28 Νοεμβρίου 2009



19 Οι μυστήριοι

Αρχίζω να πιστεύω πως μιλάω άλλη γλώσσα. Αποκλείεται να μιλάω Ελληνικά. Αλλιώς δεν εξηγείται το ότι κάποιοι δεν καταλαβαίνουν τι τους λέω. Εκτός κι αν παριστάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ή αρέσκονται να καταλαβαίνουν ότι τους βολεύει. Πρίν λίγες ημέρες, έλαβα απο το Synch ένα μήνυμα. Κάποιος λέει "ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ" ζήταγε να τον διαφημίσουμε. Κανένα πρόβλημα. Λέω, ας πάω να δώ το Site. Είδα λοιπόν ένα Site φτιαγμένο στο Blogspot, καλό σαν όψη, δε λέω, μα με δύο θανάσιμα (για μένα προσωπικά) λάθη. 1. Έχει κλειδωμένα τα σχόλια. 2. Αναδημοσιεύει αναρτήσεις άλλων, βάζοντας απο κάτω την φράση "Διαδώστε το", χωρίς όμως να αναγράφει την πηγή του κειμένου, ή έστω τον αποστολέα του. Του έγραψα λοιπόν, πως, λυπάμαι, μα δεν μπορώ να θεωρήσω "blog" την σελίδα του, για τους δύο αυτούς λόγους, και θα χαρώ αν μου δώσει κάποια ικανοποιητική εξήγηση αν ήθελε, και αν με έπειθε, ίσως αναθεωρούσα. Η απάντησή του ήταν παντελώς απαξιωτική. Ξεκίνησε το γράμμα του με την φράση: "Ειλικρινά δεν μπορούμε να καταλάβουμε προς τι αυτή η εμπάθεια, έχετε κάποιο προσωπικό παράπονο απο τον ΤΕΙΡΕΣΙΑ ;" Τώρα τι του λές του κόπανου, με λές; αυτός σίγουρα πιστεύει πως επιτελεί και θεάρεστο έργο. Γιατί προσωπικά δεν είχα καμία εμπάθεια ως εκείνη την στιγμή, και απόρησα. Το επόμενο που αμόλησε ήταν τα παρακάτω: "Αναφορικά με τα όσα μας καταλογίζετε περί διαλόγου, τα σχόλια ειναι κλειστα διότι θεωρούμε αδύνατο σε κάθε σοβαρό θέμα ο καθένας να απαντά γράφοντας το μακρύ του και το κοντό του ή ακόμη και ύβρις* . (Κανένα σοβαρό site δεν αφήνει ελεύθερα τα σχόλια) Στα πλαίσια λοιπόν του διαλόγου και της επικοινωνίας δεν γνωρίζουμε να υπάρχει κάτι καλύτερο απο το να έχουμε email επικοινωνίας και να απαντάμε καθημερινά σε εκατοντάδες email αναγνωστών." Νομίζω πως κάποιος πρέπει να του πεί πως υπάρχει και η δυνατότητα διαχείρισης σχολίων. Τώρα για "τα εκατοντάδες καθημερινά email αναγνωστών" ας είναι, το αφήνουμε στην άκρη.. Και κλείνοντας, μου πέταξε την μπόμπα: "Τέλος θα σας συνιστούσαμε να είστε πιο προσεκτικός πριν βιαστείτε να προσβάλετε**, αν θέλετε να σας πέρνουν*** στα σοβαρά εδώ στο Ελλάντα.." "Εκεί στο Ελλάντα"... Μάλιστα.. Δεν είμαι Έλληνας δηλαδή εγώ.. Εγκώ Πακιστάνο, ντέν μελάει χελλενικά, τα μάθω όμως όταν έρτω ντιακοπές στο ελλάντα. Αλά το "μέχρι και ύβρις*.." εγκώ το Πακιστάνο που ζει στο Κάναντα, ξέρει πολύ καλά, ότι γράφεται "μέχρι και ύβρεις", το "προσβάλετε" γράφεται "προσβάλλετε" και το "πέρνουν" γράφεται "παίρνουν" αναλφάβητο μουσκάρι εκεί στο ελλάντα. Χαιρετώ Πακιστανικά! (Φυσικά τον στόλισα "ala AATON", σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, για να μην μένετε με την απορία, κι ακόμη περιμένω να μου απαντήσει για το στόλισμα). Προχτές πάλι, έστειλα ένα γράμμα σε μια γνωστή, την οποία και θεωρούσα διαδικτυακή φίλη, σκοπεύοντας μάλιστα να συνεργαστώ μαζί της σε κάποια ζητήματα. Μέσα στο πολύ σύντομο γράμμα μου, της είπα μεταξύ των άλλων: "για να μην κάνεις παραπονάκια πως σε ξεχνάω" μιας και έτσι είχα μάθει από κάπου. Το θεώρησε υποτιμητικό λέει, και μεγάλη προσβολή για την γυναικεία της υπόσταση λέει, γράφοντάς μου καπάκι ένα γράμμα τόσο ψυχρό και τόσο "κατινέ" που έμεινα άφωνος. Πάλι καλά που δεν μου έκανε και μήνυση για σεξουαλική παρενόχληση. Και, πιστέψτε με, στα 46 μου δεν τα μπορώ τα κατινίστικα με καμία κυβέρνηση, τα απεχθάνεται η ψυχή μου, και μαζί μ' αυτά, και τις εν λόγω "κατίνες". (και δεν εννοώ επ ουδενί καμία Κατερίνα, όχι κι άλλες παρεξηγήσεις, έλεος δηλαδή). Τελικά είναι πραγματικά μεγάλο λάθος να ασχολείται κάποιος που δεν ζεί Ελλάδα, με τους υπόλοιπους Έλληνες. Το έχω αισθανθεί άπειρες φορές και κάθε φορά με πονάει. Εδώ στο Ελλάντα! Μας θεωρούν ξένους, πάει τελείωσε. Βγάζουν ένα κόμπλεξ άνευ ορίων, σε βαθμό αηδιαστικό, λές και εμείς της διασποράς τους κάναμε κάποιο κακό και μας μισούν. Όχι, δεν είναι όλοι οι Έλληνες έτσι, ευτυχώς όχι. Μα αυτοί οι λίγοι που είναι τέτοιοι, ξέρουν πολύ καλά πως να σε χτυπήσουν ύπουλα εκεί που σε πονάει.. σπουδαγμένα καθάρματα σε ύπουλες και βρώμικες τακτικές. Σας μιλάω για γαμημένη φάρα, και πείτε μου εσείς ότι θέλετε..
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




