31 Ιανουαρίου 2010



12 Photo Album στο picasa

Έχετε λογαριασμό στο picasa, και ένα σωρό φωτογραφίες; Θέλετε σίγουρα πολλοί απο εσάς να βρείτε έναν τρόπο, ώστε να εμφανίζονται στο blog σας, σωστά; Σωστά. Υπάρχει τρόπος; Βεβαίως, και μάλιστα πολύ εύκολος, δείτε πώς. 1. Συνδεθείτε με τον λογαριασμό σας στο picasa. 2. Πατήστε εκεί που σας δείχνω στην 1η εικόνα 2. Αμέσως μετά, κλικάρετε στο άλμπουμ που σας ενδιαφέρει να προβάλετε στο ιστολόγιό σας, όπως δείχνω στην 2η εικόνα 3. Αμέσως μετά, συνεχίστε όπως εξηγώ στα παραδείγματα, για να μην γράφω παραπανίσσια λόγια, μιας και οι εικόνες νομίζω είναι τελείως κατατοπιστικές.. 4. Μετά .. 5. Κατόπιν... 6. Και τέλος... Επαναλάβετε τα ίδια ακριβώς βήματα, εάν έχετε πάνω απο ένα άλμπουμ και θέλετε να τα προβάλετε όλλα η κάποια ακόμη απο αυτά, σε κάποιο άλλο σημείο. Πιστεύω (θέλω να πιστεύω δηλαδή) πως ούτε δύσκολο ήταν, και πως σας το εξήγησα όσο πιο απλά γίνεται με εικόνες, ώστε να σας φανεί ακόμη πιο απλή η διαδικασία. Ξέρω πως κάποιους θα σας φανεί αρκετά χρήσιμη σαν ανάρτηση..Enjoy!!
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




30 Ιανουαρίου 2010



8 Νίκο, με ξέχασες..

Αυτό μου έγραψε ένας φίλος χτές στο email που μου έστειλε. Όχι, δεν σε ξέχασα, κανέναν δεν ξέχασα, αλά για να με πιστέψεις, δες εδώ το πρόγραμμά μου, και αν μετά που το διαβάσεις, πάλι δεν με καταλάβεις, τότε λυπάμαι, μα εσυ πάς σύμφωνα με το τραγούδι, το "θέλεις να πεθάνω". Λοιπόν, κοίτα να μαθαίνεις, και οι μέρες με τα κόκκινα γράμματα, είναι οι διπλοβάρδιες.. Δευτέρα: εγερτήριο 7 το πρωί, εργασία έως τις 5.30 το απόγευμα, σπίτι στις 6.30μμ, άντε να φρεσκαριστείς, να φάς κάτι, να διαβάσεις πάνω στη δουλειά κάποια πράγματα, να κάνεις πρόβα κάποια τραγούδια, να απαντήσεις κάποια emails, ύπνο στις 10 μμ. Τρίτη: εγερτήριο 7 το πρωί, εργασία έως τις 5.30 το απόγευμα, σπίτι στις 6.30μμ, άντε να φρεσκαριστείς, να φάς κάτι, να διαβάσεις πάνω στη δουλειά κάποια πράγματα, να κάνεις πρόβα κάποια τραγούδια, να απαντήσεις κάποια emails, ύπνο στις 10 μμ. Τετάρτη: εγερτήριο 7 το πρωί, εργασία έως τις 5.30 το απόγευμα, σπίτι στις 6.30μμ, άντε να φρεσκαριστείς, να φάς κάτι, να απαντήσεις κάποια emails, να κοιμηθείς 2 ώρες, να κάνεις πρόβα κάποια τραγούδια, δουλειά στο μαγαζί απο τις 10 έως τις 5 το πρωί. Στις 6 σπίτι, ύπνο μιά ώρα ως τις 7. Πέμπτη: εγερτήριο 7 το πρωί, εργασία έως τις 5.30 το απόγευμα, σπίτι στις 6.30μμ, άντε να φρεσκαριστείς, να φάς κάτι, να απαντήσεις κάποια emails, να κοιμηθείς 2 ώρες, να κάνεις πρόβα κάποια τραγούδια, δουλειά στο μαγαζί απο τις 10 έως τις 5 το πρωί. Στις 6 σπίτι, ύπνο μιά ώρα ως τις 7. Παρασκευή: εγερτήριο 7 το πρωί, εργασία έως τις 5.30 το απόγευμα, σπίτι στις 6.30μμ, άντε να φρεσκαριστείς, να φάς κάτι, να απαντήσεις κάποια emails, να κοιμηθείς 2 ώρες, να κάνεις πρόβα κάποια τραγούδια, δουλειά στο μαγαζί απο τις 10 έως τις 5 το πρωί. Στις 6 σπίτι, ύπνο μιά ώρα ως τις 7. Σάββατο: εγερτήριο 7 το πρωί, εργασία έως τις 2.00μμ, σπίτι στις 3 μμ, άντε να φρεσκαριστείς, να φάς κάτι, να απαντήσεις κάποια emails, να κοιμηθείς λίγες παραπάνω ώρες, να κάνεις πρόβα κάποια τραγούδια, δουλειά στο μαγαζί απο τις 10 έως τις 5 το πρωί. Στις 6 χαράματα Κυριακή στο σπίτι, και ύπνο ώσπου να βγάλω κέρατα. Κυριακή: εγερτήριο όταν βγούν τελείως τα κέρατα, καμιά βόλτα για καφέ ως τις 8 το απόγευμα, σπίτι στις 8.30μμ, άντε να φρεσκαριστείς, να φάς κάτι, να απαντήσεις κάποια emails, να κοιμηθείς έως τις 7 το άλλο πρωί, για να αρχίσει ξανά η ρουτίνα απο την Δευτέρα, τότε που πέφτουν πάλι τα κέρατα. Το πρόγραμμα το είδες.. Είδες πολύ χρόνο ανάμεσα σε όλλα αυτά, για μένα τον ίδιο, ή για το δικό μου blog; Είμαι βέβαιος πως όχι. Οπότε ποιός ο λόγος που μου κάνεις παραπονάκια πως σε ξέχασα; Εδώ κοντεύω να ξεχάσω εμένα. Ξέρεις, τόσους μήνες (απο τον Μάϊο) δίχως κανονική δουλειά, σίγουρα δημιουργήθηκαν κάποια κενά και κάποιες υποχρεώσεις. Τώρα που έπεσε η δουλειά στο κεφάλι μου με το τσουβάλι, ευκαιρία να κάνω ότι μπορώ, έτσι δεν είναι; Βλέπεις, τα αγαθά κόποις κτώνται, οπότε ξέρω πως θα πρέπει να κάνω κουράγιο και ν' αντέξω την κούραση. Και πίστεψέ με, κουράζομαι πολύ. Οπότε, σου ζητώ να με συγχωρέσεις αν κάπου αραίωσα τις αναρτήσεις μου, και ζητώ την κατανόησή σου, όπως και όλων των υπόλοιπων φίλων μου. Κάποια πράγματα, είναι απαραίτητα, και αδύνατον να γίνουν διαφορετικά.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




29 Ιανουαρίου 2010



22 Κυρίες κύριοι, ο Γιάννης Πλούταρχος

Το βράδυ που μας πέρασε, ήταν απο τα πολύ ξεχωριστά για μένα, και για όλους μας εδώ στο μαγαζί (Romeo). Ήρθε εντελώς απρόσμενα, ο γνωστός σε όλους μας Γιάννης Πλούταρχος, να διασκεδάσει και να τραγουδήσει μαζί μας. Η επίσκεψή του στο Τορόντο, έχει να κάνει βασικά με την προγραμματισμένη περιοδεία που κάνει αυτόν τον καιρό εδώ. Μαζί του και η υπέροχη Αγγελική Παππά. Ταπεινός, καταδεκτικός, χαμογελαστός με όλους και με σεβασμό στους συναδέλφους καλλιτέχνες, κάτι που τον ανέβασε ακόμη πιο ψηλά στην εκτίμηση, και την διή μου και όλων των παρευρισκομένων στο Romeo, προσωπικού και θαμώνων. _"Γιάννη, δεν θέλω να είναι κανένας απο την παρέα μου με την πλάτη στους καλλιτέχνες, δώσε μας αν γίνεται άλλο, μεγαλύτερο τραπέζι", είπε στο αφεντικό, όταν είδε πως στο τραπέζι που κάθισαν αρχικά, δεν χωρούσαν όλοι, και κάποιοι ήταν με την πλάτη γυρισμένη στην πίστα. Μου θυμίζεις -μου είπε κάποια στιγμή στην κουζίνα που πήγαμε για να φωτογραφηθούμε παρέα λόγω που στη σάλα ήταν σκοτεινά- έναν πολύ καλό μου φίλο, που αγαπώ και θαυμάζω πολύ και που είναι και φωνάρα, τον Ζαφείρη τον Μελλά. Η φωνή και το παρουσιαστικό σου μου θυμίζουν τον Ζαφείρη. Όπως και να το κάνουμε, αυτό που θα αισθανόταν ο καθ' ένας όταν του έλεγε κάτι τέτοιο ο Γιάννης Πλούταρχος αυτοπροσώπως, θα ήταν το λιγώτερο τιμή. menari Ζήτησε κάποια στιγμή να ακούσει για λίγο και ποντιακή λύρα, όταν έμαθε πως παίζω εγώ. Δεν μπορούσα να του αρνηθώ. "Όταν άκουσα τον ήχο της λύρας, μου 'ρθε να κλάψω, συγκινήθηκα, σ' ευχαριστώ", μας είπε σαν ήρθε να μου μιλήσει, μετά που τελείωσα να παίζω και κατέβηκα απο την πίστα. "Το αγαπάω πολύ αυτό το όργανο, έχω και ένα τραγούδι με λύρα, κι ας μην είμαι Πόντιος". Τραγούδησε κάποια τραγούδια δικά του, με την υπέροχη μοναδική φωνή του, και κάποια άλλων ερμηνευτών, κάτω απο το θερμότατο χειροκρότημα του κόσμου. Τραγούδησε μαζί μου κάνοντάς μου δεύτερη φωνή στο "μπαγλαμαδάκι", και χαρίζοντας ευγενικά, λουλούδια, στους συναδέλφους του καλλιτέχνες. Όταν βγήκα στην πίστα, αισθάνθηκα την ανάγκη να πω δυό λόγια στο μικρόφωνο. "Κυρίες κύριοι καλησπέρα σας. Στο μαγαζί αυτό, δουλεύω τρία χρόνια, απο την ημέρα που άνοιξε, και ας ήταν τόσοι και τόσοι που ήρθαν εδώ για συναυλίες. Ποτέ ως τώρα δεν καταδέχτηκε κανένας άλλος τραγουδιστής επώνυμος να μας επισκευθεί. Ο Γιάννης Πλούταρχος είναι ο πρώτος. Γιάννη, σε ευχαριστώ θερμά, και εγώ, και οι συνάδελφοί μου καλλιτέχνες, για την τιμή που μας έκανες, να είσαι απόψε εδώ, μαζί μας. Παρακαλώ, το χειροκρότημά σας, ο Γιάννης Πλούταρχος". Ο κόσμος χειροκρότησε μεν, μα δεν μου έφτασε. "Δεν ήταν χειροκρότημα αυτό, σαν κρύο τσάϊ έμοιαζε, και δεν σας είπα χειροκροτήστε εμένα, αλά τον Γιάννη Πλούταρχο". Τότε όντως ξέσπασαν σε εκκωφαντικά χειροκροτήματα, σφυρίγματα και φωνές. _Γιάννη, θέλω μια χάρη, του είπα λίγο πρίν αποχωρήσει να ξεκουραστεί, μιας και το βράδυ έχει συναυλία.. _Πές μου τι χάρη θέλεις Ράμμο. _Να βγούμε μαζί, πρίν φύγεις, μια φωτογραφία, και να την αφιερώσω στους φίλους και τις φίλες μου στο Blog μου. Επιτρέπεις; _Έχεις Blog; _Έχω κι εγώ ένα, ναι..λοιπόν; _Άκου λέει, και το ρωτάς; Πές τους "και απο μένα αφιερωμένη". _Θα τους το γράψω, στο υπόσχομαι. Φίλες και φίλοι, ο Γιάννης Πλούταρχος κι εγώ, σας αφιερώνουμε αυτήν την φωτογραφία..
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




