταν τα εξής: 1. Ανακάλυψα άξαφνα πως αφιέρωνα τόσο πολύ απο τον χρόνο μου σε κάτι, που στην ουσία δεν μου έδινε πίσω σχεδόν τίποτε σαν αντάλλαγμα. 2. Ο αριθμός του site traffic έδειχνε πως θα έπρεπε να έχω πολλά περισσότερα σχόλια απο όσα είχα, δεν συνέβαινε όμως κάτι τέτοιο. 3. Συνειδητοποίησα πως κάποιοι άλλοι άνθρωποι απ' όλλα τα μέρη του κόσμου, πληρώνονταν για να κάνουν στην ουσία ότι έκανα κι εγώ, κερδίζοντας τα προς το ζήν, ενώ εγώ όχι. 4. Η οικογένειά μου και οι φίλοι μου, άρχισαν να πιστεύουν πλέον πως, το μόνο μου ενδιαφέρον ήταν το blogging και τίποτε άλλο. 5. Είχα κάποιους αναγνώστες, δε λέω. Μα κοιτώντας το blog μου, έβλεπα πως στην πραγματικότητα δεν ενδιέφεραν οι αναρτήσεις μου και τα θέματα με τα οποία καταπιανόμουν, τόσους, όσους βασικά θα ήθελα. 6. Είχα αρχίσει να πηγαίνω στο κρεβάτι μου γεμάτος άγχος. Και το χειρότερο, ξυπνούσα με άγχος. 7. Είτε ήμουν στη δουλειά, είτε βόλτα, με φίλους ή μόνος, ο νούς μου ήταν στο blog μου. Είχα αρχίσει να χάνω την επαφή μου με την απλή πραγματικότητα και να απομακρύνομαι απο απλές μα κι όμορφες ταυτόχρονα συνήθειες και ασχολίες πολλών χρόνων. Τέλος πρόσθεσε: “Ίσως ξαναεπιστρέψω μια μέρα, να συνεχίσω απο εκεί που σταμάτησα. Πρέπει όμως να αναθεωρήσω κάποια πράγματα που έτειναν να γίνουν νέες συνήθειες, και με εμπόδιζαν στο να έχω μια φυσιολογική ζωή όπως πρίν, και που παραλίγο να με κάνουν υποχείριό τους. Για μένα προέχει η πραγματική μου ζωή, οι αληθινές μου συνήθειες, καλές ή όχι, και όχι ένας κόσμος ουτοπικός, που μου ζητάει περισσότερα απο όσα δίνει πίσω, και με αντάλλαγμα τον πολύτιμο χρόνο μου, που θα μπορούσα να αφιερώσω διαφορετικά, στους φίλους μου, στους δικούς μου και σε μένα τον ίδιο.” Ο χώρος για τυχόν σχόλια, στην διάθεσή σας.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"






18 Όταν παίρνω φόρα..


Εδώ και δύο μέρες, έχει ξεκινήσει μια αψιμαχία σ ένα φιλικό blog με κάποιον, που κρύβεται πίσω απο το φουστάνι της γυναίκας του. Επειδή δεν γουστάρω να κάνω μπάχαλο το άλλο blog, θα του πω εδώ μερικά λογάκια, μέσα στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Φιλαράκο, δεν ξέρω γιατί με εχθρεύεσαι, και δικαίωμά σου στο φινάλε. Βάλε παντελόνια όμως, γιατί ούτε με γυναίκες γουστάρω να μαλώνω, ούτε με άντρες κρυμένους πίσω απο τη γυναίκα τους. Έβγα μπροστά να μου τα πείς. Το να προσπαθείς να με χτυπήσεις με εκφράσεις όπως "επαρχιώτης" και "πεινασμένος", σε πληροφορώ αστόχησες. Άσφαιρο σε κόβω και κατατάσσεσαι αυτόματα στον άμαχο πληθυσμό. Θα σε περιλάβω με άσφαιρες λοιπόν, να μην πάς αδικοχαμένος. Βλέπεις, το έχω καμάρι που κατάγομαι απο χωριό και το διαλαλώ πάντα και παντού. Επίσης, στο θέμα "πεινασμένος" που ονειρεύεται καρβέλια, θα σου πω πως, βγάζω τα προς το ζήν και δώξα το Θεό, περνάω καλύτερα απο σένα, ζώντας, ίσως όχι πλούσια, μα αξιοπρεπώς, χωρίς να μου λείπει τίποτε απολύτως. Έχω συναντήσει άπειρες φορές τέτοιες εκφράσεις του στύλ "εμείς της πόλης" και "εσείς της επαρχίας", και σε πληροφορώ, εμάς "της επαρχίας", ίδρωσε το αφτί μας. Έχουμε έρθει στην πόλη σου, την ζήσαμε όσο την ζήσαμε, μα φύγαμε γιατί δεν μας άρεσε. Ζήσαμε και στην Θεσσαλονίκη, που η δική σου πόλη ωχριά μπροστά της σε πολλά, μα πάλι το χωριό μας τιμάμε, όταν μας ρωτάν απο που καταγόμαστε. Μεγαλώσαμε χορτάτοι, γιατί μέσα στην φτώχεια μας, είχαμε πάντα όλα τα απαραίτητα. Παίξαμε σαν παιδιά σε πλατείες και αλάνες, και δεν μεγαλώσαμε μαντρωμένοι σε τσιμέντα. Γνωρίζαμε τους γείτονές μας και κάναμε φίλους, γιατί δεν ζούσαμε σε μια πόλη ξένοι κι άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Μάθαμε να έχουμε κοινωνική συμπεριφορά, και όχι να ζούμε μόνοι κι απομονωμένοι απ' όλους. Μάθαμε να μοιραζόμαστε ότι μπορούσε να μοιραστεί. Μάθαμε όμως και να λέμε ευχαριστώ. Το θεωρούσαμε υποχρέωση και όχι δικαίωμα. Την αχαριστία δεν την αγαπήσαμε, ούτε τους αχάριστους. Μείναμε πιο αθώοι απέναντι στην πονηριά σας, για την οποία τόσο κομπάζετε και πάντοτε καυχιέστε. Προτιμάμε βλέπεις, εμείς οι επαρχιώτες, την εξυπνάδα μας, απο την κουτοπονηριά σου, κάτοικε της μεγαλούπολης. Μπορεί να πιστεύεις πως είσαι κάποιος σπουδαίος. Με λύπη μου θα σε πληροφορήσω πως, η αξία κάποιου μετριέται απο πολλούς παράγοντες, και δεν την καθορίζει ο ίδιος μα ο περίγυρός του και όσοι τον γνωρίζουν. Η δική σου αξία, μετριέται στα δάχτυλα ενός χεριού. Ίσως τα κόμπλεξ που έχεις, ίσως οι ανασφάλειές σου, ίσως κάποιοι άλλοι λόγοι, και ίσως όλα μαζί. Μα για μένα, δεν είσαι τίποτε περισσότερο απο ότι όλοι μας, ένας φουκαράς μεροκαματιάρης, που πασχίζει να βγάλει το ψωμί του όπως όλος ο κόσμος, είτε ζει στην πόλη, είτε στην επαρχία. Οπότε κατέβασε χαμηλότερα την μύτη σου και δες την αλήθεια κατάματα. Και κάτι ακόμη. Την επόμενη δοκίμασε να γνωρίσεις καλύτερα τους ανθρώπους της επαρχίας. Ίσως είναι πιο τίμιοι τελικά, και λιγώτερο πονηροί για να στη φορέσουν. Μην πάς να τους τη φέρεις όμως, γιατί η επαρχία είπαμε, "δεν συγχωρεί την αχαριστία".
"Σταμάτα λοιπόν να παίρνεις φόρα, γιατί είναι κατηφόρα.."
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"






4 INKA Kρήτης (Εξουσιοδοτήσεις κατα Περιβαλλοντικών Τελών)

Κάντε click στην εικόνα να το διαβάσετε (είναι 2 έγγραφα. Το 2ο μπορείτε να το δείτε αν κάνετε scroll το κενό, μετά το τέλος του 1ου εγγράφου). Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να πατήσει κάτω δεξιά το βελάκι, να κατεβάσει την φόρμα της εξουσιοδότησης σε Word στον υπολογιστή του.

