29 Δεκεμβρίου 2009



10 Ο καλός λοχίας..

Έκανε σεισμό στη Θήβα εκείνη τη χρονιά. Εγώ ήμουν δεκαοχτώ χρονών τότε θυμάμαι, μόνιμος λοχίας στο στρατόπεδο Καβράκου. Μια μέρα με καλεί ο διοικητής μου πρωί πρωί, πρίν ακόμη αναλάβω υπηρεσία, και μου λέει. _Λοχία, στέλνουμε επι πέντε μήνες στρατιώτες με τέσσερα Steyer (φορτηγά του στρατού) και έναν επικεφαλής να επιβλέπει, στο μοναστήρη του Αγίου Ν***, για να επισκευάσουν τις ζημιές στα κτήρια απο τον σεισμό. Η ηγουμένη όμως τους διώχνει κάθε φορά με διάφορα προσχήματα, είναι πολύ ανάποδη γυναίκα. Έδιωξε δύο ανθυπολοχαγούς και δύο δόκιμους μέσα σε ένα μήνα. Πρόσεξε μην μας κάνεις ρεζίλι κι εσυ. _Ρεζίλι; πώς κύριε διοικητά; _Δεν ξέρω.. όπως και οι προηγούμενοί σου.. κανόνισε. _Θα προσέχω, απάντησα, και πήγα να ετοιμαστώ. Πήγα στον όρχο, όπου ήταν μαζεμένοι οι στρατιώτες που είχαν αναλάβει τις εργασίες στο μοναστήρι. Η χαρά τους δεν κρυβόταν όταν έμαθαν πως θα ήμουν εγώ μαζί τους αυτή την φορά επικεφαλής. _Ρε παιδιά; για ελάτε εδώ να σας κάνω μερικές ερωτήσεις; _Μάλιστα λοχία _Γιατί έδιωξε η ηγουμένη τους άλλους πρίν απο μένα; Μερικοί γέλασαν και κάποιοι πέταξαν κάποια σχόλια. Ένας μου είπε: _Γιατί λοχία, ο ένας κοιμόταν συνέχεια, ο άλλος μας έβρισε μπροστά της, ο άλλος μας φώναζε σαν να είμαστε ζώα.. να, για κάτι τέτοια. _Άρα δεν είναι η ηγουμένη η ανάποδη αλά αυτοί κάνανε χοντράδες. _Ανάποδη; μια χαρά γυναίκα είναι. Φτάσαμε μετά απο μια ώρα περίπου στο μοναστήρι. Με υποδέχτηκε μια νέα στην ηλικία κοπέλα που μόναζε εκεί, και με οδήγησε στην ηγουμένη. Την άκουσα να την αποκαλεί "Αγία μητέρα". Το τύπωσα. _Καλώς ήρθατε λοχαγέ, μου είπε η ηγουμένη. _Αγία μητέρα, δεν είμαι λοχαγός, απλός λοχίας είμαι, της απάντησα χαμογελαστά. _Αγία μητέρα με αποκαλέσατε; έκανε ξαφνιασμένη.. _Ναι, και συγχωρήστε με αν ήταν λάθος μου, δεν έχω ξαναβρεθεί σε μονή και δεν γνωρίζω ακόμη το πώς πρέπει να αποκαλώ τον καθ' έναν σας εδώ. _Μα τι λέτε, το είπατε σωστότατα, κανένας απο τους πρώην επικεφαλής δεν με αποκάλεσε έτσι. Μπράβο σας. Μου έφυγε ένα βάρος. Είχα αρκετό άγχος για την στιγμή που θα την συναντούσα, και για κανέναν λόγο δεν ήθελα να με πάρει με κακό μάτι. Οι στρατιώτες ήταν έτοιμοι και περίμεναν. Τους χώρισα σε οχτώ ομάδες, με έναν επικεφαλής σε κάθε ομάδα, και τους έστειλα να ξεκινήσουν τη δουλειά που είχε αναλάβει ο καθ' ένας. Εμένα με κάλεσε η ηγουμένη για καφεδάκι όπως μου είπε, και να μάθει για μένα μερικά πράγματα. Ανάκριση στο διακριτικό δηλαδή. _Πόσο χρονών είστε λοχία; _Δεκαοχτώ Αγία μητέρα. _Νέος, πολύ νέος.. και απο πού κατάγεστε αν επιτρέπεται; _Απο τα Πλατανάκια Σερρών _Δηλαδή; _Ένα χωριουδάκι ψηλά στα σύνορα, στην Μακεδονία, Αγία μητέρα. Και εκείνη την στιγμή, η νεαρή κοπέλα που με οδήγησε όταν ήρθα στην ηγουμένη, έφερε ένα ταψί με γλυκό. _Ορίστε, το