26 Ιανουαρίου 2010



4 NannyCam στο Skype

Σήμερα θα σας κάνω ντέτεκτιβς. Θα σας δείξω πώς να ρυθμίσετε μια μικρή κάμερα, και να παρακολουθείτε το σπίτι η την επιχείρησή σας μέσω του υπολογιστή σας, χρησιμοποιώντας το Skype.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Skype για να κάνετε set up μια "NannyCam" η μια surveillance (παρακολούθησης) camera. Τοποθετώντας στο Skype μια camera για video surveillance, η NannyCam σας, θα σας βοηθήσει για παράδειγμα να σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά σας κοιμήθηκαν στις 8:00 το βράδυ. Ορίστε ένας απλός και γρήγορος τρόπος να κάνετε set up μια surveillance camera κατ' οίκον.

1. Δημιουργήστε ένα ξεχωριστό Skype Name για την NannyCam σας (όχι αυτό που ίσως ήδη έχετε, φτιάξτε νέο).

Σιγουρευτείτε ότι ρυθμίσατε το Skype στα Sign In settings, το να συνδέεται κάνοντας αυτόματα "Sign me in when Skype starts" και στο "Start Skype when thε Computer starts". Έτσι, εάν τυχόν το computer σας κάνει reboot (επανεκίνηση) για κάποιο λόγο, η NannyCam σας θα ξεκινήσει πάλι αυτόματα να λειτουργεί.

2. Εάν είστε ήδη συνδεδεμένοι στο Skype, μπορείτε να αλάξετε αυτά τα settings επιλέγοντας: Skype→Sign Out απο το μενού του Skype.

Εμφανίζεται η login σελίδα, όπου μπορείτε να κάνετε αυτές τις ρυθμίσεις.

3. Μετά που θα κάνετε sign in με το νέο NannyCam Skype όνομα, κάντε add το ήδη υπάρχον (εάν έχετε ήδη) Skype Name σας στην Contacts list.

Η Contacts list για την NannyCam αποτελείτε μόνο απο ένα άτομο, εσάς. Φυσικά, ίσως θα θέλατε να προσθέσετε και το Skype όνομα του/της συντρόφου σας μαζί με το δικό σας. Όποια απόφαση και να πάρετε, η λίστα είναι και πρέπει να παραμείνει πολύ μικρή. Εδώ δεν βάζετε τους φίλους σας!!

4. Πηγαίνοντας στην NannyCam, και συγκεκριμένα στο privacy options (Tools→Privacy), σιγουρευτείτε πως επιλέξατε το "Only allow people in my Contact list to contact me".

Κάνοντας αυτήν την ρύθμιση, σιγουρεύεστε πως μόνο εσείς (ή και ο/η σύντροφός σας) θα συνδεθείτε με την NannyCam, και κανένας τρίτος.

5. Κάντε Click στο Tools→Options→Calls. Κάντε Click στο "Show advanced options" κουμπί. Μαρκάρετε το "Answer incoming calls automatically" και το "Start my video automatically when I am in a call". Κάντε Click στο Save.
6. Δοκιμάστε την NannyCam σας, με το να συνδεθείτε μαζί της μέσω Skype μέσω ενός άλλου υπολγιστή που τυχόν έχετε στο σπίτι, ή απο την δουλειά σας. Κάντε Log in με το κανονικό σας Skype name και καλέστε το Skype NannyCam όνομα.

Θα πρέπει να μπορείτε πλέον να δείτε τον χώρο, στον οποίο εστιάζει η NannyCam σας.

Εστιάστε την webcam σας σωστά, να καλύπτει τον χώρο που σας ενδιαφέρει να παρακολουθείτε, καθώς και για επαρκή φωτισμό του χώρου. Να θυμάστε, οι περισότερες webcams δίνουν ένα οπτικό σινιάλο πως εκείνη την στιγμή λειτουργούν και καταγράφουν, κάτι όπως ένα LED λαμπάκι για παράδειγμα, που ανάβει η και αναβοσβήνει καθ' όλη την ώρα λειτουργίας τους. Κάντε επίσης τις ανάλογες ρυθμίσεις στα ηχεία του υπολογιστή σας, ή κλείνοντας εντελώς τον ήχο.

Στο εξωτερικό, κάνουν χρήση της κάμερας μέσω Skype, για να ελέγχουν τις γυναίκες που προσέχουν παιδιά να μην τα κακομεταχειρίζονται, ζώα, τις επιχειρήσεις τους, το σπίτι τους όταν πάνε διακοπές κ.λ.π. Ελπίζω κάποιοι να την βρείτε χρήσιμη σαν ανάρτηση, καλή σας μέρα.

"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




20 Ιανουαρίου 2010



13 Η συνέντευξη του Νίκου Ράμμου

Επειδή κάποιοι φίλοι παραπονέθηκαν πως δεν την βρίσκουν, σας την αναδημοσιεύω κι εδώ. Τα σχόλια ελεύθερα. Απο τον Γιώργο Φάκο

Νίκος Ράμμος (ΑΑΤΟΝ): «Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν μεγάλοι συνθέτες και μεγάλοι τραγουδιστές…»

