29 Μαρτίου 2010



12 Γιατί ρε;

Ράμμος, Μοσχόπουλος, παρουσιαστείτε εδώ μπροστά στην αναφορά. Κοιταχτήκαμε με τον Παναγιώτη (του οποίου το επίθετο το άλαξα για ευνόητους λόγους) απορημένοι και οι δύο, για ποιό λόγο ο συνταγματάρχης να μας καλεί μπροστά του πρωϊνιάτικα στην αναφορά, και μάλιστα μπροστά σε όλους τους στρατιώτες, αν και είμασταν μόνιμα στελέχη. Κανονικά, μας φώναζε στο γραφείο του, δεν μας ξεμπρόστιαζε. Πήγαμε μπροστά του και 'βαρέσαμε' προσοχή. _Διατάξτε κύριε διοικητά. _Αποκαλυφθείτε!! ήρθε σαν σφαλιάρα η διαταγή του "Πίπη". Ξέχασα να σας πώ, πως τον φωνάζαμε μεταξύ μας "Πίπη" λόγω του ονόματός του και της καταγωγής του, Σπυρίδων δηλαδή, και ήταν απο την Κέρκυρα. Αποκαλυφθείτε (για τις γυναίκες αναγνώστριες περισσότερο, που δεν ξέρουν την στρατιωτική ορολογία), σήμαινε, βγάλτε τα καπέλα σας, τα Jokeys στην ουσία. Μόλις μας είπε "αποκαλυφθείτε", μόνο τότε καταλάβαμε τι έγινε. Κάποιος ρουφιάνος αξιωματικός μας κάρφωσε. Είχαμε κάτι καραγκιόζηδες ανθυπολοχαγούς απο Ευελπίδων, που το μόνο που ήξεραν να κάνουν άπταιστα, ήταν το ρουφιανιλίκι, το εφετζιλίκι, και να το παίζουν στρατηγοί. Βγάλαμε με μισή καρδιά ο καθ' ένας μας το καπέλο του, με αποτέλεσμα να κοντεύει να πάθει συμφόρηση ο "Συνταξ", βλέποντας κάτι μακρύτατα και πλούσια τσουλούφια να ξεπετάγονται και να σκεπάζουν τα μάτια μας. Ειδικά ο Παναγιώτης που είχε πράσσο μαλλί, και ξανθόψειρας όπως ήταν, με το που έβγαλε το καθίκι που φόραγε, του ήρθαν στη μούρη, και έμοιαζε ίδιος με "emo". Άρχισε να ωρύεται ο διοικητής, να πηδολογάει σαν πήθικος, να βγάζει μύδρους και σπυράκια, και να μας λέει κάτι κοτσάνες για τον "κανονισμό", και πώς τάχα μου ο κανονισμός απαιτεί, επάνω, μόνο έναν πόντο μαλλί, και πίσω να σβήνει στα μισά περίπου του κεφαλιού, και τι παράδειγμα δίνουμε εμείς σαν υπαξιωματικοί στους στρατιώτες, και πάπαλα Μαριώ μου.. αμερικάνικες αηδίες δηλαδή. Απο τη μία το ότι μας ξεμπρόστιασε μπροστά σε ολόκληρη τη Μοίρα, μου την είχε δώσει αφάνταστα, μα έκανα υπομονή. Απο την άλλη, αφηνίαζα με το να ακούω πίσω μας τα χαχανητά ολόκληρης της Μοίρας, και ιδιαίτερα των ανθυπολοχαγών, που το φχαριστιόντουσαν όσο τίποτε στον κόσμο. _ Γιατί ρε είστε γιεγέδες; _ Όχι και γιεγιέδες κύριε διοικητά.. _ Μπά; και πώς θαρρείς μοιάζετε; _ Εντάξει, παραδέχομαι πως είναι μακρυά τα μαλλιά μας.. _ Να πάτε αμέσως στον κουρέα τον στρατιώτη να κουρευτείτε. _ Στον στρατιώτη; Αρνούμαι κύριε διοικητά. _ Γιατί; μια χαρά κουρεύει _ Ναι, για τα πρόβατα ίσως είναι καλός.. _ Γιατί, τους στρατιώτες πως τους κουρεύει λοχία; _ Σαν πρόβατα _ Τότε γιατί δεν πάτε σε κουρείο έξω; _ Δεν έχουμε λεφτά, του απάντησα για να τον τσαντίσω περισσότερο _ Δεκαοχτώ χρονών, και μου παίρνετε 30.000 το μήνα, και δεν έχετε λεφτά; _ Όχι, σαν εργένηδες έχουμε περισσότερα έξοδα, δεν μας φτάνουν για κουρέα. Εδώ που τα λέμε, τα χρήματα τα χρόνια εκείνα, δεν τελείωναν. Απλά δεν θέλαμε να κουρευτούμε όπως εκείνος διέταζε και όλο βρίσκαμε προφάσεις. _ Πόσο κάνει ρε ένα κούρεμα; _ Έ, δεν θα κάνει...