31 Ιουλίου 2011



12 Στην γυάρδα του Ηλία

Σήμερα είπαμε να έρθουμε επίσκεψη στο σπίτι του κουνιάδου μου του Ηλία, στο Richmond Hill. Καθίσαμε στο πίσω μπαλκονάκι, κάτω απο την ομπρέλα, απολαμβάνοντας την υπέροχη θέα τριγύρω.
Σας βάζω και μερικές φωτογραφίες να δείτε.
Δεν είναι όμορφα;
Ο Ηλίας μπροστά στο μπάρμπεκιου, ετοιμάζει μεζεδάκια.. ελάτε για μπύρα..!!





Να περνάτε καλύτερα,
την αγάπη μας!




26 Ιουλίου 2011



7 Χρήσεις κινητού και κάμερας

Ποιός δεν έχει σήμερα ένα κινητό τηλέφωνο άραγε;
Ναι, αλλά πάντα καμαρώνουμε για το αν έχει camera, και πόσα μεγαπίξελ είναι. Το σημερινό ερώτημά μου είναι άλλο.
Πώς την χρησιμοποιούμε; Μα σαν μια οποιαδήποτε camera θα μου πείτε, και πολύ σωστά.
Θα σας δείξω όμως σήμερα, και μερικές ακόμη χρήσιμες εφαρμογές, που ίσως να μην έχετε σκεφτεί ως τώρα κάποιοι απο σας.
Πάμε να δούμε.

1. Blue screen οθόνη.
Συχνά εμφανίζεται στο Computer σας η γνωστή μπλέ οθόνη. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λοιπόν την camera του κινητού σας, για να πάρετε τα όποια screenshots θέλετε απο τα όποια error messages σας τύχουν και που κάνουν την εμφάνισή τους πολύ συχνά, όπως για παράδειγμα ενώ προσπαθείτε να εγκαταστήσετε τα Windows ή να τροποποιήσετε κάποιες ρυθμίσεις στο BIOS.
Σε περιπτώσεις τέτοιες λοιπόν, όπως το σπαστικό Blue Screen, η χρήση της εντολής Print Screen δεν μπορεί πλέον να μας βοηθήσει, γιατί απλά δεν δουλεύει.
Ένα κινητό όμως με camera θα σας λύσει τα χέρια.

2. Θυμηθείτε ημερομηνίες
Θα τύχουν στιγμές, που ο χρόνος θα σας είναι πολύτιμος. Όταν για παράδειγμα θέλετε να φωτογραφίσετε κάποια στιγμή, που θα σας είναι πολύ σημαντικό το να την θυμάστε μια μέρα στο απώτερο μέλλον, μια φωτογραφία, θα σας φανεί πολύτιμη.

3. Θυμηθείτε την σειρά σύνδεσης καλωδίων.
Είτε πρόκειται για καλώδια απο computer, είτε στο αυτοκίνητο, είτε στο σπίτι, πρίν τα πειράξετε, βγάλτε τα μια φωτογραφία. Θα σας βοηθήσει αφάνταστα όταν θα έρθει η στιγμή της συναρμολόγησης, δείχνοντάς σας, ποιό καλώδιο-πάει-πού!




4. Που παρκάρατε.

Αρκετές φορές θα παρκάρατε κάπου, και θα αναρωτηθήκατε πως θα βρείτε εύκολα το αυτοκίνητό σας. Σε πάρκινγκ αεροδρομίων, σε υπόγεια γκαράζ απο μεγάλα πολυκαταστήματα, ειδικά σε άλλα κράτη.
Σχεδόν σε κάθε θέση, υπάρχουν ταμπέλες η σήματα. Απλά, κρατήστε μια φωτογραφία η βίντεο κοιτώντας πρός και απο την έξοδο, και δεν θα χάσετε.

5. Σκανάρετε έγγραφα
Οι κάμερες των κινητών, μπορούν να λειτουργήσουν και ως scanners για κείμενα σε περιοδικά, εφημερίδες, έγγραφα, βιβλία κ.λ.π. Βγάλτε απλά φωτογραφία την σελίδα, και χρησιμοποιήστε κατόπιν προγράμματα, όπως το Qipit ή το ScanR τα οποία εξάγουν το κείμενο, απο εικόνες που τραβήχτηκαν με κινητά τηλέφωνα.