27 Νοεμβρίου 2009



6 Read more (δοκιμάστε το μόνοι σας)

Βλέπω πως πάλι σε κάποιους το Script έπαψε να λειτουργεί. Το ανέβασα αλλού, δοκιμάστε ξανά, αλά μόνοι σας αυτή την φορά, γιατί ο χρόνος μου είναι πραγματικά περιορισμένος σε αφάνταστο σημείο τον τελευταίο καιρό. 1. Πηγαίνετε στην Διάταξη, και απο εκεί στην "Επεξεργασία HTML. 2. Κάντε αμέσως "Λήψη Προτύπου" αποθηκεύοντας το πρότυπό σας στον σκληρό σας δίσκο, (κάπου στην οθόνη σας βασικά) 3. Κλικάρετε το μικρό τετραγωνάκι ""Επέκταση γραφικών στοιχείων" και πατήστε κατόπιν στο πληκτρολόγιό σας "CTRL και F" ταυτόχρονα. Γράψτε /head και αμέσως πρίν (απο πάνω απο αυτό), επικολήστε τον κώδικα που ακολουθεί:
<script type="'text/javascript'">var thumbnail_mode = &quot;no-float&quot; ; summary_noimg = 500; summary_img = 450; img_thumb_height = 100; img_thumb_width = 120; </script> <script src="'http://sites.google.com/site/aaton1963/read-more_auto.js'" type="'text/javascript'/">
4. Κατόπιν, βρείτε αυτήν την σειρά κώδικα:
<data:post.body/>
και αντικαταστήστε την με τον παρακάτω κώδικα:
<div class='post-body entry-content'> <b:if cond='data:blog.pageType != &quot;item&quot;'> <div expr:id='&quot;summary-&quot; + data:post.id'><data:post.body/></div> <script type='text/javascript'>createSummaryAndThumb(&quot;summary-<data:post.id/>&quot;);</script><BR/> <a class='readmore' expr:href='data:post.url'><h2>Read more..</h2></a><BR/> </b:if> <b:if cond='data:blog.pageType == &quot;item&quot;'><data:post.body/> <b:if cond='data:blog.pageType == &quot;item&quot;'> </b:if>
5. Κάντε "Προεπισκόπιση" και αν είναι όλα σωστά, τότε πατήστε ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ. 6. ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ, Η ΣΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΣΦΑΛΜΑ ΤΟΤΕ ΠΑΤΗΣΤΕ "ΔΙΑΤΑΞΗ" ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΝ ΟΛΑ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΕΓΩ.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




24 Νοεμβρίου 2009



6 Το Read More μου δεν λειτουργεί, γιατί;

Έλαβα αρκετά θα πώ μυνήματα απο αρκετούς φίλους και φίλες, που μου ανάφεραν πως έπαψε να λειτουργεί το Read More ξαφνικά στα ιστολόγιά τους. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ! Το Read More, βασίζονταν σε ένα JavaScript απο κάποιο blog, το οποίο απλά, έπαψε ξαφνικά να λειτουργεί. Ένας λόγος που δεν λειτουργεί πλέον, θα μπορούσε για παράδειγμα να είναι ότι έπεσε ο Server της σελίδας που φιλοξενούσε το Script, και ακόμη να τον επαναφέρουν. Μπορεί επίσης να ανέστειλε η σελίδα αυτή τις δωρεάν υπηρεσίες της. Μπορεί ο κάτοχος του Script να είχε πρόβλημα απο το μεγάλο ίσως Bandwidth που προφανώς του προκαλούσε η "κλήση" του Script του απο εκατοντάδες Users που το χρησιμοποιούσαν, οπότε το θεώρησε ασύμφορο και το "αφαίρεσε" η δεν το έχει πλέον "Public". Πολλές θα μπορούσαν να 'ναι οι αιτίες. Όποιος όμως και να ναι ο πραγματικός λόγος, δεν μας ενοχλεί, γιατί υπάρχει λύση. Όποιος λοιπόν ενδιαφέρεται να το ξαναβάλει, παρακαλώ ας μου στείλει πρόσκληση Διαχειριστή, να του το επαναφέρω στα γρήγορα (δεν παίρνει πάνω απο 5 λεπτά). Θα μπορούσα να κάνω μια ανάρτηση και να προσπαθήσετε μόνοι σας, μα δεν θα την κάνω για δικούς μου λόγους. Αυτή τη φορά προτιμώ αυτόν τον τρόπο. Επίσης, αυτή τη φορά το Script είναι στο όνομά μου, ανεβασμένο σε δικό μου λογαριασμό, και δημιουργώντας στον δικό μου λογαριασμό μονάχα, και σε κανέναν άλλον ψηλό Bandwidth, οπότε ας ελπίσουμε ότι θα είναι εκεί για καιρό. Όποιος λοιπόν -επαναλαμβάνω- ενδιαφέρεται, ας μου το πεί. Θα φαίνεται ακριβώς όπως και το δικό μου, και ακριβώς όπως στο Blog Επισημάνσεις που μόλις πρίν λίγο του επανέφερα το νέο Read More, γιατί το παλιό είχε πάψει και εκεί να λειτουργεί. Αυτά τα ολίγα για σήμερα.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"






7 Το τσάϊ

Αρώστησε ο Μανώλης. Τον έπιασε μια γρίπη, έλειπαν στο χωριό βλέπεις και οι θείοι μου, οι γονείς του δηλαδή, και με φώναξε για παρέα.

_Νίκο, έλα ρε μια βόλτα
_Γιατί; με πεθύμισες;
_Όχι ρε, για να μου κάνεις κανένα τσάϊ να πιώ
_Κάνε μόνος σου ρε που μου θές και Battler
_Έλα ρε συ, χάλια είμαι
_Α, για να κολήσω γρίπη..
_Ρε θα έρθεις;
_Έρχομαι

Πήγα, τι να 'κανα, έναν τον έχουμε. Χαριλάου - Σταυρούπολη. Ταξιδάκι αναψυχής για να κάνω τσάϊ στον "χάλια είμαι".

_Πού έχετε το τσάϊ ρε χαμένε;
_Εκεί στο αριστερό ντουλάπι.. όχι σ' αυτό ρε, στο δίπλα, εκεί είναι τα πιάτα..
_Ποιό απ' όλα τα σακουλάκια είναι το τσάϊ ρε Μανώλη; εδώ μέσα είναι καμιά πενηνταριά κι όλα ίδια..
_Μύρισέ το ρε Νίκο, το τσάϊ βρές, άσε τα μπαχαρικά..
_Α, καλά, σώθηκες τώρα..

Και βάλθηκα να ψάχνω, και να τα μυρίζω ένα ένα σαν γάτος. Κατά έναν περίεργο λόγο, όλο το ντουλάπι, με το που το άνοιξα, μύριζε ρίγανη. Ένα σακουλάκι με ρίγανη είχε μείνει ανοιχτό, και τα πάντα πήραν μυρουδιά απο το ..ορίγανον.