"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




18 Δεκεμβρίου 2009



15 Google style Email εικόνα στο blog μας

Πολλοί φίλοι bloggers βάζουν το email τους απ' ευθείας στο blog τους, με σκοπό να βοηθήσουν την εύκολη επικοινωνία με τους φίλους τους και τους αναγνώστες τους. Η επικοινωνία είναι βασικό θέμα σε κάθε ιστοσελίδα, και σε κάθε blog, εννοείται. Το πρόβλημα όμως αρχίζει ακριβώς απο εκεί. Τα γνωστά σε όλους μας Spam-Bots, χτενίζουν κάθε ιστότοπο για να βρούν την ηλεκτρονική διεύθυνσή του και να αρχίσουν την μαζική αποστολή των γνωστών σε όλους μας Spam. Τότε τι πρέπει να κάνω; θα αναρωτηθεί εύλογα ο καθ' ένας. Να μην βάλω καθόλου; Δεν είναι λύση αυτή. Μια εύκολη λύση είναι η προσθήκη μιας εικόνας αντί του link, την οποία μπορεί ο αναγνώστης να διαβάσει και να αντιγράψει το email μας απο αυτήν. Με τον τρόπο αυτό, δεν αφήνουμε τα Spam-bots να μας βρούν, κι απο την άλλη, μπορεί να δεί ο καθ' ένας ενδιαφερόμενος το email μας και να επικοινωνήσει μαζί αμς. Πώς φτιάχνουμε μια εικόνα σε στύλ Google (πολύχρωμα γράμματα) Επισκευθείτε την σελίδα με το E-Mail Icon Generator Εκεί βάλτε στο αριστερό κενό πλαίσιο το τμήμα του email σας πρίν το @ Δεξιά του επιλέξτε τον πάροχο (Gmail, Yahoo, AOL, Hotmail κ.λ.π.) και πατήστε απλά το απο κάτω κουμπάκι που γράφει επάνω "Generate". Αμέσως θα δείτε την νέα σας εικόνα με το email σας επάνω της, όπως στο παράδειγμα με την παρακάτω εικόνα, όπου βλέπετε το δικό μου email: Αντιγράψτε την απλά, και χρησιμοποιείστε την τοποθετώντας όπου εσείς θέλετε. Σε μένα θα την δείτε στο τέλος του blog (Footer), στην αριστερή στήλη, όχι όμως σε google style. Εάν θέλετε να κάνετε μια σαν την δική μου, με δικά σας χρώματα, τότε πατήστε εδώ: Customized E-Mail Icon Generator Καλή επιτυχία!
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