6. Αντικαταστήστε μολύβι και χαρτί.
Σας έδωσαν μια ατελείωτη λίστα για ψώνια; Πρέπει να θυμηθείτε κάποια πράγματα οπωσδήποτε, μα φοβάστε μη χάσετε το χαρτάκι; Απλά κάντε ένα μικρό click. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε την camera για αν φωτογραφίσετε πληροφορίες που είναι γραμμένες σε πίνακες πληροφοριών, για χάρτες του μετρό, και για ότι ακόμη φαντασθείτε.

7. Νοικιάζοντας ένα αυτοκίνητο
Αμέσως μόλις νοικιάσετε ένα αυτοκίνητο η μηχανή, και πρίν ακόμη βάλετε μπρός, φωτογραφήστε το απο κάθε γωνία, για πιθανές γρατζουνιές, χτυπήματα και γενικά ατέλειες, που τυχόν έχει.Έτσι δεν θα έχετε προβλήματα κατά την επιστροφή του, προσπαθώντας η εταιρεία να σας φορτώσει κάτι που δεν έχετε προκαλέσει εσείς.

8. Ταξί, ταξίδια, ασφάλεια.
Πρίν μπείτε σε ένα Τaxi, βγάλτε φωτογραφία την πινακίδα και τον αριθμό του, απο τον οδηγό του, και ότι άλλο θέλετε. Αν δεν αισθάνεστε ασφαλείς, στείλτε τις φωτογραφίες με μύνημα σε δικό σας πρόσωπο, ως ακόμη ένα μέτρο ασφαλείας.



9. Ο καθρέφτης.

Φτάνετε σε ένα πάρτυ φίλων και ανησυχείτε για την εμφάνιση των μαλλιών η του μεϊκ απ σας ; Πάρτε μια φωτογραφία μόνοι του εαυτού σας, και σιγουρευτείτε ότι όλα είναι όπως θα θέλατε.

10. Είμαι απόλυτα σίγουρος, πως θα βρείτε κι άλλες, πολύ περισσότερες χρήσεις που μπορεί να κάνει κάποιος με την βοήθεια του κινητού του. Θα χαρώ να μας τις γράψετε στα σχόλια, να τις δούν και οι υπόλοιποι φίλοι και αναγνώστες.


Καλή σας μέρα!




24 Ιουλίου 2011



26 Οι συγγενείς του κώλου

Συνάντησα κάποια παιδιά που ήρθαν από Ελλάδα εδώ στο Τορόντο.
Μένουν σε κάποιο "συγγενικό" σπίτι. Το έβαλα σε αποσιωπητικά το συγγενικό, γιατί τέτοιες συγγένειες και τέτοιους συγγενείς του κώλου, και δεν τους καταλαβαίνω, και δεν τους γουστάρω.

Κατ' αρχάς, δεν πήγαν να παραλάβουν από το αεροδρόμιο τα παιδιά, -που είχαν μαζί τους κι ένα μικρό παιδί-. Αναγκαστικά, κοιμήθηκαν σε ξενοδοχείο δίπλα στο αεροδρόμιο, και.. καταλαβαίνετε πως ξόδεψαν κοντά 500 δολάρια, ακόμα δεν ήρθαν. Λές και είχαν μαζί τους ποιός ξέρει πόσα χρήματα. Αν κάποιος τα έχει πολλά, δεν ξενιτεύεται.

Η επόμενη κίνηση των "συγγενών" ήταν, να πάρουν τα παιδιά και να τα πάνε σε μια κοινότητα για να τα βοηθήσει να βρούνε σπίτι, από την δεύτερη κιόλας ημέρα. Τους ήταν βλέπεις βάρος. Θυμήθηκα το "καλώς ήρθατε, πότε θα φύγετε; " που έλεγαν οι παππούδες μου μεταξύ τους, γελώντας και χλευάζοντας κάποιους αφιλόξενους από το Νότο.

