03 Δεκεμβρίου 2009



2 Άγγελοι και δαίμονες

Έπλασε ο Θεός τους Αγγέλους του. "Ο ποιών τους Αγγέλους αυτού πνεύματα". Πνεύμα και ο Θεός, άϋλος. Πνεύματα και οι Άγγελοί του. Πλάσθηκαν για να τον υπηρετούν και να τον δοξολογούν. Ο Θεός ήταν εκτός απο Πάνσοφος, και Πάναγνος. Δηλαδή δεν είχε πονηριά, απόλυτα αθώος. Έπλασε λοιπόν το δεξί του χέρι, τον τελειότερο, ομορφότερο, όλων των Αγγέλων. Του έδωσε τα σκήπτρα του φωτός, της σοφίας. Σου λέει, γέροντας είμαι, αν χρειαστεί ποτέ να αφήσω κάποιον στο πόδι μου, ας είναι αυτός, ο Εωσφόρος, ο "φέρων το Έως" (το φώς) μεταφορικά, δηλαδή την Σοφία. Είχε τρομερά μεγάλη δύναμη στον ουρανό ο φίλος μας, τόση που άρχισε να αισθάνεται Θεός. Ειδικώτερα όταν ο Θεός ήταν απομακρυσμένος με άλλες δημιουργίες του. Σε κάποια λοιπόν απομάκρυνση του Θεού απο τον θρόνο του, πήγε κι έκατσε αυτός επάνω. _Ψίτ.. τσίφτες; μου πάει; ρώτησε τους παρευρισκόμενους Αγγέλους. _Μόνο; και σε φέρνει, είπαν κάτι τσιράκια του που ποντάριζαν σ' αυτόν γλύφοντάς τον συνεχώς, βλέποντας την τεράστια αγάπη που του είχε ο Θεός, την απεριόριστη εμπιστοσύνη που του έδειχνε, και την τόση δύναμη που του είχε επιτρέψει να έχει. Πού ξέρεις; μπορεί μια μέρα να γίνει Θεός και να βολευτούμε σε καμιά καλή θέση στο δημόσιο, σκεύτονταν. Υπήρχαν όμως και οι άλλοι Άγγελοι, που δεν τους άρεσε η υπεροψία και αλλαζονία του, ειδικά το ότι πήγε και κάθισε στον θρόνο του Θεού. Ο Μιχαήλ, ένας απο τους Αρχαγγέλους, σαν τον είδε θρονιασμένο του είπε επιτιμητικά. _Κάνε μ@λ@κίες εσυ, θέλω να σε δω μόλις γυρίσει ο Θεός, και θα σου κάνει τα μούτρα κρέας. _Εμένα; ρώτησε ο Λούσιφερ _Εσένα, ποιόν; εμένα; _Δε με νοιάζει ρε, το αποφάσισα. Απο σήμερα λοιπόν, εγώ είμαι ο Θεός. Προσκυνάτε με. Τα τσιράκια μόλις άκουσαν νέος Θεός, τρέξαν αμέσως και προσκύνησαν. Επανάσταση σου λέει, κατάλαβες; Οι πιστοί στο Θεό όμως, ζώστηκαν τις ρομφαίες, σου λέει, έρχεται θύελα, ας είμαστε έτοιμοι γιατί θα γίνει μπάχαλο εδώ πέρα. Και επέστρεψε ο Θεός.. και είδε τον Εωσφόρο να την έχει δεί Θεός, και να έχει καταντήσει τον παράδεισο ..μην πω τι. _Εσυ; τι κάνεις στον θρόνο μου; τον ρώτησε _Τι κάνω; Κάθομαι _Και ποιός σου έδωσε την άδεια; _Την πήρα μόνος μου. Απο τώρα και στο εξής εγώ είμαι ο Θεός, βαρέθηκα να περιμένω, έτσι κι αλλιώς εσύ δεν πεθαίνεις ποτέ, εσένα θα περιμένω; _Ξεχνάς πως εγώ σε δημιούργησα; _Και; _Σήκω αμέσως, γονάτισε και δείξε μετάνοια να σε συγχωρήσω, γιατί θα σβήσω δια παντός το μνημόσυνό σου απο προσώπου σύμπαντος. _Τι θέλεις