22 Οκτωβρίου 2010



6 Ποδοσφαιρική ομάδα "Πόντος": Απαγχονίστηκαν, για να τιμήσουν την φανέλα τους

Στα όνειρα μου έρχεται συχνά η μακρινή φωνή της μάνας τρελής στους έρημους δρόμους (1) και με ρωτάει με παράπονο αν κλαίνε ακόμα τα ματοπήγαδα (2).

Με ρωτάει για κάποιους πραγματικούς ήρωες του ποδοσφαίρου. Ήταν παιδιά της γης του Πόντου. Δεν έπαιξαν πότε σε μεγάλες οργανώσεις. Δε λατρεύτηκαν ποτέ ως θεοί από το αφιονισμένο πλήθος, δεν είδαν ποτέ τους οπαδούς να γεμίζουν πλατείες και να κλείνουν δρόμους για να εκδηλώσουν την εθνική υπερηφάνεια τους (τι χυδαίες που φαίνονται, ορισμένες φορές, οι λέξεις).

Οι ήρωες (αν ακόμα έχουν, ακόμα,  νόημα οι λέξεις) της ομάδας “Πόντος” ήταν καθηγητές, μαθητές και απόφοιτοι του κολεγίου Ανατολία(3) της Μερζιφούντας . Οι μαθητές αποφασίσαν να τιμήσουν τη φανέλα τους και γι αυτό, παρά την τρομοκρατία και τις απειλές των Κεμαλικών,  αγωνίστηκαν με εμφάνιση που θυμίζει τη γαλανόλευκη (άσπρες και γαλάζιες ρίγες) και στη μέση το γράμμα Π. Αυτό θα αποτελέσει τη βασική κατηγορία των Κεμαλικών, οι οποίοι θα οδηγήσουν τους Έλληνες αθλητές στο “δικαστήριο” με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (12 Φεβρουαρίου 1921) και τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου θα απαγχονιστούν στην Αμάσεια(4).

Η μάνα τρελή στους έρημους τους δρόμους με ρωτάει απεγνωσμένα αν μιλάνε για αυτούς τους ήρωες του ποδοσφαίρου και της πατρίδας  στις δεκάδες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Μήπως αναφέρουν ένα μονόστηλο οι δεκάδες αθλητικές εφημερίδες ή τους μνημονεύουν όλα εκείνα τα τέρατα της μνήμης, που θυμούνται ακόμα και το δευτερόλεπτο που σημειώθηκε κάποιο γκολ, σε κάποιον αγώνα, πριν τριάντα χρόνια (ήταν, βλέπετε, πολύ σοβαρό γεγονός για τη μετέπειτα ζωή τους). Μήπως κάποια κινηματογραφική ταινία; κάποιο βιβλίο; ή έστω κάποιο τραγουδάκι τους αναφέρει;
Κατεβάζω ντροπιασμένος το κεφάλι μου.

Μου λέει και μου ξαναλέει τα ονόματα, μήπως και τα έχω ακούσει σε κάποια ιαχή των φιλάθλων
Γ. Θεοχαρίδης,
Χ. Γεωργίου,
Α. Συμεών,
Α. Παυλίδης,
Σ. Ανανιάδης

Κατεβάζω ακόμα πιο ντροπιασμένος το κεφάλι μου.

Τότε εκείνη ανεβάζει το τόνο της φωνή της και ωρύεται: “Τι ηρωικότερο έχει να επιδείξει το Ελληνικό και το παγκόσμιο ποδόσφαιρο απ αυτούς τους ήρωες; Καλά οι ξένοι, αλλά τι θα πείραζε, όλες τις ελληνικές ομάδες, να αγωνιστούν για μία μόνο αγωνιστική, με ένα περιβραχιόνιο με το γράμμα Π"
Κατεβάζω και άλλο το κεφάλι μου.


Κάθε 19 Μαΐου, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων, θα ξανάρθει η μάνα τρελή στους έρημους τους δρόμους και με τον αλαφροήσκιωτο τρόπο της θα με ξαναρωτήσει: “γιατί  κλαιν τα ματοπήγαδα;” και ακόμα δεν έχω βρει απάντηση.
Μήπως κανένας από σας γνωρίζει;
Τι είδανε και κλαίνε αυτά τα πεγαδομάτε;

(1)στίχος από το ποίημα στο Νίκο Ε…1949 (Παρενθέσεις), του Μανόλη Αναγνωστάκη.
(2)κλαίν τα πεγαδομάτε (ματοπήγαδα, τα στόμια των πηγάδιων) στίχος από τον ιερότερο θρήνο του Ελληνισμού: το “Τσάμπασιν” (Πόντος)

"Εκάεν και το Τσάμπασιν
κι επέμναν τα ντουβάρια
ερούξαν σο γουρτάρεμαν
τη Ορντούς τα παληκάρια
........................................
κλαίν τη Θεού τα πουλόπα
κλαίν τα πεγαδομάτε..
κλαίει το Τσαλχούμ, το Καρακιόλ
κλαίν τ' έμορφα τ' ελάτια.. γιάρ γιάρ αμάν
!"

