18 Μαρτίου 2012



3 Τα Newsletter

Θα το ξαναπώ για άλλη μια φορά.
Πολλοί φίλοι, χρησιμοποιούν τα Newsletter για να μεταδώσουν στους εγγεγραμμένους σ' αυτά αναγνώστες, τις εκάστοτε αναρτήσεις τους. Πολύ καλή ιδέα.
Υπάρχουν Newsletter που χαίρομαι όταν τα λαβαίνω, και ακολουθώ πιστά τη ροή τους.
Κάποια όμως πάλι, μου δημιουργούν αντίθετα συναισθήματα, και σπάνια πιάνουν τόπο.
Να σας πω ποια είναι τα αρνητικά; Θέλετε; Αν ναι, διαβάστε παρακάτω.

  Ο σκέτος τίτλος.
Μου έρχεται ένα Newsletter, που το μόνο περιεχόμενό του, είναι ο τίτλος της ανάρτησης ως σύνδεσμος (Link). Τίποτε άλλο, ούτε καν μια παράγραφος ως δείγμα..
Για να διαβάσω αυτήν την ανάρτηση, πρέπει να επισκεφτώ υποχρεωτικά το Blog.
Κι αν εκείνη τη στιγμή δεν μπορώ; Αν δεν θέλω για οποιονδήποτε λόγο; Δεν με χάνει;
Και το να με υποχρεώνει κάποιος με τον τρόπο αυτό, το θεωρώ πολύ "Μarketing-ίστικο", σαν τα σούπερ μάρκετ, που φτιάχνουν έτσι τους διαδρόμους τους, αναγκάζοντάς σε να δείς όλα τους τα προϊόντα θες δε θές, προσπαθώντας να σε δελεάσουν, μπάς και απλώσεις και πάρεις κάτι ακόμα.

  Τα περιοριστικά Blog
Με την λέξη περιοριστικά, εννοώ όλα εκείνα που δεν δίνουν στον αναγνώστη τους την δυνατότητα να σχολιάσει αν το επιθυμεί. Αφού δεν με αφήνεις να σχολιάσω αν το θελήσω, τι μου στέλνεις να διαβάσω τις αναρτήσεις σου; Διάβασέ τες μόνος σου, γιατί δεν έχεις Blog, και κακώς το θεωρείς Blog. Προσωπικό ημερολόγιο είναι, και καλύτερα να το έχεις κρυφό από τους υπόλοιπους, αφού δεν δέχεσαι τον σχολιασμό τους.

Κι άλλα με ενοχλούν, μα αυτά τα δύο τελευταία φαινόμενα γίνονται όλο και πιο συχνά. Θα σας έλεγα όσους κάνετε χρήση τους, να τα διορθώνατε.. ιδέα λέω εγώ τώρα, οκ;




15 Μαρτίου 2012



12 Ζητώ συγνώμη, αλλά..

Έταξα σε κάποιους να δω κάποια προβλήματα με το ιστολόγιό τους.
Ζητώ συγνώμη, αλλά δεν βρήκα χρόνο. Θα έχετε παρατηρήσει όλοι σας πως και οι αναρτήσεις μου έχουν μετριαστεί σε αριθμό. Πρωταρχικό ρόλο για μένα έχει πρώτα η οικογένεια και τα προσωπικά μου, και ύστερα τα ιστολόγια και τα συναφή.
Όταν βρω χρόνο θα τα δούμε, η αν δεν μπορούν να περιμένουν, ας τους βοηθήσει κάποιος άλλος φίλος και συνάδελφος.
Ελπίζω να δείξετε κατανόηση.

