14 Νοεμβρίου 2011



12 Στέρεψα..

Θέλω να καθίσω να γράψω.
Το αισθάνομαι πιότερο σαν εσωτερική ανάγκη, παρά σαν "πρέπει".
Πάντοτε έγραφα, μου άρεσε πιο πολύ να εξωτερικεύομαι με τον γραπτό λόγο, παρά με τον προφορικό. Όταν μιλάς, δεν υπάρχουν διορθώσεις και σβησίματα. Ότι είπες, είπες..! πάει και δεν γυρίζει.

Κι όμως, αισθάνομαι άδειος. Νοιώθω ένα απέραντο κενό. Το κεφάλι μου άδειο από ιδέες, συναίσθημα μηδέν, διάθεση ..υπό του μηδενός.. πραγματικά αισθάνομαι πως στέρεψα.

Ανοίγω την τηλεόραση στα ελληνικά κανάλια, (ΕΡΤ ή ΑΝΤ1) και σιχαίνομαι να ακούω και να βλέπω, τα χρυσοπληρωμένα ανδρείκελα των καναλιών, να προσπαθούν "φιλότιμα" και με πάθος, να αποπροσανατολίζουν και να πανικοβάλλουν τον κοσμάκη.

Σιχαίνομαι να βλέπω ατελείωτες σειρές του κώλου, που έχουν καθηλώσει χιλιάδες χιλιάδων λαού στους καναπέδες του, αποχαυνώνοντάς τον παντελώς, κρατώντας για χρόνια ολάκερα, και που τελειωμό δεν έχουν.

Κουράστηκα μα το Θεό, να είμαι ο κανένας στη ζωή μου. Κάποιος, δίχως ταυτότητα, δίχως πατρίδα, δίχως προορισμό. Κάτι όπως στο έργο "ο άνθρωπος με τη βαλίτσα" ένα πράγμα.

Αισθάνομαι να γερνάει η ψυχή μου, και με τρομάζει. Με τρομάζει το ίδιο πολύ, το ότι αισθάνομαι να ξεθωριάζουν τα όνειρά μου. Να με ξεχνάνε κάποιοι, που δεν ήθελα ποτέ μου να χάσω από τη ζωή μου..

Κοιτάζω γύρω, και βλέπω μια παράξενη σήψη.
Βλέπω ανθρώπους ξεκομμένους από όλα, κι από όλους. Ανθρώπους που έχουν κολλήσει σε άψυχα πράγματα, σε εικονικές καταστάσεις, αποφεύγοντας κάθε τι αληθινό, κρυμμένοι από τον ήλιο και την σκιά τους ακόμη.
Αβέβαιοι για το αύριο, ράθυμοι και μεμψίμοιροι, παραδομένοι στις καταστάσεις, δίχως σθένος και όρεξη πλέον για να παλέψουν, δίχως πίστη πως μπορούν να νικήσουν.
Βλέπω ανθρώπους, που περιμένουν κάποιον άλλο να κάνει κάτι.. Χωρίς να γνωρίζουν τι είναι αυτό το κάτι, απλά, ότι κι αν είναι, ας το κάνουν άλλοι.

Βλέπω παγκόσμιες συνωμοσίες, και εγχώριες, μα κάθε φορά που εξωτερικεύω τις σκέψεις μου, γελάνε μαζί μου κάποιοι "που τα ξέρουν όλα..".

Όπου κι αν γυρίσω το βλέμμα μου, αισθάνομαι απελπισία, μια απελπισία, που, πλέον, όχι μόνο την αισθάνεσαι, μα και την βλέπεις κι όλας. Μια μιζέρια που φαίνεται, που μπορείς ακόμη και να την αγγίξεις.

Τι να καθίσω να γράψω.. πες μου.. σου λέω, στέρεψα..




Print this post



Related Posts :



12 σχόλια:

dimitris είπε... Best Blogger Tips

Οταν νιωσεις οτι στερεψες αρχιζεις να τη βλεπεις αλλιως φιλαρακο...σαν τη χαρμανα ενα πραγμα,και αυτη μαστουρα ειναι...


Euzonas είπε... Best Blogger Tips

Δεν είσαι μόνος Νικόλα...! :/!


tsakalos είπε... Best Blogger Tips

Τωρα τι να πείς ρε Νικο...μια απο τα ιδια αισθανόμαστε ολοι..ειδικα εμεις που τα βιώνουμε κιολας.Πολλες φορες αισθανομαι και εγω να γραψω πολλα...παρα πολλα...που θα γεμισω το blog σου με πολλες αληθειες μα περισσοτερο με πολυ αγανακτηση...καιξερεις μερικες φορες τι με προβληματιζει????Οτι ειμαι μολις 31 και αισθανομαι σαν 61 με τα προβληματα που μας φορτωσαν και τις ευθυνες και υποχρεωσεις...αυτος ειναι και ο λογος που εμμεσα απεχω...γιατι πολυ απλα δεν θελω να ΑΠΕΛΠΙΣΩ!


Ανώνυμος είπε... Best Blogger Tips

Αγαπητέ ΑΑΤΟΝ, αν όταν στερεύεις γράφεις έτσι, φαντάζομαι πως γράφεις όταν έχεις έμπνευση.


Ανώνυμος είπε... Best Blogger Tips

Μην απελπιζεσαι φιλε μου...εστω και ενας ανθρωπος να θελει να αλλαξει το κοσμο,αυτος θα αλλαξει...αυτο θα σκεφτεσαι για να ξεκινας παλι.Επιλογη μας ειναι ο δυσκολος δρομος ...


