16 Νοεμβρίου 2009



9 By fire

Μη βιαστείτε να διορθώσετε τον τίτλο. Το γνωρίζω, by the fire λέγεται, όχι by fire. Είναι ένα ενδιαφέρον όμως λογοπαίγνιο. By the fire, πολύ απλά σημαίνει, κάποιος κάθεται δίπλα στη φωτιά. Όταν λέμε by και κάτι άλλο, μεταξύ άλλων, τη μετακίνησή μας με κάποιο μέσο (by car, by bus κ.α.). Αυτό έπαθα κι εγώ που λέτε. Ταξίδεψα με τη φωτιά. Κάθισα δίπλα της και με παρέσυρε σε ένα μακρινό και πανέμορφο ταξίδι. Μη νομίζετε, δεν ήταν μόνο ταξίδι του μυαλού, το σώμα μου συμμετείχε επίσης.

Απογευματάκι Κυριακής. Έχω πάει για λίγες ώρες στο χωριό της μητέρας μου, κοντά στη Θήβα. Έξω έχει βάλει ψύχρα. Όχι αυτό το κρύο που σε περονιάζει, μια ψύχρα που σε κάνει ίσα – ίσα να ψάχνεις μια ζεστή πολυθρόνα να κάτσεις. Το τζάκι έκαιγε από το πρωί χαρίζοντας μια ζεστασιά στην αίσθηση αλλά και στην όραση. Τη λατρεύω αυτή την κόκκινη απόχρωση που δίνει η φωτιά ενός τζακιού σε ένα δωμάτιο. Αυτό το τρεμοπαίξιμο ζωντανεύει και το πιο κρύο, απρόσωπο δωμάτιο. Λίγο πριν ξεκινήσουν οι ετοιμασίες για το ταξίδι της επιστροφής, πήρα μια καρέκλα και κάθισα δίπλα στο τζάκι.

Αυτό ήταν!

Η μέρα είχε σχεδόν σκοτεινιάσει, αλλά όχι τελείως. Έδινε μια πολύ ενδιαφέρουσα οπτική στα τούβλα του τζακιού. Είναι πολύ ενδιαφέρον το πόσες λεπτομέρειες παρατηρεί κανείς όταν αφιερώσει χρόνο στα μάτια του. Υπάρχει κάτι που δε σας συγκινεί πια; Παρατηρείστε το. Αμέσως θα βρείτε καινούρια πράγματα τα οποία ούτε υποψιαζόσασταν ότι υπήρχαν εκεί. Άρχισα λοιπόν κι εγώ να παρατηρώ. Ψέματα σας λέω. Το κάνω να φαίνεται σα να ήταν δική μου προσπάθεια. Δεν ήταν. Μόλις τα μάτια μου στράφηκαν στη φωτιά όλα είχαν ήδη δρομολογηθεί. Η φωτιά είναι ένα περίεργο πλάσμα. Τι είναι, ζωντανή; Άψυχη; Ένα είναι σίγουρο, δίνει ζωή, σε σώμα και πνεύμα. Μέσα στο χαλαρωμένο μυαλό μου, η φωτιά άρχισε να φαντάζει όλο και πιο ζωντανή. Μια πανέμορφη γυναίκα, υπέροχα προκλητική. Μη με παρεξηγείτε. Με ένα νεύμα του δακτύλου της μου ένευσε να χαθώ στη θαλπωρή της αγκαλιάς της. Αυτού του είδους την πρόκληση εννοώ. Γοητευτικότατη όπως ήταν, δεν υπήρχε νόημα να αντισταθώ. Η ζέση της λοιπόν με αγκάλιασε και η ομορφιά της με ανάγκασε να έχω την απόλυτη προσοχή μου στραμμένη σε κείνη χωρίς διακοπή. Ήταν ότι μπορεί να γίνει μια γυναίκα για έναν άντρα. Μάνα που με αγκάλιαζε, αδελφή που έπαιζε με τα μαλλιά μου, αγαπημένη που με χάιδευε σε όλο το σώμα. Με ζέσταινε και με παρηγορούσε. Μπορούσα να της πω τα πάντα, ότι μου ζητούσε θα το είχε.

