31 Μαρτίου 2011



9 Emails και Blogs

Αγαπητοί μου φίλοι, καλησπέρα σας.
Τελευταία, δέχομαι καταιγισμό από αναρτήσεις, που έχουν όλες τους το ίδιο μοτίβο, ανήκοντας σε δύο συγκεκριμένες κατηγορίες.

1. Ειδεογραφικά/Δημοσιογραφικά Blogs
2. Στοιχηματικά/Αθλητικά Blogs

Θέλω να δηλώσω επίσημα, και για πολλοστή φορά, πως δεν είμαι λάτρης καμιάς απο τις παραπάνω κατηγορίες.
  • Μισώ την πολιτική τόσο πολύ, όσο και την βρωμιά που εμπεριέχει.
  • Μισώ το ποδόσφαιρο, όσο δεν φαντάζεστε. Παρομοίως και τα στοιχήματα.
Προσέξτε όμως:
Δεν κρίνω ούτε κατακρίνω κανέναν που του αρέσουν τα παραπάνω, πρός Θεού. Θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα του καθ' ένα το τι θα του αρέσει ή όχι και με το τι θα ασχοληθεί, και περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Να σεβαστούν μόνο θέλω κι εκείνοι, την δική μου επιθυμία, να απέχω από τις παραπάνω θεματικές κατηγορίες, και τα ενημερωτικά τους Emails. Εάν θελήσω να διαβάσω κάποιο παρόμοιο Blog, να είστε σίγουροι πως δεν με σταματάει κανένας. Όπως παράδειγμα το Blog του φίλου μου Γιώργου,
που ναι μεν ασχολείται με την πολιτική στο σύνολό του, ναι γράφεται απο έναν δημοσιογράφο, μα δεν κάνει αναδημοσιεύσεις & Copy Paste απο άλλες πηγές, αλλά γράφει ο ίδιος για τον ίδιο.
Μεγάλη διαφορά..

Για τους λόγους λοιπόν που προανάφερα:
Παρακαλώ, όσοι με έχετε στην λίστα παραληπτών σας, και έχετε ιστολόγια με θεματολογία παρεμφερή με τις παραπάνω κατηγορίες, (κάντε μου το σαν χάρη και θα σας το χρωστάω δηλαδή)  διαγράψτε με εσείς, χωρίς την άδειά μου.
Έτσι κι αλλιώς δεν μου ζητήσατε την άδεια να με εγγράψετε :)

Μη με βάζετε στην -δυσάρεστη απο κάθε άποψη- διαδικασία να σας στέλνω εγώ γράμματα, ζητώντας σας ο ίδιος την διαγραφή μου, δεν μου αρέσει, με κάνει να αισθάνομαι σαν ζητιάνος. πόσο μάλλον, που στη θέση αυτή, δεν ζήτησα ποτέ να βρεθώ ο ίδιος.

Κι εγώ χρησιμοποιώ Newsletter αγαπητοί μου φίλοι, μα με μια διαφορά.
Την εγγραφή, αποφασίζει και την κάνει μόνος του ο αναγνώστης, και πάλι "μόνος" του διαγράφεται όταν αυτός το θελήσει. Βλέπω κάθε μέρα, κάποιους να γράφονται, κάποιους να διαγράφονται, κάποιους να μην με διαβάζουν, μα πάντοτε, είναι η επιλλογή η δική τους. Και έτσι πρέπει να 'ναι.

Δεν χρειάζεται να μου στείλει Email κανένας, "ζητώντας" η "παρακαλώντας" με να τον διαγράψω εγώ. Και δεν σας τα γράφω αυτά σήμερα, ούτε με κακία, ούτε με θυμό, ούτε με τάση απαξίωσης. Φιλικά σας τα γράφω, και πάντα φίλους μου θα σας θεωρώ, μην το παίρνετε λάθος.
Το να μην αγαπάω εγώ η όποιος άλλος τα ίδια θέματα που εσείς αγαπάτε, δεν σημαίνει τίποτε. Καθ' ένας έχει τις δικές του προτιμήσεις.

Για να καταλάβετε τι λέω:
Ο αδερφός μου ο Μανώλης, που μεγαλώσαμε μαζί απο παιδιά, όταν είμαστε παρέα, μιλάει μόνο για μηχανές, για συνεργεία και για ράλλυ. Εγώ πάλι, μιλάω για μουσική.
Άντε τώρα να κάνουμε χωριό εγώ με τον Μανώλη.. Αυτός να μου λέει για τον ήχο της εξάτμισής του, κι εγώ να του λέω ότι είναι σε Sol minore..

Απλά με στενοχωρεί κάθε φορά, να δέχομαι ένα τέοιου περιεχομένου email και να το στέλνω αδιάβαστο στον κάδο απορριμμάτων.
Είπαμε, έχω κι εγώ τις λόξες μου.. τι να κάνουμε
Λοιπόν ; Φίλοι ;  :)






29 Μαρτίου 2011



5 Συναυλία στο Τορόντο



Είχα την τιμή, για άλλη μια φορά στη ζωή μου, να γνωρίσω απο κοντά δύο καλλιτέχνες, τους οποίους μόνο στην τηλεόραση είχα δει ως τώρα, και άκουγα την φωνή τους απο διάφορες ηχογραφίσεις τους.
Σήμερα είχα την χαρά να τους σφίξω το χέρι προσωπικά, να καθίσω μαζί τους, να παίξω λύρα και να τραγουδίσω παρέα τους, κάνοντας πρόβες, για την συναυλία που κοντεύει στις 2 Απριλίου.

Ο λόγος, για τον Λάκη Χαλκιά, και τον Γιάννη Ντουνιά.
Ξέρω πως αναμφίβολα όλοι σας τους γνωρίζετε, ίσως και κάποιοι τυχεροί απο εσάς προσωπικά. Και λέω τυχεροί, γιατί, γνώρισα δύο ανθρώπους ταπεινούς, που όχι μόνο επιτρέπουν να τους πλησιάσεις, μα και που σε πλησιάζουν κι αυτοί με τον μοναδικό τρόπο τους, κάνοντάς σε να αισθάνεσαι τόσο άνετα δίπλα τους, σαν να τους γνώριζες χρόνια.

