28 Ιουλίου 2012



5 Ντράπηκα..

Ασχολούμαι με τον Ολυμπισμό, και με τα χρώματα της ελληνικής σημαίας.
Από μικρό παιδί, αφιέρωνα ώρες, μέρες, χρόνια, σε προπονήσεις. Ήταν η μεγάλη μου αγάπη, η λατρεία μου, το όνειρό μου. Όλοι μου οι κόποι και όλοι μου οι μόχθοι, όχι το μετάλλιο, όσο να βρεθώ μια μέρα πάνω στο βάθρο, και έχοντας στους ώμους μου την γαλανόλευκη σημαία μας, να τραγουδήσω με περηφάνια και με δακρυσμένα μάτια, τον Εθνικό μας ύμνο.. "..απ τα κόκαλα βγαλμένη, των Ελλήνων, τα ιερά.."

Πήρα μέρος σε μερικές Ολυμπιάδες.
Δεν αξιώθηκα ως τώρα να κάνω αληθινό το όνειρό μου. Μα προσπαθούσα πάντοτε, και προσπαθώ συνεχώς να το πετύχω. Και κάθε φορά που ανέβαινε στο πρώτο χρυσό σκαλί Έλληνας η Ελληνίδα, και άκουγα τον Εθνικό ύμνο της πατρίδας μας, έκλαιγα από χαρά, συγκίνηση και περηφάνια.

Έβλεπα τον κόσμο να χειροκροτεί τους αθλητές από την Ελλάδα, να τους σέβεται, να τους τιμά, σαν αντιπροσώπους των αρχαίων Ελλήνων Ολυμπιονικών. Αντιπροσώπους της χώρας που εφηύρε το Ολυμπιακό πνεύμα, την ευγενή άμιλλα και τους αγώνες.
Αισθανόμουν περηφάνια, γιατί στις φλέβες μου τρέχει αίμα Ελλήνων.

Και σήμερα, γκρεμίστηκε ο κόσμος όλος μπροστά στα πόδια μου. Χάθηκε ο σεβασμός απέναντι στην πατρίδα μου, τους συμπατριώτες μου, τους συναθλητές μου..
Μας ειρωνεύονται ως πεινασμένους, ως τιποτένιους, ως ζητιάνους.

Κι εμείς τι κάναμε για όλα αυτά τα πρόστυχα; Για όλες αυτές τις προσβολές;
Τίποτε. Σκύψαμε το κεφάλι, και δεν τολμήσαμε να αρθρώσουμε λέξη.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, μας είπαν. Τα μετάλλια έχουν σημασία, τίποτε άλλο.
Ότι κι αν λένε, εσείς να κοιτάτε τη δουλειά σας, μας έλεγαν, είστε επαγγελματίες, δεν σας ενδιαφέρουν εσάς αυτά. Υπάρχουν οι αρμόδιοι πολιτικοί γι αυτές τις υποθέσεις. Εσείς τα μετάλλια να σκέφτεστε..

Και έγραψε κάποιος ξένος, "Έχουν λεφτά οι Έλληνες να αγοράσουν τόσο μεγάλη σημαία;.." Κι ένας άλλος πάλι, δείχνοντας έναν Άγγλο που συνόδευε την Ελληνική αποστολή, κρατώντας ένα χάλκινο βάζο, έγραψε, "εκεί μέσα μπορείτε να ρίξετε τις όποιες δωρεές σας για την Ελλάδα.."
Και σκύψαμε κι άλλο το κεφάλι, κι εκείνοι μας "έφτυναν".. κι εμείς καμωνόμαστε πως βρέχει..

Ντράπηκα!
Εγώ ασχολούμαι με τον Ολυμπισμό, ασχολούμαι με τον αθλητισμό.. Είναι ιερή η ιδέα του Ολυμπισμού, δεν είναι "επάγγελμα.."
Όταν νικάμε, είναι για την πατρίδα μας, και πανηγυρίζουν μαζί μας όλοι οι Έλληνες. Όταν χάνουμε, πικραίνονται όλοι οι Έλληνες. Είναι θέμα Εθνικό, δεν είναι παίξε γέλασε, και επάγγελμα δεν είναι σας λέω, όχι..!!

