29 Οκτωβρίου 2011



4 Βρήκανε λάθος Τροία..

Θυμάμαι που διάβαζα, με πόσο μεγάλο καμάρι ο πρώην μπακαλόγατος Σλίμαν, έλεγε το πώς ανακάλυψε την Τροία.
Λάθος Τροία βρήκε, τα Τρία μου ανακάλυψε.
Η Τροία, βρίσκεται εδώ, στην Ελλάδα την ίδια.. Σλιμάκο μου!

Ως Δούρειος Ίππος χρησιμοποιήθηκε η ξύλινη και σάπια κυβέρνηση. Ο λαός, με την ψήφο του αντί για δάφνες, τον έμπασε μέσα στα τείχη, μαζί με τους αδίστακτους διεθνείς δολοφόνους των κρατών κρυμμένους μέσα του, στήνοντας πανηγύρια και γιορτές.
Πού να φανταστούν ποτέ, πως έβαζαν το φίδι στον κόρφο τους.

Μέσα στον Δούρειο Ίππο, ήταν κρυμμένες οι δυνάμεις του εχθρού, από διάφορες συμμαχίες, όπως, της Ε.Ε., και πιο πίσω, στην ουρά, του Δ.Ν.Τ.

Αυτοί θα εφορμούσαν τελευταίοι, μόλις οι πρώτοι τελείωναν το έργο τους.
Ένα έργο καταστροφικό, που όμοιό του, δεν έχει δει ο λαός της σύγχρονης Τροίας, εδώ και αιώνες.
Μόνο τα 400 χρόνια Οθωμανικής σκλαβιάς μπορούν να συγκριθούν με το κακό που έπεσε πάνω στην χώρα. Με την μόνη διαφορά, ότι αυτή τη φορά, οι κατακτητές δεν είναι Μογγόλοι, αλλά λευκής φυλής. Το μίσος τους όμως και το μένος τους, ίδιο ..ίσως και χειρότερο.

Απλόχερα τα δάνεια, απλόχερα οι πιστωτικές κάρτες, απλόχερα το εύκολο κέρδος, απλόχερα οι σύγχρονοι σκλάβοι υπό μορφή μεταναστών, απλόχερα τα κέρδη από το χρηματιστήριο, απλόχερα τα πολυτελή αυτοκίνητα και τα ταξίδια, απλόχερα τα πανάκριβα έπιπλα και οι σπατάλες.. Μέχρι να μείνουν άνεργοι, μέχρι να τους κόψουν τους μισθούς στη μέση, μέχρι να τους ξεγυμνώσουν από τα πάντα παίρνοντάς τα πίσω, με απειλές, εξώσεις, πλειστηριασμούς και φυλακίσεις.

Δεν ξέρω αν τον Δούρειο Ίππο τον έκαψαν οι αρχαίοι Τρώες, μα τον νέο αυτό του σήμερα, σίγουρα θα τον κάψουν οι νεώτεροι..
Εδώ είμαστε και θα το δείτε.
Απλά.. θυμηθείτε τα λόγια μου!!




19 Οκτωβρίου 2011



15 Θέλω να τα πω..

Επειδή βαρέθηκα να γράφω, είπα να τα πω..
Δεν ξέρω ποιός θα με ακούσει, αλλά δεν πάει άλλο..!!







15 Οκτωβρίου 2011



3 ο firefox.. κολλάει κ' σούρνετε

 Καλησπέρα! Καταρχήν να απολογηθώ για την απουσία μου αυτές τις 2-3 βδομαδούλες! Ήμουν απασχολημένη με όλους και όλα και ούτε facebook δεν έλεγξα που λέει ο λόγος. Και κατα.. τέλος να σας πω ότι μου λείψατε! Πάρα πολύ!
  Βρήκα ένα email αυτές τις μέρες από ένα φίλο από το εξωτερικό ο οποίος με ενημέρωνε ότι αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα με τον firefox του, κάτι που είχα πάθει κι εγώ εδώ και καιρό ,οπότε ζήτησε χείρα βοηθείας.
 Το πρόβλημα ήταν το εξής: ο firefox δεν φόρτωνε αν το ποντίκι, ο κέρσορας δεν ήταν ενεργός, αν έμενε ακίνητος δηλαδή , ο περιηγητής κολλούσε. Φόρτωνε "από πίσω" αλλά η εικόνα που βλέπουμε δεν άλλαζε. Απίστευτα εκνευριστικό, ατελείωτο loading , δεν θα αναφέρω καν τα βίντεο στο youtube που ενώ ο ήχος φορτώνει ("από πίσω" που προείπα) η εικόνα σκοντάφτει και μένει εκεί.

 Ηρεμήστε. Δεν είναι είναι ιός. Είναι τα add ons. Όλες δηλαδή εκείνες οι χαζοπροσθήκες που υποτίθετε κάνουν τη ζωη μας εύκολη, στην πραγματικότητα όμως, μας κάνουν και σερνόμαστε. 
Πιθανότατα να τις χρειάζεστε όλες, πιθανόν και καμία. Ανοίγουμε λοιπόν τον firefox ως διαχεριστές ( δεξί κλικ) και πάμε στα Tools , εργαλεία και Add on. Από τα extentions βλέπουμε τι έχουμε φορτώσει και πατώντας disable το κλείνουμε και με το remove απαλλασόμαστε από αυτές οριστικά. Επανεκινήστε τον περιηγητή σας και θα δέιτε τη διαφορά! 
Αν δεν γνωρίζετε πιο add on σας κάνει τη ζημιά κλείστε τα όλα και επαναφέρετέ τα ένα-ένα. Θα σας πάρει λίγη ώρα αλλά σας γλυτώνει από τα ηρεμιστικά. Cool?

Μusic: Anemone - L'arc en ciel | Mood: Busy




13 Οκτωβρίου 2011



26 Σε παρακολουθώ Έλληνα!

Έλληνα, σε παρακολουθώ χρόνια τώρα, και απορώ μαζί σου.
Είμαι σίγουρος, πως σαν κι εσένα δεν υπάρχει λαός άλλος δεύτερος στη γη.
Είσαι μοναδικός!

Σε παρακολουθούσα τότε που σκεφτόσουν κάθε λογής κομπίνα, ώστε να τσεπώσεις κάμποσα χιλιάρικα απο την Ε.Ε. ως χορηγία η ότι άλλο έβανε η γκλάβα σου. Χαιρόσουν που τους δούλευες, περνιόσουν για ξύπνιος, θεωρώντας όλους τους άλλους μαλάκες.
Δεν έβλεπες πως σε οδηγούσαν στην δική τους παγίδα, ήξεραν ποιός είσαι, ήξεραν τι είσαι, σε έπαιζαν όπως εκείνοι ήθελαν και είχαν σχεδιάσει προ πολλού.
Ήσουν κουτός!

Σε παρακολουθούσα κάθε φορά, που έρχονταν εκλογές. Γινόσουν δουλοπρεπής, πρόβατο, σε μάζευαν με λεωφωρεία, με δωρεάν εισητήρια, ολάκερος όχλος απο πρόβατα που τα πήγαιναν για σφαγή. Κι εσυ εκεί, χειροκροτούσες, φώναζες, μάλωνες με τον γείτονά σου, ήλπιζες σε ρουσφέτια και ευκολύνσεις, σε εύκολο χρήμα και απατεωνιές, ψηφίζοντας όμοιούς σου απατεώνες.
Ήσουν συνένοχος!

Σε παρακολουθούσα τότε που χρειαζόσουν μια καρέκλα να κάτσεις, μια να βάλεις τα πόδια σου, μια να ακουμπας το χέρι σου, με δύο κινητά στο τραπέζι κι ένα στο αφτί, παριστάνοντας τον χρηματιστή και τον επιχειρηματία, πουλώντας το βιός σου για να αγοράσεις μετοχές, βάζοντας χρέη και υποθήκες, έχοντας "μυριστεί" εύκολο χρήμα. Καημένε, για ακόμη μία φορά σε δούλεψαν, ακριβώς επειδή σε ήξεραν καλά.
Είσαι προβλέψιμος!

Σε παρακολουθώ, που βρίζεις την Merkel, ξεχνώντας πως η κάθε Merkel, ενδιαφέρεται για την δική της χώρα, την δική της πατρίδα, και πολύ καλά κάνει.
Δεν φωνάζεις τόσο όμως εναντίων αυτών που σε κυβερνάνε, η δεν φωνάζεις όσο θα έπρεπε, κι αυτό, επειδή εσυ τους ψήφισες.
Είσαι άδικος!

Σε παρακολουθούσα όταν βγήκες στους δρόμους, παριστάνοντας τον δήθεν αγανακτισμένο, ξέροντας -επειδή σε γνωρίζω καλά- πως θα γυρίσεις σύντομα σπίτι σου, θα μαντρωθείς στους τέσσερις τοίχους, και θα συνεχίσεις να κλαίς την μοίρα σου, παραδομένος, φοβισμένος, ανίκανος να ορθώσεις το ανάστημά σου φανερά, κάτι που πολύ εύκολα κάνεις ανώνυμα και εκ του ασφαλούς.
Είσαι χέστης!

