27 Νοεμβρίου 2011



6 Τι σου 'καναν και πίνεις;

Ποτέ μου δεν μπόρεσα να συμπαθήσω κάποιον μεθυσμένο, που παραφέρεται λόγω μέθης. Αν σε χαλάει, μην το πίνεις. Αν πίνεις, πιές όσο αντέχεις, κράτα και για την επόμενη.

Μερικοί πίνουν για να απολαύσουν τη στιγμή.
Οι πολλοί πίνουν για να τους βαρέσουν οι άλλοι παλαμάκια, για το πόσο πολύ μπορούν να πιούν.

Γίνονται νταήδες, μιλάνε μόνο για καυγάδες, ψάχνουν καυγά, λένε αηδίες, λένε πολλά, και την επόμενη ντρέπονται να αντικρίσουν τα πρόσωπα που μίλησαν χτες, σουρωμένοι.
Ο ανθρώπινος ξεπεσμός, μέσω αλκοόλ.

Το ακόμη χειρότερο θέαμα, πίστεψέ με, είναι μια μεθυσμένη γυναίκα.
Αυτό, ναι σε λέω, δεν αντέχεται με τίποτε.
Να βλέπεις ένα πλάσμα, όμορφο, θηλυκό, ένα πλάσμα πλασμένο να γοητεύει και να θαυμάζεται, στην χειρότερη φάση που θα μπορούσες να το φανταστείς.

Να περπατάει ζίκ-ζάκ, με ασταθή βήματα, κι εσύ με αγωνία να τη βλέπεις και να λες.. "τώρα θα πέσει..", να μιλάει δυνατά, να λέει πολλά... πολλά λέμε, και να λέει μαλακίες με όλη τη σημασία της λέξης, να ξευτελίζεται και να πέφτει χαμηλά, όσο δεν πάει άλλο.

Δεν τα έχω με όποιον πίνει, κι εγώ πίνω, και είναι φορές που πίνω -λόγω της δουλειάς μου- πάρα πολύ.
Κατεβάζω απλά το κεφάλι, και χάνομαι στις αναμνήσεις μου.
Κλείνω το στόμα μου, όσο καλύτερα μπορώ, και προσπαθώ να μην μιλάω σε κανέναν όσο μπορώ. Αν πρέπει να μιλήσω, προσέχω τι θα πω, δεν μου αρέσουν οι τύψεις και τα σχόλια της επόμενης ημέρας.

Πηγαίνω όσο ταχύτερα γίνεται στο σπίτι και κοιμάμαι. Δεν αποζητάω καυγάδες. Τύφλα σουρωμένος, τι καυγά να κάνω; Και ένα δωδεκάχρονο θα με έκανε τόπι στο ξύλο, αφού πέφτω μονάχος μου.. τον καυγά τι να τον κάνω; Και αν καυγαδίσω, θα με θαυμάσουν οι άλλοι; Μα πόσο ηλίθιες νοοτροπίες..

Ήρθες και πάλι ψες, και ήσουν χάλια. Ήρθες ήδη χάλια, απο αλλού.
Δεν σεβάστηκες κανέναν, έδιωξες κόσμο, μίλησες πολύ άσχημα σε κάποιους, και γλύτωσες τα χαστούκια στο "παρά τρίχα", βλέπεις, δεν πίνεις μόνο εσύ, πίνουν όλοι εκεί μέσα..
Μην πίνεις, άκου με, σταμάτα το το γαμημένο, ξεφτιλίζεσαι.
Είσαι όμορφη γυναίκα, μην πίνεις γιατί σε πίνει,
και.. σε χαλάει αφάνταστα!




14 Νοεμβρίου 2011



12 Στέρεψα..

Θέλω να καθίσω να γράψω.
Το αισθάνομαι πιότερο σαν εσωτερική ανάγκη, παρά σαν "πρέπει".
Πάντοτε έγραφα, μου άρεσε πιο πολύ να εξωτερικεύομαι με τον γραπτό λόγο, παρά με τον προφορικό. Όταν μιλάς, δεν υπάρχουν διορθώσεις και σβησίματα. Ότι είπες, είπες..! πάει και δεν γυρίζει.