Αν και οι γραπτές συνεντεύξεις, δηλαδή το να στέλνεις γραπτές τις ερωτήσεις και στη συνέχεια να παίρνεις γραπτές τις απαντήσεις, δεν είναι ο τρόπος που χρησιμοποιώ, εντούτοις με τον σημερινό συνεντευξιαζόμενο δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού ζει χιλιάδες μίλια μακριά. Στη ζωή μου και ιδιαίτερα στη δημοσιογραφική μου πορεία, είχα την τύχη και την ευτυχία να συνομιλήσω με σπουδαίους ανθρώπους της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Ένας ακόμη σπουδαίος άνθρωπος, αυτή την φορά από τον καλλιτεχνικό χώρο, μου έκανε την τιμή να μου δώσει την συνέντευξη που με ιδιαίτερη χαρά σας παρουσιάζω παρακάτω. Τον γνώρισα πριν λίγους μήνες, όταν περιδιαβαίνοντας την blogoσφαιρα, βρήκα εντελώς τυχαία την ιστοσελίδα του. Από τότε την επισκέπτομαι καθημερινά και πάντα διαβάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις αναρτήσεις του, που άλλοτε με προβληματίζουν, άλλοτε με διασκεδάζουν, άλλοτε με στενοχωρούν… αλλά που όλες έχουν ένα κοινό γνώρισμα: Την κατάθεση ψυχής του συγγραφέα. Ο ίδιος προσπαθεί να περιγράψει αυτά που ζει. Δεν γράφει λογοτεχνικά κείμενα, επιθυμεί απλά να εκφράζει τον εαυτό του, ν’ αποτυπώνει τα όσα ζει ή τα όσα πέρασε μ’ ένα μοναδικό τρόπο. Σαν να συνομιλεί με κάποιον. Διαβάζοντας τις απαντήσεις του στις ερωτήσεις μου, μου ήρθε ξαφνικά στο μυαλό, κάτι που είχα διαβάσει πριν χρόνια σε ένα βιβλίο του Αδαμάντιου Πεπελάση και νομίζω πως τον εκφράζει: «Στη διαδρομή της ζωής μου αντιμετώπισα αδιέξοδα, ερωτηματικά, αμφιβολίες, φόβους, ενοχές. Είχα όπως όλοι μας μια δύσβατη πορεία, την πορεία της αυτογνωσίας μέσα από οδύνες ή δοκιμασίες, αλλά και χαρές μεγάλες. Τίποτα σταθερό. Ν’ αλλάζουν όλα γύρω, ν΄ αλλάζει ο εαυτός μας, ν’ αλλάζει το κορμί μας, ν’ ασπρίζουν τα μαλλιά μας, να μεγαλώνουν τα αγαπημένα μας παιδιά, να χάνουμε αγαπημένους, ν’ αλλάζει ο κόσμος γύρω, να βιώνουμε με ένταση τις αλλαγές και να μην έχουμε τίποτα πιο σταθερό από τη στάση της ζωής μας». Κυρίες και κύριοι, Ο Νίκος Ράμμος (ΑΑΤΟΝ). Απολαύστε τον…΄
Ο Νίκος Καπαλίδης, γνωστός με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο «Ράμμος», (που του «έμεινε» χρόνια τώρα, σε σημείο ακόμη και οι χωριανοί του, οι φίλοι και οι συμμαθητές του, να τον φωνάζουν μ’ αυτό), γνωστός και ως ΑΑΤΟΝ, (το όνομα που υπογράφει στο blog του «Α! μπε μπα blog»), γεννήθηκε στα Πλατανάκια Σερρών, ένα μικρό χωριό της Μακεδονίας, από γονείς και –εννοείται- προγόνους Πόντιους. Είναι το χωριό αυτό στο οποίο έζησε τα παιδικά του χρόνια και ο αείμνηστος Στέλιος Καζαντζίδης. Μοίρα; Κάρμα; Ότι κι αν είναι ο Νίκος ακολουθεί τα βήματα του μεγαλύτερου –ίσως- τραγουδιστή που έβγαλε ποτέ η Ελλάδα. Έζησε την μισή του ζωή στην Ελλάδα, την άλλη μισή στην Γερμανία, και εδώ και τρία χρόνια ζει στο Τορόντο του Καναδά, αλλά διακαής του πόθος πάντοτε παραμένει η επιστροφή του στην πατρίδα του, την Ελλάδα.
Γιατί τραγουδάς; «Το τραγούδι και η μουσική γενικότερα, είναι το πάθος μου από παιδική ηλικία. Μέσα από το τραγούδι εκφράζω πρώτα τα δικά μου συναισθήματα, και μετά του κόσμου που με ακούει. Θεωρώ τον εαυτό μου αφάνταστα τυχερό, που μου έδωσε ο Θεός το χάρισμα της «φωνής» και που τόσα χρόνια μπορώ να κάνω αυτό που τόσο πολύ αγαπώ». Αυτό που κάνεις σήμερα στη ζωή σου, είναι αυτό που πάντα ήθελες;
«Είναι δύσκολη η ερώτηση που μου θέτεις. Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος κάνει όνειρα. Άλλα πραγματοποιούνται στο διάβα της ζωής μας, άλλα όχι. Σίγουρα θα ήθελα να μην είχα χωρίσει ποτέ, μα δεν ήταν στο χέρι μου. Σίγουρα θα ήθελα να ζω στην πατρίδα μου, δεν ζω όμως. Σίγουρα από την άλλη όμως, ζω πολύ πιο καλά και πολύ πιο άνετα, σε σύγκριση με την ζωή που έκανα για ενάμιση χρόνο στην Ελλάδα, και πριν έρθω στον Καναδά». Οι γονείς σου είχαν σχέση με το τραγούδι;
«Η μητέρα μου ήταν εξαιρετικά καλλίφωνη, μα δεν ασχολήθηκε ποτέ με το τραγούδι. Ο πατέρας μου επίσης καλλίφωνος, έπαιζε και βιολί, και πάντα ήταν το μεράκι του να με δει κι εμένα να παίζω βιολί μια μέρα. Έμαθα μόνος μου τελικά, όπως και την Ποντιακή λύρα.Ο θείος μου που με μεγάλωσε ως την εφηβεία, ήταν ψάλτης, και αυτός με έφερε κοντά στην Βυζαντινή μουσική, παίρνοντάς με από παιδί πάντοτε δίπλα του στο αναλόγιο». Σε τι περιβάλλον μεγάλωσες;
«Όπως είπα πιο πριν, μέχρι τα δεκατέσσερά μου χρόνια μεγάλωσα με τον θείο μου, τους δύο μου παππούδες και τις δύο μου γιαγιάδες. Είχα την τύχη να είναι και οι δύο μου γονείς από το ίδιο χωριό, οπότε ζούσαμε όλοι πολύ κοντά, και είχα καθημερινή επαφή με όλους τους (εκτός τους γονείς, που ήταν μετανάστες στην Γερμανία).Μεγάλωσα σε μια οικογένεια αγαπημένη, μονιασμένη, και ηθική». Σημαντικότερο ρόλο τελικά στη ζωή μας παίζουν οι επιρροές που δεχόμαστε από το περιβάλλον μας, ή οι επιλογές μας;
«Πιστεύω πως το στενό περιβάλλον μας, βοηθάει από την παιδική μας ηλικία, μέχρι και για χρόνια έπειτα, να διαπλασθεί ένα μεγάλο μέρος του χαρακτήρα μας. Κατόπιν μεγάλο ρόλο παίζουν οι παρέες των φίλων μας και ο περίγυρός μας εν γένει.Οι επιλογές πιστεύω είναι απόρροια των επιρροών που είχαμε δεχτεί στην ζωή μας. Αν είχαμε θετικές επιρροές, ανάλογες είναι και οι επιλογές μας. Σίγουρα κάποιες φορές παρεκκλίνουμε, μα και τα λάθη η οι πειραματισμοί, είναι στην φύση του ανθρώπου». Κάθε φορά που ερμηνεύεις ένα τραγούδι σε απασχολεί αν είναι αυτό που θέλει να ακούσει ο κόσμος;
«Ανάποδα μου κάνεις την ερώτηση, και να σου πω το γιατί.Συνήθως τραγουδάμε αυτά που θέλει ο κόσμος, κι όχι (όχι πάντα) αυτά που εμείς θα θέλαμε. Αυτό λοιπόν που συχνά με «απασχολεί», δεν είναι αν ο κόσμος ακούει αυτό που θέλει, γιατί αυτό που θέλει ακούει. Με απασχολεί το «τί» θέλει να ακούσει, και πολλές φορές αυτό που ζητάει είναι ευτελή τραγούδια, δίχως καμία ποιότητα, και διασκεδάζει μ’ αυτά. Είναι φορές που όταν μου ζητάνε κάποια που δεν θέλω να τραγουδήσω, να αναγκάζομαι να λέω ψέματα πως δεν τα ξέρω». Τι κάνει ένα τραγούδι μεγάλο;
«Μεγάλο θα εννοείς «διαχρονικό» υποθέτω. Νομίζω πως αν ο στίχος του είναι απλός, κατανοητός, και «μιλάει» στην ψυχή εκείνου που το ακούει δημιουργώντας του ευχάριστα και ποικίλα συναισθήματα, (ακόμη και λύπης), συνδυασμένο με όμορφη μελωδία, τότε έχει πολλές πιθανότητες να μείνει στην ιστορία». Ένα μεγάλο τραγούδι είναι αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας δυνατής ψυχής, ή ενός πολύ σημαντικού μυαλού;
"Πιστεύω πως είναι συνδυασμός και των δύο, συν το χάρισμα του λόγου. Είναι φοβερά δύσκολο το να αποτυπώσει κανείς τόσα και τόσο έντονα συναισθήματα μέσα σε λίγες λέξεις. Ανάμεσα στο λαϊκό και το ρεμπέτικο υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές; Ποτέ μου δεν κατάλαβα την διαφορά. Για μένα υπάρχουν μόνο δύο κατηγορίες τραγουδιών. Τα καλά τραγούδια, και τα κακά τραγούδια. Τα υπόλοιπα τα αφήνω σε κάποιους που είναι βαθύτεροι γνώστες. Πως γίνεται ένα τραγούδι που έχει δημιουργηθεί σε συγκεκριμένη εποχή και κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες να ζει μέχρι σήμερα, όταν όλα έχουν αλλάξει; «Γιατί εν πρώτοις, δεν πέθαναν όλοι εκείνοι που μεγάλωσαν μ’ αυτά, και δεύτερον, δεν πέθαναν οι ιδέες και οι αξίες που έγιναν αιτία να δημιουργηθούν αυτά τα τραγούδια». Πιστεύεις στο ταλέντο; Και τι είναι ταλέντο για σένα;
«Απόλυτα θα έλεγα. Ταλέντο θεωρώ το χάρισμα που έχει κάποιος πάνω σε κάτι. Αυτό το κάτι, μπορεί να είναι οτιδήποτε εννοείται. Υπάρχουν πολλοί για παράδειγμα μουσικοί, κάποιοι όμως ξεχωρίζουν. Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν, εκτός την πολλή και σκληρή δουλειά τους πάνω στο αντικείμενο, το ταλέντο τους παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο». Πως συναντιέται ένας άνθρωπος με το ταλέντο του;
«Πιστεύω πως ο κάθε ένας απο εμάς, μέχρι την εφηβεία του, γνωρίζει ήδη καλά πού έχει κλίση/ταλέντο.Το ζήτημα είναι το αν έχει τις δυνατότητες πάντα να ακολουθήσει το ταλέντο του, η το να υποχρεωθεί να αποκλίνει λόγω των επικρατούντων συνθηκών». Διακρίνεις σήμερα έλλειψη μεγάλων συνθετών και μεγάλων τραγουδιστών;