τώρα, πόλεμο; απάντησε αλλαζονικά ο Εωσφόρος, ξέρεις πόσοι με υποστηρίζουν; _Δεν με χαλάει λίγο σασπένς, του απάντησε ο Θεός, για να δούμε πόσους έχεις, (έτσι νόμιζαν δηλαδή ο Κωστάκης και η Ντόρα). _Τότε έχουμε πόλεμο. Άντρες στα όπλα, φώναξε ο Λούσιφερ στους υπασπιστές του, τον Βάαλ, τον Βελιάλ και τον Ασταρώθ. Και τότε οι άγγελοι χωρίστηκαν σε δύο παρατάξεις: σε εκείνους που τον ακολούθησαν και σε εκείνους που απάντησαν στο κάλεσμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ "στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου". Μαζώχτηκαν οι δικοί του, χιλιάδες λεγεώνων, και παρατάχθηκαν απέναντι απο τους Αγγέλους του Θεού, ..μυριάδες λεγεώνων. _Ρε συ; Βελιάλ; είπε ανήσυχος στον υπασπιστή του ο Λούσιφερ, οι υπόλοιποι πού βοσκάνε; οι άλλοι απέναντι είναι μυριαπλάσιοι, θα φάμε πολύ ξύλο μου φαίνεται, αυτοί σαν πολλοί μου φαίνονται. _Άσε αφεντικό, μας πούλησαν, ψήφισαν Θεό. Η μάχη κράτησε επτά ημέρες και επτά νύχτες. Ο Γαβριήλ τότε, βρέθηκε κάποια στιγμή μπροστά στον Εωσφόρο που έμεινε κόκαλο απο την τρομάρα μόλις τον είδε άξαφνα μπρός του με την ρομφαία έτοιμη να του κόψει το κεφάλι και να το παλουκώσει έξω στο φράχτη του Παραδείσου. Μή Γαβριήλ! ακούστηκε η βροντερή φωνή του Παντοκράτορα Θεού. Μην τον σκοτώσεις. _Μα Κύριε, απόρησε ο Γαβριήλ, τι μη, μου χαλάτε την φτιάξη.. άφησέ με να του πάρω το σκάλπ! _Ήταν ο αγαπημένος μου Άγγελος, μην τον αποκεφαλίσεις. _Μήπως να τον κάνω ψητό με την ρομφαία, να μοσχοβολήσει λιγάκι τσίκνα; _Ούτε. Θα τον στείλω εξορία μέχρι την συντέλεια του κόσμου. Τότε θα δικαστεί. _Γιατί όχι τώρα Κύριε; ξαναρώτησε ο Αρχάγγελος. _Γιατί τώρα έχω τα νεύρα μου και θα τον πάρει ο διάολος. Ενώ μέχρι τότε θα μου 'χουν περάσει και θα είμαι απολύτως αμερόληπτος. Είδε ο Άγγελος πως είχε δίκιο ο Πάνσοφος Θεός, και τον έδεσε, οδηγώντας τον δεμένο μπροστά στον Πλάστη του, εκεί όπου είχαν μαζώξει και τους υπόλοιπους αιχμαλώτους απο την μάχη. Άστραψε και βρόντησε ο Κύριος.. "Τις είδεν τον Θεόν και ούκ εφοβήθη;" Άνοιξαν οι ουρανοί, και με ένα σούτ πλασσέ, έπεσαν ο Εωσφόρος μαζί με τους Αγγέλους του στη γή. Απο τότε άλλαξαν όνομα. Αυτός ονομάστηκε Σατανάς και Διάβολος, ενώ οι πεπτωκότες συν αυτώ, Δαίμονες. Το χώμα του Παραδείσου ήταν κατακόκινο απο το αίμα των Αγγέλων κι απο τις δύο πλευρές. Η πλευρά του καλού, και η πλευρά του κακού είχε μεγάλες απώλειες. Πήρε απο αυτό το ματωμένο χώμα του Παραδείσου μια μέρα ο Θεός άμμο και έπλασε πηλό, φτιάχνοντας έτσι τον άνθρωπο. Γι