Σε παρακολουθώ καθημερινά, που αφήνεις να ξεπουλάνε την πατρίδα σου, δίχως να επαναστατείς, δίχως να κάνεις κάτι, γιατί απλά, εσένα σε νοιάζει μόνο η μείωση του ..ανύπαρκτου μισθού σου, οι νέοι καθημερινοί φόροι που σου πλασσάρουν, και το πού θα πας να μεταναστεύσεις. Θυμάμαι που κάποτε με ειρωνευόσουν, λέγοντάς με "λαζογερμανό", "πιατά", και πολλά ακόμη κοσμητικά. Σήμερα γλύφεις εκεί που έφτυνες.
Είσαι για λύπηση!

Σε παρακολουθώ να έχεις κλειστεί μέσα στο καβούκι σου. Ένα καβούκι, που άλλοι σου έφτιαξαν, γνωρίζοντας πως μόλις σε βάλουν εκεί μέσα, δεν έχουν πλέον να φοβούνται απο εσένα τίποτε απολύτως. Κι εσυ, αισθάνεσαι ασφαλής στο καβούκι μέσα. Δεν ξέρεις καημένε, πως το επόμενο που θα κάνουν, είναι να ανοίξουν την στρόφιγγα και να σε πνίξουν μια για πάντα.
Δεν έκανες ποτέ σου πράξη, το δικαίωμα που σου δίνει το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους, να ασκήσεις "σύλληψη ενόχου ως πολίτης", κάτι που στο εξωτερικό το λένε "Civil arrest" και που είναι το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ελεύθερου πολίτη, να συλλάβει κάποιον που τελεί ένα έγκλημα η μια παράνομη πράξη.
Υπάρχει -σε ρωτώ τώρα- μεγαλύτερο έγκλημα, απο αυτό της προδοσίας, εναντίον της πατρίδας;
Περίμενε τώρα εσυ δόλιε, να τους βάλουν φυλακή οι επόμενοι ένοχοι, που πάλι εσυ θα ψηφίσεις. Το πιστεύεις αλήθεια; Αφήνοντας όμως τους προδότες ελεύθερους, γίνεσαι συνένοχος και πάλι, και αυτή τη φορά, συνένοχος προδοσίας, ..πως το μπορείς; Τι λέει η συνείδησή σου;
Είσαι ασυνείδητος!

Έλληνα, σε παρακολουθούσα χρόνια, δεν ξέρω για πόσο ακόμη θα υφίστασαι σαν λαός για να σε παρακολουθώ, μα θα είμαι εδω, για όσο ακόμη υπάρχεις.
Θα βλέπω τα λάθη σου και θα στα χτυπάω ανελέητα. Μην περιμένεις χάδια απο μένα και κολακείες, γιατί δεν θέλω το κακό σου.
Θα σου μιλάω με γλώσσα σκληρή, ωμή και θα σε κάνω να πονάς. Μα θα 'ναι γιατί σε θεωρώ αδερφό μου.
Αυτό που με πικραίνει όμως, είναι πως, ξέρω ότι, ποτέ σου δεν θα με πάρεις υπ' όψη σου. Πάντα θα με θεωρείς ξένο και εχθρό σου, χωρίς ποτέ να δείς, πως ο εχθρός σου, είσαι εσυ ο ίδιος, και κανένας άλλος.
Αν πάλι το δείς κάποτε, εύχομαι να 'ναι σύντομα, δες το, πρίν είναι πολύ αργά..
Δεν είσαι μόνος σου όμως..!




11 Οκτωβρίου 2011



0 Άκου μαλάκα..

Από την ημέρα που ανέβασα αυτό το πράγμα για να γράφω δεν έχω δει ούτε μια φορά τα στατιστικά του. Δεν έχω ιδέα ούτε καν πώς τα βρίσκουν και τα διαβάζουν. Το έχω ξαναγράψει στο πρώτο κείμενο που ανέβασα εδώ, έγραφα σε ένα έντυπο, αλλά την ημέρα που μου είπαν να κόψω την κριτική στο καθεστώς και-αν-μπορώ-να-γράφω-καμιά-καλή-κουβέντα, σηκώθηκα κι έφυγα. Έχασα λεφτά, αλλά τον κώλο της συνείδησής μου τον κράτησα. Γι’ αυτό κι έχω βαρεθεί τα λαμόγια και μπορώ να τα βρίζω όπως γουστάρω. Γι’ αυτό, ούτε ζητάω ούτε παραχωρώ άλλοθι.
Νομίζω ότι αυτά που γράφω τα διαβάζουν λίγοι και καλοί. Αυτό το έχω καταλάβει κι από τα μέιλ που παίρνω. Επειδή, όμως, οι ρουφιανάκοι δε λείπουν και κάποιοι ηδονίζονται με τα μπινελίκια, επίτρεψέ μου σήμερα φίλε να γράψω κάτι για τον αναγνώστη του Πάσχου, του Μπάμπη και του κάθε άρρωστου νεοσιχάματος που κάνει παιχνίδι βρώμικο στο twitter και στο facebook και μπορεί να περνάει κι από δω να «δει τι παίζει».

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Ετοιμάζεστε να ξαναπαίξετε το ίδιο παιχνίδι εκβιασμού για να μας πάρετε κι άλλο το κεφάλι με νέα μέτρα. Θα μας πείτε πάλι τα γνωστά ότι δε θα υπάρχουν χρήματα να πληρωθούν μισθοί δημοσίου και συντάξεις. Θα ξαναπείτε ότι τα λεφτά τα τρώνε οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Ξέρω ότι θα βρείτε ευήκοα ώτα ηλιθίων που θ’ αρχίζουν να καταριούνται τους δημόσιους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους.

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Αν το πρόβλημα ήταν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συντάξεις, θα μπορούσατε να μην τους πληρώνατε για έναν ή και δύο μήνες και να τελείωνε το θέμα.
Παράλληλα θα διατάσσατε τις τράπεζες να μη ζητήσουν δόσεις δανείων από αυτούς που δε θα πληρωθούν. Οι τράπεζες έχουν πληρωθεί ήδη για κάθε δάνειο που έδωσαν, πρώτον από τους ληστρικούς τόκους και δεύτερον από τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ που τους έδωσαν οι κυβερνήσεις τα τελευταία 3 χρόνια.
Επίσης, η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, Εταιρείες Ύδρευσης και κάθε ιδιωτική εταιρεία που παρέχει αγαθά (π.χ. τηλεπικοινωνίες) χρησιμοποιώντας δημόσια περιουσία, δε θα ζητούσαν πληρωμή λογαριασμών όσων δε θα πληρωθούν.
Τέλος, θα έμπαιναν σε εφαρμογή όλα τα γαμωσχέδια κρίσεων και καταστροφών που υπάρχουν στα συρτάρια σας και θα έπρεπε να είχατε μαζέψει ένα σκασμό λεφτά για την υλοποίησή τους, καθώς κάθε χρόνο εντάσσονται στον προϋπολογισμό και παίρνετε φόρους γι’ αυτά. Από αυτά τα γαμωσχέδια θα κάλυπταν τις ανάγκες τους όσοι δε θα πληρωνόταν.
Αυτό σημαίνει κοινωνία και Κράτος. Για να οργανώνει και να βρίσκει λύσεις. Όμως αν γινόταν αυτό, θα μάθαιναν όλοι ότι το πρόβλημα δεν είναι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συντάξεις. Και τότε θα σας γαμιόταν το άλλοθι.

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Ξέρουμε και οι δύο ότι το πρόβλημα του καθεστώτος είναι οι τράπεζες. Αν δεν πάρουμε τη δόση του δανείου δε θα μπορέσουμε να τη δώσουμε ολόκληρη για να ξεπληρώσουμε τους τόκους από τα δάνεια που πήρατε σα χώρα και τα ντερλικώσατε πολιτικοί και επιχειρηματίες.
Ξέρουμε ότι αν δεν πληρώσετε τις δόσεις στους διεθνείς τοκογλύφους που σας τάιζαν τόσα χρόνια, αυτοί δε θα δανείσουν τις ελληνικές τράπεζες και τότε το τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει και τη ζημιά θα την πάθουν οι υποστηρικτές και χορηγοί του καθεστώτος, οι τραπεζίτες.

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Ξέρουμε ότι μας έχετε βάλει σε αυτό το λούκι για να σωθούν οι ελληνικές τράπεζες και ίσως παραπέρα κάποιες ευρωπαϊκές. Οπότε είναι μεγάλη κουτσαβακιά να το χρεώνετε στους εργαζόμενους. Λέτε για τους δημόσιους υπαλλήλους. Υπάρχει τρόπος να κάνετε το δημόσιο υγιές και παραγωγικό. Αλλά δε θέλετε. Θέλετε να μένει εκτεθειμένο στις κατάρες των πολιτών ώστε να μπορείτε να το ξεπουλήσετε σε εταιρείες των Μπομπολαίων, των Ψυχάρηδων και των Κοκκαλαίων. Γι’ αυτό μιλάτε για ιδιωτικές εφορίες και για ιδιωτικές εταιρείες που θα αξιολογήσουν τους υπαλλήλους του δημοσίου. Διαβάζω αρκετούς που βρίζουν τη «φακλάνα που δουλεύει στην τάδε δημόσια υπηρεσία και με ταλαιπωρεί». Και δεν καταλαβαίνει ο στόκος ότι αν ιδιωτικοποιηθεί η τάδε υπηρεσία, πάλι μια «φακλάνα» θα κάθεται εκεί, μόνο που θα πληρώνεται 500 ευρώ, αντί για 1.200. Χάρηκες ηλίθιε, ε; Αυτό θες, μια κούφια εκδίκηση επειδή δε μπήκες εσύ στο Δημόσιο αν και το πάλεψες. Ανθρώπινο το βρίσκω. Άκου και το υπόλοιπο, όμως. Αυτή η «φακλάνα» θα σου λέει ότι πρέπει πλέον να πληρώνεις 10 ευρώ για κάθε σου συναλλαγή με την υπηρεσία, σε κάθε υπηρεσία, για κάθε υπηρεσία. Ξέχασες τι έπαθες ηλίθιε με τις ιδιωτικοποιήσεις των τραπεζών. Γι’ αυτό θα μείνεις πάντα ηλίθιος, επειδή ξεχνάς.