«Έλλειψη όχι. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Ποιός τους ξέρει όμως; Βλέπεις, οι κλίκες και το «κατεστημένο» θέλει μόνο κάποια συγκεκριμένα ονόματα, ή κάποιους που αυτό δημιουργεί και προωθεί, χωρίς να υπάρχει καμία αξιοκρατία. Δεν τους ενδιαφέρει η αξία και η ποιότητα, μα το εμπορικό μόνο μέρος της υπόθεσης. Γι αυτό και ακούμε ενενήντα χάλια και δέκα (ζήτημα) «καλά» τραγούδια». Υπάρχουν συνθέτες που θα ήθελες να είχες γνωρίσει από κοντά;
«Σίγουρα ναι. Και όχι μόνο κάποιοι που είναι ήδη επώνυμοι, μα και κάποιοι που είναι ανώνυμοι. Πίστεψέ με, θα ένοιωθα την ίδια χαρά αν γνώριζα προσωπικά και τους μεν και τους δε». Η ενασχόληση με τους στίχους πως προέκυψε;
«Μου άρεσε πολύ να γράφω, από παιδί. Έγραφα στο σχολείο ωραίες εκθέσεις θυμάμαι. Κάποια μέρα, γνώρισα έναν συγγραφέα-ποιητή, τον Γιώργο Κανλή, ο οποίος μου εμφύσησε με τον μοναδικό τρόπο του, το μεράκι να αρχίσω να αποτυπώνω στο χαρτί εικόνες και συναισθήματα. Άρχισα να γράφω και στίχους στα Ποντιακά, και είχα την χαρά να δώ δύο τραγούδια (στίχους) μου να μπαίνουν σε δίσκους, το ένα μάλιστα έγινε επιτυχία, και ακόμη τραγουδιέται».Ποτέ μου όμως δεν θεώρησα τον εαυτό μου επ’ ουδενί «στιχουργό» ή «ποιητή». Απλά μου αρέσει να προσπαθώ όσο μπορώ, και να γράφω κάθε φορά που αισθάνομαι πως έχω έμπνευση". Η δημιουργία ενός τραγουδιού από σένα τι εκφράζει στην ουσία;
«Αν ρωτήσεις τους ποιητές και τους στιχουργούς, όλοι θα σου πουν μεταξύ των άλλων και το εξής: «Όλες οι δημιουργίες μου, είναι παιδιά μου». Καταθέσεις ψυχής είναι, τυπωμένες στο χαρτί, και ζωγραφισμένες με λέξεις. Απλά, ψάχνεις μετά ποιός θα μπορούσε να «ζήσει» τα ίδια με σένα όταν το έγραφες συναισθήματα, ώστε να το αποδώσει όσο το δυνατόν πιο σωστά και πιο πιστά». Η δημιουργία ενός τραγουδιού, είναι αποτέλεσμα εμπειριών;
«Θα έλεγα ναι σε γενικές γραμμές, αν και όχι πάντοτε απαραίτητο σαν στοιχείο. Υπάρχουν για παράδειγμα άνθρωποι που γράφουν για φανταστικές στιγμές, που ίσως δεν έζησαν οι ίδιοι. Το κάνουν όμως με τόση τέχνη, που θα ορκιζόσουν πως γράφουν μέσα από δική τους εμπειρία.Θα μπορούσαν κάλλιστα επίσης να περιγράψουν εμπειρίες τρίτων. Πιστεύω να κατάλαβες τι εννοώ». Πιστεύεις στην έμπνευση; Και τι είναι έμπνευση; Εμείς πηγαίνουμε στην έμπνευση ή έρχεται εκείνη να μας συναντήσει;
«Εμείς δεν μπορούμε να πάμε να την βρούμε. Αν μπορούσαμε να ξέραμε πού βρίσκεται, κάθε λεπτό θα ήμασταν εκεί, σιμά της.Πιστεύω στην έμπνευση, φυσικά και ναι. Είναι η κατάσταση εκείνη που περιέρχεται κάποιος, και που αισθάνεται πως αυτήν ειδικά την στιγμή, έχει κάτι να πει. Συνήθως την αισθανόμαστε πιο συχνά σε στιγμές που είμαστε μελαγχολικοί ή λυπημένοι γενικότερα». Η ξενιτιά πως προέκυψε; Ως αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής, ή περιέχει και το αίσθημα της περιπέτειας και της εξερεύνησης νέων χωρών και λαών;
«Η ξενιτιά στην Γερμανία, προέκυψε από ανάγκη φυγής από καταστάσεις που δεν μπορούσα πλέον να ελέγξω. Στην ανάρτησή μου «το αυτόφωρο», ανάμεσα στο χιούμορ που χρησιμοποιώ για να κάνω την ιστορία πιο «ελαφριά», μιλάω ακριβώς γι αυτό το πράγμα και για τους λόγους που με ανάγκασαν να ξενιτευτώ.Στον Καναδά όμως, έγινε ακριβώς για τους λόγους που ανέφερες. «Ως αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής». Και ευτυχώς την βρήκα πραγματικά, έστω και τώρα». Το ότι είσαι Έλληνας επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο την καριέρα σου στο εξωτερικό;
«Όχι, δεν νομίζω. Τουλάχιστον όχι αρνητικά. Σε πολλές περιπτώσεις δε, θετικά θα έλεγα. Στο εξωτερικό έχουμε ακόμη συμπάθειες». Ποιες σημαντικές διαφορές έχεις εντοπίσει μεταξύ της χώρας μας και των χωρών του εξωτερικού, όπου έχεις ζήσει;
«Μεγάλες, τεράστιες θα έλεγα, και σχεδόν στα πάντα.Πρώτα πρώτα, οι ξένοι μαθαίνουν από τα λάθη τους, εμείς όχι. Είναι λιγότερο συναισθηματικοί, και περισσότερο πραγματιστές. Βλέπουν τα πράγματα όπως είναι, και έχουν πάντοτε (ή εφευρίσκουν) λύσεις για όλα. Εμείς είμαστε πιο «μοιρολάτρες» και πιο «παθητικοί» σε ορισμένα ζητήματα. Σίγουρα όμως δεν αλλάζω την Ελλάδα με καμία άλλη χώρα, όσο όμορφη ή πλούσια κι αν είναι. Βλέπεις, το αίμα νερό δεν γίνεται». Υπάρχουν στιγμές που σε απασχολεί το τι σκέφτονται οι άνθρωποι για ‘σένα;
«Άλλες ναι, άλλες πάλι όχι. Εξαρτάται ποιοί είναι αυτοί που θα σκεφτούν για μένα». Υπάρχουν άνθρωποι που σε έχουν επηρεάσει με την σκέψη τους και σήμερα να νιώθεις ότι σε συνδέει μαζί τους ένα είδος πνευματικής συγγένειας; Και να νιώθεις πως αν δεν τους είχες συναντήσει μπορεί η πορεία της ζωής σου να ήταν διαφορετική;
«Ναι. Το έχω ζήσει αρκετές φορές στην ζωή μου. Άλλους τους ευγνωμονώ, και άλλους τους χρωστάω ένα γερό μπερντάκι κλωτσιές. Βλέπεις δεν είναι πάντα καλή κάθε αλλαγή πορείας στην ζωή μας». Τι σε κάνει ν’ αγαπάς έναν άνθρωπο και να δένεσαι μαζί του, ενώ με κάποιον άλλον να μη νιώθεις το ίδιο;
«Το ότι δεν έμαθα να αγαπάω ακόμη σωστά τους ανθρώπους.Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι πως αγαπάς όλους τους ανθρώπους εκτός από έναν, επειδή αυτός σου έκανε κάτι. Αυτό σημαίνει πως, αν και οι υπόλοιποι μου έκαναν ότι μου έκανε κι αυτός, τότε, το ίδιο θα ένοιωθα και για κείνους. Ή τους αγαπάς όλους, η κανέναν. Έ, είμαι ελλιπής, το παραδέχομαι. Για να απαντήσω στην ερώτησή σου όμως, θα πω πως, αγαπάω κάποιον που είναι ταπεινός, δεν είναι χαιρέκακος, και έχει ψυχή παιδιού». Ποιο είναι το πιο ωραίο πράγμα που έχεις ακούσει;
«Το παιδικό γέλιο, και το πρώτο κλάμα των παιδιών μου, μόλις γεννήθηκαν». Ας μιλήσουμε και λίγο για τα blogs. Πιστεύεις ότι θα υποκαταστήσουν κάποια στιγμή τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, εφημερίδα και τηλεόραση;
"Όχι. Και ειδικά στην Ελλάδα, σίγουρα όχι, εκτός κι αν τα αναλάβουν επαγγελματίες δημοσιογράφοι, και πάψουν να υπάρχουν άλλοι τρόποι ενημέρωσης. Κάτι που δεν πρόκειται ποτέ να γίνει φυσικά». Πως προέκυψε η επαφή σου με τα blogs;
«Από τότε που ζούσα Γερμανία, έτυχε να πρωτοσυναντήσω τα blogs, δίχως όμως να έχω στην αρχή κατανοήσει ούτε τις δυνατότητές τους, ούτε εν γένει την λειτουργία τους. Συνέχισα κατόπιν και στην Ελλάδα να ασχολούμαι, με τις γνωστές σε όλους δυσκολίες. Βλέπεις στο χωριό μου δεν υπήρχε για παράδειγμα ISDN.Ευτυχώς εδώ στον Καναδά, «λύθηκαν» τα χέρια μου». Το δικό σου blog είναι από τα πλέον δημοφιλή στην χώρα μας. Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που το καθιστά περισσότερο αγαπητό;
«Τι-πώς-πού είναι στη χώρα μας; Από τα πλέον δημοφιλή; Το δικό μου; Αδυνατώ να το πιστέψω, αλήθεια σου μιλάω. Ειδικά με τον πόλεμο λάσπης που έχω δεχτεί και συνεχίζω να δέχομαι (άσε που δεν μιλάω) θα έλεγα, ίσως από τα πιο μισητά στην Ελλάδα, ναι, όχι όμως δημοφιλή. Με τιμά πάντως η γνώμη σου, όπως με τιμά και το ότι καταδέχτηκες να μου πάρεις αυτήν την συνέντευξη». Ένα blog που έχει τριψήφιο αριθμό «φίλων» και που σε κάθε ανάρτησή του δέχεται πλήθος σχολίων, είναι τουλάχιστον αγαπητό. Γιατί νομίζεις ότι συμβαίνει αυτό;
«Δεν ξέρω. Στ' αλήθεια δεν ξέρω. Προσπάθησα από την αρχή να είμαι "εγώ", ο εαυτός μου μονάχα, τίποτε περισσότερο, όπως και τίποτε λιγότερο. Με όλες μου τις ατέλειες, αδυναμίες, κακίες, θυμούς, ξεσπάσματα και αρνητικές πλευρές του χαρακτήρα μου, δίχως ποτέ καμία προσπάθεια εξωραϊσμού του προφίλ μου. Απεναντίας με έχω κρεμάσει μονάχος μου άπειρες φορές με τους αυτοσαρκασμούς μου. Πιστεύω πως επέλεξα τον ευθύ δρόμο, και πάντα επώνυμα. Απλά, αυτοί που με δέχτηκαν όπως είμαι και γι αυτό που είμαι, εκτίμησαν το ότι τουλάχιστον ήμουν ειλικρινής, και εμένα μου αρκεί. Οι φίλοι μου είναι για μένα όλη μου η επιβράβευση, και η μεγαλύτερη ηθική ανταμοιβή μου».
Με ποιο τραγούδι θα έκλεινες αυτή την συνέντευξη;
«Αν ήταν να διαλέξω Ποντιακό, θα διάλεγα τους στίχους αυτούς: «Πατρίδα αραεύω σε, άμον καταραμένος σα ξένα είμαι Έλληνας και σήν Ελλάδαν ξένος» του Στέλιου Καζαντζίδη. Αν είναι για λαϊκό, διαλέγω το: «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ» του Νίκου Παπάζογλου»
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"