_Το βρήκες;
_Όχι, πού να το βρώ, εδώ μέσα γίνεται της ρίγανης..
_Καλά ρε, τόσο άσχετος είσαι;
_Άκου να σου πώ, στην μαγειρική έχω δυο αριστερά χέρια, δεν σου μοιάζω, που ξέρεις μέχρι και να κεντάς..
_Ότι ξέρεις καλό είναι
_Σίγουρα, και μιας και ξέρεις, γιατί δεν έρχεσαι να μου δείξεις πού είναι το βρωμοτσάϊ σας; για να το βρώ εγώ εδώ μέσα, πρέπει να πάρω πτυχίο ανιχνευτή.
_Πρόσκοπος δεν ήσουνα;
_Πρόσκοπος ναι, όχι ανιχνευτής, δεν πήρα προαγωγή βλέπεις.
_Νομίζω το βρήκα, είπα κάποια στιγμή αγέρωχος.
_Επιτέλους, άντε γιατί με θέρισε ο βήχας.

Χρειάστηκαν δύο προσπάθειες να του φτιάξω το ρόφημα, γιατί απο την ασχετωσύνη μου, την πρώτη φορά εξατμίστηκε το νερό και την έκανε απο το τσαγιερό, κατά έναν επίσης περίεργο τρόπο. Στο δεύτερο έμεινα πάνω απο το τσαγιερό, μην μου την κοπανήσει κι αυτήν την φορά ύπουλα. Το φιλτράρισα στο σουρωτήρι, και του το έδωσα. Το ήπιε με αγαλίαση. Ναι αλά.. η αγαλίαση ..δεν κράτησε πολύ. Αμέσως μετά απο αυτήν, ήρθε το ..κόψιμο. Εκεί που τον θέριζε ο βήχας, τώρα ήρθε η άλλη εποχή του "θέρους". Τον βλέπω τον μισοπεθαμένο μέχρι πρίν λίγο που λές, να πετάγεται άξαφνα όρθιος, και να πιάνει ένα σπρίντ κρατώντας την κοιλιά του, άλλο πράμα. Σε χρόνο ντετέ βρέθηκε στην τουαλέτα, και ενώ πρίν ούτε να μιλήσει δεν μπορούσε, τάχα μου, τώρα κελάηδαγε απο μέσα, και μου 'λεγε κάτι περίεργα..

_Τι έβαλες ρε στο τσαγιερό;
_?? ??? ? ..Ά;
_Τι "Α" ρε βλάκα;
_Εμ όταν με ρωτάς τι έβαλα στο τσάι;
_Πές τι έβαλες..
_Λες να έβαλα, κολυβόζουμο; τσάι έβαλα ορέ μούσκαρε

Κάτι ασυνάρτητα μουρμούριζε μαζί με κάτι περίεργους θορύβους, μα δεν έδωσα σημασία. Κάποτε, αποφάσισε επι τέλους να βγεί για να με βρίσει, μα δεν πρόλαβε. Ξανάφυγε τρέχοντας για την τουαλέτα. Μου τα είπε όμως, απο κει μέσα.

_Ρε θα σκάσεις να με βρίζεις; Τι καλά που έβηχες όταν ήρθα. Τώρα με το θαυματουργό μου τσαγάκι, σου κόπηκε ο βήχας και σου λύθηκε η γλώσσα; Ρε μήπως έβαλα γλιστρίδες μέσα;
_Πές ρε τι έβαλες, άδειασε το άντερό μου..(τον χαβά του αυτός)
_Πού θές να ξέρω ρε συ τι έβαλα.. τσάι έβαλα..

Και ξαναπήγα να τσεκάρω το σακουλάκι. Τι γράφει ρε γαμώτο, κάτσε να δω καλύτερα.. Νάτο, "Τσάι.."

_Τσάι έβαλα! το γράφει πάνω το σακουλάκι..
_Το σακουλάκι γράφει τσάι; μήπως γράφει κι απο πίσω και τίποτε άλλο;
_Να δω. Ναι! γράφει ..Triphala
_Τι τριφάλα ρε κεφάλα;
_Triphala γράφει ρε Μανώλη.. εγώ το τσάι διάβασα μπροστά,
_Ρε συ αυτό είναι καθαρτικό ρε χαμένε.. Πάς να με ξεκάνεις;
_Και που να ξέρω ότι εσείς γράφετε τα μισά μπροστά και τα άλα μισά απο πίσω; Ετικέτα είπαμε να διαβάσουμε όχι περιοδικό.

Και όλη τη νύχτα κυρίες και κύριοι, εγώ έβγαινα στη φύση αναγκαστικά, διότι ο Μανωλιός είχε πάρει αγκαλιά την τουαλέτα και δεν την αποχωριζόταν με τίποτα. Φυσάτα δηλαδή. Ευτυχώς το σπίτι του ήταν μέσα στα χωράφια. Είχε όμως και τα καλά της η ιστορία. Την άλλη μέρα ήτανε περδίκι, "του κόπηκε ο βήχας"..
Αρώστησα όμως εγώ απο το έμπα έβγα.
Τον έβλεπα που με κοίταζε με μια ύποπτη κακία και ένα θανατερό βλέμμα.
Ύποπτον, κάτι σκαρώνει αυτός. Ώσπου το 'πε, δεν άντεξε..

_Νίκο;
_Λέγε
_Θές τσάι;
_Άϊ γαμήσου!
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




19 Νοεμβρίου 2009



11 Γονείς.. μη!!