Μου είπε χαρακτηριστικά η κοπέλα. "Όταν φτάσαμε στο γραφείο της κοινότητας, η θεία μπήκε πρώτη, τρέχοντας σχεδόν, και πριν προλάβουμε να πούμε έστω και καλημέρα, άρχισε να φωνάζει σε επιτακτικό τόνο στην υπάλληλο, 'βρείτε τους σπίτι το συντομότερο', λες και της είμασταν ξένοι και ανεπιθύμητοι..".

Ακούγοντας τις αφηγήσεις τους, στο τέλος ένοιωσα αγανάκτηση. Το ήξερα πως εδώ στον Καναδά, κάτι τέτοιοι "χαλασμένοι" συγγενείς, υπάρχουν σε αφθονία. Όχι σε τέτοιο βαθμό όμως, δεν τα περίμενα έτσι, τόσο χάλια. Εδώ πλέον τα πράγματα ξεφεύγουν από κάθε φαντασία.

Πολλά παιδιά σκοπεύουν να έρθουν, βασισμένα σε συγγενείς, γνωστούς η φίλους.
Θα τους πω μονάχα να θυμούνται, πως..
_Βαστάτε μικρό καλάθι πάντα, και στην προκειμένη, μην πάρετε καν καλάθι μαζί σας.
_Θα είστε βασικά ΜΟΝΟΙ σας, σε ότι κι αν κάνετε.
_Θα σας θεωρούν βάρος και ανεπιθύμητους, όπου κι αν πάτε να μείνετε, θα σας θεωρούν φόρτωμα.

Πιστέψτε με και δεν θα χάσετε.
_Θα βλέπετε τα λιγοστά σας χρήματα να εξανεμίζονται, και η παραμονή σας να λήγει αντί να προχωράει.
_Θα νοιώσετε απογοήτευση, πανικό και απελπισία.
_Είναι δύσκολο να είσαι μόνος σε ξένη χώρα. Ειδικά όταν είναι πέρα για πέρα αφιλόξενη.
_Μην βασιστείτε σε συγγένειες, εδώ δεν έχετε συγγενείς, όσο κι αν προσπαθούν να σας πείσουν για το αντίθετο. Εδώ δεν έχει ούτε Έλληνες στην πλειοψηφία τους. Καναδοί είναι πρώτα, και έπειτα όλα τα άλλα, και μιλάω για το 80%. Ας έρθουν να μου αποδείξουν το αντίθετο εμένα αν τολμάνε, να τους τα πω κατάφατσα να με θυμούνται μερικοί.

Σας τα γράφω, για να μην χάσετε και τις λίγες σας οικονομίες σε μια απέλπιδα προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον. Το θεωρώ κρίμα και άδικο. Άλλος πουλάει το αυτοκίνητό του, άλλος το μαγαζί του, άλλος κάτι άλλο, με την ελπίδα να τα καταφέρουν, και μια μέρα να τα αντικαταστήσουν με νέα..
Μην ξεχνάτε το μικρό καλάθι που σας προανέφερα.

_Κρατάτε τα όνειρα σβηστά, πετάτε σε χαμηλά σύννεφα, και οπλιστείτε με πολύ κουράγιο, ατσάλινη θέληση και πίστη στον εαυτό σας ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ, και ατέλειωτη υπομονή, πριν το τολμήσετε.
_Θα περάσετε απο χίλια κύματα.. μα αγαθά κόποις κτώνται. Ετοιμαστείτε όσοι έρχεστε εδω, για την πιο δύσκολη μάχη της ζωής σας.

Τα παραλέω;
Κάποιοι από σας,  θα με θυμηθείτε, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις :)