Ειλικρινά την χάρηκα πολύ την γνωριμία (και) αυτή, και θεωρώ τιμή, που μου πρόσφεραν την ευκαιρία να συμμετέχω κι εγώ μαζί τους, έστω και για λίγο, συνοδεύοντας τον Λάκη Χαλκιά σε κάποια Ποντιακά τραγούδια που επέλλεξε να ερμηνεύσει.


Μαζί, συμμετέχουν και οι υπέροχες φίλες και συνάδελφοι, Μ. Κατσιλίρα και Κ. Κιτσάκη, που θα πλαισιώσουν το πρόγραμμα ερμηνεύοντας κάποια τραγούδια επιλλογής τους.





28 Μαρτίου 2011



11 Τι σημαίνει μίζερος;



Σε ένα σχόλιο στην χθεσινή μου ανάρτηση, με τίτλο του "Στέλιου Καλλιπολίτη" και η οποία είναι βασικά "Αναδημοσίευση" απο ένα άλλο ιστολόγιο, κάποιος φίλος με αποκάλεσε μίζερο.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί είμαι μίζερος και γιατί έχει αυτή τη γνώμη για μένα.

Επειδή αναδημοσίευσα ένα κείμενο;
Μου άρεσαν κάποια πράγματα και θεώρησα σκόπιμο να το αναδημοσιεύσω.
Μπορεί να μην συμφωνώ με κάποια σημεία του, μα ακόμη κι έτσι, δεν είναι λόγος να απορίψω το κειμένο στο σύνολό του. Στο κάτω κάτω, οι αντιθέσεις μας και η διαφορετικότητα στις γνώμες του καθ' ένα απο μας, είναι που αποτελούν και το έναυσμα για ενδιαφέρουσες συζητήσεις και ανταλλαγές απόψεων.
Που λοιπόν το μεμπτόν;

Ψάχνοντας σε διάφορες σελλίδες, δεν μπόρεσα να βρώ μια ικανοποιητική επεξήγηση του τι σημαίνει μίζερος. Μπορεί κάποιος που ξέρει να μου πεί;

Προσωπικά, το μίζερος το μεταφράζω πολύ απλά, σαν κάποιο χαμηλού επιπέδου, κακιασμένο, μικρόψυχο, ζηλόφθονο, συκοφάντικό, και δουλοπρεπές άτομο.

Κανένα απο αυτά δεν θεωρώ τον εαυτό μου, και δεν δέχομαι να με θεωρεί κάποιος σαν ένα απο αυτά. Διότι για μένα, όλλα τα παραπάνω, δεν σημαίνουν χαρακτήρα ή προσωπικότητα, μα κατάντια και εξαθλίωση.





26 Μαρτίου 2011



15 Παγκόσμια ημέρα του μαλάκα

Τα τελευταία χρόνια, κάνουν θραύση οι λεγόμενες "παγκόσμιες ημέρες" που σημαίνει πως, κάποιοι, που τα ξύνουν νυχθημερόν δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν, από το να καθιερώνουν κάτι σαχλαμάρες να σου φεύγει ο τάκος, και κάποιοι άλλοι που δεν έχουν νύχια να ξυθούν, να τις αποδέχονται σαν υπνωτισμένα μογγολάκια.

Ελάτε να σας δείξω μερικές "παγκόσμιες ημέρες" να σας αραιώσουν λίγο τα μαλλιά.
Πάρτε μάτι τι σκαρφίζεται ο άνθρωπος όταν έχει πάθει μαλάκυνση στο τελευταίο στάδιο.
Ανάψτε τσιγάρο όσοι καπνίζετε (ηρεμεί τα νεύρα) και απολαύστε ..
Καθίστε όμως πρώτα, σε λίγο θα πάθετε ίλιγγο από την τόση ηλιθιότητα.

Παγκόσμιες Ημέρες

20 Φεβρουαρίου-    Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης  (απο δικαιοσύνη άλλο τίποτε)
22 Φεβρουαρίου-    Παγκόσμια Ημέρα Σκέψης (εμάς, όντως η πολλή σκέψη μας έφαγε)

14 Μαρτίου-    Παγκόσμια Ημέρα Μπριζόλας και Πεολειχίας (μπριζόλα; Κάτι μου θυμίζει! Και το  ..πεολειχία τι είναι ρε σεις; ...καμιά αρρώστια; )
20 Μαρτίου-    Παγκόσμια Ημέρα Αποχής από το Κρέας (κατά κει οδεύουμε..)
21 Μαρτίου-    Παγκόσμια Ημέρα Ύπνου (μείνατε πίσω, οι Έλληνες κοιμόμαστε 365 μέρες)

08 Απριλίου-    Ημέρα του Έθνους των Ρόμα (παντού υπάρχει ένας Γύφτος)

01 Μαΐου-         Παγκόσμια Ημέρα για τη Νομιμοποίηση της Κάνναβης (δώσε φούντα στο λαό, μπράβο, έτσι)
02 Μαΐου-         Παγκόσμια Ημέρα Γέλιου (αμ δε μου βγαίνει, όσο και να σφίγγομαι)
06 Μαΐου-         Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας (κατά της δίαιτας; λέει "κατά"; Λοιπόν, όποιος με πει χοντρό τον έσκισα..)
17 Μαΐου-         Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφυλοφοβίας (ποιός φοβάται ποιόν;)

14 Ιουνίου-    Διεθνής Ημέρα των Weblogger (αυτό εδώ, θα το διαβάσουν κάτι καλαμοκαβαλημένα δικά μας και θα γιορτάζουν όλο το χρόνο, να με θυμηθείτε)
26 Ιουνίου-    Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους (στις 1 Μαϊου άλλα έλεγες για το χασίσι.. Και ναι, στο να διακινούνται νόμιμα, βεβαίως, συμφωνώ απόλυτα)
27 Ιουνίου-    Διεθνής Ημέρα Ομοφυλοφιλικής Υπερηφάνειας (της ποιανής περηφάνειας;)

17 Ιουλίου-    Παγκόσμια Ημέρα Διεθνούς Δικαιοσύνης (αυτό το σχολίασα πρώτο πρώτο)
18 Ιουλίου-    Διεθνής Ημέρα Νέλσον Μαντέλα (Αυτό πάντως στο χωριό μας, το λέμε γλύψιμο)
29 Ιουλίου-    Διεθνής Ημέρα του Μαλάκα (είναι που έχω τα γενέθλιά μου, γι αυτό. Με θυμήθηκαν τα παιδιά, εύγε!)
   