αυτό λένε πως ο Άνθρωπος πλάστηκε έχοντας μέσα του, και το καλό, και το κακό. Μετά ο Θεός πάνω στη σαστιμάρα του, είπε να κάνει ακόμα μια εφεύρεση να ξεχαστεί λιγάκι με τη δουλειά, και έπλασε τη γυναίκα. Όταν κατάλαβε τι έκανε, σκέφτηκε, "δεν ξανακάνω πια καμία δημιουργία. Μαντάρα τα έκανα, αυτό το πλάσμα είναι πιο διάβολος κι απο τον σατανά". Κι έτσι, η γυναίκα ήταν το τελευταίο πλάσμα που έφτιαξε ο Θεός. Ο Θεός όμως, ξαφνικά έχασε ταυτόχρονα και έναν μεγάλο βοηθό, το δεξί του χέρι θα λέγαμε. Κοίταξε ένα γύρο, μήπως βρεί κάποιον αντικαταστάτη, μα μάταια. Είχε πλέον πάψει να εμπιστύεται τον οποιονδήποτε. Είδε τι μπορούσε να κάνει η μέθη της εξουσίας και της δύναμης, ακόμη και στον καλύτερο των Αγγέλων. Αποφάσισε λοιπόν, να κάνει πλέον μόνος του την ως τότε δουλειά του Εωσφόρου. Έτσι, έγινε πάλι ο απόλυτος άρχων, ο εξουσιάζων την ημέρα και την νύχτα, και ο φέρων το φώς. Όταν όμως ξεκινάει να κάνει την δουλειά του Λούσιφερ, τότε αλάζει όψη. Φέρνει καταστροφές και δυστυχία στη γή και τους ανθρώπους. Όταν πάλι ξαναπαίρνει την Θεϊκή του όψη, την καλοκάγαθη, γίνεται όπως πρίν και πάλι και όλα ησυχάζουν. Έχεις παρατηρήσει πως οι πιο πολλές απο τις μεγαλύτερες συμφορές, συμβαίνουν νύχτα; Είναι τότε που αλλάζει όψη ο Θεός, και που πάνω στον θυμό του και στον πόνο του, που έχασε τον πρώτο των Αγγέλων του, καταστρέφει ότι δημιούργησε. Και ζήσανε αυτοί καλά, κι εμείς ..ψαχνόμαστε..! (Για όσους ενδιαφέρονται για μια σοβαρή και εμπεριστατωμένη αναφορά στην ονοματολογία και γενικά περί Αγγέλων, προτείνω να διαβάσετε την ανάρτηση σε αυτό το ιστολόγιο)
"Γειά σου, Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter. Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"




Print this post



Related Posts :



2 σχόλια:

Το Θολό Τοπίο...με ξεκάθαρη ματιά. είπε... Best Blogger Tips

Θα διαφωνήσω μαζί σου ως πρός την σκοτεινή όψη του θεού...Ο Θεός έχει μόνο φωτεινή όψη και δεν φέρνει συμφορές και καταστροφές στην γή ούτε την μέρα ούτε την νύχτα...Δεν είναι τιμωρός...Αυτά είναι αποτελέσματα της απληστίας του ανθρώπου...Κι αν πονάει για κάτι ο Θεός είναι γιατί έχασε το τελειότερο δημιουργημά του: ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ...
Ο Θεός είναι μόνο αγάπη και τίποτε άλλο...
Όταν θα μάθουμε ν`αγαπάμε ίσως να γίνουμε κι εμείς μικροί θεοί κάποτε.:)


AATON είπε... Best Blogger Tips

Θεοδοσία, φυσικά και μπορείς να διαφωνήσεις :)


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next