Ντράπηκα με όλα αυτά, ναι.
Ήθελα να μπορούσα να σβήσω με το σώμα μου την φλόγα, να μην καίει άλλο. Να τρέξω αμέσως μετά, να αρπάξω την σημαία μας, και να σηκωθώ να φύγω, "να μην την βρομίζουν μάτια, μυαλά, και στόματα βέβηλα"..
Υπάρχει και φιλότιμο κύριοι. Και Έλληνες αθλητές το έχουν μόνο.
Υπάρχει η Ελληνική λεβεντιά.
ΝΑ ΤΑ ΧΕΣΩ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΣΑΣ ΑΝ ΝΟΜΙΖΑΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΜΕ ΕΞΑΓΟΡΑΖΑΝ..!!
Εμάς τους Έλληνες, μας αρκεί κι ένα στεφάνι απο κλαδί ελιάς..!!




24 Ιουλίου 2012



14 Απαγορεύεται

Η Ελλάδα βρίσκεται πιασμένη στην μεγαλύτερη και επικινδυνότερη παγίδα όλων των εποχών.
Στην παγίδα της Ε.Ε. και του Ευρώ της.
Στην παγίδα αυτή, απαγορεύονται όλα όσα επιτρέπονται. Επιτρέπονται μόνον οι απαγορεύσεις.

Απαγορεύεται η δημοκρατία.
Απαγορεύονται τα ατομικά δικαιώματα του πολίτη.
Απαγορεύεται να έχεις γνώμη και να την εκφράζεις δυνατά.
Απαγορεύεται να είσαι ελεύθερος.
Απαγορεύεται να ΄διαφωνείς με το σύστημα.
Απαγορεύεται να καλλιεργείς τη γη σου με ότι εσύ αποφασίζεις.
Απαγορεύεται να σπέρνεις η να φυτεύεις κάποια προϊόντα.
Απαγορεύεται να καπνίζεις τσιγάρο, μόνο μαριχουάνα επιτρέπεται.
Απαγορεύεται να έχεις οικογένεια και να κάνεις παιδιά. Θα στη διαλύσουν.
Απαγορεύεται να έχεις χρήματα για να ζείς σαν άνθρωπος.
Απαγορεύεται να έχεις ανέσεις που έχουν σε άλλα κράτη.
Απαγορεύεται να έχεις σπίτι δικό σου ξεχρεωμένο.
Απαγορεύεται να μην έχεις χρέη.
Απαγορεύεται... Απαγορεύεται... Απαγορεύεται...

Και συ Έλληνα, επέτρεψες να σε παρασύρουν κάτι πουλημένα τομάρια, που δηλώνουν δημοσιογράφοι. Επέτρεψες να σε παραπλανήσουν, παρακολουθώντας τους αποχαυνωμένος, πως έξω απο την Ε.Ε. και το ευρώ, ήσουν χαμένος. Και τους πίστεψες.
Άφησες να σου λιώσουν τα μυαλά, πουλημένοι πολιτικοί, και εξαγορασμένοι δημοσιογράφοι, και στο τέλος τους ψήφισες.

Ποιόν να ελευθερώσω, είχε πει ο Πιλάτος, τον Ιησού ή τον Βαραββά;
Τον Βαραββά αποκρίθηκε το ιερατείο.. Και ο λαός ψήφισε υπέρ του ιερατείου.
Και εσταύρωσαν τον Ιησού. Και έγινε σεισμός μέγας. Και το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη.
Και οι νεκροί ηγέρθησαν εκ των μνημείων.

Τι να ψηφίσω, μέσα η έξω απο την Ε.Ε. και το ευρώ; Αναρωτιόταν ο λαός.
Μέσα, αποκρίθηκε το "ιερατείο". Και ο λαός ψήφισε και πάλι υπέρ του ιερατείου.
Και εσταύρωσαν την δημοκρατία. Και έπεσε λιμός μέγας. Και το κράτος διαμελήθηκε.
Και οι ζωντανοί άνοιξαν τα μνημεία των νεκρών, μπαίνοντας αυτοί μέσα.. αυτοκτονώντας.
Ελλάδα μου.. τι σου κάναμε..!!