08 Αυγούστου-    Παγκόσμια Ημέρα Οργασμού (όντως, μια φορά το χρόνο, σηκώνει κι έναν οργασμό, ε, του φούστη τώρα)
23 Σεπτεμβρίου-    Παγκόσμια Ημέρα Αμφισεξουαλικότητας (αυτοί εκεί..απτόητοι)

02 Οκτωβρίου-    Διεθνής Ημέρα Μη Βίας (τις υπόλοιπες 364 σκοτωθείτε, στα π@π@ρια μου)
08 Οκτωβρίου-    Παγκόσμια Ημέρα Αυγού (ε, να μην γιορτάσει κι αυτό, κοτζάμ αυγό;)
15 Οκτωβρίου-    Διεθνής Ημέρα του Λευκού Μπαστουνιού (το καφέ να περιμένει λίγο ακόμη παρακαλώ)
15 Οκτωβρίου-    Παγκόσμια Ημέρα Πλυσίματος Χεριών (πάλι καλά που δεν είπαν να πλύνουμε τον κώλο μας, θα ανησυχούσα σοβαρά)
16 Νοεμβρίου-    Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας (αν είναι έτσι, εγώ γιορτάζω κάθε μέρα..)
27 Νοεμβρίου-    Παγκόσμια Ημέρα Αγοραστικής Αποχής (και τι σκ@τά θα φάμε;)

Με καταλάβατε τώρα τι εννοούσα;
Μας βάλανε προχτές στην οικοδομή που ζω, -και στα 4 ασσανσέρ-, ειδοποιήσεις, για την ημέρα λέει "της γης", και να σβήσουμε τα φώτα για το καλό της γης μας και τα 9μερα του Πολυχρόνη. Πήγα κάτω στο γραφείο, και είπα της λεγάμενης, "τόλμα να δώσεις εντολή να κατεβάσουν τίποτε γενικές ασφάλειες να μου καεί κανένα πισί, και θα σε πώ μετά ποιά είναι η γιορτή της επόμενης μέρας, (η "παγκόσμια ημέρα δρομέων μεγάλων αποστάσεων σε χρόνο Ντε-Τέ").

Μια άλλη πάλι δόση, χιλιάδες βαρεμένα, χοροπηδάγανε σαν μαϊμούνια πάνω κάτω, για να ...σιάξουν λέει τον ...άξονα της γης.
Ρε σας λέω, δεν πάμε καλά, κάτι μας πειράζει.
Κάτι μας ταΐζετε, ή με κάτι μας ψεκάζετε οι από πάνω, δεν μπορεί..
Άντε μαλάκες, κόφτε το, γιατί όντως πάτε να μας αποχαζέψετε τελείως.. !






24 Μαρτίου 2011



13 Περί ανέμων και υδάτων ΙΙ

Ποιός κλάνει και ρεύεται σαν ζώο;
Είμαστε ο ανώτερος λαός του κόσμου, και έχουμε τους πιο ένδοξους προγόνους, και ορίστε χίλιοι λόγοι που αισθάνομαι περήφανος που είμαι Έλληνας, και... ...και....και... και η μαλακία πάει σύννεφο.

Όταν βλέπω τον Πάγκαλο ρε σείς, και η λίγη περηφάνεια που μου είχε απομείνει μέσα μου, εξατμίζεται. Άμα βλέπω τον Γιωργάκη, βάζω τα κλάμματα.. Μόλις δω και τους υπόλοιπους τρακόσιους της Βολής, (όχι δεν έκανα λάθος, βολή είναι, βολεύτηκαν όλοι τους εκεί μέσα μια χαρά) τότε αρχινάω και τους θρήνους της Κασσιανής.. Πάσχα έρχεται, ότι πρέπει ένα Τροπάριο του στυλ "Η ζωή εν τάφω..".
Τι τάφος, τι Ελλάδα, ποιά η διαφορά; Νεκρούς που περπατάνε μας κατάντησαν. Σε λίγο θα μπούμε οικοιοθελώς μέσα στην κάσα μας ο καθένας, και θα πάμε να θαφτούμε μονάχοι μας, άλλοι απο ντροπή, κι άλλοι απο απελπισία.



Η Ελλάδα τελικά, αποτελείται απο κατοίκους δυο κατηγοριών.
Κατηγορία 1η: Ο ξύπνιος.
Αυτοί είναι η πιο σημαντική κατηγορία, γι αυτό και ξεκινάω απο δαύτους. Αποτελείται απο κηφήνες και βολεψάκηδες, απογόνους "κάποιων" επώνυμων η πλουσίων οικογενειών, οι οποίοι εκμεταλλεύονται στο έπακρον κάθε παραθυράκι του νόμου και της ανέχειας των υπολοίπων κατηγοριών.
Κάποιοι απο αυτούς γίνονται πολιτικοί, κάποιοι αξιωματούχοι σε διάφορες υπηρεσίες, κάποιοι γίνονται απατεώνες, κάποιοι κλέφτες, και κάποιοι .."εισοδηματίες", χωρίς να έχουν σηκώσει ποτέ τους ούτε ένα χαλίκι. Είναι οι λεγόμενοι "έξυπνοι", αυτοί, της πιάτσας.