φτιάξαμε για σας. _Με περιμένατε; _Βεβαίως, ξέραμε πως θα έρθει σήμερα άλλος επικεφαλής. _Σας ευχαριστώ πολύ, είπα, κοιτώντας το ταψί. Όπως γύρισα το βλέμα μου να δώ για τους στρατιώτες μου, είδα μερικούς που μου έκαναν κρυφά γκριμάτσες. Γλύφονταν, σαν να μου έλεγαν θέλω κι εγώ, τρίβανε τις κοιλιές τους και κάτι παρόμοια. Χαμογέλασα και γύρισα στην ηγουμένη. _Ειλικρινά σας ευχαριστώ πάρα πολύ, μα δεν μπορώ να φάω απο το γλυκό σας. Ταράχτηκε. Την είδα να παίρνει μια έκφραση απογοήτευσης, ότι δεν μπόρεσε να με ευχαριστήσει, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. _Να σας κάνουμε κάτι άλλο; δεν σας αρέσει η "πάστα Φλώρα"; _Μα τι λέτε, το αγαπημένο μου γλυκό (ποτέ μου δεν είχα ακούσει να γίνεται λόγος για δαύτη), απλά, δεν μπορώ να πάρω. _Σας πονάει κάποιο δόντι; δεν κάνει να φάτε γλυκά; Συνέχισε εκείνη με αγωνία. _Δεν είναι αυτοός ο λόγος Αγία μητέρα (εκεί εγώ..). Απλά, δεν μπορώ να τρώω εγώ που κάθομαι στην ουσία και δεν κουράζομαι, και οι στρατιώτες μου, που κοπιάζουν, να μην τρώνε. Επιτρέψτε μου να μην πάρω. _Ο Μέγας Αλέξαδρος!!! είπε τότε με έξαψη και φανερά συγκινημένη. _...?!?..Πώς είπατε, Αγία μητέρα; _Ο Μέγας Αλέξανδρος απο την Μακεδονία! _Ναι, απο την Μακεδονία ήτανε. _Εσείς είστε ο νέος Μέγας Αλέξανδρος λοχία. _Δεν σας καταλαβαίνω, γιατί με αποκαλείτε Μέγα Αλέξανδρο; _Γιατί αυτό που είπατε, το είχε πεί κι εκείνος όταν του έδωσαν να πιεί νερό μετά απο μια μάχη. "Πρώτα θα πιούν οι στρατιώτες μου, είπε, και τελευταίος εγώ". _Δεν είχα αυτόν υπ' όψη μου όταν το είπα, μα μου άρεσε ο παραληλισμός, με τιμά αφάνταστα εννοείται. _Εσείς τιμάτε την γενέτειρά σας λοχία. Αδελφή Αρσενία, πείτε και στις άλλες αδελφές, και φτιάξτε αμέσως και για τους στρατιώτες γλυκό. Απο την ημέρα εκείνη, κάθε πρωί, κάθε στρατιώτης είχε το γλυκό του, ένα σπαστό καφεδάκι "Κυφωνίδη" και ένα πακέτο τσιγάρα, δώρο της "Αγίας μητέρας". Εγώ απο απλός λοχίας, πήρα προαγωγή και έγινα ο "Καλός λοχίας". Σοβαρά, έτσι με φώναζε, και μαζί μ' αυτήν, και όλες οι αδελφές της μονής. Ο "Καλός λοχίας". Έμεινα εκεί εφτά ολόκληρους μήνες. Και η επαφή μου με την "Αγία μητέρα" κράτησε, έστω και τηλεφωνικά, για πολλά χρόνια μετά. Πάντα μου έλεγε στο τηλέφωνο, "καλέ λοχία", όταν σε αξιώσει ο Κύριος και έρθεις απο τα μέρη μας ξανά, να μας επισκευθείς οπωσδήποτε. Θα είναι χαρά μας να φιλοξενήσουμε και πάλι τον Μέγα Αλέξανδρο. Καλή της ώρα.
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




Print this post



Related Posts :



10 σχόλια:

plasticos είπε... Best Blogger Tips

Νασε καλα καλε λοχια καλα Χριστουγεννα και καλη χρονια να εχεις


Το Θολό Τοπίο...με ξεκάθαρη ματιά. είπε... Best Blogger Tips

Μπράβο Νίκο όπως πάντα Κύριος.
Αλλά και ο τίτλος τιμητικότατος.
Τελικά τα βιώματά σου δίδαγμα για όλους μας.