Ήταν μια ιστορία που μου την είπε ο παππούς και που πάντα την θυμάμαι. Θα ήθελα να σας την διηγηθώ αν μου επιτρέπετε.. Ήταν ένα αντρόγυνο, δύο γεροντάκια, σκυφτά απο το βάρος των χρόνων κι απο τους πόνους. Περπατούσαν στο σκοτεινό δρόμο, ανηφορίζοντας πρός την πλατεία. Χτύπησαν δειλά την πόρτα ενός σπιτιού στην άκρη του χωριού. Εκεί έμενε ένας παπάς εξομολόγος και αυτόν πήγαν να δούν. Τους έμπασε μέσα καλοσωρίζοντάς τους ήρεμα και απλά. Μπήκαν σκουπίζοντας τα πόδια στο χαλάκι έξω απο την πόρτα.. _Πές τε μου, τι μπορώ να κάνω για σας, είπε καλοσυνάτα ο ιερέας. Μετά απο κάποιο δισταγμό, και μη μπορώντας ο γέροντας να μιλήσει απο το κλάμα, μίλησε η ηλικιωμένη γυναίκα. _Πάτερ, ήρθαμε γιατί κάναμε μια πολύ μεγάλη αμαρτία, έχουμε τύψεις, δεν το χωράει η ψυχή μας το κακό που κάναμε, είπε με συντριβή η γυναίκα, ενώ δίπλα της ο γέροντας έκλαιγε σιωπηλά όλη την ώρα. Απόρησε ο παπάς. Συνήθως τις μεγάλες αμαρτίες τις κάνουμε νέοι, τότε που είμαστε ανέμελοι, περίεργοι, γεμάτοι πάθος για ζωή και μικρή πείρα. Δυο άνθρωποι σε τέτοια ηλικία, τι μεγάλη αμαρτία άραγε θα μπορούσαν να κάνουν; Απο τις σκέψεις του τον έβγαλε η γυναίκα, που συνέχισε.. _Κάναμε κάποτε ένα παιδί. Μα δεν μας αξίωσε ο Θεός να το χαρούμε. Μας το πήρε αγέννητο. Προσπαθήσαμε άλλες δύο φορές, τα ίδια, απέβαλα ξανά. Στην τελευταία μας προσπάθεια, μας χάρισε ένα αγόρι, έζησε και ήταν γερό. Όλη μας η φροντίδα και αγάπη, έπεσε πάνω σ' αυτό το παιδί. Κάναμε τα πάντα μη μας πάθει κακό, στερηθήκαμε τα πάντα να μεγαλώσει, και μετά ξανά πάλι στερήσεις να σπουδάσει. Σπούδασε, έγινε γιατρός, χειρούργος, και πολύ καλός μάλιστα..άρχισε να βγάζει πάρα πολλά χρήματα. Έφυγε απο το φτωχόσπιτό μας το πατρικό, και αγόρασε μια έπαυλη. Εμείς το βλέπαμε και καμαρώναμε, χαιρόμασταν για την προκοπή του και για τα αγαθά που απόκτησε, που δεν ζούσε στην μιζέρια και τη φτώχεια, όπως εμείς όλα μας τα χρόνια. Πηγαίναμε, τον επισκεπτόμασταν, ερχόταν κι εκείνος μας έβλεπε τακτικά.. _Όλα όσα μου λέτε, είναι ωραία και καλά, ποιό είναι το πρόβλημά σας, πέστε μου γιατί δεν βλέπω τον λόγο που κλαίτε με τόσο πόνο τόση ώρα εσείς και ο σύζυγός σας, δεν βλέπω να κάνατε κάτι κακό. _Πάτερ, όλα ήταν όμορφα, μέχρι που γνώρισε μια κοπέλα πλούσια, αυτές που λένε "της ψηλής κοινωνίας, απο τζάκι". Δεν καταδεχόταν να μπεί στο φτωχικό μας. Και δεν έφτανε αυτό, δεν άφηνε και το παιδί μας να έρχεται. Κάθε φορά που ερχόταν, κατόπιν είχε φασαρίες σαν γυρνούσε στο σπίτι του. Εμείς κάναμε πίσω, μη θέλοντας να είμαστε η αφορμή να μαλώνουν, δεν το θέλαμε. Αφού αυτήν διάλλεξε, ας τα έχει καλά μαζί της, εμείς έχουμε λέγαμε ο ένας τον άλλο, και τα χρόνια μας λίγα, ας μην γινόμαστε βάρος στα νέα παιδιά. Κάποτε, ήρθε η γιορτή του, ήταν του Άη Σπυρίδωνα, Σπύρο τον λένε το παιδί μας πάτερ.. και έβαλε ξανά τα κλάματα με αναφυλλητά. Ο ιερέας άρχισε να διαισθάνεται κάτι πολύ δυσάρεστο στην ατμόσφαιρα, ένοιωσε πως θα ακούσει κάτι το πολύ βαρύ, μα δεν μπορούσε να φανταστεί τι.. Μόλις ηρέμησε κάπως η ηλικιωμένη γυναίκα, συνέχισε. _Είπαμε με τον πατέρα του, ας πάρουμε λίγα κουλουράκια που έφτιαξα και που τόσο πολύ αγαπούσε, και ας πάμε να τον επισκεφτούμε για λίγη ωρίτσα και να του ευχηθούμε στη γιορτή του. Είχαμε μήνες να τον δούμε βλέπεις, και είπαμε, ευκαιρία είναι, ας πάμε. Μόλις φτάσαμε, χτυπήσαμε το κουδούνι και περιμέναμε να μας ανοίξουν. Άνοιξε η γυναίκα του, μα μόλις μας είδε, αντί να πεί έστω και μια καλησπέρα, μας είπε 'περιμένετε μια στιγμή' κλείνοντας μας καταπρόσωπο πάλι την πόρτα. Δεν το κάναμε θέμα, είπαμε, ας είναι, νέα είναι, άπειρη, σιγά-σιγά ίσως αλάξει. Μετά απο λίγο άνοιξε πάλι η πόρτα, ήταν ο γιός μας. _"Μητέρα; πατέρα;" μας είπε, "δεν σας περίμενα.." Παιδί μου, γονείς σου είμαστε, το παιδί μας γιορτάζει, τι να μας περίμενες; είπαμε να έρθουμε μισή ωρίτσα απλά να σε δούμε και να σου ευχηθούμε. Να, σου έφερα και κουλουράκια που σ' αρέσουνε, και.. Και έκανα να του τα δώσω, έξω εκεί στην πόρτα, μα με σταμάτησε.. _"Ξέρετε, σήμερα έχω κόσμο και περιμένω καλεσμένους, κάποιους συναδέλφους.. ελάτε μια άλλη φορά, αντίο, τα λέμε.." και μας έκλεισε κι εκείνος την πόρτα.. Ο πατέρας του δεν άντεξε, κάθισε στα σκαλιά, και άρχισε να κλαίει, τον πήρε το παράπονο παπά μου.. άνθρωπος είναι, λύγισε.. _Να μην μας βάλει στο σπίτι του; το ίδιο μας το μοναχοπαίδι; τι του κάναμε; γιατί δεν έχουν αξία η μάννα και ο πατέρας που τον ανάθρεψαν τόσα χρόνια, που με στερήσεις τον σπούδασαν, και τώρα μας κλείνει την πόρτα σαν να 'μαστε δυό ξένοι; Τότε βγήκε πάλι ο γιός μας, που φαίνεται μας άκουσε, και με απότομο τρόπο έπιασε τον γέροντα πατέρα του απο το μπράτσο, σπρώχνοντάς τον βίαια και λέγοντας με υψωμένο τόνο, "πάτε να με ρεζιλέψετε στους καλεσμένους και στην γυναίκα μου και μυξοκλαίτε σαν μωρά στις σκάλες; φύγετε σας παρακαλώ.." και έσπρωχνε τον πατέρα του και μένα να κατέβουμε τις σκάλες. _Τότε πάτερ μου, έγινε το κακό.. Γύρισε ο πατέρας του, και του είπε με πίκρα και απογοήτευση, "Τα χέρια αυτά, που έφτασαν να σπρώχνουν διώχνοντας πατέρα και μάννα σαν σκυλιά, δεν είναι ευλογημένα. Να ξεραθούνε".. Το βράδυ εκείνο, ο γιός μας έπαθε κάτι σαν εγκεφαλικό, και τα χέρια του είναι πλέον παράλυτα τελείως.. πάτερ μου, τι έγκλημα κάναμε; Τότε μόνο κατάλαβε πλέον ο ιερέας το δράμα που περνούσαν, τον πόνο της ψυχής τους, τότε μπόρεσε και ένοιωσε το βάρος του σταυρού που κουβαλούσαν.. ..Γονείς, προσέχετε, μην καταριέστε, μόνο να εύχεστε..! Εικόνες-πηγή: kivotoshelp.gr mrdinagrinio.blogspot.com
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