10 Μεταφορά-Αλλαγή Πρωτευουσας

Το Λεκανοπέδιο της Αθήνας έχει πλέον επιτύχει την μοναδική διεθνή πρωτοτυπία να φιλοξενεί το 50% του πληθυσμού της Ελλάδας στο μόλις 2% του εδάφους της χώρας!. (Ο πληθυσμός που συγκεντρώνουν οι πρωτεύουσες της Δ. Ευρώπης σε σχέση με το σύνολο των κατοίκων της χώρας τους, απέχει πολύ από αυτόν της ελληνικής πρωτεύουσας: Βερολίνο 4%, Ρώμη 5%, Αμστερνταμ 6%, Μαδρίτη 7%, Βρυξέλλες 10%, Ελσίνκι 10%, Λονδίνο 12%, Παρίσι 15%, Στοκχόλμη 16%, Λισσαβώνα 20%, Λουξεμβούργο 21%, Κοπεγχάγη 23%, Βιέννη 24%, Δουβλίνο 28%). Είναι γνωστό ότι λίγο μετά την εθνική παλιγγενεσία, η Αθήνα, επελέγη ως σύμβολο του Ελληνικού πολιτισμού για πρωτεύουσα του νέου Ελληνικού κράτους παρ' ότι ήταν ακόμη μία ασήμαντη πολίχνη. Ακολούθησε ένας περίπου αιώνας, κατά τον οποίο, παρά την ύπαρξη φιλόδοξων πολεοδομικών σχεδίων και προθέσεων, η ανάπτυξη της πόλεως έγινε με τρόπο άτακτο και ληστρικό, έτσι ώστε τα σχέδια συρρικνώθηκαν και το μέλλον της πόλεως υποθηκεύτηκε. Αλλά η υπέρμετρη και αλόγιστη διόγκωση του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας με τη συσσώρευση σ' αυτό μεγάλου μέρους του πληθυσμού της επαρχίας, και του μέγιστου μέρους των οικονομικών δραστηριοτήτων της χώρας, σημειώθηκε κυρίως κατά την μεταπολεμική περίοδο. Ο εμφύλιος σπαραγμός και το μετεμφυλιακό κλίμα έδιωξαν κόσμο από την επαρχία, ο διπολισμός που ακολούθησε απομόνωσε τις βόρειες (και πλέον παραγωγικές) επαρχίες της χώρας από την οικονομική ζώνη της Βαλκανικής ενδοχώρας, ενώ και στην υπόλοιπη Ελλάδα αναπτύχθηκε μια παρασιτική οικονομία, οι παράγοντες της οποίας (οικοπεδοφάγοι και έμποροι ακινήτων, αεριτζήδες, δανειοδίαιτοι "βιομήχανοι" κ.λπ.), δρούσαν πάντοτε σε άμεση επαφή και "συνεργασία" με την συγκεντρωμένη στην πρωτεύουσα κυβερνητική και διοικητική μηχανή. Οι πάσης φύσεως δραστηριότητες, οι δαπάνες και ο πληθυσμός του Λεκανοπεδίου υποτάσσονται σε μιά "φαύλη σπείρα"(νέα έργα-νέες πιστώσεις-νέες θέσεις εργασίας-νέοι κάτοικοι-νέες ανάγκες για έργα κ.ο.κ.), σύμφωνα με την οποία, η αύξηση του ενός απαιτεί και προκαλεί εν συνεχεία διαδοχικά την αύξηση των άλλων. Και αυτή η σπειροειδής "ανάπτυξη" επιτελείται πλέον σε συνθήκες που λίγο απέχουν από το όριο καταρρεύσεως και ακινητοποιήσεως των πάντων. Η διάθεση των τεραστίων πιστώσεων που απαιτούνται για την εκτέλεση έργων τα οποία απλώς παρατείνουν την στοιχειώδη και οριακή λειτουργία του Λεκανοπεδίου, καθώς και η συνακόλουθη αιχμαλωσία του καλύτερου εργατικού και πνευματικού δυναμικού της χώρας στην κόλαση των Αθηνών, περιορίζει τα ενδιαφέροντά μας σ' αυτήν την "πόλη-κράτος" και προκαλεί τον μαρασμό (οικονομικό, πληθυσμιακό, πολιτιστικό κ.λπ.), της υπόλοιπης Ελλάδας και ιδίως των ακριτικών Νομών, συρρικνώνοντας έτσι την κοινωνική συνοχή, την αμυντική μας ικανότητα και την εθνική υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση, στοιχεία απαραίτητα για την συνοχή και την επιβίωση του Ελληνισμού. Πρέπει να καταργήσουμε αυτήν τη "φαύλη σπείρα" και να δώσουμε μία ριζική λύση στα προβλήματα του Λεκανοπεδίου. Πρέπει, πριν ν' αναζητήσουμε "τεχνοκρατικές" λύσεις για την "διαχείριση" των προβλημάτων του Λεκανοπεδίου να προηγηθεί μία απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα που προβάλλεται ολονέν συχνότερα και από πολλές πλευρές. Είναι σκόπιμη η παραμονή στην Αθήνα του διοικητικού και του οικονομικού κέντρου της χώρας; Και την απάντηση θα την δώσουμε συνεκτιμώντας, πέραν της τεχνοκρατικής πλευράς του προβλήματος, και τις αμυντικές ανάγκες, τη δημόσια υγεία, την ισόρροπη οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη της χώρας αλλά και τον συμβολισμό που θα αναδεικνύει η επιλογή μας. Κατά την άποψη μας, η λύση βρίσκεται στην απομάκρυνση του διοικητικού και οικονομικού κέντρου της χώρας από το λεκανοπέδιο των Αθηνών. Αφετηρία μιας τέτοιας λύσεως πρέπει να είναι η λήψη διοικητικών μέτρων, η αναθεώρηση του προγράμματος δημοσίων έργων και η ανακατανομή των διαθεσίμων πόρων, ώστε να επιτευχθεί (ή/και να επιβληθεί), η μεταφορά του οικονομικού και του διοικητικού κέντρου της χώρας αλλού, και μάλιστα σε διαφορετικούς τόπους. Είναι βεβαίως ευνόητο, ότι αυτή η μεταφορά θα γίνει σταδιακά και ότι δεν πρέπει ν' αφεθεί η Αθήνα να διψάσει ή να πνιγεί μέσα στο κυκλοφοριακό τέλμα και το νέφος που καθημερινά την περισφίγγουν περισσότερο. Αλλά, θα προκρίνονται προς εκτέλεση τα φθηνότερα και απολύτως αναγκαία έργα για την αντιμετώπιση οξύτατων προβλημάτων και υπό την προϋπόθεση ότι τα έργα αυτά δεν συγκρούονται με τον στρατηγικό στόχο της μεταφοράς του οικονομικού και του διοικητικού κέντρου, καθώς και με το σχέδιο μελλοντικής αναπλάσεως των Αθηνών ώστε να καταστεί και πάλι το πνευματικό κέντρο της χώρας. Η απόφαση για την μεταφορά του οικονομικού και του διοικητικού κέντρου της χώρας που πρέπει ν' αποτελεί στόχο και έργο κάθε πατριώτη και υψηλόφρονα πολιτικού, είναι ριζοσπαστική και απαιτεί μάλλον θέληση και διοικητικά-νομοθετικά μέτρα παρά δαπάνες, δαπάνες που πάντως θα είναι πολύ μικρότερες απ' αυτές που απαιτούνται για την συντήρηση του μεγάλου ασθενούς και από τις ζημίες που συνεπάγεται η διατήρηση της Αθήνας ως διοικητικού και οικονομικού κέντρου. Μια τέτοια επιλογή θα ελευθερώσει πόρους και ανθρώπινο δυναμικό που εξ ανάγκης διατίθενται τώρα για τη "διαχείριση" της μόνιμης κρίσεως που διέρχεται η πρωτεύουσα και θ' αναδείξει νέες προοπτικές γιά την ανάπτυξη της πατρίδας μας. Θεωρούμε σκόπιμη και συμφέρουσα τη μεταφορά του διοικητικού και του οικονομικού κέντρου στη Βόρεια Ελλάδα. Το διοικητικό κέντρο πρέπει να εγκατασταθεί σε μια νέα πόλη βορείως του Ολύμπου, που θα κατασκευασθεί εξ αρχής για να λειτουργήσει ως διοικητικό κέντρο και της οποίας ο πληθυσμός θα περιορίζεται με κατάλληλα διοικητικά και άλλα μέτρα σε ένα το πολύ εκατομμύριο κατοίκων. (μήπως να περιορίζαμε τον αριθμό στις 500.00 χιλιάδες;) Το οικονομικό κέντρο δεν χρειάζεται μία νέα πόλη, αλλά μία περιοχή με στρατηγική θέση κοντά σε χώρο που αναπτύσσονται ή/και που προβλέπεται ν' αναπτυχθούν έντονες οικονομικές δραστηριότητες, δηλαδή κοντά στην ενιαία πλέον Ευρώπη και στο κέντρο των Βαλκανίων. Και τέτοια είναι η περιοχή με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη στην οποία, παρά την τροχοπέδη του διπολισμού και της αρτηριοσκληρωτικής Αθήνας, αναπτύσσεται ήδη από χρόνια σημαντικό-και προπάντων υγιές-μέρος των οικονομικών δραστηριοτήτων της χώρας. Η αναγωγή της Βόρειας Ελλάδος σε οικονομικό κέντρο της χώρας θα υποβοηθηθεί από την μεταφορά του διοικητικού κέντρου πλησιέστερα προς αυτήν. Η ιδέα για μια μικρή πρωτεύουσα-διοικητικό κέντρο σ' ένα κράτος που οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες ασκούνται αλλού, δεν είναι πρωτότυπη. Αντιθέτως, έχει εφαρμοσθεί ήδη με επιτυχία σε πολλά και στα μάλλον προοδευμένα κράτη (ΗΠΑ-Αυστραλία-Καναδάς-Βραζιλία-Γερμανία κλπ.). Αλλά ούτε και στην Ελλάδα διατυπώνεται για πρώτη φορά αυτή πρόταση. Από τους πρώτους και πλέον ειδικούς εμνευστές αυτής της ιδέας ήσαν ο Αρχιτέκτων, καθηγητής στο Ε.Μ.Π. και Ακαδημαϊκός Σόλων Κυδωνιάτης από το 1959 (Καταγωγής από την Τρίπολη Αρκαδίας, επιχειρηματολόγησε με σθένος υπέρ της Θεσσαλονίκης). Υπέρ της αλλαγής επιχειρηματολόγησε και ο μεγάλος πολεοδόμος Δοξιάδης Το 1990, κυκλοφόρησε μια «απόρρητη» έκθεση των Αμερικανών (την δημοσίευσε ο Οικονομικός Ταχυδρόμος) πού προέβλεπε τα δεινά για την Ελλάδα από την πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων (οικονομικά-πολιτικά- εθνικά) και καλούσε σε άμεση μεταφορά της κυβέρνησης σε πόλη της Μακεδονίας (δεν ανέφερε συγκεκριμένη πόλη). Καλούσε μάλιστα την ελληνική πολιτεία να μην κάνει κανένα άλλο έργο υποδομής στην Αθηνά, ώστε να λειτουργήσει η «αυτόματη –αυτορυθμιζόμενη αποκέντρωση». Η μεταφορά του οικονομικού και του διοικητικού κέντρου της χώρας θα συμβάλλει ώστε: 1. Να γίνει αποδοτικότερη η Δημόσια διοίκηση σε ένα σύγχρονο διοικητικό κέντρο σχεδιασμένο να λειτουργεί ως τέτοιο, και όχι όπως τώρα διασκορπισμένη στο χαώδες Αθηναϊκό συγκρότημα. 2. Να γίνουν παραγωγικές και αναπτυξιακές επενδύσεις σ' όλη τη χώρα και ν' αναπτυχθούν υγιέστερες οικονομικές δραστηριότητες μέσα στην Ελλάδα και προπάντων στον Βαλκανικό και τον ευρύτερο περίγυρο, συμβάλλοντας έτσι και στην αντιμετώπιση του προσφυγικού και του δημογραφικού προβλήματος. (Σύμφωνα με μελέτη του Δημογραφικού Ινστιτούτου, της Σουηδικής Ακαδημίας Επίσημων, που δημοσιεύτηκε το 2003, σχετική με τις Δημογραφικές εξελίξεις στην Ευρώπη, στην Ελλάδα θα κατοικούν μόλις 2,5 εκατομ. Έλληνες το 2080, όλοι τους συνταξιούχοι και υπέργηροι!!!) 3. Ν' ανακατανεμηθεί ο πληθυσμός της χώρας με οικονομικά και αμυντικά κριτήρια. Η Αθήνα έχει συγκεντρώσει το 50% του ελληνικού πληθυσμού, το σύνολο της βιομηχανίας και εσχάτως και της ενέργειας. Απλοί λόγοι στρατηγικής είναι απαγορευτικοί για την δημιουργία ΟΛΩΝ των εργοστασίων ενέργειας (όπως εγκρίθηκαν τον Ιούλιο του 2007 από το Υπ. Ανάπτυξης και τα 5 νέα εργοστάσια ρεύματος να γίνουν στην Βοιωτία) και όπλων στο Λαύριο κ.λπ.. 4. Να τονωθεί το φρόνημα των πολιτών όλης της χώρας με τον ιδεολογικό συμβολισμό που θα έχει μια τέτοια επιλογή, της γέννησης του νέου, της αναγέννησης, της επανίδρυσης του κράτους. 5. Να μειωθούν δραστικά οι οικονομικές δραστηριότητες και ο πληθυσμός των Αθηνών και συνακόλουθα η αξία των ακινήτων της. Το τελευταίο τούτο θα καταστήσει τεχνικώς και οικονομικώς δυνατή: α. Τη ριζική αναμόρφωση της παλαιάς πόλεως όπως αυτή οριοθετείται από τα αρχαιολογικά ευρήματα και τα ιστορικά κείμενα, με την αποκάλυψη και αποκατάσταση των αρχαιολογικών χώρων και την αναστήλωση των μνημείων που αποτελούν τα ιερά λείψανα του πνευματικού κέντρου του κόσμου. Ετσι θα υλοποιηθεί αυτό που σήμερα φαίνεται ουτοπία αλλά που πρέπει να είναι ο πόθος κάθε Ελληνα (αλλά και ξένου), ο οποίος γνωρίζει έστω στοιχειωδώς την ΙΣΤΟΡΙΑ της ΑΘΗΝΑΣ. Να δοθεί δηλαδή πάλι στην Ελλάδα και στην ανθρωπότητα, αναμορφωμένη με τον σεβασμό και την αίγλη που της αξίζει, η ιστορική πνευματική πρωτεύουσά τους. β. Τη ριζική ανάπλαση της υπόλοιπης πόλεως βάσει ενός νέου χωροταξικού σχεδίου,(σταδιακή ανάπλαση από τα όρια της παλαιάς πόλεως προς την περιφέρεια με εκτεταμένες κατεδαφίσεις γιά την κατασκευή των νέων υπογείων δικτύων, των δρόμων και τη δημιουργία κοινοχρήστων χώρων κ.λπ.). Αυτές οι επεμβάσεις θα έδιναν στην Αθήνα την μοναδικότητα μιας διαφυλαγμένης και όσο είναι δυνατόν αναστηλωμένης αρχαίας πόλεως, περιβαλλομένης από ορθά αναπλασμένους οικισμούς και θα την καθιστούσαν έτσι τόπο κατοικίας και δραστηριοτήτων υψηλού επιπέδου, πηγή πλούτου και καύχημα γιά την πατρίδα μας. Επειδή εγκαταλείψαμε την επαρχία και τις συνεχώς απειλούμενες μεθοριακές περιοχές και έχουμε καταληφθεί από το "σύνδρομο της Κωνσταντινουπόλεως", ασχολούμενοι μόνον με τα προβλήματα και τη συντήρηση της πρωτεύουσας, πρέπει να ξέρουμε ότι όσο περιορίζουμε τα Ελληνικά ενδιαφέροντα στα όρια της Αθήνας, θα υποστούμε και τις συνέπειες του ως άνω "συνδρόμου". Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε εγκαίρως ότι, εάν δεν δώσουμε μιά ριζική λύση στο πρόβλημα της πρωτεύουσας, ώστε να ξαναγίνουν πανελλήνια τα ενδιαφέροντα των πολιτών και της πολιτείας, θα υποστούμε, συντομότερα απ' όσο υποψιάζονται οι κορυβαντιώντες Ελληνες, εδαφική συρρίκνωση της πατρίδας μας και πολιτιστική αλλοτρίωση του έθνους μας. Η μεταφορά της πρωτεύουσας ίσως είναι η σημαντικότερη κίνηση αναδιάρθρωσης και επαναδημιουργίας του ελληνικού κράτους, και θα συμβάλλει δραστικά στην επιβίωσή του. Γι αυτό καλούμε κάθε πατριώτη να συστρατευθεί μαζί μας στις ενέργειες που πρέπει να γίνουν για να κάνουμε ευρύτερα γνωστή και αποδεκτή αυτή την πρόταση. Μεταφορά-Αλλαγή Πρωτευουσας Πρόταση για απομάκρυνση από την Αθήνα του Διοικητικού και Οικονομικού κέντρου της Ελλάδος. Διότι, συν τοίς άλλοις, το Λεκανοπέδιο της Αττικής είναι κορεσμένο, φιλοξενεί το 50% του πληθυσμού της Ελλάδας στο 2% του εδάφους της! Συνάντηση στις 20.01.2010 Αγαπητοι φιλοι, Την Τεταρτη, 20 του μηνος και ωρα 6.30, στα Γραφεια της εφημεριδος "Χριστιανικη" Ακαδημιας 78Δ, στον Ε οροφο, θα γινει συναντηση των φιλων και οπαδων της Επιτροπης πολιτων για την "Αλλαγη-Μεταφορα Πρωτευουσης" με κύρια θεματα: Την οριστικη εγκριση της Διακηρυξης (Μανιφεστου), την ιδρυση ηλεκτρονικου περιοδικου και την εκτυπωση της διακυρηξης μαζι με το βιβλιαρακι του Ακαδημαικου Σολωνα Κυδωνιατη και διανομη του προς ενημερωση του Πολιτικου, Επιχειρηματικου και Ακαδημαικου κοσμου, καθως και ολων ανεξαιρετως των Ελληνων πολιτων. Παρακαλεισθε να παρευρεθειτε (χρειαζομαστε καποιον νομικο να συζητησουμε την νομικη εξελιξη της κινησής μας) διοτι αυτη την στιγμη, αντι μιας πραγματικης διοικητικης μεταρυθμισης, βλέπουμε να προωθειται μια καλα υπολογισμενη με μονο πολτικα κινητρα μεταρύθμιση, ονομαζομενη "Καλλικρατης" ή "Καποδιστριας2". Με μεγαλη εκτιμηση Ο Συντονιστης της Επιτροπης Στεφανος Σωτηριου nipesot@yahoo.com
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