23 Ιουλίου 2012



15 Όταν με δείς να πέφτω..

..Είναι στιγμές που αισθάνομαι αδύναμος.
Νοιώθω να χάνω τον προσανατολισμό μου, την αυτοπεποίθησή μου, τη γη κάτω απο τα πόδια μου.
Αισθάνομαι ότι πέφτω..
Όταν με δείς να πέφτω.. μείνε κοντά μου. Κράτα μου σφιχτά το χέρι, χαμογέλα μου..
Εκείνη τη στιγμή, σε έχω περισσότερο ανάγκη απο κάθε άλλη.
Μη σε γελάν τα χρόνια μου, ούτε η πείρα κι οι εμπειρίες μου.
Δεν παύω να είμαι άνθρωπος, να νοιώθω ανασφάλειες, να νοιώθω μελαγχολία, να νοιώθω μοναξιά.
Και η μοναξιά της ψυχής είναι χειρότερη.. Πίστεψέ με..




19 Ιουλίου 2012



2 Τάδε έφη ΑΑΤΟΝ στο FB


February 14, 2009




18 Ιουλίου 2012



2 Ποτέ δεν ξέρεις..

"Αδερφέ μου, σχεδόν κάθε μέρα που λέω τα νέα στο κανάλι, στο δελτίο ειδήσεων, έχω κι ένα έγκλημα η μια αυτοκτονία.."
(Γιώργος Φάκος, δημοσιογράφος)

Με παγώνει η σκέψη του θανάτου, ποτέ δεν την συνήθισα, κι ας παίζω συχνά με τις λέξεις, αστειευόμενος, παριστάνοντας πως δεν φοβάμαι. "Θρηνώ και οδύρομαι, όταν εννοήσω τον θάνατον" λέει ο ψαλμωδός. Κάθε άνθρωπος το αισθάνεται κάποια στιγμή.

Εδώ μιλάμε για αυτόχειρες κυρίες και κύριοι. Δεν μιλάμε για συνήθεις αιτίες θανάτου.
Εδώ ο θάνατος είναι επιθυμητός, απο τον ίδιο άνθρωπο. Τον θεωρεί λύτρωση, φυγή, λύση.

Πολλοί μιλούν ειρωνικά, η υποτιμητικά για τον αυτόχειρα. Έφτασαν κάποιοι μάλιστα, να τον πουν δειλό. Δειλός δεν είναι. Τρελός ίσως, δειλός ποτέ.
Θέλει τρομερά μεγάλη τόλμη να αφαιρέσεις το πολυτιμότερο αγαθό που έχεις, την ίδια τη ζωή σου.
Η τόλμη απο μόνη της δεν επαρκεί. Χρειάζονται κάποια συστατικά για να γίνει το μείγμα εκείνο, που θα πυροδοτήσει την έκρηξη του μυαλού και της ψυχής. Θέλει λοιπόν μαζί και μεγάλη δόση απελπισίας.

Αγαπητοί μου συμπατριώτες, τα ακούω απο μακρυά, και θλίβομαι. Εσείς όμως τα ζείτε κάθε μέρα.
Ίσως κάποιοι απο σας, να τα ζήσατε και πολύ κοντά σας. Βρισκόμαστε στο χείλος της καταστροφής σαν χώρα και σαν λαός.
Κάποιοι απο εμάς, την ζούν ήδη την καταστροφή.
Άλλοι πολεμάνε με όσες δυνάμεις τους απέμειναν, κι άλλοι παραδόθηκαν.

Το χειρότερο πλήγμα για πολλούς, είναι που τους παρατάνε οι οικογένειές τους.. Μαζί με τα τόσα προβλήματα, ένας χωρισμός και η απώλεια των παιδιών για πολλούς, είναι η τελευταία πράξη του δράματος.
Για άλλους, είναι η κατάσχεση του σπιτιού του, η απόλυτη εξαθλίωση, το να βλέπουν τα πάντα γύρω τους να γκρεμίζονται και να χάνονται.

Ποτέ λοιπόν, μην μιλάς χωρίς να έχεις νοιώσει αυτό που νοιώθει ο άλλος..
Ποτέ δεν ξέρεις..
ξέρει μόνο εκείνος.. κανένας άλλος..
Μην γίνεσαι κριτής κανενός!