18 Νοεμβρίου 2009



36 3 χρόνια Α! μπε μπα Blog!

Το Σάββατο που έρχεται, το παρόν Blog κλείνει 3 ακριβώς χρόνια λειτουργίας απο την πρώτη μέρα που έγινε η πρώτη του ανάρτηση. Ξεκίνησα δειλά μπορώ να πω, μιας και η δημιουργία του είχε άλλο σκοπό, το να κρατάω κείμενα για μένα, μα στο τέλος αποφάσισα να προχωρήσω να γράφω για όλους. Ξεκίνησα με περίπου 2-3 επισκέψεις το μήνα βασικά. Σχόλια είχα απο σπάνια, έως καθόλου. Δεν με ένοιαζε τότε. Τώρα με νοιάζει, δεν θέλω να λέω ψέματα. Προσπάθησα να φτιάξω ένα όσο μπορούσα όμορφο blog, όσο γινόταν ενδιαφέρον, και όσο γινόταν προσωπικό. Λέγοντας προσωπικό, εννοώ πως ήθελα μέσα απο αυτό, να καθρεφτίζεται ο συγγραφέας του όπως ακριβώς είναι στην πραγματικότητα. Δίχως φτιασίδια, δίχως στολίδια, δίχως αυταπάτες και παραμύθια. Με τα κουσούρια μου, με τα καλά μου, με τα λάθη μου, τα ξεσπάσματά μου και γενικά, όλα εκείνα τα στοιχεία του χαρακτήρα μου, κάθε στιγμή και ώρα της καθημερινότητάς μου. Στην αναζήτησή μου για να καλυτερέψω το blog μου, με βοήθησαν, εκτός τους διάφορους ξένους (επι το πλείστον) bloggers, και μερικοί Έλληνες, απο τους οποίους άντλησα και αντλώ ιδέες καθημερινά. Με βοηθήσατε όμως πάρα πολύ, και δεν θέλω να το κρύψω, όλοι εσείς οι φίλοι μου, ακόμα και οι κάποιοι "εχθροί" μου, άλλοτε ρωτώντας με κάποιες απορίες σας, κάνοντάς με να ψάχνω για λύσεις, και μαθαίνοντας ταυτόχρονα κάτι παραπάνω από όσα ήξερα ώς εκείνη τη στιγμή, είτε κάνοντάς μου (και σκληρή) κριτική, άλλοτε εποικοδομητική άλλοτε λιγότερο, μα σίγουρα ποτέ άχρηστη. Πήρα πράγματι κάτι από τον καθ' ένα σας. Σήμερα το Blog, έχει πάρα πολλούς αναγνώστες, ίσως ένα από τα λίγα Ελληνικά Blogs με τόσους Follower και που το χρωστάω στον καθ' ένα από όλους εσάς, με καθημερινή επισκεψιμότητα από 250 μέχρι και 300 επισκέψεις ημερησίως. Θα μου πεις, κάποιοι έχουν πολύ περισσότερους επισκέπτες. Ναι, σίγουρα έχουν κάποιοι. Μα το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελληνικών Blogs, έχει κατά πολύ λιγότερους επισκέπτες, και το ξέρετε επίσης καλά κι εσείς. Και στο φινάλε, προσωπικά αισθάνομαι ικανοποίηση και ευγνωμοσύνη για την πολύτιμη συμπαράστασή σας στην μέχρι τώρα πορεία μου. Θέλω να πιστεύω πως θα συνεχίσετε να με συντροφεύετε, και ελπίζω πως στο μέλλον θα ελαττωθούν όσο γίνεται οι "εχθροί" αυτού του blog και δικοί μου ταυτόχρονα. Εκτός του ότι δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε, έχουμε πάρα πολλά να πετύχουμε μαζί, και πιστέψτε με, ο Ήλιος φέγγει για όλους..
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




16 Νοεμβρίου 2009



9 By fire

Μη βιαστείτε να διορθώσετε τον τίτλο. Το γνωρίζω, by the fire λέγεται, όχι by fire. Είναι ένα ενδιαφέρον όμως λογοπαίγνιο. By the fire, πολύ απλά σημαίνει, κάποιος κάθεται δίπλα στη φωτιά. Όταν λέμε by και κάτι άλλο, μεταξύ άλλων, τη μετακίνησή μας με κάποιο μέσο (by car, by bus κ.α.). Αυτό έπαθα κι εγώ που λέτε. Ταξίδεψα με τη φωτιά. Κάθισα δίπλα της και με παρέσυρε σε ένα μακρινό και πανέμορφο ταξίδι. Μη νομίζετε, δεν ήταν μόνο ταξίδι του μυαλού, το σώμα μου συμμετείχε επίσης.

Απογευματάκι Κυριακής. Έχω πάει για λίγες ώρες στο χωριό της μητέρας μου, κοντά στη Θήβα. Έξω έχει βάλει ψύχρα. Όχι αυτό το κρύο που σε περονιάζει, μια ψύχρα που σε κάνει ίσα – ίσα να ψάχνεις μια ζεστή πολυθρόνα να κάτσεις. Το τζάκι έκαιγε από το πρωί χαρίζοντας μια ζεστασιά στην αίσθηση αλλά και στην όραση. Τη λατρεύω αυτή την κόκκινη απόχρωση που δίνει η φωτιά ενός τζακιού σε ένα δωμάτιο. Αυτό το τρεμοπαίξιμο ζωντανεύει και το πιο κρύο, απρόσωπο δωμάτιο. Λίγο πριν ξεκινήσουν οι ετοιμασίες για το ταξίδι της επιστροφής, πήρα μια καρέκλα και κάθισα δίπλα στο τζάκι.