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Μας λένε συνέχεια οι δικοί σου ότι την Ελλάδα την κατέστρεψε ο καφετζής που πουλάει 10 καφέδες την ημέρα στη γειτονιά και δεν κόβει απόδειξη ή ο τάδε μαγαζάτορας που κλέβει ΦΠΑ. Βρες μου ένα λόγο να μην το κάνει. Βρες μου κάτι που η Πολιτεία επέστρεψε στον μεροκαματιάρη από τους φόρους που του παίρνει χρόνια ολόκληρα. Πες μου έναν πολιτικό που ξεψαχνίστηκε όχι για το έσχες, αλλά για το πόθεν. Πες μου έναν μεγαλοφοροφυγά που μπήκε φυλακή. Πες μου βρε μαλάκα, γιατί από τη στιγμή που το Κράτος θεωρεί κλέφτη τον μικροεπιχειρηματία και δίνει τρόπο νομιμοποίησης στο μεγαλοφοροφυγά μέσω των περαιώσεων, να μην κρύψει κάτι κι ο μικρός; Έτσι τον έμαθες κι έτσι τον υποχρέωσες να κάνει για να επιβιώσει εκείνος και να δημιουργήσεις συνενόχους εσύ.

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Κυνηγάνε τ’ αφεντικά σου τον εργάτη που δέχεται να δουλέψει δίχως ένσημο για να μη χάσει τη δουλειά του, αλλά ποτέ δεν τιμωρήθηκε κάποιος μεγάλος για το θάνατο ναυτεργάτη στα ναυπηγεία. Κατηγορεί το καθεστώς σου τον ιδιωτικό υπάλληλο επειδή ζητά να ζήσει αξιοπρεπώς κι όποτε τολμά να διαμαρτυρηθεί τον βαφτίζει «μέλος συντεχνίας». Τελευταία, το καθεστώς σου υποσχέθηκε την ποινή του ενός εργαζόμενου σε κάθε οικογένεια. Ούτε αυτό δε θα το καταφέρετε. Χιλιάδες οικογένειες θα βρεθούν δίχως καν έναν εργαζόμενο. Κι αυτό, επειδή πρέπει να σώσετε τις τράπεζες. Κι αυτή η σωτηρία απαιτεί αίμα. Δικό μας. Απαιτεί ύφεση. Απαιτεί απολύσεις και γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους. Βρήκατε και τα κάνετε. Να παρακαλάτε μόνο μην έρθουν κάποτε τούμπα τα πράγματα. Τότε θα παρακαλάτε να σωθείτε αλλά μόνο ένα θα σου πω εκείνη τη στιγμή:

Λοιπόν, άκου μαλάκα… οι χάρες τελειώσανε. Άμε στο διάολο.

(
Πηγήkartesios )




09 Οκτωβρίου 2011



2 Όταν ο Γιωργάκης ξεσπαθώνει






Ναι.. τον θαύμασα..,
με συγκίνησε, παρά λίγο να δακρύσω!
Η αλήθεια όμως, έχει πάντοτε ΤΡΕΙΣ όψεις.
Η δική μου, η δική σου, και η πραγματική...!

Διαβάστε μερικές αλήθειες, όσοι δεν έτυχε να τις διαβάσετε ως σήμερα, για αποφυγή παραπλανήσεων, ειδικά τις ώρες αυτές που διανύει η πατρίδα μας.
ΣΗΜ** Κάποιοι θα το δούν ως κείμενο .."πολύ μακρύ".. λές και το αγγούρι που σήμερα τρώνε, είναι πιο κοντό.
Το αφήνω στην κρίση και την ευφυϊα τους, το αν θα το διαβάσουν ή όχι.

Τίτλος: Καημένη Ελλάδα.

Από το βιβλίο “Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου αποκαλύπτει”
του Δήμου Μάρκου Μπότσαρη / Εκδόσεις Ισοκράτης / 1988



Μου γράφεις να γυρίσω πίσω στην Ελλάδα. Τι να κάνω εγώ σε μία χώρα που κατοικείται από οκτώ εκατομμύρια καγκουρώ;
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
(από επιστολή του στον κουμπάρο του Αδαμάντιο Πεπελάση το 1957)

Με πόση ευκολία μπορείς να ασελγήσεις σε μία χώρα όταν απεχθάνεσαι τους κατοίκους της από κούνια;

Πόσο “ιδιωτική” είναι η ιδιωτική ζωή των δημοσίων ανδρών; Σε ποιο βαθμό δικαιούται η κοινή γνώμη να πληροφορείται για την “κρυφή” ζωή εκείνων που διευθύνουν τις τύχες των λαών;

Διαβάστε τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις της Εύας Παπανδρέου, πρώην συζύγου του σημερινού πρωθυπουργού (ΓΑΠ).

Ο Γιώργος γνώρισε την Εύα στο Λονδίνο. Παντρεύτηκαν, αλλά κράτησε κρυφό το γάμο τους! Όχι μόνο από τον πατέρα του, αλλά και από τη μητέρα του. Δεν τόλμησε ούτε σ’ αυτήν να το πει.
Η Εύα βοήθησε αποτελεσματικά τον Γιώργο στις σπουδές του. Και στο τέλος, η Εύα ήταν εκείνη που έγραψε την πανεπιστημιακή διατριβή με την οποία ο Γιωργάκης Παπανδρέου πήρε το περιπόθητο “χαρτί”.

Ύστερα το νέο ζευγάρι αποφάσισε να έλθει και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή ήταν για την Εύα μεγάλη θυσία, γιατί ήδη της είχε προσφερθεί μια θαυμάσια σταδιοδρομία στη Γενεύη. Ο Γιώργος όμως επέμενε να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Ήθελε να κάνει πολιτική καριέρα βασιζόμενος στον πατέρα του. Και η Εύα έβλεπε ότι τόσο ο άντρας της όσο και η Μάργκαρετ, παρά τις ψυχρότατες σχέσεις τους με τον Ανδρέα, δεν ήσαν διατεθειμένοι να χάσουν τη μεγάλη ευκαιρία. Έβλεπαν ότι το ΠΑΣΟΚ χτυπούσε ήδη την πόρτα της Εξουσίας.

Στην Ελλάδα, η Εύα ένιωσε γρήγορα τον πρώτο ισχυρό κλονισμό: Την πρώτη μέρα που έφαγαν στο Καστρί με τον Ανδρέα και την Μάργκαρετ, διαπίστωσε με οδυνηρή κατάπληξη ότι ο Ανδρέας και η Μάργκαρετ αγνοούσαν ότι ήταν η σύζυγος του γυιου τους. Της φερόντουσαν σαν να είχαν μπροστά τους μια … “καλή φίλη” του Γιώργου από το Λονδίνο!

Κάποια μέρα βέβαια έμαθε και το Καστρί ότι ο Γιώργος και η Εύα είχαν κάνει πολιτικό γάμο στο Λονδίνο. Εδώ όμως ήταν Ελλάδα, και καθώς το νεαρό ζευγάρι άρχιζε σιγά-σιγά να αποκτά τον δικό του κύκλο, ανέκυπτε εκ των πραγμάτων η ανάγκη να γίνει και θρησκευτικός γάμος, αφού στη χώρα μας δεν είχε ακόμα νομοθετηθεί ο πολιτικός γάμος και οι πολιτικοί γάμοι Ελλήνων που είχαν τελεσθεί στο εξωτερικό εθεωρούντο ανυπόστατοι, δηλαδή σαν να μην είχαν γίνει ποτέ.

Αυτό δημιουργούσε ψυχολογικό πρόβλημα για την Εύα, πολύ περισσότερο όταν σκεπτόταν ότι θα γινόταν και μητέρα και ήξερε ότι το παιδί τους δεν θα μπορούσε να δηλωθεί ως γνήσιο στα ελληνικά ληξιαρχεία. Έθεσε, λοιπόν, στον Γιώργο ζήτημα θρησκευτικού γάμου. Και τότε βρέθηκε μπροστά σε μια οδυνηρή έκπληξη: ο Γιώργος Παπανδρέου της δήλωσε ορθά-κοφτά ότι σε καμιά περίπτωση δεν είχε σκοπό να κάνει θρησκευτικό γάμο γιατί, όπως της είπε, ήταν εκ πεποιθήσεως άθεος!