15 Δεκεμβρίου 2009



48 Ο Έλληνας Blogger

Μετά απο τρία χρόνια καθημερινού blogging και ασχολούμενος με τα δρώμενα στην Ελληνική blog-όσφαιρα, έβγαλα τα δικά μου συμπεράσματα, σχημάτισα κάποιες γνώμες και είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Τι έμαθα αυτά τα τρία χρόνια λοιπόν ο ..αγράμματος.
Photo by: Patricia Storms®
1. Ο Έλληνας Blogger (ασχέτως φύλου, και πάντα γενικά, ποτέ προσωπικά), κάνει πάντοτε λάθος χρήση του διαδυκτίου. Περιφρονεί τις άπειρες δυνατότητες που του προσφέρει για μάθηση, επικοινωνία και οικονομική καλυτέρευση. 2. Ο Έλληνας Blogger είναι τρομερά "σνόμπ". Σνομπάρει κάθε τι που δεν καταλαβαίνει, ακολουθώντας πάντοτε το λαϊκό ρητό "όσα δεν φτάνει η αλεπού..". Σνομπάρει κάθε έναν που είναι (η που αυτός πιστεύει πως είναι) καλύτερός του, κι αντί να προσπαθήσει να τον φτάσει και να γίνει καλύτερός του, τον ειρωνεύεται, τον πολεμά με αθέμιτα μέσα, τον λιθοβολεί. 3. Ο Έλληνας Blogger το Blogging το κατάλαβε εντελώς λάθος. Απο έναν τύπο ηλεκτρονικού προσωπικού και δημόσιου ημερολογίου, το μετάτρεψε σε (δήθεν) εφημερίδα. Προσπαθεί άτσαλα, ανορθόδοξα και άσχετα, να μιμηθεί κάποιους δημοσιογράφους που στο κάτω κάτω σπούδασαν για να είναι αυτό που είναι. Σίγουρα κάποιοι το κάνουν πολύ καλά, μα οι περισσότεροι όχι. 4. Ο Έλληνας Blogger είναι λάτρης του "τζάμπα", κονώς "τζαμπατζής". Τρελαίνεται αν πρέπει να πληρώσει για κάτι (προγράμματα, υπηρεσίες), δαιμονίζεται, βγάζει αφρούς. Σίγουρα δεν μπορούμε να τα αγοράσουμε όλλα, κάποια είναι πανάκριβα, μα εδώ μιλάμε για 10, 20 και 30 δολάρια, τιμές δηλαδή, το λιγώτερο υποφερτές. Όλοι μας έχουμε χρησιμοποιήσει και θα συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε δωρεάν εφαρμογές, μα δεν απέχει και τόσο απο την κλοπή, ας μην το έχουμε λοιπόν σαν πρότυπό μας, αλά σαν έσχατη λύση ανάγκης. 5. Ο Έλληνας Blogger, δεν χαίρεται όταν βλέπει την επιτυχία του άλλου. Ζηλεύει και φθονεί για το παραμικρό. Αποτέλεσμα αυτού, αποκτά γρήγορα εχθρούς και μένει στο τέλος μόνος του, κατηγορώντας πάντα τους άλλους για το πέσιμό του. Το πιο αγαπημένο κουμπί του σε ένα blog που (ίσως) ζηλεύει, είναι το "Αναφορά Ιστολογίου για άπρεπο περιεχόμενο", με την κρυφή χαρά και ελπίδα να δεί μια μέρα το μύνημα "Η Blogger κατάργησε αυτό το ιστολόγιο". 6. Ο Έλληνας Blogger είναι αχάριστος. Όσα κι αν του κάνεις, όσο κι αν τον βοηθήσεις, θα έρθει μια μέρα που για ψύλλου πήδημα θα σου γυρίσει την πλάτη ξεχνώντας τα πάντα. Η αχαριστία είναι ένα απο τα μεγάλα κουσούρια του Έλληνα. 7. Ο Έλληνας Blogger, είναι γλύφτης. Προτιμάει να έχει στην λίστα του blogs που θεωρεί σπουδαία η με μεγάλη επισκεψιμότητα, περιμένοντας σαν αντάλλαγμα να τον βάλουν κι εκείνα, να έχει να το παινεύεται. Αλλαξοκωλιές δηλαδή. Αλά και να μην τον βάλλουν (και που σπάνια θα του δώσουν σημασία) δεν τον ενοχλεί καθόλου, αρκεί να βλέπουν οι άλλοι πόσο σημαντικά blogs παρακολουθεί αυτός μπάς και τον σεβαστούν, του "τέτοιου" τα εννιάμερα δηλαδή. 8. Ο Έλληνας Blogger είναι άσχετος. Αντί να ασχολείται με το πιο βασικό πράγμα στο blog του, και που είναι οι ίδιες του οι αναρτήσεις, ασχολείται με ένα σωρό ανούσια πράγματα, όπως το Facebook, το Sync, και ότι άλλο ακόμη φανταστεί κανείς, και που αντί να διαφημίζει μέσω αυτών κάθε του ανάρτηση (και που δεν το βρίσκω καθόλου λάθος), τα χρησιμοποιεί για έναν και μόνο σαχλό λόγο. "Για να βρεί γκόμενα/νο (κάτι που θεωρώ παντελώς γελοίο)". Άλλο να γνωρίσω τυχαία κάποιο αξιόλογο πρόσωπο και να με ενδιαφέρει πολύ να το γνωρίσω και προσωπικά, κι άλλο να "ψάχνομαι" σε καθημερινή βάση να ξενοπηδήξω. Έχει τεράστια διαφορά. Κάποιοι δε, το έχουν αναγάγει σε χόμπυ και καθημερινή έγνοια. 9. Ο Έλληνας Blogger, πιο πολύ ασχολείται με την εμφάνιση του blog του, παρά με την ποιότητα των αναρτήσεών του. Πιο πολύ ενδιαφέρεται να το γεμίσει widgets παρά σκέψεις και ιδέες του. Μοιάζει στην ουσία, με ένα κέϊκ που έσπασε και έγινε θρύμματα και που κανείς δεν θέλει να το φάει, μέσα σε ένα πανέμορφο, στολισμένο, κι ασημένιο δίσκο. Καταλαβαίνετε τι σας λέω; 10. Ο Έλληνας Blogger, αντιγράφει ασύστολα, δίχως να αναγράφει πηγές. Οικοιοποιείται δίχως δεύτερη σκέψη τον κόπο του άλλου, με την δικαιολογία συχνά, δεν ήξερα τίνος είναι, δεν έγραφε τίποτε σαν πηγή όταν το αντέγραψα. Αντιγράφει την δουλειά άλλων πιστεύοντας πως θα αποκτήσει την επιτυχία τους με αντιγραφές και με το να τους μιμείται. Δεν έχει δικές του ιδέες, δεν έχει δικούς του στόχους, απλά συμπλέει με άλλους, προσπαθώντας να γαντζωθεί πάνω στην δική τους σχεδία. Το Clopy Right είναι το πιο αγαπημένο σπόρ των περισσότερων Ελλήνων Blogger, μα αν δούν κάτι δικό τους αλλού και δίχως Credits, σηκώνουν επανάσταση. 11. Ο Έλληνας Blogger, κρίνει και κατακρίνει με τόση ευκολία άλλους, όσο εύκολα πίνει νερό. Είναι ημιμαθής, μα παριστάνει τον φωστήρα. Είναι ατελής, μα παριστάνει τον τέλειο. Είναι άσχετος, μα παριστάνει τον παντογνώστη και τον πρύτανη. Ποτέ δεν λέει "λυπάμαι, δεν γνωρίζω, θα ψάξω όμως να μάθω και θα απαντήσω τότε". Πάντοτε γνωρίζει.. την τύφλα του. 12. Ο Έλληνας Blogger, δεν πατάει σε διαφημίσεις άλλων, για να μην "κονομήσουν". Τις δικές του όμως περιμένει και ζητάει να του τις πατάνε όλοι οι άλλοι. 13. Ο Έλληνας Blogger, δεν χωνεύει τα "Donate buttons", δεν του αρέσουν οι δωρεές, γενικά δεν κάνει δωρεές. Μισεί κάθε είδος οικονομικής ωφέλειας, όσο πρόκειται για άλλους. Ο ίδιος όμως δεν θα έλεγε ποτέ όχι αν κάποιος του έστελνε κάποια χρήματα, είπαμε, μα δεν είναι δα και τόσο μαλθάκας. Φυσικά ποτέ δεν θα το παραδεχτεί δημόσια.. να κρατάμε και το image. 14. Ο Έλληνας Blogger, παριστάνει κάποιον που θα ήθελε να είναι, χωρίς να είναι, με μεγάλη ευκολία και τέχνη. Πουλάει φούμαρα για μεταξωτές κορδέλλες, πανέμορφα και παχειά λόγια, και γενικώς έχει ταλλέντο στην ηθοποιϊα. Ξεχνάει όμως πως οι μάσκες, φιάχτηκαν για να βγαίνουν κάποια στιγμή, και τότε το όνειρο ξεφουσκώνει. Πάφφ! 15. Ο Έλληνας Blogger, γενικά, είναι τα πάντα, εκτός απο Blogger, ..γιατί, μόνο Blogger δεν είναι!! Τώρα βέβαια, ξέρω πως, τουλάχιστον οι περισσότεροι θα έχετε αγανακτίσει με την ανάρτησή μου, και θα θέλετε να μου ρίξετε κανένα μπινελίκι, απο ψιλό μέχρι χοντρό. Δεκτόν! αλά.. Έχουμε και το "αλά". "Πάταξον μεν, άκουσον δε!". Διαβάστε την πιο προσεκτικά, δώστε πιο πολή σημασία και διαβάστε την με πιο ουδέτερη στάση, και πείτε μου μετά, σε πόσα απο όσα έγραψα έπεσα τόσο πολύ έξω; Είστε σίγουροι πως δεν αναγνωρίσατε κάποιους που να φέρονται όπως τα γράφω; Δεν μπορεί, τόσο κόσμο γνωρίσατε όλο το διάστημα που ασχολείστε, όλοι τέλειοι ήταν; Και προσοχή, ενώ οι παρόντες (δηλαδή εσείς) εξαιρούνται, προσωπικά δεν εξαιρώ επ' ουδενί τον εαυτό μου. Αυτό εσείς θα το κρίνετε, το αν, και ποιά/ές ενότητα/ες απο τις 15 συνολικά, με αντιπροσωπεύει/ουν. Κάθε καλοπροαίρετη κριτική, καλοδεχούμενη. Απο την άλλη, σίγουρα δεν είναι οπωσδήποτε ο ΚΑΘΕ Έλληνας Blogger κάτι απο τα παραπάνω. Σίγουρα, και ευτυχώς όχι. Πραγματικά χαίρομαι που πάρα πολλοί έχουν ξεφύγει απο το μίζερο στυλάκι του κοπαδιού, και έχουν ανοίξει τα πανιά τους, βλέποντας τα πράγματα απο εντελώς διαφορετική σκοπιά, με υγειή κι ανοιχτά μυαλά, φιάχνοντας εκτός απο όμορφα, και τρομερά ιστολόγια απο θέμα ενδιαφέροντος περιεχομένου, που χαίρεσαι να τα διαβάζεις καθημερινά. Και είναι πάρα πολλά, τόσο πολλά, που για να τα αναφέρει κανείς όλα, θέλει ατέλειωτα κατεβατά, και πάλι σίγουρα κάποια θα τα παραλείψει κατά λάθος, και θα είναι άδικο. Θεωρώ τον εαυτό μου σαν Blogger πολύ τυχερό θα έλεγα, που όλοι οι φίλοι μου ανήκουν στην παρέα των ανοιχτόμυαλων, και είναι πραγματικοί Bloggers, κι όχι "δήθεν". Τώρα, αν κάποιοι πικράθηκαν απο την σημερινή μου ανάρτηση, λυπάμαι, μα αντί να πιάσουν τις πέτρες σαν πρώτη τους αντίδραση, καλύτερα ας το φιλοσοφίσουν κι ας το ψάξουν λιγάκι. Σίγουρα θα έχουν κάποιο όφελος παραπάνω απο το να μου σπάσουν το κεφάλι, και τότε θα δούν πως, η ανάρτηση αυτή, δεν έγινε για να τους χαλάσει τα νεύρα, μα για να τους δώσει ένα φιλικό σπρώξιμο να γίνουν καλύτεροι, βλέποντας κάποια πράγματα κάπως διαφορετικά απο ότι μέχρι τώρα. Ναι, έγινε απο ενδιαφέρον και μόνο, κι όχι απο "σνόμπ".. Άλλωστε, δεν καβαλάω ποτέ το καλάμι, έχω και κάποιο βάρος, μην το ξεχνάμε.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"






10 Οι Αθάνατοι..