Αυτό ήταν!

Η μέρα είχε σχεδόν σκοτεινιάσει, αλλά όχι τελείως. Έδινε μια πολύ ενδιαφέρουσα οπτική στα τούβλα του τζακιού. Είναι πολύ ενδιαφέρον το πόσες λεπτομέρειες παρατηρεί κανείς όταν αφιερώσει χρόνο στα μάτια του. Υπάρχει κάτι που δε σας συγκινεί πια; Παρατηρείστε το. Αμέσως θα βρείτε καινούρια πράγματα τα οποία ούτε υποψιαζόσασταν ότι υπήρχαν εκεί. Άρχισα λοιπόν κι εγώ να παρατηρώ. Ψέματα σας λέω. Το κάνω να φαίνεται σα να ήταν δική μου προσπάθεια. Δεν ήταν. Μόλις τα μάτια μου στράφηκαν στη φωτιά όλα είχαν ήδη δρομολογηθεί. Η φωτιά είναι ένα περίεργο πλάσμα. Τι είναι, ζωντανή; Άψυχη; Ένα είναι σίγουρο, δίνει ζωή, σε σώμα και πνεύμα. Μέσα στο χαλαρωμένο μυαλό μου, η φωτιά άρχισε να φαντάζει όλο και πιο ζωντανή. Μια πανέμορφη γυναίκα, υπέροχα προκλητική. Μη με παρεξηγείτε. Με ένα νεύμα του δακτύλου της μου ένευσε να χαθώ στη θαλπωρή της αγκαλιάς της. Αυτού του είδους την πρόκληση εννοώ. Γοητευτικότατη όπως ήταν, δεν υπήρχε νόημα να αντισταθώ. Η ζέση της λοιπόν με αγκάλιασε και η ομορφιά της με ανάγκασε να έχω την απόλυτη προσοχή μου στραμμένη σε κείνη χωρίς διακοπή. Ήταν ότι μπορεί να γίνει μια γυναίκα για έναν άντρα. Μάνα που με αγκάλιαζε, αδελφή που έπαιζε με τα μαλλιά μου, αγαπημένη που με χάιδευε σε όλο το σώμα. Με ζέσταινε και με παρηγορούσε. Μπορούσα να της πω τα πάντα, ότι μου ζητούσε θα το είχε.

Τότε με πήρε από το χέρι και ξεκινήσαμε. Ταξιδέψαμε. Αυτό λοιπόν λέει ο τίτλος. Ταξίδεψα με τη φωτιά. Με πήγε παντού, στο παρελθόν, στο παρόν, στο μέλλον. Μου θύμισε όμορφες περασμένες στιγμές. Οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές. Μέσα από το φίλτρο του σώματός της, όλα έρχονταν αγνά και όμορφα. Περασμένες αγάπες, όμορφες φιλίες, ανεκπλήρωτοι έρωτες, απογοητεύσεις, τις οποίες όμως γλύκαινε με την ομορφιά της και μου τις σέρβιρε με νοσταλγία. Ύστερα ταξιδέψαμε στο παρόν. Επισκεφτήκαμε φίλους, συγγενείς, γνωστούς, κάποιους που δεν πρόκειται να ξαναδώ, όσο κι αν το θέλω, ποτέ και κάποιους που δε βλέπω την ώρα να συναντήσω. Αναρωτήθηκα για πολλούς, «τι να κάνουν τώρα;», για κάποιους ήξερα και χαιρόμουν και για κάποιους άλλους, λίγους, ευχήθηκα να ήταν εδώ μαζί μου τούτη τη στιγμή. Τέλος με πήγε και στο μέλλον. Όμορφα πορφυρά σχέδια, όνειρα για το αύριο. Νέες ελπίδες γεννήθηκαν μέσα από τις στάχτες, άλλες αναζωογονήθηκαν, πράγματι η φωτιά δίνει ζωή. «Είδα» πρόσωπα άγνωστα, τα οποία δεν ξέρω που ή πότε, αλλά ξέρω πως θα συναντήσω και θα αγαπήσω με όλο μου το είναι, μου το είπε η φωτιά. Είδα εμένα, σε διάφορες στιγμές, όλες ζεστές κι όμορφες. Η φωτιά μου είπε ότι δε θα είναι πάντα έτσι, αλλά ότι αυτές οι στιγμές θα με πηγαίνουν μπροστά. Μου είπε διάφορα, όλα τα άκουγα και τα έγραφα μέσα μου. Τότε όμως η φωνή της άρχισε να σιγανεύει.

Γυρίσαμε σιγά – σιγά από το ταξίδι και καθίσαμε πάλι στα καθίσματά μας. Εγώ στην καρέκλα, η φωτιά μέσα στη θράκα. Μιλούσαμε σιγά. Άρχισε να μου δίνει τα αποχαιρετιστήρια γλυκά φιλιά στο πρόσωπο. Μου έριχνε σκαστά χαμόγελα καθώς με αποχαιρετούσε. Η πανέμορφη αυτή γυναίκα, η φωτιά, μου έδωσε ότι είχε, με άλλαξε, με περιποιήθηκε, δε μου αρνήθηκε τίποτα και ποτέ δεν το αρνείται σε κανέναν. Έκανε όλα αυτά για μένα, εγώ τα πήρα και την ξεπλήρωσα ανακατεύοντας τα κάρβουνα, αραιώνοντάς τα, αφήνοντάς την να ξεκουραστεί. Την αποχαιρέτισα με ένα χαμόγελο στα χείλη, με σκόρπιες σκέψεις. Λίγες φορές ήμουν τόσο ήρεμος όσο εκείνο το βράδυ Κυριακής.

Χρησιμοποιήστε κι εσείς τη φωτιά, καλέστε την και θα έρθει να σας δώσει τα καλούδια της. Και μη φοβάστε, είναι ο μόνος τρίτος που χωράει στους δύο.