Στην παρατήρηση της Εύας ότι θα υπήρχε πρόβλημα νομιμότητας του παιδιού τους αν έμενε έγκυος, ο Γιώργος της έδωσε την απάντηση ότι αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ο πατέρας του θα περνούσε το νόμο για την αναγνώριση του πολιτικού γάμου και θα λυνόταν το πρόβλημα.
Άρχιζαν όμως έτσι οι απογοητεύσεις και οι ανησυχίες της Εύας. Έβλεπε ότι είχε γίνει μέλος μιας οικογένειας όπου ο μόνος θεός ήταν το συμφέρον και τίποτε άλλο. Η πλήρης αθεΐα του Γιώργου δεν ήταν μια απλή αδιαφορία ενός νέου ανθρώπου απέναντι στη θρησκεία και τις τελετουργίες της, όπως είχε υποθέσει στην αρχή η Εύα. Ήταν μια σκληρή πεποίθηση, ζυμωμένη μέσα σ’ ένα περιβάλλον άκρατου ατομισμού. “Δεν υπάρχει αγάπη σ’ αυτή την οικογένεια”, μου είπε σε κάποια στιγμή η Εύα Παπανδρέου. “Δεν υπάρχουν αισθήματα. Υπάρχει μόνο το συμφέρον του καθενός”.

Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1985 ο Γιώργος παρουσιάστηκε απέναντι στην Εύα αποφασισμένος πια για οριστική ρήξη και διάλυση του γάμου τους. Επικρατούσε και πάλι κλίμα γενικής ευφορίας στο Καστρί και η Εύα έβλεπε τον άντρα της ακόμα πιο ψυχρό και αλαζονικό στις μεταξύ τους σχέσεις. Αντίθετα ο Ανδρέας Παπανδρέου φαινόταν να έχει καταλάβει ότι αυτή θα ήταν η τελευταία περίοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Η διαφορά μόνο 5% σε ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία το 1985 αντί του 12% του 1981, σε συνδυασμό και με την κακή εξέλιξη των οικονομικών της χώρας, είχαν οδηγήσει τον Ανδρέα στη σκέψη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα ξανακερδίσει τις εκλογές. Αυτός ήταν ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο ο Ανδρέας υπέφερε τώρα πιο συχνά από τις γνωστές “καταθλίψεις” του και ήταν βέβαιο ότι σύντομα θα αναζητούσε τις πρόσκαιρες “δραπετεύσεις” του από την πραγματικότητα σε μια καινούρια ερωτική περιπέτεια όπως και έγινε με τη Δήμητρα Λιάνη.

Σ’ αυτές τις “καταθλίψεις” του Ανδρέα η Εύα αποδίδει το ότι η Μάργκαρετ εμφανίζεται και πάλι ισχυρή στο πλευρό του ύστερα από κάθε εξωσυζυγική ιστορία του.
“Όταν μιλάμε για κατάθλιψη του Ανδρέα, είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι συμβαίνει σε μια τέτοια περίπτωση, αν δεν έχει δει τον Ανδρέα σ’ αυτή την κατάσταση”, λέει η Εύα. “Μόνο ένας άνθρωπος που τον ξέρει καλά από χρόνια μπορεί τότε να τον πλησιάσει και να του φερθεί όπως πρέπει και αυτό ξέρει και το εκματαλλεύεται στο έπακρο η Μάργκαρετ.”

Για τον Γιώργο Παπανδρέου, όμως, δεν υπήρχαν τέτοιου είδους… επιστροφές. Αλλά και η Εύα δεν ήταν διατεθειμένη να δέχεται αδιαμαρτύρητα την αδιαφορία, την ψυχρότητα και την άτακτη εξωσυζυγική ζωή του άντρα της, όπως της είχε συστήσει ως… συμφέρουσα λύση η πεθερά της!

Στις παραμονές των Χριστουγέννων του 1985, η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο: Ο Γιώργος ανακοίνωσε ξαφνικά στην Εύα ότι θα έφευγε “μόνος του” για τα βουνά της Ιταλίας, για να κάνει… σκι και να ξεκουραστεί!
“Τα έχασα λέει η Εύα. Είχα καλέσει φίλους μας για την Πρωτοχρονιά και του είπα ότι θα γινόμαστε ρεζίλι, αλλά ο Γιώργος έφτιαχνε κιόλας τις βαλίτσες του. Κάποια στιγμή του είπα πως δεν ήταν σωστό να αφήσει το σπίτι του και το μικρό παιδί του τέτοιες μέρες. Η απάντησή του ήταν ότι το παιδί είναι ακόμα μικρό… και δεν καταλαβαίνει!”

Παρά την προειδοποίηση της γυναίκας του ότι το ταξίδι του αυτό μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες, ο Γιώργος Παπανδρέου έφυγε με τη “συντροφιά” του για να περάσει τις υπόλοιπες μέρες των εορτών με τους δικούς της στο Λονδίνο, αποφασισμένη και να τους ενημερώσει για το τέλος της έγγαμης συμβίωσής της με τον Γιώργο.

Θα μεσολαβούσε όμως αναγκαστικά μια συνάντηση με όλη την οικογένεια Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί είχε ήδη ορισθεί ένα γιορταστικό οικογενειακό γεύμα στο Καστρί. Η Εύα πήρε το παιδί της και πήγε στο Καστρί. Δεν είχε την πρόθεση να χαλάσει την ατμόσφαιρα συζητώντας ειδικά εκείνη τη μέρα το πρόβλημά της και την τροπή που είχαν πάρει οι σχέσεις της με τον Γιώργο, υπολόγιζε όμως ότι κάποιος θα ρωτούσε γιατί πήγε μόνη της, ότι κάποιος θα ενδιαφερόταν να μάθει πού είναι ο Γιώργος. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Κατάπληκτη έβλεπε να προσποιούνται όλοι τον… ανήξερο! Σαν να μην είχε γίνει αντιληπτή από κανένα η απουσία του Γιώργου Παπανδρέου από το Χριστουγεννιάτικό τραπέζι και από την Αθήνα, ενώ ήταν φανερό ότι όλοι τους ήξεραν πολύ καλά τα καθέκαστα.

Η Εύα έφυγε για το Λονδίνο, γύρισε μετά από μερικές ημέρες και είδε ότι ο Γιώργος είχε επιστρέψει στο σπίτι τους πριν απ’ αυτήν, είχε πάρει τα πράγματά του και είχε εγκατασταθεί αλλού.
Σε τέτοιες περιπτώσεις εμφανίζονται πρωτοβουλίες συγγενών και φίλων για να μη χωρίσει το ζευγάρι, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ένα μικρό παιδί. Υπήρξαν τέτοιου είδους προσπάθειες. Γρήγορα όμως φάνηκε ότι η οικογένεια Παπανδρέου δεν ενδιαφερόταν τόσο να σωθεί αυτός ο γάμος όσο να μην υπάρξει “σκάνδαλο” που θα μπορούσε να βλάψει πολιτικά. Αυτό το συμπέρασμα βγάζει η Εύα Παπανδρέου από τις τρομερές πιέσεις και από τις απειλές που εκτοξεύτηκαν εναντίον της αλλά και από τη συμπεριφορά της οικογένειας Παπανδρέου προς τον Γιώργο: Έμμεσα τον ενθάρρυναν να χωρίσει.

Το πρώτο δείγμα ήταν η παραχώρηση στον Γιώργο του σπιτιού του Ψυχικού για να εγκατασταθεί εκεί. Ως διά μαγείας, δηλαδή οι Παπανδρέου έπαψαν να έχουν “ανάγκη” το… εισόδημα από το νοίκι! Δεν ήταν μόνο αυτό. Άφθονο έρρευσε το χρήμα για να επιπλώσει ο Γιώργος τη βίλλα του Ψυχικού, την οποία αρνιόνταν να παραχωρήσουν στο ζευγάρι τον καιρό που υπήρχε πραγματική ανάγκη. Η Εύα Παπανδρέου υπολογίζει ότι τότε δόθηκαν στο Γιώργο πάνω από 5.000.000 δραχμές για την εγκατάστασή του στο Ψυχικό. Και επί πλέον ο πατέρας του του αγόρασε καινούριο αυτοκίνητο, ένα πολυτελές GOLF GTI, το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου αγάπησε σαν να ήταν… ζωντανό! “Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός”, λέει η Εύα, “ότι όταν στις 29 Ιουνίου του 1986, ο Γιώργος τράκαρε αυτό το αυτοκίνητο, δεν μπόρεσε να κρατηθεί και άρχισε να κλαίει σαν μικρό παιδί”!
Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε “ζηλέψει” εκείνο το αυτοκίνητο από τότε που είχε δει ένα παρόμοιο, με μεταλλικό ασημί χρώμα, στο παρκινγκ της Βουλής.
“Τίνος είναι αυτό;”, ρώτησε τότε τον τροχονόμο.
“Της κυρίας Ακρίτα”.
“Ακούς εκεί! Ορίστε μας τώρα! Η Σύλβα με … GTI!”, έλεγε και ξανάλεγε ο Γιωργάκης.

Η Εύα Παπανδρέου συνάντησε τον Πρωθυπουργό πεθερό της λίγες μέρες πριν από το επίσημο ταξίδι του στην Κίνα. Αυτή τη φορά, όμως, είδε μπροστά της έναν Ανδρέα που δεν είχε ξαναδεί και που ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα της φερόταν όπως της φέρθηκε εκείνη την ημέρα.