ποιοι έχουν δεί την ταινία HIGHLANDER, θα νόμισαν πως πρόκειται περί φανταστικής ιστορίας. Κι όμως αγαπητοί φίλοι, σας πληροφορώ πως η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, και πως οι αθάνατοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Μερικές φορές πεθαίνουν (τάχα μου-τάχα μου), μα μετασαρκώνονται σε άλλες μορφές, μα πάντα μένουν οι ίδιοι "στο μυαλό, στην ψυχή, στις συνήθειες". Στην ουσία, δεν θεωρούνται απο τους επιστήμονες σαν αθάνατοι, μα σαν άτομα που, είτε αρνούνται πεισματικά να πεθάνουν μουλαρώνοντας, είτε το ξέχασαν τελείως, είτε πάλι δεν βρίσκουν απο μόνοι τους "την οδόν της αναπάυσεως, ένθα απέδρα, ουκ εστί λύπη, ου στεναγμός..". Το Αμβεμβαμβλόγκ μας, με καμάρι σας παρουσιάζει μια σπάνια φωτογραφία ντοκουμέντο, που τραβήχτηκε τον καιρό του Αγγλο-Γαλλικού πολέμου, και που δείχνει έναν απο τους λίγους (μην πω μοναδικό δηλαδή) Highlanders, και που πολλοί πιστεύουν πως ακόμη είναι ζωντανός, και πως ίσως σήμερα να ζει κάπου στην χώρα μας, μεταμφιεσμένος σε δράκουλα. Φυσικά κάθε ομοιότης είναι εντελώς τυχαία, μην το παραγαμώμαν, ντάξ; Και άντε τώρα να μας γεμίσουν δηλαδή τα γραμματοκιβώτιά μας με γράμματα, πως κάποιοι ντε και καλά τον αναγνώρισαν δήθεν, πώς άλλοι τάχα τον είδανε, και άλλοι πάλι, τάχα μου του σφίξανε και το χέρι, κι άλλες παρόμοιες χοντράδες χάριν διαφήμισης. Είμαστε οι μόνοι που έχουμε τέτοιο ντοκουμέντο, όλα τα άλλα είναι μοντάζια. Μάκη, είδες γουότερμαρκ; ε; σε έσκισα!!
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




10 Δεκεμβρίου 2009



11 Images Gallery Widget με jQuery Hover / Zoom στο Blog

Αρκετές φορές με ρώτησαν κάποιες φίλες, πώς γίνεται να κάνουμε ένα Images Gallery στο Blog μας, για να δείξουμε κάποιες φωτογραφίες μας. Βλέπεις, συνήθως με φωτογραφίες ασχολούνται οι γυναίκες περισσότερο :p Βρήκα ψάχνοντας λοιπόν έναν τρόπο, που λειτουργεί με jQuery, και που όταν περάσετε το ποντίκι σας πάνω απο μια εικόνα, αυτόματα την μεγαλώνει (zoom) όπως δείχνω στην εικόνα απο κάτω.
Μπορείτε να το τοποθετήσετε όπου εσείς θέλετε (αρκεί να χωράει), παράδειγμα μέσα στην ανάρτηση, στην πλαϊνή μπάρα κ.λ.π. (Μπορείτε επίσης να το δείτε στην πράξη, κάτω χαμηλά στο δικό μου blog, με τίτλο Blog Members). Ελάτε να σας δείξω πόσο εύκολο είναι, να το κάνετε κι εσείς, όσοι ενδιαφέρεστε. 1. Βήμα πρώτο: Τοποθετούμε τους CSS κώδικες Πηγαίνετε στην "Διάταξη->>Edit html->> και κάντε "Πλήρη λήψη προτύπου" Κατόπιν βρείτε αυτόν τον κώδικα ]]></b:skin> και πρίν απο αυτόν (απο πάνω του) επικολήστε τον παρακάτω κώδικα:
/* Blogger Zoom Gallery By AllBlogTools.com */ ul.thumb { float: left; list-style: none; margin: 0; padding: 10px; width: 360px; } ul.thumb li { margin: 0; padding: 5px; float: left; position: relative; /* Set the absolute positioning base coordinate */ width: 110px; height: 110px; } ul.thumb li img { width: 100px; height: 100px; /* Set the small thumbnail size */ -ms-interpolation-mode: bicubic; /* IE Fix for Bicubic Scaling */ border: 1px solid #ddd; padding: 5px; background: #f0f0f0; position: absolute; left: 0; top: 0; } ul.thumb li img.hover { background:url(http://4.bp.blogspot.com/_p4Te9Li52fs/So9a2fSh2jI/AAAAAAAAAAc/VX0mAW1oYHc/thumb_bg.png) no-repeat center center; /* Image used as background on hover effect border: none; /* Get rid of border on hover */ }
2. Βήμα 2ο, Τοποθετούμε το JavaScript Βρίσκουμε λοιπόν το: </head> και πρίν απο αυτό (απο πάνω του) βάζουμε τον ακόλουθο κώδικα:
<script src='http://code.jquery.com/jquery-latest.js' type='text/javascript'/> <script type='text/javascript'> $(document).ready(function(){ //Larger thumbnail preview $(&quot;ul.thumb li&quot;).hover(function() { $(this).css({&#39;z-index&#39; : &#39;10&#39;}); $(this).find(&#39;img&#39;).addClass(&quot;hover&quot;).stop() .animate({ marginTop: &#39;-110px&#39;, marginLeft: &#39;-110px&#39;, top: &#39;50%&#39;, left: &#39;50%&#39;, width: &#39;174px&#39;, height: &#39;174px&#39;, padding: &#39;20px&#39; }, 200); } , function() { $(this).css({&#39;z-index&#39; : &#39;0&#39;}); $(this).find(&#39;img&#39;).removeClass(&quot;hover&quot;).stop() .animate({ marginTop: &#39;0&#39;, marginLeft: &#39;0&#39;, top: &#39;0&#39;, left: &#39;0&#39;, width: &#39;100px&#39;, height: &#39;100px&#39;, padding: &#39;5px&#39; }, 400); }); //Swap Image on Click $(&quot;ul.thumb li a&quot;).click(function() { var mainImage = $(this).attr(&quot;href&quot;); //Find Image Name $(&quot;#main_view img&quot;).attr({ src: mainImage }); return false; }); }); </script>
Εδώ τελειώσαμε με την επεξεργασία του προτύπου. Πατάμε λοιπόν "Αποθήκευση", και πάμε στο τρίτο βήμα. 3. Πατάμε στην "Διάταξη" "προσθήκη gadget" και επιλέγουμε HTML/JavaScript. Τοποθετούμε τον παρακάτω κώδικα στο μεγάλο πλαίσιο:
<ul class="thumb"> <li><a href="#"><img src="picture 1 Link" alt="" /></a></li> <li><a href="#"><img src="picture 2 Link" alt="" /></a></li> <li><a href="#"><img src="picture 3 Link" alt="" /></a></li> <li><a href="#"><img src="picture 4 Link" alt="" /></a></li> </ul>
Εάν θέλουμε να προσθέσουμε κι άλλες εικόνες, τότε προσθέτουμε ξανά, επαναλαμβάνοντας το παρακάτω link: <li><a href="URL 1 #"><img src="picture 1 Link" alt="" /></a></li> Βάζουμε τα link των εικόνων μας, αντικαθιστώντας τα: "picture 1 Link" με των εικόνων μας. Εάν μάλιστα θέλουμε ώστε κάθε εικόνα να είναι και link που οδηγεί κάπου, τότε αντικαθιστούμε και το "#" με την διεύθυνση που θέλουμε να οδηγεί η εικόνα. Αν πάλι δεν θέλουμε, τα αφήνουμε όπως είναι. Αυτό ήταν όλο..
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




07 Δεκεμβρίου 2009



42 Εκμετάλλευση μνήμης νεκρού..