"Γειά σου,
Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου
, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter.
Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"





13 Νοεμβρίου 2009



7 Ερευνήστε, ψάξτε, αναρωτηθείτε





06 Νοεμβρίου 2009



5 Τα παράξενα

Ο Κυβερνήτης του Texas, αποφάσισε για την καταπολέμιση της οικονομικής κρίσης, (και ειδικότερα μετά το χθεσινό περιστατικό με πυροβολισμούς και 12 θανάτους απο ψυχίατρο σε στρατόπεδο του Texas) να πάρουν εξιτήριο όλοι οι τρόφιμοι ψυχιατρικών κλινικών, και να εισαχθούν σ΄ αυτά οι ψυχίατροι, καθώς αποδείχθηκε ότι είναι πιο επικίνδυνοι από τους ασθενείς, και πολύ λιγότεροι, άρα μείωση εξόδων νοσηλείας κατά 80%, αριθμός που μεταφράζεται σε αρκετά εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Στην απόφασή τους αυτή, έπαιξε μεγάλο ρόλο επίσης το σκεπτικό, ότι, ακόμα και ο ίδιος ο Μπους, ενώ έπρεπε να είναι κλεισμένος χειροπόδαρα, κατάφερε να γίνει μέχρι πρόεδρος της χώρας για δύο συνεχείς τετραετίες. Αφού λοιπόν -σκέφτηκαν- τα κατάφερε αυτός, για ποιο λόγο να μην τα καταφέρουν και οι υπόλοιποι, που μάλιστα είναι και μισότρελοι μόνο. Πιστεύω πως αυτή η λύση θα είχε μεγάλη επιτυχία και στην χώρα μας. Ειδικότερα αν άφηναν έξω τους κλέφτες και έβαζαν μέσα κάποιους πολιτικούς. Γιατί, άλλο είναι να κλέβεις ένα σπίτι ή ένα κατάστημα, και άλλο να κλέβεις όλους τους Έλληνες ταυτόχρονα και συστηματικά, για δεκαετίες.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




05 Νοεμβρίου 2009



8 Με μπερδεύεις και.. χάθηκα (ανανέωση)

Εείναι φορές που τυχαία βρισκόμαστε στον Πανόπτη κάποιου, και πιο συγκεκριμένα στην σελίδα με το Προφίλ του. Σκευτόμαστε να τον κάνουμε Follow, ή έστω να πάμε να τον διαβάσουμε. Οποία έκπληξις!! Δεν δείχνει μόνο ένα Blog αλά καμιά δεκαριά.. (και τώρα άφησα να δείτε μόνο μερικά, γιατί δεν χωράνε όλα) Ποιό απ' όλα είναι λοιπόν το επίσημό σου μεγάλε; και ποιό απ' όλα είναι "δικό" σου, οέο; Γιατί, στο προφίλ μας, δεν δείχνει μόνο τα "δικά" μας blog, αλά δείχνει και όλα εκείνα στα οποία είμαστε εγγεγραμένοι συγγραφείς μετά απο πρόσκληση που μας έγινε και αποδεχτήκαμε. Σε κάποια προφίλ, δείχνει το Blog μας με ένα Link, όπως δείχνει η φωτογραφία. Όχι όμως σε κάθε προφίλ. (άσε που σε μερικά ούτε κάν Email δεν δείχνει) Ο καημένος ο επισκέπτης, χάνει τον προσανατολισμό του, δεν ξέρει ποιό να πατήσει και να επισκευθεί. Ή πατάει κάποιο στην τύχη, ή λέει αντίο και φεύγει. Απλή η λύση. Εμείς τώρα, τι μπορούμε να κάνουμε; Πολύ απλά, πάμε στον πανόπτη μας, και πατάμε, "Επεξεργασία Προφίλ" Κατόπιν, πατάμε: Μας ανοίγει μια λίστα, με όλα τα ιστολόγια που είναι δικά μας, ή είμαστε εγγεγραμένοι: Αμέσως μετά..: Απλό δεν είναι; Με τον τρόπο αυτό, βοηθάμε τον επισκέπτη να μας βρεί ευκολώτερα δίχως να χάνεται μην ξέροντας που να πάει. Και κάτι ακόμη. Στην "Επεξεργασία Προφίλ" βάλτε το Link του Blog σας να φαίνεται όπως στην δεύτερη εικόνα, εκεί που λέει "Η ιστοσελίδα μου". Ακούστε με και δεν θα χάσετε. Πώς; όπως ρώτησε ο φίλος μου "apneagr". Ορίστε πως! Πάμε ξανά στο: Και αμέσως μετά κατεβαίνοντας πιο κάτω..: Τότε πατάμε κάτω στο τέλος..: Και είμαστε έτοιμοι. Ελπίζω να βοήθησε κάποιους απο σας η σημερινή ανάρτηση. Το συναντάω συνεχώς, κι όλο έλεγα να το κάνω ανάρτηση, και όλο το ανέβαλα, ώσπου είπα δεν πάει άλλο, θα τους το εξηγήσω, και όποιος θέλει με ακούει. Όποιος δεν θέλει, καλή καρδιά.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




03 Νοεμβρίου 2009



4 Τα επτά ακραία σημεία του πλανήτη

Πατήστε την εικόνα, να δείτε το PDF File δίχως να φύγετε απο την σελίδα.
Ευχαριστώ τον Γιάννη Καλαρίτη που μου το έστειλε
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,






12 Δεχτείτε τη χώρα που εσείς διαλέξατε!