Είχα αποφασίσει να ανοίξω ξεχωριστό Βλογ για να βοηθηθούν όσοι είχαν την επιθυμία να μεταναστεύσουν. Είχα ήδη κάποιες αναρτήσεις στο ιστολόγιό μου εδω, και το ενδιαφέρον πάρα πολύ μεγάλο.
Κάποιοι παράγοντες όμως με ανάγκασαν να διαγράψω και τις αναρτήσεις, και το νέο ιστολόγιο, καθώς και να πάψω να ενδιαφέρομαι με το θέμα, οριστικά και αμετάκλητα.
>Δέχτηκα πολλά γράμματα, τελείως απαξιωτικά, ότι ότι κάνω το κάνω για το κέρδος, και πολλά ακόμη γλαφυρά.
Άλλοι πάλι, νόμιζαν πως έχουν να κάνουν με τον υπηρέτη τους, που ζει και αναπνέει για να τους ενημερώνει δωρεάν, και να τους εξυπηρετεί  σε κάθε τους απαίτηση, ασχέτως ώρας, ημέρας και κόστους.
Άλλοι πάλι, μαθητούδια ακόμη, έτρεχαν να κάνουν το δάσκαλο σε άλλους, παίρνοντας κόσμο στο λαιμό τους.
Κάποιοι πάλι (και όχι λίγοι) έδειξαν τι σημαίνει αχαριστία, αμέσως μόλις βολεύτηκαν (σχετικό το βολεύτηκαν).
Όλα αυτά, και άλλα μαζί, με έκαναν να πάψω να ασχολούμαι με όλα αυτά, και θα παρακαλέσω πολύ, να μην με ενοχλήσει κανένας πλέον για θέματα μετανάστευσης. Δεν θα απαντήσω σε κανέναν, άσχετα αν ανήκει στις παραπάνω κατηγορίες η όχι.
Μαζί με τα ξερά... λυπάμαι, ίσως είναι σκληρό για κάποιους, μα την απόφασή μου την πήρα.

Κάθε πληροφορία είναι στο διαδίκτυο δωρεάν. Βρείτε τις, κάντε τη δουλειά σας με όποιον τρόπο θέλετε, και μη με κουράζετε άλλο.. Σας έδωσα σε προηγούμενη ανάρτηση τους συνδέσμους που χρειάζεστε.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων
Νίκος




13 Μαρτίου 2012



4 Σε κώμα

Νικόλα, άκουγα τους πάντες και τα πάντα, ότι έλεγαν γύρω μου τα άκουγα. Άκουγα και τους γιατρούς που έλεγαν στην γυναίκα μου "πρέπει να σταματήσουμε την τεχνική υποστήριξη, είναι πλέον φυτό, κι αν από θαύμα ξυπνούσε, θα είχε σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες. Η κατάστασή του μετά 6 μήνες σε κώμα, είναι πλέον μη αναστρέψιμη".

Ήθελα να φωνάξω, να τους πω "ΜΗ! ΤΙ ΠΑΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ, αφού είμαι ζωντανός, σας ακούω..".
Μα δεν μπορούσα να τους το δείξω.

Σε τέσσερις ημέρες είπαν πως θα σταματούσαν την τεχνική υποστήριξη, με άλλα λόγια, θα με σκότωναν ενώ ζούσα.. Με έπιασε πανικός. Φαίνεται πως κούνησα το δάχτυλό μου. Το είδε μια αδελφή νοσοκόμα, και ειδοποίησε τους γιατρούς. Κάποια στιγμή, το ξανά 'κανα, το είδαν κι άλλοι. Απο εκείνη τη στιγμή, άρχισα να συνέρχομαι, ήταν η σωτηρία μου Νικόλα, και σήμερα, είμαι εδω, ολοζώντανος, και σου τα διηγούμαι.

Ο Γιώργος Π. ήταν φίλος μου, ζούσαμε στην ίδια πόλη στην Γερμανία. Ηλικιωμένος, μα κάναμε παρέα. Μου άρεσαν οι διηγήσεις του. Ήταν ο τρόπος που διηγούνταν κάθε ιστορία.Και η ιστορία που σας διηγήθηκα μόλις πριν, είναι πέρα για πέρα αληθινή.

Αγαπητοί μου, φίλες και φίλοι, σας διηγήθηκα την ιστορία του Γιώργου, γιατί μου την θυμίζει το όλο σκηνικό στην πατρίδα μου Ελλάδα.

Η Ελλάδα, είναι ο ασθενής σε κώμα. Σε ένα κώμα βαθύ, χρόνια τώρα.
Κάποιοι ετοιμάζονται να τραβήξουν τα καλώδια. Κανένας όμως δεν κουνάει όμως το δαχτυλάκι του, να φωνάξει "ΜΗ! ΖΩ!"
Έχουν παραδοθεί, μεμψίμοιροι και ηττοπαθείς, επαναλαμβάνοντας συνέχεια το χιλιομασημένο "δε βαριέσαι, μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει μια ώρα αρχύτερα.. τι να κάνουμε, έτσι ήταν γραφτό..".

ΟΧΙ ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ..ΟΧΙ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙ..
δεν είναι γραμμένο πουθενά κάτι τέτοιο!!
Σήκω πάνω ρε ΈΛΛΗΝΑ, ξύπνα, κούνα επί τέλους το δαχτυλάκι σου, και βροντοφώναξέ τους πως η Ελλάδα, ΠΟΤΕ δεν πεθαίνει.
Βγες από το κώμα σου, γιατί σύντομα θα γίνει η τελεία σου..ΞΥΠΝΑ!
Βγες από το κώμα, και γίνε θαυμαστικό..ΞΥΠΝΑ!