22 Ιουλίου 2011



14 Σημαντικά θέματα για έναν Blogger

  1. Το να γράφεις με κεφαλαία, στο διαδίκτυο μεταφράζεται ως απρέπεια, ισοδυναμεί με "πυροβολισμό και κραυγές", συν του ότι δυσκολεύει κατά πολύ την ανάγνωση.
  2. Το να κάνεις ασταμάτητα διορθώσεις στα κείμενά σου, κάνει συχνά τα πράγματα χειρότερα. Απλά, να σκεύτεσαι και να εξετάζεις καλά τις αναρτήσεις σου, πριν τις δημοσιεύσεις.
  3. Αποχώρησε κάθε φορά με αξιοπρέπεια, απο πολέμους και αντιδικίες, σε online σχόλια και συζητήσεις (κάτι που εγώ δεν κάνω και ..κακώς)
  4. Μν γρφς πρλπντς τνς σμστξ η γρμτα (με άλλα λόγια, μη γράφεις παραλείποντας τόνους, σημεία στίξης ή γράμματα, στα κείμενά σου. Φαντάζουν γελοία.
  5. Ποτέ μη γράφεις ellhnika me latinika grammata, εκτός αν όντως δεν γίνεται διαφορετικά. Και πάλι, καλύτερα να μη γράψεις καθόλου, μέχρι να μπορέσεις. Θεωρείται ότι το χειρότερο.
  6. Κατά την διάρκεια συνομιλίας σε Chat/Video Comference, απόφευγε με κάθε τρόπο να συνομιλείς και με άλλο άτομο. Δείχνει αγένεια, αδιαφορία, ασέβεια και χάνεις φίλους στη στιγμή.
  7. Μην γίνεσαι και πολύ "προσωπικός", σε μια Social Network σελίδα, ή στον "τοίχο" κάποιου φίλου σου. Αντ'αυτού, χρησιμοποίησε ένα Email κατ' ιδίαν.
  8. Πρίν αρχίσεις να χρησιμοποιείς κάθε τι καινούργιο, κάθησε και μάθε τους κανόνες και τους όρους χρήσης.
  9. Τα ηλεκτρονικά μυνήματα, δεν εκφράζουν συναισθήματα, όσο κι αν το πιστεύουμε. Ένα λουλούδι η μια ανθοδέσμη όμως, σίγουρα ναι.
  10. Απόφευγε να δημιουργείς και να συντηρείς ατέλειωτες Online συζητήσεις. Τρομερά βαρετό.
  11. Ανάφερε πάντοτε την πηγή των πληροφοριών σου, όταν αναδημοσιεύεις οτιδήποτε.
  12. Μην καταντήσεις το FaceBook σου έναν σύγχρονο πύργο της Βαβέλ. Να χρησιμοποιείς απλή και κατανοητή γλώσσα.
  13. ..Ποτέ μην ξεχάσεις, πως, "το διαδίκτυο, δεν ξεχνά ποτέ!!.."





21 Ιουλίου 2011



8 οι Φιδάνθρωποι



Σιχάθηκα όλα τα χρόνια που ασχολούμαι με το ελληνικό Blogging, τα ελληνικά Chats και ότι άλλο ελληνικό υπήρξε ως τώρα, να συναντάω μπροστά μου τη χειρότερη πάστα ανθρώπων που ξέβρασε ο πλανήτης. Τους γλοιώδεις, φθονερούς και ύπουλους.
Αυτούς που ονομάζω "φιδάνθρωπους".

Είτε είναι αρσενικού φύλου είτε θηλυκού, δεν είναι ούτε άντρες, ούτε γυναίκες.
Δεν είναι, γενικά, άνθρωποι, και βασικά, δεν είναι καν ζωντανοί.
Μια σιχαμένη μάζα απο κρέας και οστά, που μπορεί και περπατάει όρθια. Πάντα φαινομενικά, γιατί η ψυχή τους σέρνεται σαν σκουλίκι μέρα νύχτα.

Μπορούν και αναπνέουν κανονικά, ενώ δεν θα έπρεπε. Λερώνουν τον αέρα που αναπνέω..
Μπορούν και μιλάνε, μα χρησιμοποιούν τη γλώσσα που γνωρίζουν, αυτήν, του φιδιού.
Ποτέ δεν την κατάλαβα, ούτε θέλω να τη μάθω, κι ας μην ξέρω τι μου λένε.
Και με τη γλώσσα τους αυτή, την διχαλωτή, κάνουν σχεδόν τα πάντα.
Με αυτήν σφυρίζουν, οσφραίνονται τριγύρω, με αυτήν γλύφουν τη λεία τους, μιλάνε, ξερνάνε.. κι αυτή η γλώσσα τους είναι που τους προδίδει μια μέρα.