Click να δείς έναν Master μαλάκα
Κατηγορία 2η: Ο μαλάκας.
Στην κατηγορία αυτή, ανήκουν όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι αυτής της χώρας. Λέγοντάς τους μαλάκες, βασικά δεν τους βρίζω. Μαλάκας στην Ελλάδα, σημαίνει κύριος, ή κύριος σημαίνει μαλάκας -αντίστροφα. Κάθε τίμιος πολίτης, βιοπαλαιστής-οικογενειάρχης κ.λ.π., θεωρείται κορόϊδο ή μαλάκας απο την προηγούμενη κατηγορία. (καλά, ο τύπος αριστερά στην φωτογραφία, καμία σχέση, αυτός παρα είναι μαλάκας)

Πληρώνεις με συνέπεια την εφορία; Μα καλά, μαλάκας είσαι;
Πάς στο σπίτι σου, στην οικογένειά σου μετά τη δουλειά, αντί να πάς στο καφενείο για χαρτιά; Πόσο μαλάκας είσαι ρε;
Εργάζεσαι; Ε, είσαι μαλάκας.

Ότι κι αν κάνεις δηλαδή, και που στην ουσία είναι σωστό, σε αποκαλούν μαλάκα. Άν όμως κάνεις κάποια παρανομία, κάποια αρπαχτή, κάποια κλεψιά, κάποια απατεωνιά, τότε, τους ακούς να λένε, "μαγκιά του ρε, καλά έκανε, εμ, δεν είναι μαλάκας".

Στη χώρα αυτή αγαπητέ μου, πρέπει να διαλλέξεις εξ αρχής σε ποιά κατηγορία θέλεις να ανήκεις. Στου μαλάκα ή του κηφήνα. Τρίτη δεν υπάρχει, μεσαία τάξη επιπέδων δεν έχουμε. Εμείς μισές δουλειές δεν κάνουμε. Δεν λέμε, παράδειγμα, ποτέ στην Ελλάδα, αυτός είναι "λίγο μαλάκας". Ή είσαι μαλάκας, η δεν είσαι. Ενδιάμεσα υπάρχει μόνο το χάος.



Αύριο ξημερώνει 25η Μαρτίου. Σαν καραγκιοζάκια θα τρέχουμε σε παρελάσεις, φουσκωμένοι απο Εθνική περηφάνεια, για το πόσο ένδοξος λαός είμαστε, που αποτινάξαμε 400 χρόνια σκλαβιάς..
Σωπάτε ορέ κλεφτόπουλα, μη σκίσουμε κανένα καλτσόν..

Την σκλαβιά που ζούμε δεν την πήραμε είδηση μάλλον. Περνιόμαστε για ελεύθεροι; Θα καγχάσω δικέ μου.. δεν μπορώ να κρατηθώ. Εδώ ρε συ μας πηδάνε σύσσωμοι άπαντες, και εμείς κάνουμε τις Μαγδαληνές, σκούζοντας μονάχα κάπου κάπου ρυθμικά.

 Ένα μονάχα δεν κατάλαβα ακόμη.
Το σκούξιμο.. είναι απο πόνο; η μήπως απο ευχαρίστηση;
Γιατί αν είναι  απο ευχαρίστηση, δεν βλέπω πλέον σωτηρία..
Θα είμαστε άξιοι του Γιωργάκη μας!
Τα 400 χρόνια, θα φαντάζουν "ιλαρόν 24ωρον" μπροστά σ' αυτό που έρχεται..








10 Το Τυρί

Εκείνο το καλοκαίρι, παρά ήταν ζεστό. Η θερμοκρασίες έφταναν τους 42 βαθμούς Κελσίου.
Είχαμε πάει οικογενειακώς με το αυτοκίνητο στην Ελλάδα (απο Γερμανία), και μετά με καράβι, μέσω Ιταλίας. Όπως όμως γίνεται πάντοτε με όλα τα ωραία, έτσι τελείωσαν και οι ημέρες των διακοπών σε χρόνο ρεκόρ, κι ετοιμαστήκαμε για την επιστροφή στα κάτεργα.

Σαν να έπιασε το αφτί μου την πρώην μου να λέει κάτι για τυρί, μιλώντας με την μάννα της.
Πετάχτηκα πάνω σαν σούστα έντρομος..
_Δεν πιστεύω να θέλεις να πάρεις τυρί μαζί στο αυτοκίνητο..
_Όοοοχι φυσικά, τυριά θα κουβαλάμε;
_Μην τολμήσεις κακομοίρα μου, γιατί αλλίμονό σου. Δεν είναι να χύνεται με τέτοια ζέστη γάρος στο πόρτ-παγκάζ..
_Ηρέμησε, δεν παίρνω.
Ηρέμησα, δεν παίρνει.

Κοντεύαμε Ανκόνα, αν δεν κάνω λάθος, και άξαφνα με χτύπησε στη μύτη.. -ποιά μύτη, στη μούρη με χτύπησε- μια πασίγνωστη μυρωδιά, μια τσίκνα, μια ιδρωτίλα.. όλα τα ξυνά ανακατεμένα δηλαδή.
Την κοίταξα στα μάτια, και την ξαναρώτησα,
_Πήρες τυρί μαζί;
_Πήρα
_Γιατί γαμώ το φελέκι μου πήρες τυρί;
_Άμα δεν σου αρέσει μην το φας, εγώ το ήθελα και το πήρα.
_Μα.. δεν σου είπα να μην πάρεις και μου υποσχέθηκες πως δεν..;
_Το είπα για να μην μουρμουρίζεις
_Και τώρα πιστεύεις πως δεν θα μουρμουρίζω;
_Τώρα δε με νοιάζει, εγώ το πήρα.
_Βρε πουλάκι μου, στη Γερμανία τυριά δεν έχει; Γιατί έπρεπε να κουβαλήσουμε τυριά απο Ελλάδα σαν τους τσιγγάνους;
_Σαν τα Ελληνικά δεν έχει
_Αν χύθηκε ο γάρος στο αμάξι, δεν θα φας τυρί, αλλά τον τενεκέ στο κεφάλι
_Δεν χύνεται, είναι καλά σφραγισμένο το δοχείο
_Και εμένα τι μου μυρίζει;
_Οι κάλτσες σου θα μυρίζουν..
_Οι κάλτσες μου;
_Οι κάλτσες σου ναι
_Οκ... οι κάλτσες μου. Μακάρι να 'ναι οι κάλτσες μου, γιατί αν είναι αυτό που φαντάζομαι, θα γίνει της Δωδώνης όταν φτάσουμε.