19 Ιανουαρίου 2010



3 Πρόβλημα με "Sign In" στην Blogger

Έχεις φτιάξει ένα Google Blogger account και άρχισες να blogάρεις όλος χαρά, μέχρι που μια μέρα η Google Blogger δεν σ' αφήνει να κάνεις sign in. Μπορεί να υπάρχουν αρκετοί λόγοι που δεν μπορείτε να κάνετε sign-ing στο Blogger account σας, όπως για παράδειγμα, λάθος username, λάθος password, ή προβλήματα στον browser σας. Προβλήματα Username Το πρώτο πράγμα που πρέπει να τσεκάρετε όταν προσπαθείτε να κάνετε log in στο Blogger account σας χωρίς επιτυχία, είναι το username σας. Σιγουρευτείτε πως αυτό που βάζετε στο login box είναι το σωστό. Το username σας, είναι το ίδιο με το e-mail address που χρησιμοποιήσατε για να δημιουργήσετε το original Google account σας. Και δεν είναι υποχρεωτικό να είναι gmail. Απλά θυμηθείτε με ποιό email φτιάξατε λογαριασμό στην Google. Εάν παρ' όλα αυτά, δεν μπορέσατε να θυμηθείτε ποιόν λογαριασμό χρησιμοποιήσατε, επισκευθείτε την σελίδα Google Accounts Password Assistance page, όπως δείχνει και η εικόνα απο κάτω..
image0.jpg

Κάθε φορά (και απο μία διεύθυνση τη φορά), βάλτε στο Email text box που βλέπετε, κάθε μία πιθανή διεύθυνση που θα μπορούσε να είχατε χρησιμοποιήσειόταν στήνατε το Google account σας, και κατόπιν κάντε click στο Submit button κάθε φορά. Μετά την κάθε αποστολή, θα βλέπετε ένα μήνυμα, που θα σας λέει "an account doesn’t exist for that e-mail address", άρα δεν είναι αυτό το σωστό email, ή αν βάλατε το σωστό επιτέλους, θα σας πεί "an e-mail has been sent to that address with a link for you to click to reset your password". Αληλούια!!