(3)Το Αnatolia college in Merzifon  ιδρύθηκε το 1886. Το 1924 διέκοψε τη λειτουργία στη Μερζιφούντα και μεταφέρθηκε στη Θεσαλλονίκη, όπου και λειτουργεί ως και σήμερα.
Η Μερζιφούντα (Μερζιφώνη, Ηλιούπολις) αναφέρεται από τον Στράβωνα για τα περίφημα ιαματικά λουτρά της.Χτίστηκε το 222 π.Χ., στα ερείπια της πόλης Φαζιμούντας, ανάμεσα στους ποταμούς Σκύλακα και Άλυ.
Πολλοί τη θεωρούν και ως τη γενέτειρα της Αγίας Βαρβάρας.
(4)Πρόκειται για την πατρίδα του αρχαίου Έλληνα γεωγράφου Στράβωνα (63π.Χ – 23μ.Χ)




Print this post



Related Posts :



6 σχόλια:

Angel είπε... Best Blogger Tips

Δεν μπορώ να βρώ λόγια να γράψω σχόλιο.Δεν ξέρω αν πρέπει να το χαρακτηρίσω λυπηρό ή Πατριωτικό.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι, η Ελλάδα έχει γράψει ιστορία με δάκρυα και αίμα και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ξεχνάει.


akantoy είπε... Best Blogger Tips

Τωρα τι μπορω να πω εγω..????
Αισθανομαι γιγανυας και νανος ταυτοχρονα....με ενα αισθημα υπερηφανειας αλλα και θλιψης...
Ασε που ειδα και το επιθετο μου αναμεσα σε αυτους τους πραγματικους Ηρωες..και η συγκινηση μου δεν περιγραφεται..


VAD είπε... Best Blogger Tips

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ,ΡΕ ΚΑΠΕΤΆΝΙΕ,δώσε μας πηγή,βιβλιογραφία,ό,τι τελος πάντων υπάρχει γραμμενο γι αυτη τη συγκλονιστική ιστορία,πού θα το βρούμε;

Καλά,το τραγούδι απ'τα λιγα ποντιακά που ξερω:))


AATON είπε... Best Blogger Tips

*** Άγγελε, όντως τέτοια ιστορικά γεγονότα προκαλούν θλίψη στον κάθε Έλληνα, ανεξάρτητα απο την καταγβγή του. Ίσως και να βοηθάν στο να αλλάξουν ιδέα κάποιοι για το πόσο Έλληνες είναι και ήταν οι Πόντιοι. Σ' ευχαριστώ.

*** akantoy, έχεις Ποντιακή καταγωγή ρίζαμ; Προσωπικά, έχω γίνει τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ ευσυγκίνητος, δεν ξέρω την αιτία. Διαβάζοντας η ακούγοντας κάποια πράγματα, δακρύζω. Ακόμη και όταν τραγουδάω κάποια συγκεκριμένα τραγούδια..

*** Βασίλη μου, σου μάζεψα μερικά Link, δες τα ένα ένα, αξίζει να ταδιαβάσει κάποιος.
noiazomai.net
pontiakilelapa
Patrides
Pontosworld
Pontos.gr
Mikrasiatis.gr


AATON είπε... Best Blogger Tips

Το τραγούδι "Το Τσάμπασιν" μιλάει για την Ορντού. Την πόλη που γεννήθηκαν και έζησαν οι πρόγονοί μου απο την πλευρά του πατέρα μου. Στην βόρεια πλευρά της Ορντού, υπάρχει ακόμη μια πέτρινη βρύση που επάνω της είναι χαραγμένη η φράση "Οικισμός Καπαλάντων" (Καπαλιδαίων, εξ ού και το επίθετό μου=Καπαλίδης).
Χρησιμοποιώ φυσικά το καλλιτεχνικό πάντα, "Ράμμος", γιατί το πραγματικό το έχω μόνο για την ιστορία και την εφορία :)


VAD είπε... Best Blogger Tips

Σ'ευχαριστω,καπετάνιε,αυριο πρωί θα το δεις στα kolindrinamaslatia.blogspot.com


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next