Κι όμως, αισθάνομαι άδειος. Νοιώθω ένα απέραντο κενό. Το κεφάλι μου άδειο από ιδέες, συναίσθημα μηδέν, διάθεση ..υπό του μηδενός.. πραγματικά αισθάνομαι πως στέρεψα.

Ανοίγω την τηλεόραση στα ελληνικά κανάλια, (ΕΡΤ ή ΑΝΤ1) και σιχαίνομαι να ακούω και να βλέπω, τα χρυσοπληρωμένα ανδρείκελα των καναλιών, να προσπαθούν "φιλότιμα" και με πάθος, να αποπροσανατολίζουν και να πανικοβάλλουν τον κοσμάκη.

Σιχαίνομαι να βλέπω ατελείωτες σειρές του κώλου, που έχουν καθηλώσει χιλιάδες χιλιάδων λαού στους καναπέδες του, αποχαυνώνοντάς τον παντελώς, κρατώντας για χρόνια ολάκερα, και που τελειωμό δεν έχουν.

Κουράστηκα μα το Θεό, να είμαι ο κανένας στη ζωή μου. Κάποιος, δίχως ταυτότητα, δίχως πατρίδα, δίχως προορισμό. Κάτι όπως στο έργο "ο άνθρωπος με τη βαλίτσα" ένα πράγμα.

Αισθάνομαι να γερνάει η ψυχή μου, και με τρομάζει. Με τρομάζει το ίδιο πολύ, το ότι αισθάνομαι να ξεθωριάζουν τα όνειρά μου. Να με ξεχνάνε κάποιοι, που δεν ήθελα ποτέ μου να χάσω από τη ζωή μου..

Κοιτάζω γύρω, και βλέπω μια παράξενη σήψη.
Βλέπω ανθρώπους ξεκομμένους από όλα, κι από όλους. Ανθρώπους που έχουν κολλήσει σε άψυχα πράγματα, σε εικονικές καταστάσεις, αποφεύγοντας κάθε τι αληθινό, κρυμμένοι από τον ήλιο και την σκιά τους ακόμη.
Αβέβαιοι για το αύριο, ράθυμοι και μεμψίμοιροι, παραδομένοι στις καταστάσεις, δίχως σθένος και όρεξη πλέον για να παλέψουν, δίχως πίστη πως μπορούν να νικήσουν.
Βλέπω ανθρώπους, που περιμένουν κάποιον άλλο να κάνει κάτι.. Χωρίς να γνωρίζουν τι είναι αυτό το κάτι, απλά, ότι κι αν είναι, ας το κάνουν άλλοι.

Βλέπω παγκόσμιες συνωμοσίες, και εγχώριες, μα κάθε φορά που εξωτερικεύω τις σκέψεις μου, γελάνε μαζί μου κάποιοι "που τα ξέρουν όλα..".

Όπου κι αν γυρίσω το βλέμμα μου, αισθάνομαι απελπισία, μια απελπισία, που, πλέον, όχι μόνο την αισθάνεσαι, μα και την βλέπεις κι όλας. Μια μιζέρια που φαίνεται, που μπορείς ακόμη και να την αγγίξεις.

Τι να καθίσω να γράψω.. πες μου.. σου λέω, στέρεψα..




07 Νοεμβρίου 2011



0 Μετακίνηση μέσα στο έγγραφο.

 Καλησπέρα φίλοι μου! Finally, βρήκα λίγο χρόνο, μάζεψα τα θεματάκια μου και πέρασα να σας δω. 
Βρίσκομαι λοιπόν σε μια δουλειά όπου απαιτείται η χρήση υπολογιστή και μάλιστα το Word, πάρα πολύ συχνά. Βλέπω τους συναδέλφους να δυσκολεύονται και από εκεί εμπνεύστικα τα θέματα μου για σήμερα.