Τότε με πήρε από το χέρι και ξεκινήσαμε. Ταξιδέψαμε. Αυτό λοιπόν λέει ο τίτλος. Ταξίδεψα με τη φωτιά. Με πήγε παντού, στο παρελθόν, στο παρόν, στο μέλλον. Μου θύμισε όμορφες περασμένες στιγμές. Οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές. Μέσα από το φίλτρο του σώματός της, όλα έρχονταν αγνά και όμορφα. Περασμένες αγάπες, όμορφες φιλίες, ανεκπλήρωτοι έρωτες, απογοητεύσεις, τις οποίες όμως γλύκαινε με την ομορφιά της και μου τις σέρβιρε με νοσταλγία. Ύστερα ταξιδέψαμε στο παρόν. Επισκεφτήκαμε φίλους, συγγενείς, γνωστούς, κάποιους που δεν πρόκειται να ξαναδώ, όσο κι αν το θέλω, ποτέ και κάποιους που δε βλέπω την ώρα να συναντήσω. Αναρωτήθηκα για πολλούς, «τι να κάνουν τώρα;», για κάποιους ήξερα και χαιρόμουν και για κάποιους άλλους, λίγους, ευχήθηκα να ήταν εδώ μαζί μου τούτη τη στιγμή. Τέλος με πήγε και στο μέλλον. Όμορφα πορφυρά σχέδια, όνειρα για το αύριο. Νέες ελπίδες γεννήθηκαν μέσα από τις στάχτες, άλλες αναζωογονήθηκαν, πράγματι η φωτιά δίνει ζωή. «Είδα» πρόσωπα άγνωστα, τα οποία δεν ξέρω που ή πότε, αλλά ξέρω πως θα συναντήσω και θα αγαπήσω με όλο μου το είναι, μου το είπε η φωτιά. Είδα εμένα, σε διάφορες στιγμές, όλες ζεστές κι όμορφες. Η φωτιά μου είπε ότι δε θα είναι πάντα έτσι, αλλά ότι αυτές οι στιγμές θα με πηγαίνουν μπροστά. Μου είπε διάφορα, όλα τα άκουγα και τα έγραφα μέσα μου. Τότε όμως η φωνή της άρχισε να σιγανεύει.

Γυρίσαμε σιγά – σιγά από το ταξίδι και καθίσαμε πάλι στα καθίσματά μας. Εγώ στην καρέκλα, η φωτιά μέσα στη θράκα. Μιλούσαμε σιγά. Άρχισε να μου δίνει τα αποχαιρετιστήρια γλυκά φιλιά στο πρόσωπο. Μου έριχνε σκαστά χαμόγελα καθώς με αποχαιρετούσε. Η πανέμορφη αυτή γυναίκα, η φωτιά, μου έδωσε ότι είχε, με άλλαξε, με περιποιήθηκε, δε μου αρνήθηκε τίποτα και ποτέ δεν το αρνείται σε κανέναν. Έκανε όλα αυτά για μένα, εγώ τα πήρα και την ξεπλήρωσα ανακατεύοντας τα κάρβουνα, αραιώνοντάς τα, αφήνοντάς την να ξεκουραστεί. Την αποχαιρέτισα με ένα χαμόγελο στα χείλη, με σκόρπιες σκέψεις. Λίγες φορές ήμουν τόσο ήρεμος όσο εκείνο το βράδυ Κυριακής.

Χρησιμοποιήστε κι εσείς τη φωτιά, καλέστε την και θα έρθει να σας δώσει τα καλούδια της. Και μη φοβάστε, είναι ο μόνος τρίτος που χωράει στους δύο.