Δεν κάνω πλάκα, το αμάξι πίσω ήταν μούσκεμα απο τον γάρο. Όσα ρούχα και παπούτσια βράχηκαν, τα πετάξαμε. Την μοκέτα του πόρτ-παγκάζ την έπλενα επι δύο βδομάδες με ειδικά χημικά, μα η μυρωδιά δεν έφευγε με καμία δύναμη.
Δεν άντεχα να οδηγήσω με κλειστά παράθυρα, τόσο έντονη είχε αρχίσει να γίνεται. Ξήλωσα την μοκέτα, έβαλα νέα, πάλι τίποτε. Είχε ποτίσει την λαμαρίνα του αμαξιού.
Αποφάσισα να το πουλήσω..

_Με συγχωρείτε, μου είπε ο υπάλληλος όταν μπήκε να το δεί απο μέσα, πέθανε κανένας μέσα στο αυτοκίνητο;
_Τι λές ορέ χλιμίντζουρα, σου μοιάζω για πεθαμένος;
_Εσείς; όχι βέβαια..
_Τότε τι σαχλαμάρες μου λές, αφού το αμάξι δικό μου είναι
_Ναι.. καταλαβαίνω, μα έχει μια μυρουδιά.. καταλαβαίνετε, και δεν ξέρω απο τι προέρχεται..
_Απο Δωδώνη φίλε μου, απο κεί προέρχεται
_Δωδώνη;
_Ναι, απο τυρί Δωδώνης
_Τότε, λυπάμαι, μα θα σας κόψω απο την τιμή 1200 Μάρκα
_Κόψτα ρε να τελειώνουμε γιατί με έπνιξε η μπόχα

Σηκώθηκα με το νέο μου αμάξι, και πήγα σπίτι φουρκισμένος, και κατά 1200 Μάρκα φτωχότερος.
_Πές μου κάτι ρε συ γυναίκα
_Πόσο κάνει εδώ ένας τενεκές τυρί;
_Νομίζω 40 Μάρκα, γιατί;
_Και ο τενεκές που έφερες απο Ελλάδα, πόσο έκανε;
_Αααα, εκεί έκανα οικονομία, μόνο 20 Μάρκα το πήρα
_Οικονομία έκανες, ε;
_Ναι
_Ξέρεις πόσο κόστισε ο τενεκές σου;
_Πόσο;
_Χίλια διακόσια Μάρκα, δίχως να υπολογίσω τα ρούχα και τα παπούτσια που πετάξαμε.. ξέρεις πόσους τενεκέδες αγόραζες απο εδώ;

Συμπέρασμα: Όταν μια γυναίκα σου λέει όχι, εννοεί ναι, λέγοντάς σου ψέματα, και σε κοιτάζει και στα μάτια!




20 Μαρτίου 2011



13 Ανησυχώ

Μόλις κοίταξα στην σελίδα της παραπάνω διαφήμισης, και είδα με άφθαστο τρόμο, πως έχω οικονομήσει απο τα δικά σας Clicks το αστρονομικό ποσόν των $ 8.06

Αμέσως έτρεξα και παράγγειλα καινούργιο παντελόνι, με μερικές έξτρα τσέπες στα μπατζάκια για να χωρέσουν τόσα λεφτά.
Απο ότι βλέπετε, με βάζετε σε αβάσταχτα έξοδα και μου κάνετε ζημιά.

Θα σας παρακαλέσω πολύ, ΜΗΝ πατάτε το γαμευμένον το Play, δεν μπορώ άλλους μπελάδες. Διότι, ως γνωστόν τοις πάσι, το χρήμα μόνο μπελάδες φέρνει. Δώστε το σε κανέναν φτωχό, στον Κόκκαλη ας πούμε, η στον Μάκη.. εμένα βρήκατε να φουρκίσετε; Καλά, έτσι κάνουν οι φίλοι; ¨Ελεος!



Πρίν δύο (αν θυμάμαι καλά) χρόνια, μας έστελναν κάποιοι κάτι σελλίδες για να ψηφίσουμε, πως η Μακεδονία είναι ελληνική. Τρεχάτε... φώναζαν, οι Σκοπιανοί μας ξεπέρασαν σε ψήφους, θα μας πάρουν την Μακεδονία..

Φίλε, αν οι Μακεδονίες και οι Πατρίδες χάνονταν με ψήφους διαδικτυακούς, θα είχαμε εξαφανιστεί ως χώρα και λαός εδώ και 20 χρόνια, τότε που οι άλλοι είχαν Internet ενώ εμείς όχι.

Αν τέτοιες σαχλοσελλίδες είναι ικανές να καθορίσουν την τύχη μιας χώρας, η τμήματος αυτής, τότε πάμε χαμένοι.

Οι Μακεδονίες και οι πατρίδες φίλε, χάνονται εκ των έσσω! Εκεί ψάξε και βρές τον εχθρό, δίπλα σου είναι, τον ξέρεις, τον βλέπεις, τον ψηφίζεις, του σφίγγεις το χέρι, τον προσκυνάς σαν σωτήρα σου.. Κόψε λοιπόν τα παιδιαρίσματα!



Τριανταφυλλόπουλε, σου έπεσε ένα φύλλο.. Α, και το άλλο επίσης.. πόσο χρονών είπαμε είσαι; κάτι δεν μου κολλάει πάνω σου, μου λές γιατί; Χμμμ!!






13 Μαρτίου 2011



10 Το παραγγελιά μου ρε

Ήμουν έξω απο ένα ...μπουζουξίδικο, εδώ στα Τορόντα, ψες βράδυ, και μιλούσα με έναν γνωστό. Άξαφνα βγαίνει μια παρέα για τσιγάρο.
Ένας απ' αυτούς, με ύφος γιδοτσέλιγκα, μουστάκι σαν του Παπάγου, φανελάκι και μαζεμένα μανίκια, τη στιγμή που όλοι οι άλλοι την είχαμε δαγκώσει απο το κρύο, να μιλάει με σπαστ(ικ)ά χελλενικά, όλος τσαμπουκά και ύφος, και να λέει ότι παπαριά δεν άκουσα στα 4 χρόνια μου εδώ.