εκατό δραχμές; _ Θα σας δώσω εγώ ρε να πάτε να κουρευτείτε.. και αρχινάει μανιασμένα να ψάχνει τις τσέπες του. Οι μισοί απο πίσω μας έχουν γονατίσει κάτω απο τα γέλια και απ' το όλο θέαμα, κι οι άλλοι μισοί χαχανίζουν όρθιοι.. Τελικά βρήκε ένα πεντακοσσάρικο, μα τσιγκουνευόταν να μας το δώσει. _ Κύριε υποδιοικητά, μήπως σας βρίσκονται εσάς διακόσιες δραχμές; _ Όχι κύριε διοικητά, κι εγώ πεντακοσάρικο έχω.. _ Καλά ρε.. -είπε στο τέλος- πάρτε το, αλά αύριο θέλω τα ρέστα και να είστε κουρεμένοι στην τρίχα. Τα πήραμε όλο νεύρα. Όταν βγήκαμε έξω, πήγαμε και παραγγείλαμε πίτες με γύρο, σουβλάκια, σουτζουκάκια, κοκακολίτσες.. πάει το πεντακοσσάρικο. _ Ρε συ Παναγιώτη; Τι θα του πούμε αύριο; _ Ξέρω γώ.. σκέψου κάτι.. _ Καλά.. Πρωί πρωί, βρέξαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε το μαλλί, να πιάνει μικρότερο όγκο και να φαίνεται σαν κουρεμένο, ελπίζοντας πως ο "Πίπης" θα το ξέχναγε.. Πού να ξεχάσει ο ελέφαντας! _ Για εσείς.. ελάτε εδώ... _ Διατάξτε!! _ Αποκαλυφθείτε ρε.. ......................................................... _ ?? ΓΙΑΤΙ ΡΕ @#$%^@ ΔΕΝ ΚΟΥΡΕΥΤΗΚΑΤΕ;; _ _______άχνα εμείς_____________ ... _ Και το πεντακοσσάρικο πού είναι; Ο γύφτος, το μυαλό του στο πεντακοσσάρικο αμέσως.. _ Το φάγαμε, του απάντησα _ Γιατί; _ Πεινούσαμε _ Αμέσως στον φαντάρο για κούρεμα _ Εκεί να πάτε εσείς διοικητά. _ Εκεί πάω ρε.. _ Το καταλάβαμε _ Απο πού; _ Μπάμ κάνει, κι απο μακρυά.. Πίσω μας γινόταν κόλαση απο το γέλιο. _ Ο κανονισμός ρε.. Εκεί δεν κρατήθηκα άλλο.. _ Ο κανονισμός κύριε διοικητά, να πάει να γ@μηθεί. _ Σοβαρά το είπες αυτό λοχία; _ Σοβαρότατα! _ Εγώ δηλαδή είμαι βλάκας που τον ακολουθώ σαν ευαγγέλιο; Δές με μαλλί; όπως ακριβώς λέει στον κανονισμό.. _ Άλλο κακό να μη σας βρεί κύριε διοικητά.. _ Τι εννοείς; _ Τίποτε, κάτι δικά μου. _ Για να τα μάθουμε κι εμείς; _ Καλώς, λοιπόν Κύριε διοικητά! Εσείς και τελείως φαλακρός να βγείτε έξω, κανένας δεν θα το προσέξει, άλλωστε την φαλάκρα σας την έχετε, έ, είστε και κάποιας ηλικίας, μη λέμε κι ότι θέλουμε τώρα. Εμείς όμως, είμαστε δεκαοχτώ χρονών παιδάκια, μετά απο εδώ, πάμε πάντα για γκόμενες. Με τέτοιο κεφάλι σαν το δικό σας θα βγούμε έξω; Εγώ ούτε φαντάρος δεν θα πήγαινα με τέτοιο κεφάλι.. Χαιρέτησα, και έκανα μεταβολή φεύγοντας, δίχως να περιμένω τι θα μου πεί. Ήταν γνωστό άλλωστε το τι θα έλεγε μετά απο όλα αυτά. _ Λοχία, είκοσι ημέρες φυλακή. _ Σκασίλα μου κύριε Πίπη, ειλικρινά χέστηκα!
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