Makedon είπε... Best Blogger Tips

Πολύ ωραία ιστορία Νίκο και πολύ διδακτική.
Χρόνια πολλά και καλά.


VAD είπε... Best Blogger Tips

Ε,από τότε σε κόβανε ωραίο άντρα:))

Καλή Χρονιά,καλέ λοχία:)))


ΓΙΑΝΝΗΣΒΕΡ είπε... Best Blogger Tips

Χρόνια πολλά με αγάπη κι ευτυχία!
Σ' ευχαριστώ για όσα μοιράζεσαι μαζί μας!
Μην ξεχνάς-ξεχνάμε: "...ο άνθρωπος βρίσκεται εδώ για χάρη άλλων ανθρώπων-πάνω απ' όλα, για εκείνους που από το χαμόγελο και την ευτυχία τους εξαρτάται η δική του ευτυχία." Άλμπερτ Αϊνστάιν


TeO` είπε... Best Blogger Tips

Ωραία ιστορία. Μπράβο που έδειξες χαρακτήρα και δεν ήσουν σαν τους προηγούμενους σου. Πάντα πρέπει να προσαρμόζεις τη συμπεριφορά σου, αναλόγως το μέρος που βρίσκεσαι. Χαιρετίσματα !!


AATON είπε... Best Blogger Tips

Φίλοι μου, σας ευχαριστώ για τον κόπο να διαβάσετε την ιστορία μου και να αφήσετε το σχόλιό σας (εκτός βέβαια απο τον κακούργο τον Βασσίλη)
Σας εύχομαι καλή χρονιά, αν και απο το πές-πές, θα μας πάει γρουσουζιά. Κάθε χρόνο καλή χρονιά λέμε, και τρώμε τα μούτρα μας, λές και μας πάει κόντρα. Τι θα λέγατε να αρχίζαμε όλοι νέου είδους ευχές, όπως "σας ευχόμαστε να έχετε μια κακή χρονιά κι ανάποδη" για παράδειγμα, μπάς και γίνει κανένα θαύμα;


DaisyCrazy είπε... Best Blogger Tips

Πολύ συγκινητική ιστορία. Τις είχα πεθυμήσει τις ιστορίες σου Νίκο μου :)

Καλή Χρονιά εύχομαι με υγεία, χαρά κι ό,τι άλλο επιθυμείς.


kiriakosGR είπε... Best Blogger Tips

Τα χαιρετίσματά μου από έναν Μόνιμο Επιλοχία Υλικού Πολέμου. Υπηρετώ στην 652 ΠΑΥΠ θεσσαλονίκης.
Πολύ ωραία η ιστορία σου, Διδακτική!
Χρόνια Λίγα και γεματο αναποδιές από το καινούργιο ¨Ετος..
Αντε να δούμε θα πιάσει το αντίθετο?
Πάντως έύχομαι το 2010 να ειναι Αδελφή...διότι το 2009 μας πήδηξε!!!


AATON είπε... Best Blogger Tips

*** DaisyCrazy, πάντα θα γράφω ιστορίες μου, αρκεί να σας αρέσουν :)
Σ' ευχαριστώ πολύ, φιλιά

*** kiriakosGR, πολύ χαίρομαι που σχολιάζει και ένας (πρώην για μένα, μα και για πάντα νύν) συνάδελφος απο το στρατό, και μάλιστα εν ενεργεία.
Προτότυπες θα έλεγα οι ευχές σου, μα αληθινότατες, και λέω να τις υοθετήσω.
Κυριάκο, σου εύχομαι ολόψυχα, να περνάς όσο γίνεται καλά εκεί που υπηρετείς, να προσέχεις τους στρατιώτες σαν μικρά αδέρφια σου (γιατί είναι άπειροι και παιδιά ακόμη στην ουσία) και να βγάλεις απ' αυτούς Έλληνες, που αγαπάν και τιμάν αυτά τα χώματα. Καλή χρονιά να' ναι το "gey 2010" :-)


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next