Προβλήματα με το Password Εάν δεν μπορείτε να θυμηθείτε το password του Blogger account σας, κάντε απλά click στο σύμβολο με το ερωτηματικό (?) στο Password link. Βρίσκεται στην επάνω δεξιά γωνία του Blogger home page, όπως σας δείχνει η επόμενη εικόνα.
image1.jpg
Ανοίγει τότε η φόρμα του "Forgot Your Username or Password", όπως βλέπετε στην επόμενη εικόνα. Συμπληρώστε την φόρμα, και κάντε click στο "Lookup" για να σας σταλθούν οι πληροφορίες για τον λογαριασμό σας. Το password σας αποστέλεται αυτόματα με e-mail στην e-mail address του Blogger account σας.
image2.jpg
Προβλήματα του Browser Οι ρυθμίσεις του browser σας, μπορούν να σας δημιουργήσουν μεγάλες δυσκολίες στο να κάνετε log in στο Blogger account σας. Για να διορθώσετε ένα πρόβλημα στον browser, πρώτα κάντε έναν καθαρισμό στο browser’s cache και στα cookies. Επίσης βεβαιωθείτε πως το πρόγραμμα antivirus και ο firewall είναι σωστά ρυθμισμένα ώστε να δέχονται τα Blogger cookies και επιτρέπουν τα JavaScript, και που είναι βασικά στοιχεία για την Blogger και την σωστή λειτουργία του blog σας. Ελπίζω να σας φανούν χρήσιμα κάποια μέρα, αν και εύχομαι ποτέ να μην τα χρειαστείτε
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




17 Ιανουαρίου 2010



7 Αν-ορθογραφία και blogging

Είναι πολύ ενοχλητικό να βλέπουμε κείμενα με πολλά ορθογραφικά λάθη σχεδόν σε κάθε πρόταση. Δεν δείχνει όμορφο, και πείτε μου ότι θέλετε. Το να κάνει κάποιος ένα δύο λάθη, το καταλαβαίνει ο άλλος, και δεν δίνει σημασία. Αν όμως συναντάει σε κάθε δεύτερη λέξη ορθογραφικά λάθη, τότε ενοχλείται hah Προσέξτε το αυτό, αν σας ενδιαφέρει να σας διαβάζουν οι άλλοι. Υπάρχει βοήθεια; Ναι! Είχα κάνει επ' αυτού παλιότερα ανάρτηση, μα είτε λίγοι την διάβασαν, είτε λίγοι την κατάλαβαν. Αποφάσισα λοιπόν να σας δείξω με οπτική μέθοδο, το πως γίνεται.. Δείτε το video, να μάθετε πώς θα απαλλαγείτε από τα ορθογραφικά σας λάθη.

Spellchek from Nik Rammos on Vimeo.

Το link για να εγκαταστήσετε το ADD ON: addons.mozilla.org Καλές αναρτήσεις, με πιο λίγα λάθη στο μέλλον!
"Γεια σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




15 Ιανουαρίου 2010



9 Πώς κάνουμε Follow Back (video)

Πολλές φορές μας τυχαίνει να θέλουμε κι εμείς να κάνουμε Follow Back σε κάποιον που εγγράφηκε σε μας, μα όταν πατάμε στο εικονίδιό του στους Followers νa μην βλέπουμε το δικό του Blog link. Πώς βρίσκουμε λοιπόν το blog του; Παρακολουθήστε το video που ετοίμασα και θα δείτε πως είναι πολύ απλό. (Δυστυχώς δεν φαίνεται στο Newsletter)
video
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




14 Ιανουαρίου 2010



1 Πώς κάνω κάποιον διαχειριστή στο blog μου (video)

Αρκετές φορές χρειάστηκαν κάποιοι φίλοι να μου δώσουν πρόσβαση στην διαχείριση του ιστολογίου τους, μα κάθε φορά, όλο και κάποιοι ξεχνάνε το βασικότερο βήμα. Να πατήσουν "Εκχώρηση δικαιώματος διαχειριστή". Σήμερα αποφάσισα να φτιάξω αυτό το video, για να το καταλάβουν καλύτερα όσοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την ανάρτησή μου. Δείτε το προσεκτικά παρακαλώ, και οι φίλοι μου που θα πάρουν αυτήν την ανάρτηση αυτόματα μέσω Newsletter, ας κάνουν τον κόπο αν τους ενδιαφέρει να την δούν απ' ευθείας στο Blog.
video
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




13 Ιανουαρίου 2010



34 Πότε καταλαβαίνεις τον φίλο σου;


Έγινα σαράντα έξι, για να καταλάβω πως, η γιαγιά μου είχε απόλυτο δίκιο σε ένα πράγμα που μου είχε πεί, και που ως τώρα ποτέ δεν είχα πιστέψει. Βλέπεις κυκλοφορούν αρκετοί μύθοι, και ένας απο αυτούς είναι τόσο πολύ διαδεδομένος, ώστε κατάντησε κανόνας. Ο μύθος, πως "στις δύσκολες στιγμές καταλαβαίνεις τον φίλο". Να γιατί το θεωρώ μύθο. Σε μια δύσκολη στιγμή, ίσως σε βοηθήσουν ή σου σταθούν κάποιοι φίλοι, μα ίσως και να μην σου σταθούν. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν ήθελαν υποχρεωτικά. Ίσως να μην μπορούσαν. Απο την άλλη πάλι, δεν σημαίνει πως όποιος σου σταθεί σε μια δύσκολη, είναι αληθινός φίλος σου. Ίσως το κάνει υστερόβουλα, γιατί μπορεί να ελπίζει σε κάποια ανταπόδωση, ή να του έχεις υποχρέωση μετά. Έλεγε η γιαγιά θυμάμαι τότε. "Κάθε άνθρωπος μπορεί να υποκριθεί τέλεια τον λυπημένο. Κανένας όμως δεν μπορεί να υποκριθεί τέλεια τον χαρούμενο αν δεν χαίρεται στ' αλήθεια. Στην χαρά σου φαίνονται οι φίλοι σου παιδί μου". Ποτέ δεν ξέχασα αυτήν την κουβέντα της. Καθόμουν και αναρωτιόμουν για χρόνια, "μα πώς είναι δυνατόν, κάπου θα έκανε λάθος η γιαγιά". Όχι φίλε, δεν έκανε κανένα λάθος. Την αλήθεια έλεγε, απλά το φτωχό μυαλό και η απειρία μου δεν με άφηναν να την δω. Και τα παραδείγματα διαδέχονταν το ένα τ' άλλο. Κέρδισε ο Θανάσης κάποια χρήματα στο λαχείο. Κανέναν από τους δήθεν φίλους του δεν άκουσα να πει "μπράβο στον Θανάση, σε καλή μεριά, πάμε να τον συγχαρούμε". Κάποιος είπε θυμάμαι, "ρε τον κωλόφαρδο τον Θανάση", άλλος είπε "καλά, σ' αυτόν βρήκαν να πέσουν τόσα λεφτά;", άλλος πάλι "τέτοιος βλάκας που είναι, σε λίγο δεν θα έχει μία πάλι", ή "κοίτα ρε που πάνε τα λεφτά".. Χαιρέκακα και μίζερα τα λόγια τους, γεμάτα φθόνο και ζήλια. Όταν όμως είχε τρακάρει, τρέχανε να τον δούνε τάχα στο νοσοκομείο, και δήθεν θα μαζεύανε και χρήματα να φτιάξει το αμάξι του, και που ποτέ δεν το δέχτηκε θυμάμαι ο "βλάκας" και ο "κωλόφαρδος" Θανάσης. Πόσες φορές έχετε δεί τους δήθεν φίλους η φίλες σας να χαίρονται στην χαρά σας; Πόσες φορές ακούσατε να λένε μπράβο και να χαίρονται για σας, όταν σας είδαν να κυκλοφοράτε χεράκι χεράκι με το όμορφο ταίρι σας; Πόσες φορές αντίθετα δεν ακούσατε να σιγομουρμουρίζουν, "δες ρε το χτικιό με τι κυκλοφοράει" ή "καλά, μυωπία έχει η γκόμενα"; Πόσες φορές δεν ένοιωσα και εδώ, με αυτό εδώ πέρα το blog, τον φθόνο και την κακία απο τόσους που πέρασαν και γύρισαν την πλάτη μια μέρα, χωρίς αιτία στην ουσία, και δίχως λόγο; Τι; και ποιός είναι ο ΑΑΤΟΝ, και γιατί να έφτασε όπου έφτασε ο ΑΑΤΟΝ, και γιατί να κερδίζει ο ΑΑΤΟΝ, γράψτον στα τέτοια σου τον ΑΑΤΟΝ, και ότι σαχλαμάρα βάλετε στο μυαλό σας, την ακουσε ο ΑΑΤΟΝ.. Τα μόνα πράγματα που δεν ξέρει ακόμη ο ΑΑΤΟΝ, είναι το τι θα ακούσει ακόμη, τα έξι νούμερα του Λόττο, και το πότε θα πεθάνει. Αυτά τα τρία μονάχα. Θα τα μάθει κι αυτά, που θα πάει. Και θα μπορούσα εδώ, να γράψω τόσα πολλά παραδείγματα καθημερινής μιζέριας, δικά μου μα και πολλών άλλων, που θα καθόσασταν να διαβάζετε για ώρες. Θα μπορούσατε κάλλιστα να γράφατε κι εσείς κάποιες δικές σας εμπειρίες στα σχόλια, και κάθε φορά που θα πατούσατε "Αποστολή σχολίου" να θυμόσασταν κι άλλη. Εσύ που ίσως διαβάζεις αυτές τις γραμμές, πιστεύεις στ' αλήθεια πώς στην λύπη σου καταλαβαίνεις τους φίλους σου, κι όχι στην χαρά σου; Εικόνα ανάρτησης: Ιωάννα (To Fioro)
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




12 Ιανουαρίου 2010



4 Ο τροχός των χρωμάτων


Παλιότερα σας είχα κάνει μια ανάρτηση, με κώδικες απο χρώματα και αποχρώσεις που ίσως χρειαστείτε κάποια στιγμή, ασχολούμενοι με το Design του blog σας. Η τότε ανάρτηση ήταν υπερβολικά μακροσκελής θα έλεγα. Σήμερα σας δίνω έναν νέο τρόπο, με κάποια βασικά χρώματα, και που γυρνάνε πάνω σε έναν τροχό που γυρίζει, και που όταν πατήσετε πάνω σε ένα χρώμα, σας δίνει δεξιά τον κώδικά του, καθώς και κάποιους κώδικες απο άλλες πλησιέστερες αποχρώσεις του. Σας αρέσει;
Εάν βάλετε έναν κώδικα στο κενό τετραγωνάκι κάτω απο τον τροχό (και δίχως την πρόθεση #) κάποιου χρώματος και πατήσετε "Update", θα σας δείξει το χρώμα και τις αποχρώσεις του. Δοκιμάστε το. Ευχαριστώ το team www.2createawebsite.com και τον Mohammad Mustafa.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