Print this post



Related Posts :



12 σχόλια:

TheoCoach είπε... Best Blogger Tips

Αχαχαχα α ρε Νίκο, καταπληκτική η περιγραφή και η εμπειρία σου. Γέλασα πολύ. Πάντως αυτοί οι 'κανονισμοί' του στρατού είναι ... μη τα συζητάς.

Εγώ είχα κάνει το αντίθετο όταν ήμουν στη σχολή ΥΕΑ και όταν ήμουν στον Έβρο. Στη σχολή το είχα ξυρισμένο με την 'ψιλή' και στον Έβρο σε κάποια φάση τα είχα κόψει πολύ κοντά (το οποίο βάση κανονισμού δεν επιτρέπεται) και ο υπίλαρχος είχε φρικάρει.

"Ωραίο παράδειγμα δίνεις ρε δόκιμε. Φόρα τον μπερέ συνέχει μη το δουν οι φαντάροι" μου λέει. Και του λέω,
"Τι να κάνω κε Υπίλαρχε, η κομμώτρια που πήγα να με κουρέψει στο Σουφλί τα πήρε στραβά και της λέω 'δε γαμ#$@ται' πάρτα όλα"

Το γεγονός ότι δεν είχαμε φαντάρους στον Έβρο και όλες τις δουλειές στον όρχο τις κάναμε εμείς και οι 'πενταετείς' δεν τον πείραζε - το κούρεμα του έφταιγε.

Καλή συνέχεια.

Θοδωρής


DaisyCrazy είπε... Best Blogger Tips

:))))

Πάντα αντιδραστικός και αναρχικό στοιχείο ο Νικόλας μας ;)

Πως άντεξες στο στρατό πάντα το αναρωτιόμουν.

Αγαπώ πολύ τις ιστορίες που μοιράζεσαι μαζί μας και για να απαντήσω στο ερώτημα σου στο πλάι: πόσα κοστολογώ το μπλογκ σου η απάντηση μου είναι ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟ. Απλά γιατί κάτι που γίνεται με την αγάπη και το μεράκι που έχεις βάλει εσύ στο μπλογκ σου δεν έχει τιμή - η αξία του είναι πάνω από κάτι τόσο ευτελές όσο το χρήμα. Είναι λες και προσπαθείς να κοστολογήσεις το παιδί σου... μπορείς; Όχι το ίδιο και το μπλογκ. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω.

Καλή σου μέρα Νίκο μου και πολλά φιλιά!


KAPISTRI είπε... Best Blogger Tips

Αγαπητέ Νίκο,
με την καταπληκτική περιγραφή των συγκεκριμένων γεγονότων, με έφερες ... αρκετά χρόνια πίσω και θυμήθηκα τους στρατιωτικούς κανονισμούς. Θυνμήθηκα ότι η πρώτη φυλακή μου ήταν 20 μέρες για το τσουλούφι που δεν χτενίζονταν με τίποτε και δεν κάθονταν στη θέση που έπρεπε! Κι ο δικός μου διοικητής είχε χάσει τα μαλλιά του και ζήλεψε όποιον είχε περισσότερο από έναν πόντο μαλλί.
Να είσαι πάντα καλά!


JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε... Best Blogger Tips

ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ.

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!! ΠΙΟ ΓΛΥΚΑ ΑΠΟ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ,ΠΙΟ ΓΕΡΑ ΑΠΟ ΑΒΓΑ,ΠΙΟ ΤΥΧΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΝΙΑ :))))


zoyzoy είπε... Best Blogger Tips

Λοχία την έφαγες την καμπάνα και το 'φχαριστήθηκες τουλάχιστον:))
Ακουσον-άκουσον τη σημερινή εποχή 5μέρες κράτηση γιατί κάπνιζε στην αναφορά!
Εχουμε χαλαρώσει τελείως μου φαίνεται μήπως να ξαναπαρουσιαστείς??

Καλή Μεγαλοβδομάδα!!


TwistedTool είπε... Best Blogger Tips

Χαχαχαχαχαχα!!