AATON είπε... Best Blogger Tips

@dimitris, Δημήτρη, λές να αρχίσω να χαρμανιάζω για να μου έρθει έμπνευση; :)


AATON είπε... Best Blogger Tips

@Euzonas, Γιώργο, είμαι βέβαιος πως όχι.


AATON είπε... Best Blogger Tips

@tsakalos, να μην απέχεις. Και αν πρέπει να απελπίσεις, κάντο.


AATON είπε... Best Blogger Tips

@Ανώνυμος, δεν κάνω συναγωνισμό με κανέναν, προπαντός με τον εαυτό μου, στο αν γράφω καλά η όχι. Απλά αισθάνομαι παντελώς άδειος. Σε ευχαριστώ πολύ για τα εύσημα.


AATON είπε... Best Blogger Tips

@Ανώνυμος, δεν έχεις άδικο, και στη ζωή μου επέλλεξα άπειρες φορές τους δύσκολους δρόμους. Άλλες το μετάνιωσα, άλλες όχι, μα αν χρειαστεί, θα το ξανακάνω..
Να 'σαι καλά :)


Σάββας είπε... Best Blogger Tips

Νίκο μου σε καταλαβαίνω απόλυτα. Δυστυχώς κατάφεραν να μας διασπάσουν. Γλίτωσαν μια και καλή από τις μάζες. Παλιά ίσχυε το "όλοι για έναν και ένας για όλους", ενώ τώρα ισχύει το "ο καθένας για την πάρτυ του".

Είναι τόσο καλοστημένο το σχέδιο τους για την παγκόσμια διακυβέρνηση που στο τέλος με τόση πλύση εγκεφάλου που μας έχουν κάνει θα παρακαλάμε να γίνει μια ώρα αρχύτερα. Τίποτα από όσα γίνονται δεν είναι τυχαίο. Όλα είναι καλά μελετημένα και όλα οδεύουν προς την εξαθλίωση του κοσμάκη.

Παγκόσμια κυβέρνηση λένε...κοινό νόμισμα και θρησκεία για όλους, κοινά σύνορα για όλους. Καταλαβαίνεις τώρα τι πρόκειται να γίνει στο άμεσο μέλλον. Πιστεύεις ότι είναι τυχαίο πως ταυτόχρονα Ελλάδα και Ιταλία προχώρησαν στην λύση μιας κυβέρνησης ανάγκης από ανθρώπους τεχνοκράτες; Ποιοι είναι αυτοί που επιλέχτηκαν να κυβερνήσουν αυτές τις δύο χώρες το ίδιο χρονικό διάστημα και ποιος πήρε την απόφαση για αυτούς τους δύο συγκεκριμένους κυρίους; Μήπως τα μέλη της λέσχης Μπίλντεμπεργκ; Αν ψάξουμε να βρούμε πληροφορίες για τους κ. Παπαδήμο και κ. Μόντι θα δούμε ότι και οι δύο είναι μέλη της "Τριμερούς επιτροπής".

Τι είναι όμως η "Τριμερής επιτροπή"; Είναι μια πανίσχυρη διεθνής οργάνωση με παγκόσμια δραστηριότητα που αποτελείται από τεχνοκράτες. Οι τεχνοκράτες είναι η τραπεζική και επιχειρηματική ελίτ που διαμορφώνει οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές.

Μετά από όλα αυτά που γίνονται για εμάς, χωρίς εμάς, υπάρχει καμιά διαφωνία ότι θα πέσουμε αμαχητί; Δεν είναι τυχαίο αδερφέ μου το περιεχόμενο που μας πασάρουν τα τηλεοπτικά κανάλια. Προσπαθούν να μας αποβλακώσουν εντελώς με όλες τις χαμηλής ποιότητας σειρές που παίζουν και που δεν μας αφήνουν κανένα περιθώριο να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε ή έστω να επιλέξουμε κάτι πιο ποιοτικό.

Το ίντερνετ είναι ένα ακόμη μέσο που σου δίνει την αίσθηση ότι έχεις την δύναμη να κάνεις πάρα πολλά (όπως το να μιλάς με οποιοδήποτε άνθρωπο στον κόσμο που δεν μπορείς να τον συναντήσεις από κοντά λόγω χιλιομετρικής απόστασης) αλλά στην ουσία σου κλέβει ακόμη περισσότερα διότι σε αποξενώνει. Ας θυμηθούμε πως ήταν οι ανθρώπινες σχέσεις κάποια χρόνια πριν που δεν υπήρχε το ίντερνετ, που δεν υπήρχαν τα κινητά και πως είναι σήμερα.

Κι εμείς ανόητοι παρατηρητές ενός άθλιου στημένου παιχνιδιού, σαν πιόνια περιμένουμε από ώρα σε ώρα πότε θα θυσιαστούμε στην σκακιέρα. Μου αρέσει που μέχρι πριν λίγες ημέρες λέγαμε για τον Παπανδρέου πως δεν αφήνει την καρέκλα. Έλα που εμείς όμως έχουμε φυτέψει στον καναπέ μας;


Petria είπε... Best Blogger Tips

ean to katalavate oloi mas to idio ais8anomaste, i plaka einai giati den prospathoume???? ores ores lew makari na zousa prin 20 30 xronia pragmatika aganaktisa euxomai na ginei kapoio thavma na nioso ksana an8ropos i tin epomeni fora tha autoktoniso apta kala!!!


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next