Πήρα ένα Email πριν την γιορτή μου, που είχε τίτλο "όλοι στους δρόμους για τον Αλέξη..". Πάτησα το Link και με οδήγησε σε ένα blog. Αντιεξουσιαστικό λέει. Δεν με ενδιέφερε το "αντιεξουσιαστικό", δεν δηλώνω υπέρ της εξουσίας στο κάτω κάτω. Με ενόχλησε περισσότερο απ' όλλα το εξής κείμενο.
"Η νεολαία, οι μαθητές, οι άνεργοι, οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, οι μετανάστες ΔΕ ΜΑΣΟΥΝ στις αντικοινωνικές τρομοκρατικές ενέργειες της εξουσίας, όπως δε μάσησαν και πέρσι. Συμμετέχουν και στηρίζουν μαζικά τις καταλήψεις σχολείων και σχολών και θα δώσουν δυναμικά την απάντησή τους στην αυριανή διαδήλωση, με τη μαζική παρουσία τους στους δρόμους του αγώνα. Το αυτοπεριφρουρούμενο μπλοκ της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης θα είναι εκεί! ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ… Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!"
Απάντησα στα σχόλια, μα δεν πήρα απάντηση. Αποφάσισα λοιπόν να το κάνω θέμα εδώ, και να πως το βλέπουμε εδώ έξω, και εγώ και η πλειοψηφία των Ελλήνων της διασποράς. "Αγαπητοί Έλληνες της Ελλάδας, συμπατριώτες και φίλοι, χάσατε την μπάλλα. Δημιουργείτε εντάσεις στην πατρίδα, με κάθε αφορμή, ακόμα και χωρίς αφορμή. Μεγαλοποιείτε η μικροποιείτε καταστάσεις ανάλογα με το συμφέρον σας, και όχι αντικειμενικά. Εκμεταλλεύεστε τον θάνατο ενός παιδιού ασύστολα και ξεδιάντροπα, προσπαθώντας να πείσετε πως το κάνετε για να βγεί κάτι καλό, και που στην ουσία είναι ψέματα. Πολιτικές σας επιδιώξεις κρύβονται απο πίσω και δημιουργία χάους κι αναρχίας. Δεν αφήνετε την οικογένεια του παιδιού να ησυχάσει και να ξεχάσει τον πόνο της. Δεν τους αφήνετε ήσυχους στο πένθος και στον πόνο τους, τον οποίο επιμελώς σκαλίζετε και υπενθυμίζετε. Χρησιμοποιείτε τον θάνατο ενός παιδιού για να ρημάξετε, να κάψετε και να σπάσετε. Ποιός σας έδωσε αυτό το δικαίωμα; Ποιός θα ήταν εκείνος που θα ήθελε ο θάνατός του να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης σε άνομα συμφέροντα; Ποιός γονιός θα ήθελε στο όνομα του παιδιού του να καίγονται ξένες περιουσίες αθώων ανθρώπων, και να καταπατιέται το βιός τους; Λέτε να αισθάνονται περηφάνεια με τα έκτροπά σας; Λέτε να αισθάνονται δικαιωμένοι; Λέτε να αισθάνονται υποχρέωση για την βαρβαρότητά σας; Ντροπή και πόνο αισθάνονται. Τίποτε άλλο. Τους κάνατε να αισθάνονται ένοχοι και συνένοχοι για όλα όσα εσείς κάνετε, εντελώς ακάλεστοι, στο όνομα του αδικοχαμένου παιδιού τους. Κατασκευάσατε Πανεπιστημιακά άσυλα, χρησιμοποιώντας τα σαν γιάφκες και ορμητήρια κακοποιών, με αποτέλεσμα να τα χάσετε μια μέρα, έχοντας ακόμη και την κοινή γνώμη των φιλήσυχων πολιτών εναντίον σας, καθώς η οργή τους μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Αυτεπάγγελτα και αυθαίρετα καθιερώσατε την "ημέρα στην μνήμη του Αλέξη" μετατρέποντάς την σαν "ημέρα βανδαλισμών και καταστροφής". Κανένας απο σας όμως δεν σκεύτηκε ποτέ να καθιερώσει μια μέρα και στην "μνήμη του αδικοχαμένου αστυνομικού Σάββα Νεκτάριου" που δολοφονήθηκε άνανδρα σε ενέδρα κουκουλοφόρων. Αυτός δεν ήταν άνθρωπος; Δεν ήταν παιδί γονιών; Δεν ήταν πατέρας ανήλικου παιδιού; Ποιά η διαφορά; Τι έχει σημασία για σας στην απώλεια μιας ζωής; Η ηλικία; η καταγωγή; η το επάγγελμα; Αφήστε τα επαναστατικά κατά μέρος. Οι καιροί είναι δύσκολοι και πονηροί. Μαζέψτε δυνάμεις για αυτά που έρχονται. Σταματήστε να διχάζετε τον λαό. Σταματήστε να εκμεταλλεύεστε καταστάσεις με δόλο και εγκληματικούς σκοπούς. Τιμήστε τους νεκρούς ίσα και δίκαια, μα πάντα πάνω απ' όλα κόσμια και ειρηνικά. Κάντε κάτι καλό στην μνήμη τους, ώστε να μην φαντάζουν άσκοποι. Κάντε τους συγγενείς τους να αισθάνονται περήφανοι κι όχι απόγνωση και ντροπή. Η πατρίδα μας περνάει αφάνταστα δύσκολες στιγμές, το ίδιο και ο κάθε μεροκαματιάρης που του καίτε το βιός. Η εικόνα της χώρας μας προς τα έξω, είναι η χειρότερη που θα μπορούσε να γίνει, κάντε κάτι να αλάξει. Όχι για να γίνει ακόμη πιο άσχημη. Πατριώτη δεν σε κάνουν οι φωτιές που ανάβεις, μα οι φωτιές που σβήνεις". Αυτά τα λίγα απο έναν Έλληνα, που ενώ ζεί πολύ μακρυά, παρακολουθεί καθημερινά τα εκεί δρώμενα, και αισθάνεται απογοήτευση, ντροπή και πόνο. ΕΝΩΘΕΙΤΕ ΡΕ ΕΛΛΗΝΕΣ.. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΣΑΣ;
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




04 Δεκεμβρίου 2009



27 Δημοσίευση κάθε νέας ανάρτησης στο Facebook

Συνάντησα κάποια φιλικά μας Blog, τα οποία προσπαθούν να κοινοποιήσουν κάθε τους ανάρτηση στο Facebook μέσω Link κάτω απο την ανάρτηση ή μέσω εικόνων-link, κάτι που δεν δείχνει και τόσο Professional θα έλεγα. Άσχετα αν έχει κάποιος ένα προσωπικό η επαγγελματικό blog. Θα τον ενδιέφερε ίσως να έχει ενήμερους τους φίλους του στο Facebook για κάθε νέα ανάρτησή του. Το Facebook έχει μια "import a blog" επιλογή, που μας επιτρέπει να κάνουμε εισαγωγή (import) και να δημοσιεύσουμε (publish) κάθε ένα απο τα blog updates μας, ώστε να φαίνεται στο Facebook account μας. Τσεκάρει αυτόματα τα RSS feed updates, και αναρτά τα τελευταία blog updates μας στο Facebook λογαριασμό μας. Θέλετε να γίνεται αυτόματα ανάρτηση/δημοσίευση της τελευταίας ανάρτησης του blog σας κάθε φορά στον λογαριασμό σας στο facebook? Ακολουθήστε τα παρακάτω απλά βήματα για να το κάνετε όσοι δεν γνωρίζετε ακόμη το πώς γίνεται: 1. Περάστε το ποντίκι σας (χωρίς να το πατήσετε) πάνω απο το "Settings" link στην επάνω δεξιά γωνία, και κατόπιν κάντε click στο "Application Settings". 2. Κάντε Click στο "Notes" που θα βρείτε στην σελίδα "Application Settings".

blog-to-facebook-import-1

3. Κάντε Click στο Import a blog link και που θα βρείτε στο "Notes box" δεξιά επάνω. 4. Γράψτε το blog URL σας, ή το RSS feed URL σας και κάντε click στο Import.

5. Κάντε προεπισκόπηση την τελευταία σας ανάρτηση απο το συγκεκριμένο blog σαςκαι κάντε click στο "Confirm" (ή πατήστε το "cancel" button αν κάποτε πάψετε να θέλετε να γίνονται αυτόματα οι κοινοποιήσεις του blog σας στο Facebook account σας).

Μετά τις παραπάνω ενέργειες, το Facebook θα δημοσιεύει αυτόματα κάθε νέα σας ανάρτηση απο δω και πέρα. Ελπίζω να τα καταφέρετε, δεν είναι δα και τίποτε το δύσκολο, έτσι δεν είναι; Λοιπόν; σας άρεσε; πείτε μου την γνώμη σας.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




03 Δεκεμβρίου 2009



20 Go to TOP and Bottom

Πολλές σελίδες και πολλά blogs έχουν πάνω απο 2-3 posts στην αρχική σελίδα. Οι περισσότεροι απο μας το βρίσκουμε κουραστικό να κάνουμε scroll down στο τέρμα της σελίδας με το ποντίκι. Τοποθετώντας έναν απλό Java Script κώδικα, μπορούμε να κάνουμε αυτόματα με ένα πάτημα του ποντικιού στο τέρμα η την κορυφή κάθε σελίδας σε χρόνο μηδέν. Μπορείτε να δείτε τα δύο πράσινα βελάκια δεξιά στο δικό μου blog.