Επικός!

Άσε μας, ρε Πίπη.. :D


φανη είπε... Best Blogger Tips

Κ α τ α π λ η κ τ ι κ ο !!!!!!


Suspect είπε... Best Blogger Tips

Συγγνωμη αλλα μονο αν ησουν γιος υπουργου ή το τρελοτερο καραβισμα, θα μπορουσες να μιλησεις οπως μιλησες και φυσικα μονο σε sci-fi stories θα σου εδινε 500αρικο ο δικας, θα το ετρωγες και την επομενη μερα θα του απαντουσες "χεστηκα".

Φανταροι πηγαμε και μεις, ειδαμε χιλιαδες κοσμο και τετοια συμπεριφορα δεν τη συναντησα πουθενα.

Διαβαζοντας το ποστ σου, θυμηθηκα και γω μια ιστορια.

Ειχα παει σε ενα καφε. Πισω μου καθοταν μια παρεα που ελεγαν ιστοριες απο το στρατο. η φωνη του ενος μου φαινοταν γνωριμη αλλα ντραπηκα να γυρισω.
Ο τυπος ελεγε απιστευτες ιστοριες, τοτε που ηταν κομμαντο, που ετρεχε τους παλιους, που δουλευε τους αξιωματικους και απο τα ονοματα και τα τοπονυμια, ημουν σιγουρος πως τον ηξερα.

Δεν αντεξα, σηκωθηκα και καλα να παω τουαλετα.
Ηταν ενας παλιος "συμμαθητης" στο στρατοπεδο.

Ομως, αυτος ο και καλα γιγαντας, ηταν αυτος που τον ετρεχε ολο το στρατοπεδο γιατι ηρθε με μαγκια και κλανια και οταν προκαλεις, το τρως το παγωτο.

Τον κοιταξα.
Με κοιταξε και με θυμηθηκε.

Δεν μου πηγε καρδια να του χαλασω τον μυθο και το παραμυθι που εφτιαξε για να εντυπωσιασει τους φιλους του. Κουνησα συγκαταβατικα το κεφαλι μου και πηγα στη μπαρα να παρω ενα σφηνακι να συνελθω.

Ηταν η μονη φορα στη ζωη μου που βρηκα καποιον απο το στρατο και δεν του μιλησα...


AATON είπε... Best Blogger Tips

Αγαπητέ Suspect, το είπες μόνος σου: "Φανταροι πηγαμε και μεις", μόνο που εγώ, δεν ήμουνα φαντάρος. Μην μπερδεύεσαι. Και δεν ήμουν ούτε γιός υπουργού, ούτε τρελοτερο καραβισμα.
Αν ήμουν, σε πληροφορώ πως, θα διάβαζες ακόμη και σήμερα τα κατορθώματά μου.

Για να σε βοηθήσω, στα 18 μου, όταν έβαζε ο Ταξίαρχος να με καλέσουν στο γραφείο του, τους έλεγε επί λέξη: "Φωνάξτε μου τον απείθαρχο".
Θα μου πείς βέβαια, πως θα στο αποδείξω. Σωστά;
Δεν γίνεται τόσο εύκολα. Θα σου πω μονάχα, πως δεν πήρα σύνταξη απο το στρατό, όπως τόσοι άλλοι συνάδελφοί μου, που παρίσταναν τα καλά παιδιά επί 25ετία, (ούτε και ο Παναγιώτης πήρε απ' ότι έμαθα).
Κατανοώ πως κάποια πράγματα αντηχούν απίστευτα, μα μερικές φορές, να πιστεύεις τα απίστευτα. Απλά, ψάξε πού τελειώνει η αλήθεια και πού αρχίζει η φαντασία, αν θέλεις να βρίσκεσαι στην σίγουρη πλευρά :))


AATON είπε... Best Blogger Tips

(Και συμπληρώνω, την ιστορία που διηγήθηκες, την πιστεύω, βλέπεις, εγώ την έζησα περισσότερες απο μια φορές.


Suspect είπε... Best Blogger Tips

Πες μου οτι πηγαινες για καραβανας και κοβω το μπλογκιν ...για 2 μερες! :)


AATON είπε... Best Blogger Tips

Ο χρόνος μετράει...απο τώρα!!
Δεν πήγαινα για "καραβανάς", ήμουν. Είμαι απόφοιτος Σ.Μ.Υ. :)


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next