Συνάνθρωπε..
Άνοιξε τα μάτια σου διάπλατα αυτές τις ημέρες..
κοίτα γύρω σου, μήπως δεις κάποιον απελπισμένο..
Αν δεις, δώσε του κουράγιο, δύναμη,
κοίτα γύρω σου καλά, ίσως αύριο σώσεις κάποιον ΕΣΥ!
Αρκεί να τον δεις έγκαιρα.. αρκεί να τον καταλάβεις..!
Μα μην τον κρίνεις αυστηρά..
γιατί, είπαμε.. ποτέ δεν ξέρεις!!




15 Ιουλίου 2012



6 Είσαι παιδί ακόμη..

..και αυτό σου δίνει συχνά συγχωροχάρτι.
Έμαθα να μην κρίνω αυστηρά τα μικρά παιδιά.
Αν θίγεσαι που σε θεωρώ παιδί, τότε θα πρέπει, και να αντέχεις τις συνέπειες, και να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου, όπως κάθε ενήλικο άτομο.
Το αφτί όμως, θα στο τραβήξω, θίγεσαι δεν θίγεσαι.

Ξεχνάς πολλά. Ένα απο αυτά, είναι η διαφορά ηλικίας μας.
Ξεπερνάω δυόμιση φορές την ηλικία σου.
Η συμπεριφορά σου όμως, είναι αυθάδης στην κάθε ευκαιρία.
Παίζεις με τις λέξεις, πουλώντας πνεύμα και υφάκι, πιστεύοντας έτσι πως έκανες άθλο.
Το να πουλάς εκ του ασφαλούς πνεύμα και μαγκιές σε κάποιον που γνωρίζεις πως δεν θα σου τις πασαλείψει στη μούρη, επειδή σέβεται πρόσωπα και καταστάσεις, δεν μου λέει πολλά.

Θα σε προκαλέσω λοιπόν, (όχι να παίξουμε σφαλιάρες, γιατί θα ζαλίζεσαι για μήνες), τη μαγκιά και τα υφάκια, να τα πουλήσεις εκεί έξω, στο πεζοδρόμιο της ζωής, καταφέρνοντας να επιβιώσεις με την αξία και τις δυνάμεις σου, και να σταθείς στα πόδια σου με αξιοπρέπεια.
Όταν τα καταφέρεις, χωρίς τη βοήθεια άλλων, έλα ξανά, και πούλα μου υφάκια.
Ναι! θα τα δεχτώ τότε και μάλιστα με χαρά, και θα σε θεωρώ πλέον ισάξιό μου άτομο.

Μέχρι τότε όμως, θέλω να θυμάσαι ανελλιπώς, πως, στην ηλικία σου, εγώ είχα παιδιά, και το μικρότερο μου, είναι μεγαλύτερό σου.
Μάθε  λοιπόν να μιλάς με περισσότερο σεβασμό στους μεγαλύτερούς σου, ειδικά όταν σε σέβονται κι εκείνοι.

Ο σεβασμός στους άλλους, δείχνει κοινωνικό άνθρωπο, και κοινωνικός άνθρωπος, λέγεται εκείνος, που μεγάλωσε σωστά σπίτι του.
Δεν θέλεις σεβασμούς;
Μη μου μιλάς..!!




07 Ιουλίου 2012



6 Αυτοκτονώ και εγώ με την σειρά μου!