  Όπως λέει και ο τίτλος , το θέμα μας είναι η μετακίνηση μέσα στο έγγραφο του word. Και δεν εννοώ τον κέρσορα μας  μόνο. Αλλά τα βελάκια και τις συντομεύσεις του πληκτρολογίου. Και αν και είμαι σίγουρη ότι τα ξέρετε να θυμάστε " επανάληψη, μήτηρ πάσης μαθήσεως"

  • Βελάκι πάνω ή βελάκι κάτω: μια γραμμή πάνω ή κάτω
  • Βελάκι αριστερά ή βελάκι δεξιά: ένα χαρακτήρα αριστερά ή δεξιά
  • CTRL και βελάκι δεξιά ή αριστερά : μία λέξη δεξιά ή αριστερά
  • HOME: αρχή της γραμμής, αντίστοιχα το END σας μεταφέρει στο τέλος της.
  • Page up μια οθόνη πάνω. Αντίστοιχα page down μια οθόνη κάτω.
  • CTRL και HOME μας πάει στην αρχή του εγγράφου. CTRL και END , στο τέλος του.
  • CTRL και page up , μια σελίδα εγγράφου πάνω. Αντίθετα, CTRL και page down, μια σελίδα εγγραφου κάτω.
  • Τέλος πατώντας shift και F5 , επιστρέφουμε στην θέση που είχαμε κάνει την τελευταία αλλαγή.

  Δεν ξεχνάμε ότι αν γνωρίζουμε τον αριθμό της σελίδας που βρίσκετε το κείμενο που θέλουμε να επεξεργαστούμε, πηγαίνουμε Επεξεργασία - Μετάβαση και στο πλάισιο αριθμός σελίδας , πληκτρολογούμε τον αριθμό της σελίδας που θέλουμε να δούμε στο έγγραφο μας. Πατήστε μετάβαση ή enter και είστε εκεί.

 Να έχετε μια υπέροχη βδομάδα!

Music: HYDE: Sweet Dreams | Mood: excited




04 Νοεμβρίου 2011



4 Μην γελιέστε..

Ακούω συχνά πυκνά από αρκετούς Έλληνες του Καναδά και της Αμερικής, την φράση που επαναλαμβάνουν με μια δόση ειρωνείας και έπαρσης, "η Αμερική θέλει να διαλύσει την Ε.Ε. και το Ευρώ, και θα το πετύχει.."

Πραγματικά το θεωρώ ανόητο ακόμα και ως σκέψη.
Η Αμερική, παλεύει με νύχια και δόντια, ώστε να πετύχει αυτό το ανοσιούργημα, που λέγεται Ενωμένη Ευρώπη.
Σ' αυτήν την Ε.Ε. ξεπλένει τα τρισεκατομμύρια πληθωριστικού χρήματος που κόβει αδιάκοπα, και το διοχετεύει κατόπιν μέσω Γερμανίας στα υπόλοιπα κράτη-μέλη.
Αυτός είναι βασικά και ο ρόλος κι ο λόγος ύπαρξης (και που κανένας δεν γνωρίζει για πόσο ακόμη) της Γερμανίας. Αφήστε που παριστάνουν τα λιοντάρια. Σκουπίδια είναι, νεροκουβαλητές άλλων, νομίζοντας ότι η χώρα τους, τους ανήκει. Κι όμως, δεν είναι τίποτε περισσότερο από χρεωμένοι και ξεπουλημένοι δούλοι.

Η παγκόσμια τάξη πραγμάτων, θέλει να ενώσει όλα τα κράτη της γής, κάτω απο μια παγκόσμια κυβέρνηση, θρησκεία και νόμισμα.
Το πείραμα ξεκίνησε από το κέντρο, δηλαδή, την Ευρώπη.
Σειρά μετά έχουν η Ασία, και έπειτα η Αμερικανική ήπειρος.
Στο τέλος, θα ενώσουν με μια τελευταία κίνηση αυτές τις συμμαχίες, καθορίζοντας ένα ενιαίο πλέον νόμισμα, το GLOBO.

Αν όμως αποτύχει το πείραμα στην Ευρώπη, χάνουν το παιχνίδι. Δεν πρέπει λοιπόν, με κανέναν τρόπο, και για κανέναν λόγο, να διαλυθεί η Ε.Ε.
Αν λοιπόν, κάποιο κράτος, είναι σε χάλια οικονομική κατάσταση, το αρπάζουν, και το κρατάνε με ενέσεις, αρκεί να μην φύγει, και καταρρεύσει το ανούσιο οικοδόμημα.
Αυτό συμβαίνει με την Ελλάδα αυτήν τη στιγμή..

Θα μου πει ίσως τώρα κάποιος από εσάς, Νικόλα, λες βλακείες..
Ίσως, απλά, την γνώμη μου εκφράζω και τα πιστεύω μου.
Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο!




Next Next Next