Η όλη ιστορία απο ότι κατάλαβα, είχε να κάνει με μια παραγγελιά.
Ζήτησε ο χλιμίτζουρας ένα τραγούδι, το "Ιπιστροφές" του Τερζή, ο τραγουδιστής πήγε και τον τράβηξε απο το χέρι (αχου τοοοο) και του είπε, "Έλα, το τραγούδι σου", και αυτός έγινε έξω φρενών, επειδή δύο νεαροί δεν σεβάστηκαν την "παραγγελιά", και συνέχισαν να χορεύουν.. Καλά, μιλάμε ..δάκρυσα! Απορώ πώς δεν έβγαλε κανένα μυδράλιο να αρχίσει να θερίζει κόσμο, να γίνει εκεί μέσα Κανταχάρ.

Η ξεφτύλα του τσιφτετέλληνα, σε όλο της το μεγαλείο, μόνο που δεν μου έκοψε να τον τραβήξω σε Video τον καραγκιόζη, τουλάχιστον να μην ξερνάω μόνος κάθε φορά που τον θυμάμαι.

"Εμένα ρε θα χορέψει ντίπλα μου δε στιούπιτ; Δίς ισ μάϊ παραγγελιά ρε, μάϊ σόνγκ (θα το αγόρασε φαίνεται, ποιός ξέρει) και θα χορέψει ντίπλα μου το μάδερφάκερ; Το έδοσα ένα πάντς και το έβαλα στη θέση το"

Ήθελα να ρωτήσω το μυτζηθρότυρο απο που κατάγεται, ή μάλλον, απο πού κατάγονται οι γονείς του, και του μάθανε τόσα πολλά περί παραγγελιών και λοιπών άγραφων νόμων της νύχτας.
Κόβω στοίχιμα ότι δεν έχει καμία σχέση με Βόρεια Ελλάδα πάντως. Θα έκοβα και άλλα πράγματα, για το πόσες φορές έχει πάει σε ελληνικό μπουζουξίδικο κ.λ.π., μα βαριέμαι τα αίματα και τις μπούρδες.

Χαζοβιόλη, δεν είμαστε όλοι γίδια σαν του λόγου σου, αγαπητέ χοιροβοσκέ των Ιμαλλαϊων, ούτε καταγόμαστε απο το Μαλακιστάν, απο όπου κατάγεσαι.
Οι παραγγελιές έχουν καταργηθεί, απο τότε που μπήκε φυλακή ο Κοεμτζής μαλάκα μου, και ανήκουν στο παρελθόν.
Όπως πληρώνεις εσυ για να διασκεδάσεις, έτσι πληρώνει και ο άλλος, και έχει δικαίωμα να χορεύει όλη τη νύχτα.
Έχει επίσης κάθε δικαίωμα, πανηλίθιε, να αγαπάει -όλως τυχαίως- και το ίδιο τραγούδι με σένα.

Εγώ άμα πιώ, κάθε τραγούδι το ακούω σαν εθνικό ύμνο μαλάκα.
Άμα θέλεις την πίστα δική σου τζάμπα μάγκα, πλήρωσέ την έξτρα, κλείσε το μαγαζί ένα βράδυ μόνο για πάρτη σου, ή κάτσε στο φινάλε και πίνε στο σπίτι σου, χοροπηδώντας μονάχος σαν μουσκάρι, ως το πρωϊ.
Και στο φινάλε γλοιώδη τύπε, δεν σου είπε κανένας πως αντράκια σαν την πάρτη σου δεν τα γουστάρουμε γενικώς στη νύχτα;

Η νύχτα θέλει κιμπαριλίκι, θέλει άντρες με σοβαρότητα, και κυρίους..
Η νύχτα σηκώνει μονάχα τους "αληθινούς μάγκες", κι όχι γιαλαντζί κιοφτέδες.
Ο Κοεμτζής τουλάχιστον, ήταν άντρας και παληκάρι, εσυ τι είσαι;

Άϊ σιχτίρ κάκαλο.. με σύγχισες νυχτιάτικα..!




10 Μαρτίου 2011



5 Δημιουργία Slide, με Google docs

Σήμερα κάθισα και σας ετοίμασα ένα μικρό Slide, με την βοήθεια Google docs, και που είναι πανεύκολο.
Πηγαίντε απλά File->New->Presentation



ή, αν το βλέπετε διαφορετικά, επιλέξτε όπως δείχνω στην επόμενη εικόνα




Δείτε το τώρα, και πείτε μου τη γνώμη σας με ένα σας σχόλιο
(πατήστε Play 1x..)








09 Μαρτίου 2011



16 Περί ανέμων και υδάτων

Σήμερα δεν θα γράψω κάτι συγκεκριμένο, θα γράψω ότι μου 'ρθει στο μυαλό, ή όσα έχω στο μυαλό..
Ξεκινάω λιεπόν με το προχθεσινό πάθημά μου.

Πάω να πάρω το ΤΑΧΙ απο το παλιόσπιτο όπου το παρκάρει ο νυχτερινός οδηγός,  βάζοντας στην θέση του πάρκινγκ το δικό μου. Βγαίνοντας στο driveway για να μπώ στο ΤΑΧΙ, κι αν και φορούσα μπότες που τάχα μου δεν γλυστράνε, είδα άξαφνα αστέρια. Όχι, δεν ήταν καθαρός ο ουρανός, απο πάνω μου γυρόφερναν. Μου κόπηκε κι η ανάσα, και βογκούσα σαν 400 χρονών γέρος.

Σηκώθηκα κάποια στιγμή, κoιτώντας δεξιά κι αριστερά μην με είδε κανένας και γελάει απο μέσα του σαν χάχας, κι έψαχνα έντρομος να δω μήν βρόντηξε στο τσιμέντο το κεφάλι μου. Διότι εκ της ζαλάδος, δεν ησθανόμην ουδεμίαν κρανιοεγκεφαλικήν κάκωσιν πρός ώρας, μα ποτέ δεν ηξεύρεις.