Την ώρα που έχει γίνει ζήτημα πρώτης προτεραιότητας αν θα γίνει τζαμί στην Αθήνα για να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα οι μουσουλμάνοι που ζουν ανάμεσά μας νόμιμα ή όχι -μάλιστα το θέμα έφτασε και στη Βουλή- και τη στιγμή που αφήνουμε τους μουσουλμάνους στη Θράκη να... αλωνίζουν ανενόχλητοι και να δρουν ακόμα και αντεθνικά, καθοδηγούμενοι από πράκτορες της Άγκυρας, κάποια άλλα κράτη δεν έχουν τέτοια προβλήματα, γιατί δεν τα αντιμετωπίζουν ως προβλήματα! Αντίθετα, τα αντιμετωπίζουν με βάση τη λογική, όπως θα αντιμετώπιζαν, στο πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας, μια τροχαία παράβαση! Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του αυστραλού πρωθυπουργού Κέβιν Ραντ, ο οποίος δέχθηκε τις επικρίσεις των μουσουλμάνων μεταναστών στην Αυστραλία, όταν υποστήριξε πως τα τζαμιά που λειτουργούν στη χώρα του θα πρέπει να επιτηρούνται από τις μυστικές υπηρεσίες, γιατί ενδεχομένως να μετατραπούν από κάποιους φανατικούς σε άντρα τρομοκρατών. Αντί λοιπόν να «τα μαζέψει» ο αυστραλός πρωθυπουργός και να πει ότι δεν εννοούσε αυτό αλλά κάτι άλλο, όπως κάνουν συνήθως οι δικοί μας ιθύνοντες, απευθυνόμενος στους μουσουλμάνους μετανάστες που τον κατηγορούσαν, αλλά και σε κάθε... κουλτουριάρη που έσπευσε να τους συμπαρασταθεί, τόνισε: «Οι μετανάστες, και όχι οι Αυστραλοί, είναι αυτοί που πρέπει να προσαρμοστούν. Έτσι είναι, και άμα τους αρέσει! Βαρέθηκα να ανησυχούμε σε αυτήν τη χώρα μήπως προσβάλουμε ένα άτομο ή την κουλτούρα του. Από τότε που έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Μπαλί, η πλειοψηφία των Αυστραλών ένιωσε ένα κύμα πατριωτισμού. Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στον Θεό. Δεν έγινε οργανωμένα, αλλά είναι γεγονός: Χριστιανοί, άντρες και γυναίκες, με χριστιανικές αρχές, ίδρυσαν αυτήν τη χώρα, και αυτό είναι καθαρά καταγεγραμμένο. Αρμόζει λοιπόν να το δείχνουμε πάνω στους τοίχους των σχολείων μας. Αν ο Θεός σάς προβάλλει, σας προτείνω να βρείτε άλλο μέρος του κόσμου για να ζήσετε, διότι εμάς ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας. Θα δεχτούμε αυτά που πιστεύετε χωρίς ερωτήσεις. Αυτό που ζητάμε είναι να δεχθείτε κι εσείς αυτό που πιστεύουμε εμείς και να ζήσετε μαζί μας με αρμονία, χαρά και ειρήνη. Αυτή είναι η δική μας χώρα, η δική μας γη και ο δικός μας τρόπος ζωής, και θα σας προσφέρουμε κάθε ευκαιρία να τα απολαύσετε κι εσείς. Όμως, μόλις χορτάσετε να παραπονιέστε, να γκρινιάζετε και να μουρμουρίζετε για τη σημαία μας, τον όρκο πίστης στη χώρα μας που κι εσείς δίνετε όταν παίρνετε την υπηκοότητα, τα χριστιανικά μας πιστεύω και τον τρόπο ζωής μας, να ξέρετε ότι μπορείτε να εκμεταλλευτείτε και άλλη μία μεγάλη ελευθερία της Αυστραλίας, το δικαίωμα να φύγετε! Αν δεν είστε ευχαριστημένοι, τότε φύγετε! Δεν σας φέραμε εδώ με το ζόρι. Εσείς διαλέξατε να έρθετε. Οπότε, δεχτείτε τη χώρα που εσείς διαλέξατε!» Αναδημοσίευση απο: «Το παρόν » (Σχόλιο ΑΑΤΟΝ: Να αγιάσει το στόμα του!)
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




02 Νοεμβρίου 2009



8 Οριζόντιο Multi level drop down menu

Είναι ένα απο τα σημαντικά πράγματα που πρέπει να έχει κάθε σελίδα, το Navigation Links Menu. Βοηθάει κάθε επισκέπτη η αναγνώστη, να ανακαλύψει περισσότερα και πιο εύκολα μια σελίδα, και να την επισκευθεί ξανά. Επειδή μου ζητήθηκε να κάνω μια ανάρτηση περί της οριζόντιας μπάρας μενού (πολλαπλών επιπέδων αυτή τη φορά, μα δεν έχω χρόνο να μεταφράσω σήμερα, εύκολο είναι πάντως), και επειδή το υποσχέθηκα πως θα ψάξω να βρώ κάτι σχετικό, έψαξα και βρήκα αυτήν εδώ την ανάρτηση, την οποία σας αφήνω να την δείτε, και να κάνετε τις δοκιμές σας οι ενδιαφερόμενοι. Θα επαναλάβω όμως για πολλοστή φορά: 1. Δεν είναι κάθε ανάρτηση υποχρεωτική για κανέναν, δοκιμάστε την "μόνο" αν όντως χρειάζεστε το widget που σας δίνει. 2. Μην δελεάζεστε μερικοί απο κάποιες αναρτήσεις γιατί τις θεωρείτε σπουδαίες, και προσπαθείτε να τις εφαρμόσετε όλες. Μπορεί στο δικό σας blog να μην δείχνουν τόσο όμορφες, ή να μην δουλέψουν όπως θα έπρεπε, ή τέλος, να κάνουν το blog σας να αργεί να φορτώσει. 3. Κάνετε πάντοτε τις δοκιμές σας στο TEST BLOG σας, και όχι στο επίσημο, ώστε σε περίπτωση αποτυχίας, να μην χάσετε (ή καταστρέψετε) το blog σας και τον χρόνο σας άσκοπα. 4. Δεν λειτουργούν πάντα όλα τα Widget όπως τα θέλουμε, είτε απο θέμα προτύπου μας, είτε γιατί η blogger κάνει αλλαγές στην πλατφόρμα της, είτε γιατί κάποιο JavaScript έπαψε να φιλοξενείται κάπου για διάφορους λόγους, κ.λ.π. Μην παραφορτώνετε το blog σας με κάτι που δεν προσφέρει στο blog, μα αντιθέτως αφαιρεί, όπως "δελτία καιρού" που βλέπω να είναι τόσο αγαπητά σε πολλούς. Όποιος θέλει να δεί τι καιρό κάνει έξω, σίγουρα δεν θα τρέξει δεξιά κι αριστερά για να το μάθει, ψάχνοντας στα blogs. Αρκεί να κοιτάξει απλά έξω απο το παράθυρό του. Ή μήπως βαλθήκατε να καταφέρετε να μείνει άνεργη η Πετρούλα; Πίσω στην ανάρτησή μου πάλι, και σόρυ για την παράκαμψη, απλά θεώρησα καλό να τονίσω κάποια πράγματα που άλλοι, είτε τα ξεχνάτε, άλλοι πάλι, τα παραβλέπετε θεωρώντας τα λιγώτερο, ή καθόλου σημαντικά, και άλλοι δεν τα ξέρετε ακόμη. Σύμφωνα λοιπόν με τον συγγραφέα της, δεν λειτουργεί το menu σωστά με Internet Explorer 6 (και καμία παρόμοια ανάρτηση απο όσες βρήκα και διάβασα δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημα του ΙΕ6). Λειτουργεί όμως μια χαρά, με Internet Explorer 7, Firefox κ.λ.π. Τώρα, αν το αποφασίσετε να βάλετε την μπάρα ή όχι, είναι δική σας επιλογή φυσικά. Μην ξεχάσετε μόνο να κάνετε BackUp το πρότυπό σας. Βρήκα επίσης και κάτι για όσους έχουν γνώσεις απο Css, και δική τους σελίδα. Ένα πρόγραμμα που μου άρεσε αρκετά (μόνο που δέχεται μόνο Αγγλικά γράμματα, αλά αυτό αντέχεται), και που το επόμενο που μου άρεσε και σας το προτείνω, είναι ότι είναι δωρεάν, και μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ! Καλή επιτυχία σε όσους το προσπαθήσουν.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




Next Next Next