Πώς να βάλετε τα Go to top και bottom button:

α) CSS κώδικας: Κάντε Copy και paste τον παρακάτω κώδικα, ανάμεσα στα <head> και </head>. Η καλύτερη θέση θα ήταν αμέσως πρίν το ]]></b:skin> ή σε άλλα πρότυπα γνωστό σαν </b:skin>


.gototop{
background:url(http://i31.tinypic.com/2vtqqt3.png)no-repeat;
display:block;_display:none;
position:fixed;
z-index:9999;
text-indent:-9999px;
width:17px;
height:17px;
overflow:hidden;
outline:none;
left:3px; bottom:30px;}

.gotobottom {
background:url(http://i32.tinypic.com/16lle91.png)no-repeat;
width:17px;
height:17px;
display:block;
_display:none;
position:fixed; z-index:9999;
text-indent:-9999px;
overflow:hidden;
outline:none;
left:3px; bottom:5px;
}


β) HTML κώδικας: Κάντε Copy και paste τον παρακάτω κώδικα, πάνω απο το </body>.

<a href='#' style='display:scroll;position:fixed;bottom:115px;right:5px;' title='Back to Top'><img src='http://i31.tinypic.com/2vtqqt3.png' style='border:0;'/></a>

<br/>

<a href='#GoDown' style='display:scroll;position:fixed;bottom:80px;right:5px;'><img src='http://i32.tinypic.com/16lle91.png' style='border:0;'/></a>
<a name='GoDown'/>

Αποθηκεύστε και δείτε το blog σας.

Πώς να κάνετε κάποιες μετατροπές στον CSS και στον HTML κώδικα.

a) Αλαγές στον CSS κώδικα:

background:url(http://your-image.gif)no-repeat;

background:url(http://your-image.gif)no-repeat;


1. Αλάξτε το background image link (κόκκινα γράμματα) με το link κάποιας δικής σας δική σας εικόνας.
2. Για να αλαξετε το "position" των Buttons, αλλάξτε τις μεταβλητές (κόκκινα γράμματα) απο τα δύο right:5px;
Για παράδειγμα, αν θέλετε να εμφανίζονται τα buttons αριστερά, αντικαταστήστε τα: right:5px; σε: left:5px;


Σύνοψη:
Ελπίζω αυτή η ανάρτηση είναι αρκετά απλή και αναλυτική ώστε να μπορείτε να την καταλάβετε εύκολα. Εάν όμως συναντήσατε κάπου δυσκολίες η δεν καταλάβατε κάτι, αφήστε ένα σχόλιο και θα σας απαντήσω το συντομότερο δυνατόν (με ξέρετε άλλωστε).
Λοιπόν; σας άρεσε;


"Γεια σου,
Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου
, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter.
Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"