Θα τους συναντάτε όλη σας τη ζωή, όπου κι αν πάτε, ότι κι αν κάνετε. Δεν γλιτώνετε απο αυτή τη ράτσα. Είναι παντού.
Το κακό είναι, πως δεν τους "βλέπετε" αμέσως.
Τους βλέπετε όταν είναι αργά.
Σας είδαν πρώτοι.
Τους βλέπετε όταν σας έχουν ήδη δαγκώσει, όταν πια νοιώσατε το φαρμάκι τους.

Δεν τους βλέπετε εύκολα, γιατι κρύβονται. Ποτέ δεν θα σου επιτεθούν λεβέντικα, κατά πρόσωπο. Πάντα εκ του ασφαλούς, πάντα κρυμμένοι, πάντα δειλοί και πανικόβλητοι.
Διχασμένες προσωπικότητες, που αν αισθανθούν ασφαλείς, μπορούν να παίζουν δύο, και τρείς ρόλους διαφορετικούς, ταυτόχρονα.. Αρρωστημένα τομάρια που μισούν τους πάντες και τα πάντα, λές και φταίει ο κόσμος για την κατάντια της άρρωστης ψυχής τους.

Δεν σας φοβήθηκα ποτέ ρε απολειφάδια..
Σας σιχαίνομαι αφάνταστα, ΝΑΙ, μα ΔΕΝ σας φοβάμαι.




18 Ιουλίου 2011



31 Εσείς αγανακτισμένοι ; Εγω εξοργισμένος..

Η ΕΛΛΑΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ
Πήγα στο καφέ Φραππέ το Σάββατο το απόγευμα, κάτι που συνηθίζω να κάνω σχεδόν κάθε μέρα, και λίγο πριν πάω στο μαγαζί για τραγούδι.

Κοίταξα γύρω μου άξαφνα σαστισμένος. Άκουσα νεανικές φωνές, να μιλάνε πεντακάθαρα Ελληνικά.
Δεν είναι προφορά αυτή παιδιών που μεγάλωσαν και ζούν χρόνια στον Καναδά, αυτά ήταν νεοφερμένα παιδιά απο την πατρίδα, δεν με γελούσαν τα αφτιά μου.

Κοίταξα τα πρόσωπα των παιδιών.. παντελώς άγνωστα. Και ήταν πολλά.. δεν ήταν ένα και δύο..
Σε έναν μικρό χώρο, όπως είναι το Τορόντο και η ελληνική παροικία της οδού Danforth, σίγουρα γνωρίσεις τα πρόσωπα όσων κυκλοφορούν εκεί, είτε τους γνωρίζεις, είτε όχι.
Τα άτομα που έβλεπα αυτή τη φορά, δεν ήταν απο εδω.

Σηκώθηκα και τους πλησίασα.
Με συγχωρείτε, έχετε έρθει πρόσφατα απο Ελλάδα;
Ναι, μόλις τρείς ημέρες, μου απάντησαν.

Πιάσαμε συζήτηση. Νέα παιδιά, μορφωμένα, πάνω στο άνθος της ηλικίας τους, πήραν των ομματιών τους και ξενητεύτηκαν, μην έχοντας στην ίδια τους την πατρίδα, πουθενά στον ήλιο μοίρα.
Απογοητευμένα, πικραμένα, δίχως χαμόγελο στα χείλη, με την αγωνία του αύριο στα μάτια, με την νοσταλγία έντονη στα πρόσωπά τους για τους δικούς τους και τον τόπο τους, με τον φόβο του αν τα καταφέρουν να μείνουν, συζητούσαν μαζί μου τα προβλήματα που τους ανάγκασαν να φύγουν απο την Ελλάδα.

Αγαπητοί φίλοι, αγαπητές φίλες.. αισθάνομαι να με πνίγει μια οργή, μου θολώνει το μυαλό ένας απερίγραπτος θυμός, και δεν έχω τρόπο πως και που να ξεσπάσω..
Δεν ξέρω αν θέλω να ουρλιάξω η να κλάψω.. αισθάνομαι ανήμπορος να κάνω κάτι, και πνίγομαι ακόμη περισσότερο..
Η Ελλάδα χρειάζεται ΤΩΡΑ ΟΣΟ ΠΟΤΕ τα παιδιά της. Η φυγή τους είναι η ταφόπλακά της. Μένεις και πολεμάς, δεν φεύγεις. Δεν παρατάς τη σκοπιά σου, φυλάς Θερμοπύλες..
Είδα πως γράφεται νέος επιτάφιος..