Γιατί? Γιατί αυτοκτονεί ο κόσμος ρε παιδιά? Γιατί κύριε 82 ετών έβαλες τέλος στην ζωή σου έτσι? Εσύ πέρασες από δύο πολέμους, πέρασες την φτώχια στο μεγαλείο της μετά τον πόλεμο που τρώγατε τηγανητό αλεύρι, και ψωμί με λάδι και αλάτι. Τι σε έκανε να δώσεις τέλος στην ζωή σου?
354 απόπειρες αυτοκτονίας σε 30 ημέρες στην Αθήνα! 1300 αυτοκτονίες σε 6 μήνες είναι δυνατόν! Και τα κανάλια λένε ότι ανέβηκαν 40% μόνο! Σε σχέση με τι είναι αυτό το 40%? Σε σχέση με πέρυσι που είχε ανέβει άλλο ένα 40 με πρόπερσι. Κάπως έτσι δεν βγαίνουν οι στατιστικές? Έπεσε ο τζίρος των καταστημάτων λέει 20% φέτος. Ναι αλλά σε σχέση με πριν τρία χρόνια έχει πέσει 80%. Βάλατε στόχο την μικρή Ελλάδα μας αλήτες, θέλετε να μας εξοντώσετε, και εν μέρει τα έχετε καταφέρει. Προς το παρόν το σχέδιο σας πάει μια χαρά.
Σάμπως και αυτοί που φεύγουν στο εξωτερικό, τυπικά δεν αυτοκτονούν?
Αφού οι μισοί δεν θα γυρίσουν ποτέ ξανά πίσω. Άρα θα λείπουν από τον πληθυσμό της Ελλάδας  μας. Γιατί πόσοι είναι αυτοί που δεν θα κάνουν άλλα παιδιά η και καθόλου? Κοπρίτες του κερατά, δεν βλέπεται τίποτα μπροστά σας, μόνο το χρήμα. Είστε άθλιοι σας σιχαίνομαι όπως την κουτσουλιά στο σακάκι μου, όπως το σκατό κάτω από παπούτσι μου.
Σας μισώ θανάσιμα και εύχομαι να πάθετε τα χειρότερα, να έχετε φρικτούς πόνους πριν πεθάνετε, και ότι άλλο χειρότερο μπορεί να πάθετε που δεν μπορώ να το εκφράσω μέσα από μια κόλλα χαρτί.
Σας μισώ που με αναγκάσατε και εμένα να ξενιτευτώ , που μου στερείτε το χαμόγελο του παιδιού μου, την ομορφιά των δέκα χρόνων του, που δεν θα δω την  εφηβεία  του και δεν θα είμαι εκεί να τον συμβουλεύω  όταν θα με έχει ανάγκη, σας μισώ που μου στερείτε τους γονείς τα αδέρφια μου και τους φίλους μου, που μου διαλύσατε την επί 20ετίας οικογένεια, και  με αναγκάζετε και εμένα να αυτοκτονήσω δια της φυγής μην έχοντας άλλη λύση από την πραγματική αυτοκτονία. Εσάς σας μισώ και τους άλλους τους λυπάμαι.
Λυπάμαι αυτούς που δεν μάθανε τίποτα από την ιστορία μας.  Λυπάμαι αυτούς που αρκούνται στο να δέχονται τα πάντα χωρίς ίχνος αντίδρασης, που έχουν γίνει μαριονέτες ενός κωλοσυστήματος  και ενός ωχαδερφισμού που δεν έχει προηγούμενο, που έχουν μάθει να παραπονιούνται μόνο για όλα τα δεινά που τους συμβαίνουν  χωρίς να πάνε καν να ψηφίσουνε, να δείξουν ότι δεν συμφωνούν βρέ αδερφέ με το υπάρχον σύστημα, η ότι συμφωνούν στο τέλος τέλος, για να καταλάβουμε και εμείς οι άλλοι ότι κάνουμε εμείς το λάθος τελικά.
Σας σιχάθηκα και εσάς και εκείνους που ζούνε σαν σκουλήκια που σέρνονται από καναπέ σε καναπέ και μέχρι την κουζίνα. Διαλέγω και εγώ λοιπόν τον αναγκαστικό δρόμο της άτυπης αυτοκτονίας με την φυγή μου, προσπαθώντας να σταθώ ξανά στα πόδια μου.
Μα να θυμάστε!  

Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος




06 Ιουλίου 2012



6 Μεγάλωσα.. Πειράζει;

ppmΜε μεγάλωναν λέγοντάς μου παραμύθια.
Με μεγάλωναν με ψέματα, και ιστορία γραμμένη από τους νικητές.
Ήμουν απλά, ακόμα μια μαριονέτα, στο θέατρο που παιζόταν, παίζεται και θα παίζεται αιώνια γύρω μου..