2 Άγγελοι και δαίμονες

Έπλασε ο Θεός τους Αγγέλους του. "Ο ποιών τους Αγγέλους αυτού πνεύματα". Πνεύμα και ο Θεός, άϋλος. Πνεύματα και οι Άγγελοί του. Πλάσθηκαν για να τον υπηρετούν και να τον δοξολογούν. Ο Θεός ήταν εκτός απο Πάνσοφος, και Πάναγνος. Δηλαδή δεν είχε πονηριά, απόλυτα αθώος. Έπλασε λοιπόν το δεξί του χέρι, τον τελειότερο, ομορφότερο, όλων των Αγγέλων. Του έδωσε τα σκήπτρα του φωτός, της σοφίας. Σου λέει, γέροντας είμαι, αν χρειαστεί ποτέ να αφήσω κάποιον στο πόδι μου, ας είναι αυτός, ο Εωσφόρος, ο "φέρων το Έως" (το φώς) μεταφορικά, δηλαδή την Σοφία. Είχε τρομερά μεγάλη δύναμη στον ουρανό ο φίλος μας, τόση που άρχισε να αισθάνεται Θεός. Ειδικώτερα όταν ο Θεός ήταν απομακρυσμένος με άλλες δημιουργίες του. Σε κάποια λοιπόν απομάκρυνση του Θεού απο τον θρόνο του, πήγε κι έκατσε αυτός επάνω. _Ψίτ.. τσίφτες; μου πάει; ρώτησε τους παρευρισκόμενους Αγγέλους. _Μόνο; και σε φέρνει, είπαν κάτι τσιράκια του που ποντάριζαν σ' αυτόν γλύφοντάς τον συνεχώς, βλέποντας την τεράστια αγάπη που του είχε ο Θεός, την απεριόριστη εμπιστοσύνη που του έδειχνε, και την τόση δύναμη που του είχε επιτρέψει να έχει. Πού ξέρεις; μπορεί μια μέρα να γίνει Θεός και να βολευτούμε σε καμιά καλή θέση στο δημόσιο, σκεύτονταν. Υπήρχαν όμως και οι άλλοι Άγγελοι, που δεν τους άρεσε η υπεροψία και αλλαζονία του, ειδικά το ότι πήγε και κάθισε στον θρόνο του Θεού. Ο Μιχαήλ, ένας απο τους Αρχαγγέλους, σαν τον είδε θρονιασμένο του είπε επιτιμητικά. _Κάνε μ@λ@κίες εσυ, θέλω να σε δω μόλις γυρίσει ο Θεός, και θα σου κάνει τα μούτρα κρέας. _Εμένα; ρώτησε ο Λούσιφερ _Εσένα, ποιόν; εμένα; _Δε με νοιάζει ρε, το αποφάσισα. Απο σήμερα λοιπόν, εγώ είμαι ο Θεός. Προσκυνάτε με. Τα τσιράκια μόλις άκουσαν νέος Θεός, τρέξαν αμέσως και προσκύνησαν. Επανάσταση σου λέει, κατάλαβες; Οι πιστοί στο Θεό όμως, ζώστηκαν τις ρομφαίες, σου λέει, έρχεται θύελα, ας είμαστε έτοιμοι γιατί θα γίνει μπάχαλο εδώ πέρα. Και επέστρεψε ο Θεός.. και είδε τον Εωσφόρο να την έχει δεί Θεός, και να έχει καταντήσει τον παράδεισο ..μην πω τι. _Εσυ; τι κάνεις στον θρόνο μου; τον ρώτησε _Τι κάνω; Κάθομαι _Και ποιός σου έδωσε την άδεια; _Την πήρα μόνος μου. Απο τώρα και στο εξής εγώ είμαι ο Θεός, βαρέθηκα να περιμένω, έτσι κι αλλιώς εσύ δεν πεθαίνεις ποτέ, εσένα θα περιμένω; _Ξεχνάς πως εγώ σε δημιούργησα; _Και; _Σήκω αμέσως, γονάτισε και δείξε μετάνοια να σε συγχωρήσω, γιατί θα σβήσω δια παντός το μνημόσυνό σου απο προσώπου σύμπαντος. _Τι θέλεις τώρα, πόλεμο; απάντησε αλλαζονικά ο Εωσφόρος, ξέρεις πόσοι με υποστηρίζουν; _Δεν με χαλάει λίγο σασπένς, του απάντησε ο Θεός, για να δούμε πόσους έχεις, (έτσι νόμιζαν δηλαδή ο Κωστάκης και η Ντόρα). _Τότε έχουμε πόλεμο. Άντρες στα όπλα, φώναξε ο Λούσιφερ στους υπασπιστές του, τον Βάαλ, τον Βελιάλ και τον Ασταρώθ. Και τότε οι άγγελοι χωρίστηκαν σε δύο παρατάξεις: σε εκείνους που τον ακολούθησαν και σε εκείνους που απάντησαν στο κάλεσμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ "στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου". Μαζώχτηκαν οι δικοί του, χιλιάδες λεγεώνων, και παρατάχθηκαν απέναντι απο τους Αγγέλους του Θεού, ..μυριάδες λεγεώνων. _Ρε συ; Βελιάλ; είπε ανήσυχος στον υπασπιστή του ο Λούσιφερ, οι υπόλοιποι πού βοσκάνε; οι άλλοι απέναντι είναι μυριαπλάσιοι, θα φάμε πολύ ξύλο μου φαίνεται, αυτοί σαν πολλοί μου φαίνονται. _Άσε αφεντικό, μας πούλησαν, ψήφισαν Θεό. Η μάχη κράτησε επτά ημέρες και επτά νύχτες. Ο Γαβριήλ τότε, βρέθηκε κάποια στιγμή μπροστά στον Εωσφόρο που έμεινε κόκαλο απο την τρομάρα μόλις τον είδε άξαφνα μπρός του με την ρομφαία έτοιμη να του κόψει το κεφάλι και να το παλουκώσει έξω στο φράχτη του Παραδείσου. Μή Γαβριήλ! ακούστηκε η βροντερή φωνή του Παντοκράτορα Θεού. Μην τον σκοτώσεις. _Μα Κύριε, απόρησε ο Γαβριήλ, τι μη, μου χαλάτε την φτιάξη.. άφησέ με να του πάρω το σκάλπ! _Ήταν ο αγαπημένος μου Άγγελος, μην τον αποκεφαλίσεις. _Μήπως να τον κάνω ψητό με την ρομφαία, να μοσχοβολήσει λιγάκι τσίκνα; _Ούτε. Θα τον στείλω εξορία μέχρι την συντέλεια του κόσμου. Τότε θα δικαστεί. _Γιατί όχι τώρα Κύριε; ξαναρώτησε ο Αρχάγγελος. _Γιατί τώρα έχω τα νεύρα μου και θα τον πάρει ο διάολος. Ενώ μέχρι τότε θα μου 'χουν περάσει και θα είμαι απολύτως αμερόληπτος. Είδε ο Άγγελος πως είχε δίκιο ο Πάνσοφος Θεός, και τον έδεσε, οδηγώντας τον δεμένο μπροστά στον Πλάστη του, εκεί όπου είχαν μαζώξει και τους υπόλοιπους αιχμαλώτους απο την μάχη. Άστραψε και βρόντησε ο Κύριος.. "Τις είδεν τον Θεόν και ούκ εφοβήθη;" Άνοιξαν οι ουρανοί, και με ένα σούτ πλασσέ, έπεσαν ο Εωσφόρος μαζί με τους Αγγέλους του στη γή. Απο τότε άλλαξαν όνομα. Αυτός ονομάστηκε Σατανάς και Διάβολος, ενώ οι πεπτωκότες συν αυτώ, Δαίμονες. Το χώμα του Παραδείσου ήταν κατακόκινο απο το αίμα των Αγγέλων κι απο τις δύο πλευρές. Η πλευρά του καλού, και η πλευρά του κακού είχε μεγάλες απώλειες. Πήρε απο αυτό το ματωμένο χώμα του Παραδείσου μια μέρα ο Θεός άμμο και έπλασε πηλό, φτιάχνοντας έτσι τον άνθρωπο. Γι αυτό λένε πως ο Άνθρωπος πλάστηκε έχοντας μέσα του, και το καλό, και το κακό. Μετά ο Θεός πάνω στη σαστιμάρα του, είπε να κάνει ακόμα μια εφεύρεση να ξεχαστεί λιγάκι με τη δουλειά, και έπλασε τη γυναίκα. Όταν κατάλαβε τι έκανε, σκέφτηκε, "δεν ξανακάνω πια καμία δημιουργία. Μαντάρα τα έκανα, αυτό το πλάσμα είναι πιο διάβολος κι απο τον σατανά". Κι έτσι, η γυναίκα ήταν το τελευταίο πλάσμα που έφτιαξε ο Θεός. Ο Θεός όμως, ξαφνικά έχασε ταυτόχρονα και έναν μεγάλο βοηθό, το δεξί του χέρι θα λέγαμε. Κοίταξε ένα γύρο, μήπως βρεί κάποιον αντικαταστάτη, μα μάταια. Είχε πλέον πάψει να εμπιστύεται τον οποιονδήποτε. Είδε τι μπορούσε να κάνει η μέθη της εξουσίας και της δύναμης, ακόμη και στον καλύτερο των Αγγέλων. Αποφάσισε λοιπόν, να κάνει πλέον μόνος του την ως τότε δουλειά του Εωσφόρου. Έτσι, έγινε πάλι ο απόλυτος άρχων, ο εξουσιάζων την ημέρα και την νύχτα, και ο φέρων το φώς. Όταν όμως ξεκινάει να κάνει την δουλειά του Λούσιφερ, τότε αλάζει όψη. Φέρνει καταστροφές και δυστυχία στη γή και τους ανθρώπους. Όταν πάλι ξαναπαίρνει την Θεϊκή του όψη, την καλοκάγαθη, γίνεται όπως πρίν και πάλι και όλα ησυχάζουν. Έχεις παρατηρήσει πως οι πιο πολλές απο τις μεγαλύτερες συμφορές, συμβαίνουν νύχτα; Είναι τότε που αλλάζει όψη ο Θεός, και που πάνω στον θυμό του και στον πόνο του, που έχασε τον πρώτο των Αγγέλων του, καταστρέφει ότι δημιούργησε. Και ζήσανε αυτοί καλά, κι εμείς ..ψαχνόμαστε..! (Για όσους ενδιαφέρονται για μια σοβαρή και εμπεριστατωμένη αναφορά στην ονοματολογία και γενικά περί Αγγέλων, προτείνω να διαβάσετε την ανάρτηση σε αυτό το ιστολόγιο)
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