Αυτή τη στιγμή, στην πάλαι ποτέ Ελλάδα, συντελείται ένα έγκλημα, που πρότερό του δεν θυμάμαι να έγινε. Δεν την ξεπουλάνε μόνο.. Την αδειάζουν, την ξεγυμνώνουν, τις αφαιρούν το αίμα.
Το νέο, ζεστό και ζωντανό αίμα αυτών των νέων παιδιών, που τόσο έχει ανάγκη η πατρίδα μας αυτές τις ώρες, και που θα πεθάνει δίχως αυτό, της το κάνουν αφαίμαξη, διώχνοντας τα νέα παιδιά μακρυά..

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ; 
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ; 
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΙ ;
Τι κάνουν; Γιατί δεν γράφουν; Γιατί δεν εξανίστανται; Γιατί δεν ξυπνάνε συνηδείσεις; Τόσο πολύ φοβούνται μη χάσουν κανένα βραβείο;  Τόσο εύκολα εξαγοράστηκαν; Πουλήθηκαν δίχως να προβάλλουν καμία αντίσταση; Αυτοί ήταν λοιπόν; Ένα τσούρμο απο "τάχα" και "δήθεν";

Που είναι ο Ρίτσος.. Ο Καβάφης.. Ο Σουρρής.. Ο Παλαμάς.. ο Σολωμός, και τόσοι άλλοι;
Τώρα έπρεπε να ζούν.. Τώρα τους χρειαζόμαστε όσο ποτέ..
..γιατί, οι αστείοι και κάλπικοι σημερινοί.. μας πρόδωσαν..!!
Αυτό ξέρουν να κάνουν, αυτό ήταν ικανοί να κάνουν..
Σήμερα τη θέση τους την πήραν μικρά ανθρωπάκια..
Σοβαρά σας μιλάω.. κι αν εσείς δηλώνετε αγανακτισμένοι, 
εγώ είμαι  ΕΞΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ...
-και πολύ μάλιστα-




12 Ιουλίου 2011



4 Καλοκαίρι 2011

Αγαπημένοι, φίλες και φίλοι, θα προσέξατε (το ξέρω, αυτό έλειπε άλωστε) πως τελευταία δεν ανεβάζω αναρτήσεις, όπως έκανα παλιότερα επι καθημερινής σχεδόν βάσης.
Αιτίες πολλές, και θα σας πω εδω μερικές.

  1. Το καλοκαίρι, γενικά όλοι ασχολούμαστε με οτιδήποτε, εκτός το blogging όχι πως κάποιοι δεν επιμένουν, και πολύ καλά κάνουν.
  2. Απο τη μια τα σχολεία που έπρεπε να πάω, μετά οι εξετάσεις και τα διαβάσματα που συνεπάγονταν, απαιτούσαν πολύ απο τον ελεύθερο χρόνο μου.
  3. Η συναυλία της ελληνικής κοινότητας με τον Γιάννη Φλωρινιώτη, οι πρόβες και το άγχος, με κράτησαν επίσης μακρυά απο αναρτήσεις, υποχρεώσεις, αλληλογραφίες και τα συναφή.
  4. Ξεκίνησα τραγούδι στο "ΧΑΡΑΜΑ" εδω και 2 βδομάδες, άρα κι άλλο τρέξιμο..
  5. Ο υπολογιστής μου εξεπνευσε τα λοίσθια, οπότε το να γράφω ήταν (κι είναι) αφάνταστα δύσκολο, ειδικά μέσω κινητού τηλεφώνου.
  6. Η βάφτιση και η ενασχόληση με την κορούλα μου, σίγουρα μου κλέβουν -κι με κάθε δικαίωμα- όσο χρόνο μου απέμεινε.

Καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα τους λόγους;
ελπίζω να έχω την κατανόησή σας..




Next Next Next