Ο Ανδρέας ήταν αγριεμένος και ιταμός. “Άκου εδώ”, της είπε, “δεν θα εκβιάσεις εσύ το γυιό μου. Θα του δώσεις και το παιδί και το διαζύγιο εδώ και τώρα. Πριν φύγω για την Κίνα θα έχεις υπογράψει τα χαρτιά. Ο γυιός μου έχει δικαίωμα να ξαναπαντρευτεί. Και μην τολμήσεις να πας στη Δικαιοσύνη. Αν πας στη Δικαιοσύνη θα σε εξοντώσω, θα σε λιώσουμε. Ο υιός μου έχει δικαιώματα! Το νόμο τον έφτιαξα για να είναι οι άνδρες ελεύθεροι από σας τις γυναίκες!”
“Και νομίζετε ότι με 20.000 δραχμές το μήνα μπορώ να ζήσω;”, ρώτησε απελπισμένη η Εύα.
“Αυτό που σου λέω! Αυτά τα λεφτά και ούτε δραχμή παραπάνω!”.
Βγαίνοντας από το Καστρί η Εύα Παπανδρέου μονολογούσε: “Είναι τρελός. Αυτός ο άνθρωπος είναι τρελός!”
===
Δεν πάνε πολλά χρόνια από το θάνατο του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα. Ο Πλαστήρας ήταν τιμημένος στρατηγός και είχε χρηματίσει δύο φορές πρωθυπουργός. Όταν πέθανε, μερικοί φίλοι και συγγενείς πήγαν στο σπίτι που κατοικούσε για να ετοιμάσουν την κηδεία του και να μαζέψουν τα πράγματά του. Εκεί βρήκαν ολόκληρη την “περιουσία” του Πλαστήρα. Ήταν μερικά παράσημα, ένα σιδερένιο κρεβάτι εκστρατείας, δύο-τρεις τριμμένες κουβέρτες και μια εικόνα του Αγίου Νικολάου!

Το φωτεινό αυτό παράδειγμα ηθικής δεν έχει ξεχαστεί. Πολλές φορές έτυχε να ακούσω να το αναφέρουν στις συζητήσεις τους ακόμα και πολιτικοί αντίπαλοι του στρατηγού. Και πέρα απ’ αυτό, όμως, κανείς από τους μέχρι το 1981 πολιτικούς μας δεν μας είχε συνηθίσει στο είδος της πολυτελούς και σπάταλης ζωής που ζει και προκλητικά επιδεικνύει ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Νυχτερινά κέντρα, μπουζούκια, αναρίθμητα σπάταλα ταξίδια με “κουστωδίες συνοδών”, πολυτελείς διακοπές, δημόσιες εμφανίσεις με “επίσημες ευνοούμενες”! Τέτοια φαινόμενα που ο τόπος αυτός δεν είχε γνωρίσει με πρωταγωνιστικές κοινοβουλευτικές δημόσιους άνδρες, παρά μόνο σ’ αυτά τα τελευταία έξι χρόνια που κυβερνά το ΠΑΣΟΚ.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου όμως δεν είναι η μοναδική αιτία αυτής της κατάντιας. Υπάρχει και άλλη. Κι αυτήν πρέπει να την αναζητήσουμε στην κοινωνική προέλευση και σύνθεση, στη “δομή” της ηγετικής τάξης του ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια, τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Πώς έφτασαν εκεί που έφτασαν;

Η πορεία που γέννησε το ΠΑΣΟΚ είναι λίγο-πολύ γνωστή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, αφού έκανε δήλωση μετανοίας στον Παττακό, πήρε για δεύτερη φορά στη ζωή του διαβατήριο για το εξωτερικό από μια δικτατορία. Εγκατέλειψε εδώ στις φυλακές και στις εξορίες τους αγωνιστές της Δημοκρατίας για να κάνει… “αντίσταση” εκ του ασφαλούς από τη Σουηδία και τον Καναδά!

Στο εξωτερικό βρισκόταν ήδη και είχε με επιτυχία υψώσει τη σημαία της πολιτικής αντίστασης ο Γραμματέας της ΕΔΗΝ (Νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου) Νίκος Νικολαϊδης, ως εκπρόσωπος της Ενώσεως Κέντρου.
Αυτό όμως ενοχλούσε τον Ανδρέα. Δεν τον ενοχλούσε μόνο η η προσωπική προβολή του Νικολαϊδη, αλλά κυρίως το γεγονός ότι η Ένωση Κέντρου, το κόμμα του πατέρα του, εξακολουθούσε να έχει πολιτική ύπαρξη και μετά τη δικτατορία. Ήθελε να είναι εκείνος Αρχηγός και ήθελε κάτι καινούριο, μια οργάνωση την οποία θα μπορούσε να ελέγχει ολοκληρωτικά.
Ίδρυσε λοιπόν το ΠΑΚ και αυτοανακηρύχτηκε αρχηγός του! Τον Ανδρέα όμως δεν τον ενδιέφερε η άμεση πτώση της δικτατορίας. Τον ενδιέφερε μόνο η προσωπική του υπόθεση δηλαδή το πώς θα εξαφάνιζε η χούντα τους παλιούς πολιτικούς και πώς σιγά-σιγά θα κατόρθωνε να έχει προβληθεί ο ίδιος ως πολιτικός ηγέτης μεγάλου τάχα διαμετρήματος και υποψήφιος κυβερνήτης της χώρας! Έτσι διέλυσε την Ένωση Κέντρου και εμφανίστηκε ως αρχηγός του “αντιστασιακού” ΠΑΚ.
[...]
Τόσο οι “Αμερικανοσπουδαγμένοι”, όσο και οι φοιτητές της Ευρώπης που πλαισίωναν τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΚ, απέβλεπαν έκτοτε στον ίδιο κοινό στόχο: Στο προσωπικό τους “βόλεμα” μετά την πτώση της δικτατορίας.

Δεν αναφέρομαι βέβαια στο σύνολο των μελών του ΠΑΚ. Μέλος του ΠΑΚ άλλωστε υπήρξα κι εγώ ο ίδιος. Και μπορώ να βεβαιώσω ότι υπήρχαν αγνοί δημοκράτες μέσα στις τάξεις του, έτοιμοι και πρόθυμοι να αγωνιστούν για την ανατροπή της δικτατορίας και για μια καλύτερη Ελλάδα.
Υπήρχαν όμως στο ΠΑΚ και πολλοί καιροσκόποι. Σκέτοι καιροσκόποι και τυχοδιώκτες. Άνθρωποι που από την πρώτη κιόλας μέρα της ένταξής τους στο ΠΑΚ έβλεπαν εαυτούς τους να νέμονται την εξουσία με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου και σε τελική ανάλυση να πλουτίζουν με το χρήμα του λαού.

Αυτοί οι τυχοδιώκτες και οι καιροσκόποι επέπλευσαν μέσα στο ΠΑΚ. Ήταν τέτοιες οι προτιμήσεις, οι επιλογές, η συμπεριφορά και η τακτική του Ανδρέα, ώστε αν δεν ήσουν καιροσκόπος, τσανακογλείφτης και κόλακας δεν υπήρχε καμιά περίπτωση να διακριθείς εκεί μέσα και να ανέβεις στην “ηγετική ομάδα” που είχε δημιουργήσει.
Από τη στιγμή λοιπόν που η οργάνωση περιήλθε στον απόλυτο έλεγχο του Ανδρέα και της κλίκας του, άρχισαν αμέσως και τα σκάνδαλα.

Τι έγιναν αλήθεια, εκείνα τα τεράστια ποσά των δολαρίων των μάρκων και των κορωνών που περιήλθαν στο ΠΑΚ;
Το ΠΑΚ δεν εισέπραττε μόνο τις εισφορές των μελών του. Οι πηγές χρηματοδότησής του ήσαν πολλές και άδηλες.

Δεν ήταν μόνοι οι “έρανοι” ανάμεσα στο ελληνικό στοιχείο, από την Αυστραλία μέχρι τον Καναδά και από την Καλιφόρνια μέχρι τη Γερμανία. Ήταν και οι γενναίες επιδοτήσεις από δημοκρατικά κόμματα της βόρειας Ευρώπης και φυσικά τα πλούσια αραβικά εμβάσματα των “αδελφών” Σαντάμ Χουσεϊν, Μουαμμάρ Ελ Καντάφι και Γιάρερ Αραφάτ.

Αλησμόνητος στον Ανδρέα θα μείνει ο προσωπικός εξευτελισμός του σε συνδιάσκεψη του ΠΑΚ, όταν μπροστά σε όλους τους “συνέδρους”, ο Κρις Γιόγκερσεν, εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Δανίας, σηκώθηκε και ρώτησε τον Ανδρέα με αυστηρή γλώσσα πού πήγαν τα χρήματα που είχε δώσει το κόμμα του ως οικονομική ενίσχυση του ΠΑΚ!

Ο Ανδρέας είχε “πανιάσει” και απομείνει άλαλος! Με την ένοχη σιωπή του ομολογούσε καταντροπιασμένος μπροστά στους “συνέδρους” την αλήθεια των όσων είχαν αρχίσει δειλά-δειλά να συζητούνται ανάμεσα στα μέλη του ΠΑΚ, ότι δηλαδή τα χρήματα αυτά τα είχαν ιδιοποιηθεί ο ίδιος και η “κλίκα” του.