Κύλησε η ζωή μου δίχως να μπορέσω να καταλάβω ποτέ μου, ποιός ο σκοπός που γεννήθηκα, που έζησα.. Ποιός είμαι; Πού πάω; Τι ζητάω;
Ένα γρανάζι ήμουν, μέσα σε μια αλεστική μηχανή, που στο τέλος αλέθει ακόμη και τα ίδια της τα γρανάζια, αντικαθιστώντας τα με καινούργια.

Πρέπει να κάνεις αυτό.. Απαγορεύεται να κάνεις το άλλο..
Και να σου πιπιλάνε τα μυαλά, θέλοντας να πιστέψεις ότι ζείς σε δημοκρατίες, κι ότι έχεις ελευθερίες, και πως μπορείς να πετύχεις τα πάντα, αρκεί να είσαι απλά “άξιος”.

Σου έκρυψαν όμως, πως για να θεωρείσαι “άξιος”, πρέπει να μην έχεις βούληση ή συναισθήματα, να μην σκέφτεσαι, να μην αντιδράς, και να μην ονειρεύεσαι..

Κι όμως, αν και ήμουν μοναχά μια μαριονέτα, είχα όνειρα, και έναν μοναδικό σκοπό. Να γίνω μια μέρα, όταν μεγαλώσω, εκείνος που κινεί τα νήματα, κι όχι αυτός που χορεύει..
Δεν ήθελα άλλο πια να είμαι, μαριονέτα κανενός...
Όταν μεγαλώσω έλεγα πάντα, θα γίνω ένας “Puppet-Master..”

Κυρίες, δεσποινίδες, κύριοι!
Μεγάλωσα.. Πειράζει;




02 Ιουλίου 2012



3 Κόφτο μαλάκα!

Θέλω να πω σε κάποιον λιγδιάρη τα εξής:

Πάψε να χαίρεσαι με τις στεναχώριες των άλλων, η να λυπάσαι με τις χαρές τους.
Και τα δύο δείχνουν μιζέρια.

Πάψε να έχεις γνώμη για τη ζωή η τις αποφάσεις των άλλων. Δεν σε διόρισε κανένας κριτή ή συμβουλάτορά του, ούτε μετράει την γνώμη σου, έστω και ελάχιστα, οπότε μη σπαταλάς σάλιο, ούτε να τους ζαλίζεις τα αρχίδια με τις παπαριές σου.
Κράτα τις γνώμες σου για σένα και κοίτα τα δικά σου προβλήματα, που ο ίδιος προξενείς στην οικογένειά σου.

Σταμάτα να δείχνεις ψεύτικο ενδιαφέρον -δήθεν- για κάποιους, γιατί εκτός που φαίνεται, φάσκεις και αντιφάσκεις έτσι κι αλλιώς. Είναι εξυπνότεροί σου, και παρ' το είδηση, σε πήραν χαμπάρι, απλά δεν θέλεις να το παραδεχτείς, γιατί, πολύ απλά, είσαι κουτός.

Και τέλος, κάνε μου τη χάρη, και σταμάτα να προσπαθείς να μειώσεις κάποιον που έχει μεγαλύτερα αρχίδια απο σένα. Του πέφτεις πολύ λίγος και δεν σε παίρνει σε κανέναν τομέα. Άραξε λοιπόν στα χιλιόγραμμά σου, και μην ασχολείσαι με τα τονάζ αλλονών, γιατί θα πληγωθείς αφάνταστα μαλάκα.

Τελικά, κάτι μαϊμούνια που κρύβουν επιμελώς τις χοντράδες και τις καραγκιοζιές που έκαναν στην Ελλάδα πρίν έρθουν εδώ -λές και εμείς είμαστε χθεσινοί-, πάνε να μας πουλήσουν ήθος και μούρη.. Όχι ρε Ζιμπαμπουίνοι, δεν αγοράζουμε προϊόντα μαϊμού!!

Ρε; Τι ληγμένα παίρνετε;
Πάρτε το επί τέλους απόφαση, πως πάντα θα υπάρχουν ανώτεροί σας.. σας αρέσει η όχι, αυτή είναι και θα είναι πάντα η αλήθεια!!!
Ή μήπως θέλετε να δείτε λίγη επίδειξη δύναμης για να το εμπεδώσετε; Σιχτίρ στο φινάλε..




Next Next Next