08 Ιανουαρίου 2010



15 Πώς φτιάχνουμε ένα Banner

Αρκετές φορές έτυχε να μου κάνουν αυτήν την ερώτηση. Σήμερα πάλι με ρώτησε ο φίλος μας Γιώργος Φάκος το ίδιο πράγμα και είπα να κάνω αυτήν την ανάρτηση. Πάμε λοιπόν.. Για να κάνουμε κάποιο Banner, κατ' αρχάς, υπάρχουν προγράμματα ειδικά, τα λεγόμενα Banner Makers. Κάποια στοιχίζουν και κάποια πάλι είναι δωρεάν. Μπορεί κάποιος να φτιάξει επίσης Banner χρησιμοποιώντας απλά προγράμματα, όπως το Paint, το Photoshop, ή Online Free Banner Makers, σελίδες δηλαδή που προσφέρουν την κατασκευή Banner online. Το δυσάρεστο κάποιες φορές με μερικά Online Services είναι πως διαφημίζονται μέσω του Banner που σας έφτιαξαν. Προσωπικά το Banner ενός Site το θεωρώ μοναδικό και αντιπροσωπευτικό κομάτι της κάθε σελίδας, οπότε προτιμώ να είναι καθαρό απο κάθε ξένη διαφήμιση. Αλλού λές ας είναι, όχι όμως στο Banner της σελίδας σου, το οποίο στην ουσία είναι ..ας πούμε η σφραγίδα της. Το πιο σημαντικό στην όλη ιστορία όμως, είναι μονάχα ένα πράγμα. Η δική σας φαντασία. Εσείς πρέπει να σκευτείτε τι ακριβώς θέλετε. Πρέπει να σκευτείτε την κάθε λεπτομέρεια. 1. Το μέγεθος (διαστάσεις) 2. Το χρώμα ή την εικόνα 3. Την γραμματοσειρά 4. Το μήνυμα 5. Το είδος (JPG, PNG, GIF, SVF κ.λ.π.) Όλα αυτά εσείς πρέπει να τα σκευτείτε. Μερικοί φτιάχνουν "παιδαριώδεις" Banners, μα και κάποιοι φτιάχνουν αριστουργήματα. Να θυμάστε πάντοτε όμως ένα πράγμα. "Ου εν τω πολλώ το εύ". Λιτό και να τα λέει όλλα με την πρώτη ματιά.
Όμως, αρκετά ως εδώ. Ελάτε να σας δώσω κάποιες σελίδες δωρεάν (προγράμματα για αγορά μπορείτε να βρείτε και μόνοι σας) και στις οποίες μπορείτε να δοκιμάσετε να φτιάξετε το δικό σας Banner. (Κάθε Link θα ανοίγει σε δικό του παράθυρο, να μη χάνεστε). highpowergraphics.com logodesignengine.com thefreelogomakers.com flamingtext.com Σίγουρα αν ψάξετε θα βρείτε άπειρες ακόμη, είμαι σίγουρος. Αρχίστε να πειραματίζεστε με μία απο αυτές, και προσπαθήστε να φτιάξετε ότι καλύτερο μπορείτε. Για όσους αναρωτιούνται εγώ τι χρησιμοποιώ, η απάντηση είναι το "Logo Maker v.5" Το επόμενο βήμα, είναι να ανεβάσετε κάπου το Banner σας. Εγώ προσωπικά προτιμώ να χρησιμοποιώ το imageshack. Αφού ανεβάσετε (upload) την εικόνα σας, σας δίνει διάφορα link. Επιλέξτε το "Direct Link". Κατόπιν, για να το τοποθετήσετε κάπου στο blog σας, χρησιμοποιείστε αυτόν τον κώδικα:
<center><img src="<span style="font-weight:bold;">http://imageURL</span>.gif"/></center>
Αντικαταστήστε το κόκινο link με το Direct link που σας έδωσε το imageshack, και είστε έτοιμοι. (Υ.Γ. Τα δύο "Test Banner" τα έφτιαξα με το 1ο Link που σας έδωσα, για να πάρετε μια μικρή ιδέα) Καλή επιτυχία.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




05 Ιανουαρίου 2010



7 Link Bounch

Θα σας έτυχε συχνά να θέλετε να μοιραστείτε (email, IM, Twitter, η ακόμη και με mobile phone SMS) κάποια link σας, μα είναι κόπος να τα στείλετε ένα ένα. Υπάρχει λοιπόν μια δωρεάν εφαρμογή, σε μια σελίδα, την Link Bounch όπου γράφετε όλα σας τα Link με τη σειρά, το ένα κάτω απο το άλλο, και στην συνέχεια σας δίνει ένα και μοναδικό link, που οδηγεί σε μια υποσελίδα, και στην οποία περιέχει όλα σας τα links. Όποιος το πατήσει τα βλέπει με τη σειρά, και μπορεί με ένα απλό πάτημα ενός κουμπιού, να τα ανοίξει όλα ταυτόχρονα και αυτόματα την ίδια στιγμή στον browser του. Δοκιμάστε το, πιστεύω πως σε κάποιους που στέλνουν συχνά μαζικά κάποια link τους, θα τους φανεί χρήσιμο. Εδώ για παράδειγμα, σας δίνω ένα μου Link, το οποίο περιέχει 4 άλλα δικά μου. http://linkbun.ch/jfxn Πειραματιστείτε λίγο, να καταλάβετε πως λειτουργεί. Καλή σας μέρα.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




04 Ιανουαρίου 2010



18 Πώς να αφαιρέσω μια περιττή Ετικέτα;

Οι ετικέτες, είναι ένα απαραίτητο κομάτι κάθε ιστολογίου. Η χρησιμότητά τους είναι μεγάλη. Πρώτον, χρησιμεύουν στο να σας βρίσκουν ευκολώτερα οι μηχανές αναζήτησης, και δεύτερον (και πολύ πιο σημαντικό) να μπορούν οι αναγνώστες σας να βρίσκουν εκείνες τις αναρτήσεις, που σχετίζονται θεματικά μεταξύ τους. Για παράδειγμα, αν κάποιος σε μένα πατήσει μια οποιαδήποτε ετικέτα, θα του δείξει όλες εκείνες τις αναρτήσεις που έχουν αυτήν την ίδια ετικέτα. Πολλοί όμως φίλοι bloggers, έκαναν ένα λάθος απο την αρχή ακόμη. Δεν κατάλαβαν καθόλου σωστά τον λόγο ύπαρξης των ετικετών, με αποτέλεσμα να κάνουν "άλογη" χρήση τους. Σε κάθε τους ανάρτηση, έβαζαν και ξεχωριστή ετικέτα, και σε πολλές περιπτώσεις πάνω απο μία. Αποτέλεσμα αυτής της "αυθονίας" ήταν, να έχουν φτιάξει ένα κατεβατό απο ετικέτες, που για να χωρέσει στην μπάρα, και να το διαβάσει όλο κάποιος ως κάτω, έπρεπε να φοράει σκάφανδρο και μπουκάλες για μεγάλα βάθη. Πώς μπορούμε να βάλουμε νέα ετικέτα το ξέρουμε. Το πώς σβήνουμε κάποιες όμως, το ξέρουμε όλοι; Αν το ξέρετε η αν δεν σας ενδιαφέρει, μην διαβάσετε παρακάτω. Αυτή η ανάρτηση είναι για όσους δεν το γνωρίζουν και γενικώτερα για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν πως γίνεται. Πάμε στον πανόπτη μας, και πατάμε "Ανάρτηση" και αμέσως μετά "Επεξεργασία Αναρτήσεων"
Στα αριστερά βλέπετε την λίστα με τις υπάρχουσες ετικέτες. Πάμε λοιπόν στην τρίτη στήλη, μαρκαρισμένη με κόκκινο, "Ενέργειες ετικετών" Δεξιά της πατάμε το link "Όλες" Τότε όλα τα τετραγωνάκια αριστερά απο κάθε ανάρτηση μαρκάρονται αυτόματα. Δεν μας ενδιαφέρει όμως προς το παρόν, ας μαρκάρονται.
Μετά την τελευταία μας ετικέτα, όπως βλέπετε στην εικόνα, γράφει "Κατάργηση ετικέτας". Πάμε κάτω απο το "Κατάργηση ετικέτας". Επιλέγουμε ποιά θέλουμε να σβήσουμε και την κλικάρουμε. Μία μία, επιλέγουμε ποιά θα σβήσουμε με τον ίδιο τρόπο, επαναλαμβάνοντας το πάτημα στο βελάκι, κατεβαίνοντας κάτω απο το "Κατάργηση ετικέτας", επιλέγοντας την επόμενη, και σβήνοντάς την με ένα κλίκ. Αυτό ήταν. Ξαναπατάμε "Καμία" και ξεμαρκάρονται τα τετραγωνάκια αριστερά, ή απλά κλείνουμε το παράθυρο. Οι ετικέτες μας μειώθηκαν. Τώρα, για όσους δεν γνωρίζουν πώς βάζουμε μια νέα ετικέτα. Δεξιά απο το "Ενέργειες ετικετών", πατάμε "Καμία". Πατάμε κατόπιν το βελάκι στο "Ενέργειες ετικετών", και στο τέρμα κάτω, πατάμε "Νέα ετικέτα". Μας ανοίγει ένα παραθυράκι, όπου γράφουμε το όνομα της νέας ετικέτας. Αυτό είναι όλο. Η νέα ετικέτα μας έχει πλέον δημιουργηθεί, και μπορούμε να την επιλέγουμε όποτε την χρειαζόμαστε. Εύκολο δεν ήταν; Για κάποιους ναι το ξέρω. Μα κάποιοι δεν το γνώριζαν, γι αυτό και έκανα την σημερινή ανάρτηση.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, αν σου άρεσε η σημερινή ανάρτηση, και εάν γενικά σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




01 Ιανουαρίου 2010



0 Blog Members









Next Next Next