Είμαι, επίσης σε θέση να γνωρίζω από άμεση προσωπική αντίληψη ότι τεράστια ποσά εισπράχθηκαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου και την “κλίκα” του για λογαριασμό του ΠΑΚ από “εφ’ άπαξ οικονομικές ενισχύσεις” πλουσίων ομογενών της Αμερικής. Εγώ ο ίδιος είχα δώσει στον Ανδρέα ένα τσεκ 17.000 δολαρίων προσφορά ομογενούς που διατηρούσε πρατηρίων βενζίνης στο Ιλλινόις.

Οι άνθρωποι αυτοί, δεν ήθελαν για διάφορους λόγους, να φαίνονται ότι βοηθούσαν τον αντιδικτατορικό αγώνα. Έδιναν λοιπόν τα χρήματά τους στον Ανδρέα ή στους κατά τόπους εκπροσώπους του ΠΑΚ κρυφά, με την καλή από μέρους τους πίστη ότι τα χρήματα αυτά θα πήγαιναν για τον ιερό σκοπό της αποκατάστασης της δημοκρατίας στην Ελλάδα! Αλλά: το ΠΑΚ εξωτερικού επί έξι ολόκληρα χρόνια δεν έκανε καμιά σημαντική πράξη αντίστασης στην Ελλάδα. Δεν ξόδεψε ούτε μια δραχμή. Αγοράστηκαν, όμως, την ίδια εποχή από τον Ανδρέα ή από ανθρώπους που ενεργούσαν για λογαριασμό του η βίλλα στο Τορόντο και τα μαγαζιά στο Μόντρεαλ.

Η αγορά της πανάκριβης βίλλας του Τορόντο έχει ομολογηθεί από τον ίδιο τον Ανδρέα. Αντίθετα, την αγορά του κτιρίου καταστημάτων στο κέντρο του Μόντρεαλ ο Ανδρέας την κρύβει. Θα πήγαινε πολύ! Όμως οι Έλληνες του Μόντρεαλ επιμένουν ότι το κτίριο ανήκει στον Ανδρέα Παπανδρέου. Δείχνουν ποιο είναι και προσθέτουν ότι στα χαρτιά φαίνεται ως ιδιοκτήτρια μια άγνωστη σ’ αυτούς εταιρεία.
Συνολικά, το θέμα δεν χρειάζεται και πολλή φιλοσοφία. Διότι είναι ζήτημα αριθμών:

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, από το 1968, μέχρι και τα τέλη του 1974, είχε πολύ περιορισμένα εισοδήματα. Είχε εργαστεί για λίγο καιρό καθηγητής σε Πανεπιστήμιο της Σουηδίας και για κάπως μεγαλύτερο διάστημα καθηγητής σε Πανεπιστήμιο του Καναδά. Κι αν ακόμα δεχτούμε ότι εργάστηκε συνεχώς και τα έξι χρόνια που έμεινε εκτός Ελλάδος (πράγμα που δεν συνέβη), αποκλείεται τα εισοδήματά του ως καθηγητή Πανεπιστημίου να του επέτρεψαν την αγορά του Τορόντο. Κι αυτό, διότι ο μεγαλύτερος μισθός που μπορούσε να έχει ως καθηγητής Πανεπιστημίου ήταν 40.000 δολάρια το χρόνο.

Ζώντας σε ξένες χώρες, έχοντας τέσσερα παιδιά και ξοδεύοντας σχεδόν κάθε βράδυ χρήματα σε ολονύχτιες διασκεδάσεις με μπουζούκια και άφθονο αλκοόλ (είναι αδιαμφισβήτητα αυτά), λογικά θα έπρεπε και να δανείζεται για να μπορεί να ζει.

Αλλά κι αν ακόμα ζούσε με την οικογένειά του μια ζωή αιματηρών οικονομιών, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να βάζει στην άκρη περισσότερα από 15.000 δολάρια το χρόνο. Το ποσό αυτό μας κάνει συνολικά για τα έξι χρόνια 90.000 δολάρια. Η βίλα στο Τορόντο όμως, άξιζε, πέρα από κάθε αμφιβολία, πολύ περισσότερο από 250.000 δολάρια!
Από πού βρέθηκαν αυτά τα λεφτά; Έχουμε μήπως εδώ ανάγκη και άλλων αποδείξεων πέρα από την αδιάψευστη γλώσσα των αριθμών;

“Ρεμούλες” όμως στα χρήματα του ΠΑΚ γίνονταν και από την ηγετική “κλίκα” του ΠΑΚ στη Δυτική Ευρώπη, όπου δέσποζε η ομάδα Τσοχατζόπουλου. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγείται κανείς αβίαστα ύστερα από τρεις φοβερές καταγγελίες που έγιναν μέσα από τα βαθύτερα σπλάγχνα του ίδιου του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ.

Ένας εξάδελφος του αξέχαστου Νικηφόρου Μανδηλαρά, μέλος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ αργότερα, δεν άντεξε! Βγήκε κάποια στιγμή ανοιχτά από τις εφημερίδες και κατάγγειλε ότι οι ιθύνοντες του ΠΑΚ Γερμανίας είχαν κατασπαταλήσει και σφετεριστεί χρήματα του ΠΑΚ.
Ο Διαμιανός Βασιλειάδης, άλλο έμπιστο και μαχητικό στέλεχος που είχε εκπαιδευτεί και στη χρήση όπλων σε στρατόπεδο Παλαιστινίων για λογαριασμό του ΠΑΚ, αποχώρησε κάποια στιγμή από το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλοντας κι αυτός την παρέα του Άαχεν (Τσοχατζόπουλος) για λοβιτούρες στα χρήματα του ΠΑΚ.
Η τρίτη καταγγελία έγινε από τον βουλευτή τότε του ΠΑΣΟΚ και σήμερα της Νέας Δημοκρατίας Διονύση Μπουλούκο.

Ο Διονύσης Μπουλούκος, αμέσως μετά τη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, τον Νοέμβριο του 1984, έδωσε στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών συνέντευξη Τύπου και αποκάλυψε τον πόλεμο των φατριών μέσα στο “Κίνημα”. Αποκάλυψε όμως επίσης ότι η φατρία των “Γερμανών” ήταν ισχυρή και αδιάσπαστη διότι τα μέλη της συνέδεαν αόρατοι ιστοί αράχνης που είχαν αμαρτωλά υφανθεί από τα χρόνια του ΠΑΚ στο εξωτερικό.

Η καταγγελία αυτή του Διονύση Μπουλούκου αποδείχτηκε όχι μόνο αποκαλυπτική αλλά και προφητική: Στα περισσότερα και μεγαλύτερα σκάνδαλα που ήρθαν αργότερα στο φως της δημοσιότητας πρωταγωνιστές ήσαν “διακεκριμένα” μέλη της ομάδας των Γερμανών.
Είναι, λοιπόν, φανερό ότι η εξέλιξη των πραγμάτων δεν μπορούσε να είναι διαφορετική από αυτή που εμφανίζεται σήμερα. Η προϊστορία του ίδιου του Ανδρέα και των ανθρώπων της πιο έμπιστης σ’ αυτόν “φατρίας” αποτελούσε… “εγγύηση” και βάση γι’ αυτές τις εξελίξεις αποτέλεσαν και αποτελούν ο καιροσκοπισμός και ο τυχοδιοωκτισμός των περισσότερων από τους ανθρώπους που σήμερα μας κυβερνούν.

Οι βαθύτερες αιτίες των σημερινών φαινομένων βαθειάς κοινωνικής και ηθικής σαπίλας υπήρξαν και είναι ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου και η κοινωνική προέλευση και δομής της πράσινης “νομενκλατούρας” που κουβάλησε από το εξωτερικό στη δύστυχη Ελλάδα.

Από την πρώτη μέρα που το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε στην εξουσία άρχισε από τους “ημετέρους” και τους “ημετέρους των ημετέρων” ένα άγριο κυνηγητό θέσεων στην κυβερνητική μηχανή. Η επίθεση της “πράσινης ακρίδας” στη λεία είχε κιόλας αρχίσει!

Όλοι όσοι γνωρίζαμε το ΠΑΣΟΚ από μέσα, παρακολουθούσαμε το πώς κάθε σημαίνον στέλεχος προωθούσε μέλη της οικογένειάς του ή της ομάδας του προς την κατάληψη νευραλγικών και παχυλά αμειβόμενων θέσεων. Κανένας από αυτούς που σήμερα είναι γνωστοί ως ήρωες σκανδάλων δεν ήταν ουρανοκατέβατος. Όλοι τους οφείλουν τη θέση τους και τη δύναμή της εξουσίας τους σε κάποιο πρωτοκλασσάτο στέλεχος ή σε μια δυναμική ομάδα-φατρία του Κινήματος.

Δεν είχε σταματήσει ακόμα ο απόηχος από την πρώτη εκείνη καμπανιστή δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι η κυβέρνησή του θα είναι “κυβέρνηση όλων των Ελλήνων” και εξαπολύθηκε απνηγής διωγμός κατά των ανθρώπων που υπηρετούσαν σε κυβερνητικής ή απλές υπαλληλικές θέσεις και (κατά τεκμήριο) δεν ήσαν οπαδοί του ΠΑΣΟΚ. Έπρεπε, βλέπετε, αμέσως-αμέσως να… αδειάσουν μερικές θέσεις!