02 Δεκεμβρίου 2009



15 Το μνημόσυνο

Με κάλεσε ένας συνάδελφος καλλιτέχνης στο μνημόσυνο της γυναίκας του, που χάθηκε πολύ νέα. Πήγαμε με την Τζένη και την μητέρα της, στην εκκλησία που θα γινόταν. Συναντήσαμε κι άλλους συναδέλφους εκεί, κι άλλοι ήρθαν πιο ύστερα. Ένα έχω να πω. Κατασυγχύστηκα από το παζάρι που είδα εκεί. "Οίκος εμπορίου" στην κυριολεξία. Έχω πει πολλές φορές και θα το λέω μέχρι να πεθάνω. Στην εκκλησία (άσχετα πόσο πιστός δηλώνω κι αισθάνομαι) πάω για να ηρεμήσω, όχι να κολαστώ. Κολάζομαι κάθε στιγμή και μόνος μου, δεν χρειάζομαι βοήθεια. Με το που μπήκαμε στην εκκλησία, δεξιά κι αριστερά κουστουμαρισμένοι επίτροποι στα κεριά, με ταμπελίτσες στο πέτο. Κεριά διαφόρων μεγεθών και αξίας, ένα καλοστημένο μαγαζί. Καθίσαμε στα στασίδια, και δεν άργησε ο πρώτος γύρος του δίσκου για συλλογή χρημάτων. Δεν είχαν δίσκους, είχαν καλάθια.. σοβαρά μιλάω. Πανέρια, που ο ένας το έδινε στον άλλο χέρι χέρι. Κάθε σειρά στασιδιών την είχε αναλάβει και ένας επίτροπος, που επαναλάμβανε συνεχώς "βοήθειά σας". Βοήθειά μου ποιο πράγμα;
test.mp3
Δεν πέρασαν δεκαπέντε λεπτά, να πάλι νέος γύρος "βοήθειάς μας". Πήρα το πανέρι δίχως να ρίξω τίποτε μέσα κατασυγχισμένος, και το έδωσα στον διπλανό μου, με φανερή την αηδία στο πρόσωπό μου, κάτι που τον έκανε να με κοιτάξει εντελώς υποτιμητικά. Τον κοίταξα κι εγώ σαν να τον ρωτούσα "είπες τίποτε τσίφτη;" και μάλλον το 'πιασε, γιατί γύρισε αμέσως από την άλλη δίνοντας παρακάτω το πανέρι που κουδούνιζε. Τόσα χρόνια μόνο ζητάνε για να γεμίζουν τα παγκάρια και να κτίζονται μεγαλόπρεποι ναοί. Αυτό ζητάει ο θεός σας; τσιμεντένιους ναούς ντυμένους στο χρυσό; Ξεχνάτε το "ναός του σώματος και της ψυχής;" Η λειτουργία γινόταν και στα Ελληνικά, και στα Αγγλικά. Άλλη μια στο κούτελο, γιατί είμαι (ίσως από τους λίγους) που δεν μπορώ να αντέξω Ελληνορθόδοξη λειτουργία, σε Ελληνορθόδοξη εκκλησία, με Έλληνες (το τονίζω) πιστούς, να γίνεται στα Αγγλικά η σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, με το δικαιολογητικό πως δεν καταλαβαίνουν οι νέοι το νόημα της λειτουργίας, και με τον τρόπο αυτό τους προσελκύουν στην εκκλησία. Του τέτοιου τα εννιάμερα δηλαδή. Να πάνε να μάθουν Ελληνικά, λες και στην Ελλάδα καταλαβαίνει κανείς καθαρεύουσα η αρχαία Ελληνικά την ώρα της λειτουργίας. Απλά εκκλησιάζεται. Ο ψάλτης, που ήταν όντως πολύ καλός ομολογώ, έψαλλε τη μισή λειτουργία, γιατί την άλλη μισή την τραγούδαγε από επάνω από τον εξώστη, μια χορωδία που θύμιζε τουλάχιστον σε μένα κακοφωνία και τίποτε άλλο. Όχι ότι ήταν φάλτσοι, μα δεν υπήρχε ούτε για δείγμα ήχος βυζαντινός. Κλασσική μουσική, τίποτε παραπάνω. Σαν να πήγα στην όπερα ένα πράγμα. Σηκώθηκα όλος νεύρα και βγήκα έξω για τσιγάρο.Εκεί είδα κάτι που με πόνεσε πολύ. Στις σκάλες της εκκλησίας, ήταν μια τσιγγάνα με το (περίπου 8 χρονών από όσο το υπολόγισα) αγοράκι της. Εκείνη ζητιάνευε, κι εκείνο έπαιζε ανέμελο κοντά της. Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι μόλις το είδα, μου θύμισε τον γιο μου, και ένοιωσα ένα σφίξιμο στην ψυχή μου. Κάποιος την πλησίασε και της έδωσε ένα νόμισμα. Την πλησίασα κι εγώ, βγάζοντας ένα χαρτονόμισμα, που το άρπαξε με ταχύτητα επαγγελματία. Μου ζητούσε κι άλλα, και μάλιστα στα Ελληνικά. Ήρθε κοντά και το αγοράκι και με κοίταζε χαμογελώντας με τα αθώα παιδικά ματάκια του, μη έχοντας επίγνωση για το τι γίνεται. Αυτό, απλά να παίξει ήθελε. Την κοίταξα με πίκρα και της είπα.. _Γιατί το κάνεις αυτό στο παιδί σου; Γιατί το παίρνεις μαζί σου; Γιατί το φέρνεις σε δύσκολη θέση; γιατί πας να το κάνεις να ντρέπεται μια μέρα; _Δεν ντρέπεται, μου απάντησε. _Αν έρθουν συμμαθητές του και το δουν δίπλα στην μάννα του που ζητιανεύει, δεν θα το ειρωνεύονται μετά στο σχολείο η στις παρέες τους λες; Δεν θα αισθανθεί άσχημα όταν καταλάβει τι κάνεις; Μικρό είναι ακόμη, μα μεγαλώνει γρήγορα, μια μέρα θα καταλάβει. Τι πιστεύεις ότι κάνεις; Το χρησιμοποιείς για να σε λυπούνται; η πας να του μάθεις την τέχνη πως ζητιανεύουν; _Απλά χρειάζομαι χρήματα. _Τότε μην το κάνεις αυτό στο παιδί σου, μην του μαθαίνεις να ζητιανεύει και μην το παίρνεις μαζί σου άλλη φορά, λυπήσου το πρώτα εσύ, κρίμα είναι. Πήρε και το δεύτερο χαρτονόμισμα, και έφυγε. Ξαναγύρισε μετά από λίγη ώρα, δίχως το παιδί της. _Είχες δίκιο, μου είπε, σε ευχαριστώ κι ας με έκανες και ντράπηκα. Ένοιωσα κάπως ανακούφιση. Μακάρι να με άκουσε και να μην το ξανά κουβαλήσει μαζί της. Μπήκα πάλι στην εκκλησία, και ήταν η ώρα που έλεγε ένας από τους τρεις ιερείς την παραβολή του ευαγγελίου της ημέρας. Ήταν η παραβολή του πλουσίου.. _"..και αδερφοί μου, ο πλούσιος δεν μπήκε στον παράδεισο, γιατί δεν μοίρασε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς.." Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Ήθελα να σηκωθώ επάνω, και να του πω κάτι για τους δίσκους που κάνανε βόλτες λίγη ώρα πριν. Για τα χλιδάτα τους αυτοκίνητα σαν ιερείς, για τις επιχειρήσεις τους και τις κονόμες τους που κολάζουν και προκαλούν τους πιστούς. Για ένα μικρό αγοράκι έξω στις σκάλες του ναού τους, που δεν έχει να φάει ίσως, και που η μάννα του ζητιανεύει εκεί έξω, έχοντάς το μαζί της ποιός ξέρει πόσο καιρό τώρα. Ήθελα πολλά να πω, μα δεν είπα τίποτε. Και ακόμη το έχω βάρος στην ψυχή μου.. γιατί να μην φωνάξω, γιατί να μην μιλήσω, γιατί να το βουλώσω και να τους αφήσω να λυμαίνονται την αθώα πίστη των ανθρώπων που τους θεωρούν πρότυπά τους; Που τους νομίζουν για άγιους και άξιους λειτουργούς; Έτσι μου 'ρχεται, μια μέρα να καθίσω να γράψω δικό μου ευαγγέλιο, με δικές μου παραβολές, και η πιο σημαντική να είναι η παραβολή του ανάξιου ιερέα. Στα υπόγεια του ναού, κι άλλο μαγαζί, με εικόνες (η εικόνα πουλάει βλέπεις και το γνωρίζουν πολύ καλά) και ότι άλλο "χριστιανικό" φανταστείς. Σούπερ μάρκετ μικρών διαστάσεων. Και στο τέλος, οι κυρίες της φιλοπτώχου, μαζέψανε τα εναπομείναντα φαγητά και γλυκά σε ταπεράκια, παίρνοντάς τα μαζί τους στο σπίτι τους. Κανένας τους δεν νοιάστηκε να πάει λίγο φαγητό στο μικρό παιδάκι εκεί έξω και στην μητέρα που ζητιάνευε. Μην μου μιλάτε λοιπόν για αγίους και εκκλησίες πια. Δεν μπορώ την κοροϊδία, δεν μπορώ τον εμπαιγμό, δεν μπορώ την κατάντια, δεν μπορώ τους "διδασκάλους που διδάσκουν και λόγον δεν κρατούν". Ποιος από αυτούς κουβαλάει σταυρό στην πλάτη του; Ποιος από αυτούς δεν σκέφτεται το χρήμα; Ποιος από αυτούς ζει βίο άγιο; Πώς τολμάνε και κοινωνάνε; Ποια η διαφορά τους από το τότε ιερατείο που δολοφόνησε τον Χριστό που διδάσκουν;
"Ίσως, στη δευτέρα παρουσία, ο Χριστός να μην μας ρωτήσει πόσες νηστείες ή πόσες μετάνοιες κάναμε. Σίγουρα όμως θα μας ρωτήσει, αν δώσαμε νερό σε διψασμένο, φαγητό σε πεινασμένο, φάρμακο σε άρρωστο, στέγη σε ορφανό και άστεγο". Τα λόγια αυτά είναι του επισκόπου Διοκλείας, καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Κάλλιστου Γουέδερ
Τελικά οι λιγότεροι χριστιανοί, είναι ακριβώς εκείνοι που διδάσκουν στους άλλους χριστιανοσύνες, και βγάλτε με αν μπορείτε ψεύτη..
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




Next Next Next