Με μεγάλην μου χαράν, διεπίστωσα πως δεν ήλθεν εις επαφήν η κεφαλή μου μετά του τσιμέντου, διότι δεν είχον καμίαν όρεξην λέγω λέγω να μου πατήσουν την επαύριον τίποτε μυνήσεις δια φθοράν ξένης ιδιοκτησίας. Διότι, εις μίαν σύγκρουσιν μεταξύ ποντιακής κεφαλής και τσιμέντου, υποχωρεί πάντοτε ο σοφώτερος, τουτέστιν ...το τσιμέντο!

Μαθαίνω απο τα Νέα, πως εις την Ελλάδαν, κάποιοι κάνουν λέει απεργία πείνας εδώ και ενάμιση μήνα.
Προσωπικά, εχέσθην. Ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας πεινάει εδώ και πόσα χρόνια, δίχως να πεθάνει κανένας απο την πείνα, και δεν το έκαναν και ποτέ θέμα αι ειδήσεις, αυτοί με ενάμιση μήνα θέλουν να τους στήσουν αδριάντες; Θές να φάς μαλάκα; Φάε. Δε θές; Άρα δεν πεινάς, οπότε σάλτα άδειασέ μας τη γωνιά. Αν δεν σου αρέσει το φαγητό μας, πάνε σπίτι σου και σκάσε στο φαϊ, αλλά μη μας ζαλίζεις, και στο φινάλε, έχουμε την πείνα τη δική μας, δεν θα έχουμε και τη δική σου, ούτε σε κάλεσε κανένας εδώ να φάμε παρέα.Και δε μου φαίνεσαι καθόλου για νηστικό ρε συ μαϊμούνι.. Μα, καθόλου ποιά;

Έχουν λέει και άτομα που περιφρουρούν το αν θα φάνε, αποτρέποντας οποιονδήποτε θελήσει να φάει.
Αυτοί γιατί μου βρωμάνε;
Ρε κουφάλα, αν θέλεις να δημιουργήσεις γιαλαντζί ήρωες, κάτσε και πείνασε εσυ, μη απαγορεύεις άλλους να φάνε, τσόγλανε, όποιος κι αν είσαι. Έμαθα πως συνέλαβαν κάποιους απο δαύτους. Τιμωρία να μη φάνε 5 μήνες το παραμικρό, εκτός κλωτσιές πρωϊ μεσημέρι βράδυ, και καταδίκη για απόπειρα δολοφονίας, και εξαναγκασμό άλλων σε ασιτία έως θανάτου. Καλά, όλα εγώ θα σας τα μαθαίνω; Μέχρι πότε νομίζετε θα ζω να σας δείχνω;

Κάτι διάβασα, πως μέχρι λέει τις 25 Μάρτη, θα κυρήξουν χρεωκοπία και επιστροφή στην δραχμή.
Για μένα, το ίδιο μου κάνει. Έτσι κι αλλιώς έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου, και η ρημάδα δεν ξεβάφει που να σκάσω. Αυτοί που ζούν ακόμη εκεί, και δεν τους καίγεται καρφί και παριστάνουν τους άνετους, ας κάτσουν να βρούνε και τρόπους επιβίωσης. Εγώ τον δρόμο μου τον χάραξα εδώ και 30 χρόνια. Πραγματικά, τελευταία με όλα όσα είδα, έζησα και άκουσα, απελπίστηκα τόσο πολύ, αηδίασα ακόμα περισσότερο, που τα έχω γράψει όλα έναν παρά..
Το θέμα είναι, ποιός μπορεί να με κατηγορήσει.. για να δώ;




08 Μαρτίου 2011



10 8 Μάρτη; So What?

"Το αδύνατο φύλο"
Αφορμή για την σημερινή μου ανάρτηση, πήρα απο την ανάρτηση του αγαπητού φίλου Γιώργου Β., που έχει για τίτλο, 8 Μάρτη, μέρα τιμής για τη γυναίκα, και απο κάτω έχει μια λίστα, που γράφει: Ημέρα τιμής, στη Γυναίκα, την Μάννα, την Αδελφή, την Σύζυγο, την Φίλη, την Ερωμένη. Στην Αγωνίστρια της Ζωής

Καλά, όμορφα και ποιητικά όλα αυτά. Όμως, αισθάνομαι κάθε φορά που διαβάζω τέτοια, μια πικρία, μια απογοήτευση..
Αισθάνομαι πως, το τιμώμενο πρόσωπο, που όλοι προωθούν με κάθε τρόπο και κάθε μέσον, είναι η γυναίκα, και ΜΟΝΟ αυτή, κανένας άλλος.

Ο άντρας δεν υπάρχει. Αυτή μονάχα είναι και μάννα, και αδερφή, και σύζυγος, και φίλη και ερωμένη, και αγωνίστρια της ζωής.. Και πολύ καλά κάνει, αλλά..
Ναι! Υπάρχει κι ένα μεγάλο "αλλά", αγαπητοί μου φίλοι..

Μάννα τίνος; Σύζυγος φίλη και ερωμένη τίνος; Αδερφή ποιανού;
Όλα αυτά, δεν προϋποθέτουν και την ύπαρξη ενός κεφάλα απο δίπλα, που τον λένε άντρα;
Σας πληροφορώ λοιπόν, πως άμα τον δείτε πουθενά τον μπουνταλά αυτόν να αναφέρεται ως συν-τιμώμενο προσώπατο, εμένα να με χ.. αιρετίσετε.

Και αυτό ακριβώς είναι που με πειράζει στο όλο φιάσκο.
Γιατί ένα μεγάλο, παγκόσμιο φιάσκο, ένα θέατρο του παραλόγου είναι, μια φαρσοκομωδία, που την πληρώνουμε όλοι μας, άντρες, γυναίκες μαζί, και περισσότερο απ' όλους, την πληρώνουν τα παιδιά μας, αργά η γρήγορα, μια μέρα.

Πουθενά, ΜΑ ΠΟΥΘΕΝΑ, δεν θα δείτε να προσπαθεί το σύστημα να ενώσει τα δύο φύλα. Στο να τα χωρίσει όμως, είναι μάννα. Η γιορτή της γυναίκας, η γιορτή της μητέρας, η γιορτή της απελευθερωμένης, η γιορτή της καταπιεσμένης, η γιορτή της πεθεράς μου, η γιορτή της κουνιάδας μου και το μ..λουρί της μάννας μου..