05 Μαρτίου 2012



14 Όχι, ο Έλληνας δεν αλλάζει

Κάθε φορά που έγραφα τέτοιου είδους θέμα, άρχιζε ο πετροπόλεμος απο κάθε γωνία.
Ο ανθέλληνας, ο έτσι, ο αλλιώς. Και βάρδα κι αράξαμε, ε' γι' αμόλα.
Και ποιος είσαι εσύ ρε που θα μας θίξεις τα κακώς η καλώς κείμενα; Εμείς έτσι γουστάρουμε στο φινάλε, έτσι μας αρέσει.

Ναι μαλάκα; Έτσι σου είπανε; Ε, εγώ θα στα πω, κι ας σε τσούζουν.

Πήρα τηλέφωνο μια φίλη στην Αθήνα, απο Καναδά εγώ πάντα εννοείται, να τις πω ένα γεια. Όλη την ώρα που της μίλαγα, εκείνη έγραφε στο Facebook. Καλά ρε, της λέω, με αγνοείς στο τηλέφωνο που σε καλώ απο την άλλη άκρη της γης, για να ασχοληθείς με το Facebook; Πιο ύστερα δεν μπορείς;
Ε, να μην του απαντήσω; μου λέει.. Να αφήσω να περιμένει ο άνθρωπος;
Και η ίδια αυτή φίλη, μου κρατάει μούτρα λέει, γιατί δεν της έκανα Like σε κάποια σχόλιά της. Την πρόσβαλα λέει, και μάλιστα μπροστά στη φίλη της, γιατί δεν έκανα Like, και τι θα πει η φίλη της.
Τα Like που δεν έκανα, την ενόχλησαν, το ότι εμένα με αγνοούσε στο τηλέφωνο για να απαντάει τον άλλονε μην περιμένει, δεν την ενόχλησε.
Χάσατε την μπάλα ρε σεις. Δεν πάτε καλά.

Ήρθε ένας απο Ελλάδα, και έψαχνε τζάμπα κινητό, για να μην αγοράζει και ..ξοδεύεται. Του λέω, θα σου δώσω εγώ ένα της ΝΟΚΙΑ, δώρο. Η πρώτη του ερώτηση ήταν, "Μενού στα ελληνικά έχει;"
Όχι, του είπα. Αν βλέπατε την απογοήτευση στη φάτσα του, θα τρομάζατε. Φιλαράκο, άστο, δεν σου κάνει, βρες απο αλλού. Του έκοψα και την καλημέρα να τελειώνουμε.
Γιατί να έχει ρε βλάκα ελληνικά; Τα ελληνικά τα ξέρω απταίστως, στον Καναδά βρίσκομαι, τα αγγλικά με ενδιαφέρουν να μάθω, σ' αυτά χωλαίνω..
Από τέτοια μικρά συμβάντα, καταλαβαίνεις τον χαρακτήρα και την ηλιθιότητα του άλλου, και η αχαριστία, όπως και η βλακεία, με ενοχλούσαν πάντοτε. Το έχω γράψει άπειρες φορές νομίζω. Του χαρίζεις γάιδαρο, κι αυτός τα δόντια του κοιτάζει. Τράβα αγόρασε λοιπόν, να μπορείς να έχεις και επιλογές.

Σε πλησιάζουν προσφέροντάς σου δήθεν την φιλία τους, τόσο εύκολα, όσο εύκολα θα σου γυρίσουν και την πλάτη μόλις δουν πως δεν σε χρειάζονται άλλο, η όταν κρίνουν πως δεν θα πάρουν αυτό που φιλοδοξούσαν να αποκτήσουν με τη βοήθειά σου. Δεν μου κάνετε ρε σεις. Δεν θέλω τέτοιες φιλίες, ούτε τέτοιους χαρακτήρες στη ζωή μου. Προτιμώ τους αλήτες μου, τους ντόμπρους και τους φιλότιμους. Τους πονηρούς και ύπουλους δεν τους γουστάρει το είναι μου. Τους σιχαίνομαι. Όσο λιγότεροι γύρω μου, τόσο καλύτερα και ανέμελα περνάω.

Όχι, ο Έλληνας δεν αλλάζει, που να χτυπιέσαι!




Next Next Next