"Γειά σου,
Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου
, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter.
Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"





Print this post



Related Posts :



9 σχόλια:

kiriakosGR είπε... Best Blogger Tips

πςςςςςς!!! Συγγραφέας ρε παιδί μου!!! πάντως και γω εχω ταξιδέψει με την φωτιά!!!!
όντως! σε πηγαίνει παντού..και πάντα σκέφτεσαι ωραία πραγματα όταν σε ταξιδεύει....ποτε δεν ταξίδεψα με την φωτιά σε κακες σκέψεις.
Πάντως θα σου έλεγα να ασχοληθείς σοβαρά με την συγγραφή κειμένων!! το χεις ρε παιδί μου!!!
φιλικά


Το Θολό Τοπίο...με ξεκάθαρη ματιά. είπε... Best Blogger Tips

Έγραψες ένα ποίημα.Έγραψες αυτό που ζούμε όσοι τις μοναχικές νύχτες του χειμώνα ταξιδεύουμε μαζί της.
Μόνο που σε κάποιες η φωτιά γίνεται η αντρική παρουσία που τις παίρνει απο το χέρι και τις οδηγεί
στις πύλες του ονείρου...Ζώ και ταξιεύω κάθε βράδυ μαζί της...Η συντροφιά μου... τις κρύες νύχτες του χειμώνα.


aetagon είπε... Best Blogger Tips

Φιλικέ Κυριάκο σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Έχεις δίκιο πάντως, άσχημες σκέψεις δε θυμάμαι ούτε εγώ από τη φωτιά. Τα ομορφαίνει όλα.

Έχεις δίκιο αγαπητέ θολέ, κάποιες ίσως να νιώθουν τη φωτιά έτσι, αν και προσωπικά θεωρώ ότι η φωτιά είναι γένους θυληκού για όλους. Δεν ξέρω, να ακούσουμε τη γνώμη μιας κοπέλας.


Ανώνυμος είπε... Best Blogger Tips

Πυρ, Γυνή και Θάλασσα.
Γράψε και κάτι για την θάλασσα που επίσης τόσο αγαπάς...


Γιώργος Φάκος είπε... Best Blogger Tips

πολύ ωραίο αυτό που έγραψες...


AATON είπε... Best Blogger Tips

Το Θολό Τοπίο φίλε μου, είναι γυναίκα :)


Γ είπε... Best Blogger Tips

Άκουσα κάπου να λένε πως: "αν θες να δείς τ' αληθινά να καίνε, πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν' ανέβεις"... Γ


aetagon είπε... Best Blogger Tips

Για όλα θα γράψουμε. Για τη θάλασσα, για τη σελήνη (γυναίκα κι αυτή νομίζω) και για άλλα πολλά, καλά να είμαστε.

Σε ευχαριστώ πολύ φίλε Γιώργο.

Απαπα, αυτά τα ψευδώνυμα μας έχουν καταστρέψει. Γυναίκα ε; Αγαπητή φίλη με συγχωρείς πολύ. Υποθέτω όμως την πήραμε την απάντησή μας.

Τα αληθινά, φίλε Γ, με τη φωτιά εξαγνίζονται. Όλοι μας έχουμε λίγη φωτιά μέσα μας. Άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο. Αν στεκόμαστε στο ύψος της φωτιάς μας, θα τα δούμε όλα αυτά τα αληθινά νομίζω.


Το Θολό Τοπίο...με ξεκάθαρη ματιά. είπε... Best Blogger Tips

Συγχωρεμένος...εγώ φταίω που διατύπωσα το σχόλιο βιαστικά γιατί με συνεπήρε η γραφή σου...
Και μου είχε πει η γιαγιάκα μου, "παιδί μου μέτρα μέχρι το δέκα πριν ανοίξεις το στόμα σου",αλλά εγώ έμενα πάντα στο ένα.χαχαχα.(μεταξεταστέα).
Καλή συνέχεια.:)))


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next