Για να μην φωνάζει δε, και ο -εν γένει φωνακλάς- ΑΑΤΟΝ, βάλανε και μια γιορτή του πατέρα (δηλαδή, γιορτή του μαλάκα), έτσι για τα μάτια ρε παιδί μου, να μην ξυνίζει ο κοπανίξ.
Τώρα θα μου πείς, κακώς την ονομάζουν γιορτή του πατέρα, διότι την σήμερον δεν υπάρχουν πατεράδες, ενώ μαλάκες, μιλιούνια αμέτρητα.

Γονιμοποιητές
υπάρχουν, και κατόπιν, λίγο αργότερα, παίρνουν και βαθμό -μαζί με το διαζύγιο-, και γίνονται "Συντηρητές".. Ξέρετε, διατροφές, μοιρασιά περιουσίας, όπου παίρνει η φίλη και σύζυγος το μερίδιο του λέοντος, ενώ ο "πατέρας" τα τρία του Καράμπελα κ.τ.λ.π.

Τα παιδιά τα μεγαλώνει η μάννα, η αγωνίστρια της ζωής, με τα λεφτά του μαλάκ...(με συγχωρείτε) του "πατέρα",  και η οποία έτσι μόνον ημερεύει και γίνεται φίλη, όταν του πάρει και τις κάλτσες (τα σώβρακα του τα πήρε ο δικηγόρος πιο μπροστά), αλλιώς γίνεται ...φίδι.

Αυτό που φωνάζω είναι ένα,
και για μένα είναι τόσο απλό,
μα .. τί είναι απλό για ένα γυναικείο μυαλό;

Δείτε μας σαν κάποιο απο αυτά που βροντοφωνάζετε, οι γυναίκες, και θα δείτε πόσο όμορφη είναι η πλάση.. γουάτ α γουάντερφουλ γουόρλτ ρε σείς..

Δείτε μας σαν φίλες, δέστε μας σαν αδελφές, κοιτάξτε μας στα μάτια σαν σύζυγοι ή έστω σαν ερωμένες.. αλλά, να το εννοείτε όταν το κάνετε..
Δεν είμαστε που να πάρει εμείς ο εχθρός σας.
Εχθρός μας είναι η απουσία σας, και εχθρός σας, η απουσία μας..

Εχθρός μας, και των δύο φύλων, είναι
η μοναξιά μας,
ο φόβος μας για το αύριο,
οι αγωνίες, και,
τα καθημερινά μας προβλήματα..

Δεν είμαστε όλοι οι άντρες γουρούνια ρε σείς, και δεν είναι όλα τα γουρούνια αρσενικά. Έχει και γουρούνες, που είναι τεράστιες, και διπλάσιες σε μέγεθος απο τα αρσενικά!
Μήν το πάμε εκεί, ε, δε λέει..!!
Και ειλικρινά, αισθάνομαι σαν άντρας, "είδος υπο εξαφάνιση"..

Είπατε τίποτε ..κορίτσια;

Γιώργο Β, σε ευχαριστώ φίλε μου για την έμπνευση που μου έδωσες!




01 Μαρτίου 2011



11 Στα όπλα!!

Στα όπλαααα.. ξεσηκωθείτεεεε.. σπάστε, ρημάξτε, ξηλώστε, καθηλώστε, εκθρονίστε...
Ώπα, ώπα!! κάλμα ρε ήρωες, φάτε και καμιά τυρόπιτα.

Παντού φωνές, παντού ιαχές πολέμου και συνθήματα αντιεξουσιαστικά. Και ερωτώ εγώ ο μάλαξ με το φτωχό μου το μυαλό, ποιοί φωνάζουν; Ποιούς φωνάζουν; Γιατί φωνάζουν;

Κάποτε, σε ένα εργοστάσιο, όλοι οι εργάτες μουρμούριζαν πως τα λεφτά που έπαιρναν ήταν λίγα. Ένας λοιπόν, ο Μάκης -ας τον ονομάσω έτσι-, είπε μια μέρα στο πλήθος, "είστε να πάμε αύριο πρωί πρωί στο αφεντικό να ζητήσουμε αύξηση;"
_"Πάμε" του είπαν όλοι με ένα στόμα και μεγάλες κραυγές.
Ξεκίνησαν λοιπόν όλοι σύσσωμοι, και πρώτος άνοιξε και μπήκε ο Μάκης.
_"Τι θέλεις;" Του είπε άγρια και ξερά το αφεντικό.
_"Αφεντικό.. όλοι οι εργάτες.. εμείς.. δηλαδή.." και σταμάτησε. Είχε κοιτάξει πίσω του, και είδε πως, κανένας άλλος δεν τον ακολούθησε ως το γραφείο του αφεντικού. Τον άφησαν μόνο του να βγάλει το φίδι.
_"Όλοι; Όλοι ποιοί;" ρώτησε το αφεντικό ειρωνικά..
Τότε ο Μάκης, του είπε αποφασιστικά.
_"Όχι όλοι αφεντικό, εγώ! μόνο για μένα. Εγώ ζητάω αύξηση, γιατί τα χρήματα που παίρνω δεν μου φτάνουν να ζήσω. Είχα σκοπό να μιλήσω εκ μέρους όλων, μα με παράτησαν μονάχο, οπότε ζητάω αύξηση μόνο για τον εαυτό μου".
Τότε το αφεντικό, έδωσε εντολή να πάρει ο Μάκης την αύξηση που ζήτησε, γιατί είχε το θάρρος να πάει και να τη ζητήσει, και να μην δοθεί σε κανέναν άλλο, καμία αύξηση, για άλλα δύο χρόνια.

Στην Ελλάς του 2011, πολλοί κοκόροι κακαρίζουν, μα δεν ξημερώνει.
Να θυμάστε μόνο ένα.
"Η πολιτική είναι προσιτή σε όλους. Κανένας όμως δεν την γνωρίζει, εκτός απο αυτούς που την εφηύραν, και αυτούς, που κινούν τα νήματα, δίχως να φαίνονται ποτέ".




Next Next Next