Μέσα στον πρώτο κιόλας μήνα απολύονται 70 υπάλληλοι της Εμπορικής Τράπεζας, 80 υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Τύπου, 40 φύλακες μουσείων, 25 υπάλληλοι του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Κομοτηνής, 10 υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών και πριν συμπληρωθεί το περίφημο “πρόγραμμα των 100 ημερών” οι απολύσεις για λόγους κομματικούς παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Απολύονται 200 υπάλληλοι της Ολυμπιακής, άλλοι 50 υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Τύπου, όλοι οι πρόσθετοι αστυνομικοί που φρουρούσαν τις Εφορίες και εξελίσσονται σε μαζικούς διωγμούς οι απολύσεις στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, στα Ταχυδρομεία, στις Συγκοινωνίες, στα Γραφεία Τύπου του εξωτερικού και γενικά σε όλους τους τομείς της κυβερνητικής δραστηριότητας.

Η πρώτη διαμαρτυρία γι’ αυτή την ανίερη αναβίωση της εποχής του Κήπου του Κλαυθμώνος και του “Τζουμπέ” ήρθε εκείνες τις μέρες από επίσημο συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων, την Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΕΛΤΑ, η οποία κατάγγειλε δημόσια ότι οι κομματικές διώξεις στον υπαλληλικό κόσμο είχαν πάρει τον χαρακτήρα πογκρόμ.

Και να σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά διαδραματίζονται στον κόσμο των μικρών υπαλλήλων, γιατί στο επίπεδο των λεγομένων “πολιτικών” κυβερνητικών θέσεων (Νομάρχες, Γενικοί Γραμματείς, Διοικητές Τραπεζών, Οργανισμών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας, Διευθυντές Κρατικών Επιχειρήσεων κλπ.) η “αλλαγή φρουράς” υπήρξε καθολική, όπως βέβαια γίνεται πάντοτε όταν αλλάζει η Κυβέρνηση στην Ελλάδα.

Οι μικροί και ασήμαντοι υπάλληλοι, όμως; Τι έφταιγαν; Τι έφταιγαν οι οδηγοί και οι σταθμάρχες της ΕΑΣ ή οι φύλακες των Μουσείων και οι κλητήρες του ΟΤΕ; Οι χιλιάδες χαμηλόμισθοι υπάλληλοι που βρέθηκαν στο δρόμο;
Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι πραγματοποιείται ή… “αλλαγή”! Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια κολοσσιαία προσπάθεια να κομματικοποιηθεί η κρατική μηχανή, σε συνδυασμό με το “βόλεμα” των οπαδών, των φίλων των συγγεννών και των μελών της “ομάδας” του κάθε ισχυρού μέσα στο ΠΑΣΟΚ.

Παράλληλα προς το όργιο των απολύσεων έχουμε εκείνους τους πρώτους μήνες της εξουσίας του ΠΑΣΟΚ και τους εξαναγκασμούς σε παραίτηση. Παραμένει ακόμα μέχρι σήμερα άγνωστος ο αριθμός των υπαλλήλων που αναγκάστηκαν να παραιτηθούν γιατί βρέθηκαν για διάφορους λόγους στο στόχαστρο των πρασινάνθρωπων. Μιλάμε για χιλιάδες.

Και αρχίζει ο χορός των διορισμών. Πρώτη βέβαια έρχεται η… οικογένεια!
Άμεσα πρέπει να “βολευτούν” τα αδέλφια, τα παιδιά, οι γυναίκες, τα ανίψια, οι γαμπροί και τα ξαδέλφια. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει τη γυναίκα του Πρόεδρο των Ελληνίδων Γυναικών ενώ είναι… Αμερικανίδα υπήκοος! Τον γυιό του Γιωργάκη τον κάνει βουλευτή και αργότερα υφυπουργό! Τον άλλο του υιό, Ανδρέα, “ειδικό σύμβουλο” στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας! Τον γαμπρό του Θ. Κατσανέβα, Διοικητή στον ΟΑΕΔ και αργότερα στο ΙΚΑ και την κόρη του Σοφία τοποθέτησε σε Επιτροπές Εργασίας της Αγροτικής Τράπεζας.
Το φαινόμενο της “οικογενειοκρατίας” παίρνει σιγά-σιγά διαστάσεις απίστευτες και πρωτοφανείς. Η … “αγία” οικογένεια οργιάζει!

Θα χρειάζονταν εκατοντάδες σελίδες για να καλυφτεί το θέμα των “οικογενειακών” διορισμών. Ας δούμε, όμως ορισμένα “αντιπροσωπευτικά” δείγματα. Τον καιρό της παντοδυναμίας του “τσάρου” Γεράσιμου Αρσένη, ο αδελφός του Βικέντιος Αρσένης ήταν Πρόεδρος της Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων (ΕΒΟ), η γυναίκα του Γεράσιμου Λούκα Κατσέλη, Διευθύντρια του ΚΕΠΕ, η αδελφή της Νόρα Κατσέλη βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, η πεθερά του Γεράσιμου, Αλέκα Κατσέλη, μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου και η γυναίκα του Βικέντιου, Λώρα, διευθύντρια του Γραφείου Παροχής Πληροφοριών για επενδύσεις!
Ο Αντώνης Τρίτσης είχε διορίσει την… αλλοδαπή γυναίκα του Σούζαν Μυλχάουζερ “ειδική σύμβουλο” στην ΕΡΤ!
Ο Άκης Τσοχατζόπουλος διόρισε τον αδελφό του Στέφανο διευθυντή του ΕΟΤ στη Βόννη! Αυτό δεν ήταν ίσως και τόσο απαράδεκτο, αν ο κ. Διευθυντής δεν ήταν, πριν διοριστεί σ’ αυτή τη θέση, σερβιτόρος σε κοσμική ταβέρνα της Θεσσαλονίκης! Αυτό είναι πραγματικά “αλλαγή”! Από σερβιτόρος, διευθυντής του ΕΟΤ!

Ο Σήφης Βαλυράκης διόρισε τον θείο του Σταύρο (πρών μπακάλη) σύμβουλο στο υπουργείο Συγκοινωνιών! Δεν άφησε όμως απ’ έξω και τα αδέλφια του! Ο Γιάννης Βαλυράκης πήγε σε ανώτερη θέση τον Οργανισμό Διεξαγωγής Ιπποδρομιών και ο Ανδρέας Βαλυράκης διευθυντής σε ασφαλιστική Εταιρεία θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας.
Η Μελίνα Μερκούρη τοποθέτησε τον αδελφό της Σπύρο στο υπουργείο Πολιτισμού και τον άντρα της Ζυλ Ντασσέν σκηνοθέτη στο Εθνικό Θέατρο.
[...και πολλά ακόμα]

Ο Λαλιώτης τον θείο του στην Ασφαλιστική Εταιρεία “Φοίνιξ”, ο Γεννηματάς την ανηψιά του στο υπουργείο Εσωτερικών [...κλπ].
Τον Κώστα Σημίτη τον βάφτισε μέλος της βασιλικής Οικογένειας και έχει τεράστια περιουσία σε ακίνητα, ενώ ο αδελφός του Σπύρος Σημίτης, ζει στη Γερμανία, όπου είναι καθηγητής σε Πανεπιστήμιο και έχει στενές σχέσεις με τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ίσως από προπολεμικά, οι αδελφοί Σημίτη, δεν είχαν απολύτως κανένα οικονομικό πρόβλημα. Επειδή όμως φαίνεται ότι ισχύει πάντοτε ο κανόνας “τα λεφτά πάνε στα λεφτά”, μια διαιτησία της ΔΕΗ με αντικείμενο τεράστια χρηματικά ποσά και ανάλογη αμοιβή, ανατέθηκε στον αδελφό του υπουργού και Γερμανό υπήκοο Σπύρο Σημίτη!
[...και διάφορα λοιπά]

Εκτός όμως από τα αδέλφια, τις γυναίκες και τ’ ανήψια έχουμε και τα… βλαστάρια μας! Τι γίνεται άραγε όταν τα βλαστάρια μας αυτά δεν μπορούν να μπουν στα ελληνικά Πανεπιστήμια;
Ο γιός του Κουτσόγιωργα μεταγράφεται από το Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών στη Νομική Αθηνών. Η κόρη του Παρασκευά Αυγερινού από την Ατλάντα των ΗΠΑ στο Πολυτεχνείο Αθήνας. Τα παιδιά του βουλευτή Φλώρινας Στεφανίδη μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο ως… βορειοηπειρώτες χωρίς εξετάσεις, αλλά από τις εφημερίδες αποκαλύπτεται ότι ο Στεφανίδης ήξερε την Αλβανία μόνο από τον… χάρτη και ο βουλευτής αυτός παραπέμπεται να δικαστεί για την από μέρους του κατασκευασμένη ψευδή βεβαίωση περί της δήθεν βορειοηπειρώτικης καταγωγής του!

Ο σημερινός υπουργός Δημόσιας Τάξης Δροσογιάννης, για να μετεγγράψει τον υιό του από τη Νομική Θράκης στη Νομική Αθηνών, παρουσίασε ένα έγγραφο κατά το οποίο υπήρχε σοβαρός κίνδυνος ζωής για τα μέλη της οικογένειάς του!
Ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού, Αντώνης Λιβάνης, για τον ίδιο σκοπό δηλαδή για μετεγγραφή του γιού του, παρουσίασε έγγραφο κατά το οποίο ο γιός του έπασχε από μελαγχολία με τάσεις αυτοκτονίας!
Όπως ήδη έχουν αντιληφθεί οι αναγνώστες ο κατάλογος των περιπτώσεων της “οικογενειοκρατίας” είναι μακρύς και ανεξάντλητος.
===

Το 1951, όταν πρωθυπουργός ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας, η ζυθοποιία ΦΙΞ έβαλε αγγελία στις εφημερίδες και ζητούσε έναν οδηγό αυτοκινήτου. Με την ανεργία που υπήρχε τότε, παρουσιάστηκαν δεκάδες υποψήφιοι. Ανάμεσά τους και ένας μεσόκοπος άνθρωπος του μόχθου που δήλωσε στον υπάλληλο τον επιφορτισμένο με την πρόσληψη ότι ονομάζεται Πλαστήρας.
Ο υπάλληλος του ΦΙΞ κοίταξε τον υποψήφιο πάνω από τα γυαλιά του και σκέφθηκε ότι μπορούσε να κάνει και λίγο χιούμορ.
“Τον πρωθυπουργό τι τον έχετε;”, ρώτησε γελώντας.
Ο άνθρωπος που ζητούσε δουλειά δίστασε για λίγο και μετά είπε χαμηλόφωνα, σχεδόν σαν να ντρεπόταν γι’ αυτό:
“Είναι αδελφός μου. Αλλά τόσο εκείνος, όσο κι εγώ, επιθυμούμε αυτό να μη σας επηρεάσει, αν υπάρχει κάποιος κατάλληλος γι’ αυτή τη θέση”.

Αυτή ήταν η πολιτική ηθική και η ελληνική λεβεντιά στην κοινωνία μας πριν από χρόνια. Και οπωσδήποτε πριν από τον αμαρτωλό και ανήθικο κόσμο του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου.

Μια λεβεντιά και μια πολιτική ηθική, που πρέπει εξάπαντος μια μέρα να αναστηθούν.

(πηγή: forum : K1EXPAK2)





05 Οκτωβρίου 2011



9 Δεν αντέχεται τόση αγάπη..!

"Θέμα μείωσης ακόμη και του βασικού μισθού των 751 ευρώ, που λαμβάνουν οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας και είναι άνω των 25 ετών, έθεσε η τρόϊκα".


Αυτόν τον τίτλο διάβασα χτές κάπου, δηλαδή.. τι "κάπου",  παντού τον διαβάζεις, και μου σηκώθηκε η τρίχα. Στην Ελλάδα πλέον, το να είσαι 25 και άνω, θεωρείσαι καμμένο χαρτί.
Πρίν ήταν το 35 με 40.
Σε μια χώρα, όπου οι μισοί συνταξιούχοι ήταν 45 ετών λόγω δημοσίου, λογικό να σε θεωρούν γέρο και "τελειωμένο" αν  είσαι σε τέτοια ηλικία.

Τώρα όμως, το όριο έγινε 25. Θα ξεκινάς την καριέρα σου σαν υπάλληλος όπου να 'ναι, με μειωμένο μισθό και λέγοντας ταπεινά ευχαριστώ, που δεν σου λένε να πληρώνεις εσυ τον εργοδότη σου για τα τρία πρώτα χρόνια. Να μπορεί βρε αδερφέ να μαζέψει ο άνθρωπος μερικά χρήματα, ώστε να μπορεί να σου πληρώσει το ΙΚΑ τουλλάχιστον. Απο πού θα τα βρεί αλλιώς; Για σένα το κάνει.
Ο εργοδότης αυτός, σε αγαπάει.

Και τα ένσημα, είναι πολύ μεγάλη υπόθεση.
Πληρώνεις στο κράτος για να έχεις σύνταξη μια μέρα, την οποία όμως δεν θα προλάβεις ποτέ να πάρεις λόγω θανάτου. Την προπληρώνεις όμως.
Το κράτος αυτό, σε αγαπάει.

Γύρισε μετά.. δήθεν, ο ΓΑΠ, και τους είπε μαινόμενος ως λέων σε κλουβί, "δεν θα γίνουμε Ινδία".
Πολύ "πούστικο" ρε συ. Το παιχνίδι είναι καλά στημένο.
1. Η τρόϊκα προτείνει μια μείωση μισθών, η αύξηση φόρων.
2. Ο ΓΑΠ παριστάνει το λιοντάρι, υπέρ του λαού.
3. Ο λαός τον θαυμάζει για το θάρρος του.
4. Η τρόϊκα απειλεί με την μη καταβολή της δόσης.
5. Ο ΓΑΠ με βαριά καρδιά και δάκρυα στα μάτια, αναγκάζεται να δεχτεί.
6. Ο λαός μαλακίζεται, έχοντας πάθει μαλάκυνση εγκεφάλου απο το πολύ στρές, και βιδώνεται στην πολυθρόνα του, βλέποντας τούρκικα σήριαλ να ξεχαστεί.
Ο ΓΑΠ, σε αγαπάει.

Απο την πολλή αγάπη, οι Έλληνες πάθανε "αγαπίτηδα". Μια νέα ασθένεια, που προσβάλει συνήθως το μυαλό, και αμέσως μετά, την αξιοπρέπεια. Όση τέλος πάντων τους έμεινε.
Θεραπεύεται με σήριαλ, ώπα-ώπα, ποδόσφαιρο και διαφημίσεις. Στο τελευταίο στάδιο, έχει ως σύμπτωμα την καλπάζουσα μετανάστευση.
Αυτή η τηλεόραση, σε αγαπάει.

Λόγω του ότι η βενζίνη έφτασε να ξεπερνά στην τιμή την Γερμανική, σε λίγο θα εισάγουμε και βενζίνη απο Γερμανία. Οι Γερμανοί που ζούν στην Ελλάδα, θα την αγοράζουν με ελαφρύνσεις, γιατί θα είναι δικό τους προϊόν.
Όσοι αγόρασαν αυτοκίνητο απο Γερμανία της μετρητοίς, θα μπορούν να αγοράζουν βενζίνη με δόσεις.
Αυτή η Γερμανία, σε αγαπάει.

Απο την άλλη, έχουμε γεμίσει Bloggers που σε ενημερώνουν ασταμάτητα μαυρίζοντας την ψυχή σου, λέγοντάς σου "μόνο την αλήθεια" και την οποία αλήθεια "πουθενά αλλού" δεν θα βρείς.
Νεοέλληνες, νεοδημοσιογράφοι.
Τις αλήθειες τους όμως, θα τις βρείς -μην γελιέσαι- σε κάθε εφημερίδα. Ο ένας "δανείζεται" κείμενα απο τον άλλο. Δώσε τσόντα στο λαό, κι αν δεν έχεις τσόντα να του δώσεις, πήδα τον.
Αυτή η ενημέρωση, σε αγαπάει.

Βλέποντας όλα αυτά αγαπητέ μου, αισθάνομαι πολύ τυχερός που δεν ζω μέσα στην τόση αγάπη και την τόση τρελή χαρά.
Ζω σε ξένη χώρα, ναι.
Ζω ξένος μέσα στους ξένους, ναί.
Μα ζω με αξιοπρέπεια..

Μπορώ κάθε μέρα να ξυπνάω, και να έχω το χαμόγελό μου ακόμα.
Να σκέφτομαι κάθε μέρα -μιάς και λείπουν τα κορίτσια μου σε διακοπές στην Ελλάδα για 3 μήνες- σε ποιό εστιατόριο να πάω για φαγητό, και σε ποιά καφετέρια να πιώ καφέ. Με ποιούς φίλους να βρεθώ σήμερα, να πάρω το αυτοκίνητό μου με τα 3.5 λίτρα του, με γεμάτο το ρεζερβουάρ, και να πάω μια βόλτα κάπου σαν άνθρωπος να ξελασκάρω απο την 5νθήμερη δουλειά μου, που μου προσφέρει 700 δολάρια τη βδομάδα, χωρίς να σκέφτομαι αν θα έχω να φάω αύριο, αν θα έχω δουλειά αύριο, αν θα με χωρίσει η γυναίκα μου αύριο, αν θα μου ζητήσει η κόρη μου ρούχα η παιχνίδια αύριο, χωρίς να σκεύτομαι γενικά το αύριο.

Αυτό, σε απάντηση πολλών, που προσπάθησαν ανά καιρούς να μου την πούνε και καλά, πως είναι οι τυχεροί που ζούν στην Ελλάδα, την ομορφότερη χώρα του κόσμου, κι εγώ ήμουν ο μαλάκας και ο άτυχος.

ΝΑΙ, είναι η ομορφότερη χώρα του κόσμου.
Άν όμως δεν έχεις να φας, έλα να μου μιλήσεις ξανά για ομορφιές μετά, ξύπνιε..
Κι εγώ σε αγαπάω.. απλά δεν θες να το δείς!!




Next Next Next