22 Ο Καναδάς

Οφίλος μας XALKI, και που το όνομά του είναι Σωτήρης, σε προηγούμενη ανάρτηση μου έγραψε το εξής:
"Πάντως διαβάζοντας αυτό το άρθρο σκέφτηκα ότι κατά καιρούς να μας έλεγες δυο λόγια για την ζωή εκεί, τα αξιοθαύμαστα και αξιοπερίεργα(ή τα κατακριτέα)"

Αποφ'ασισα λοιπόν να κάνω την σημερινή ανάρτηση, για να μην του χαλάσω το χατήρι, και ίσως κάποιοι απο σας να ενδιαφέρεστε επίσης να μάθετε κάποια πράγματα για την σχετικά άγνωστη αυτή χώρα (σε σύγκριση με Αμερική ή Γερμανία, επίσης συνήθεις τόπους μετανάστευσης).

Θα ήθελα μόνο να τονίσω ένα πράγμα. Η αφήγησή μου θα είναι μεροληπτική απο κάθε άποψη, και θα εκφράζει την προσωπική μου γνώμη, δίχως να σημαίνει πως είναι όπως τα γράφω όλλα. Αλλιώς βλέπω εγώ, αλλιώς κάποιος άλλος, σωστά; Πάμε λοιπόν να σας ξεναγήσω.

Στον Καναδά έφτασα στις 2 Δεκεμβρίου του 2006.
Νοίκιασα ένα δωματιάκι υπόγειο σε ένα σπίτι ενός Γερμανού, που είχε ξεχάσει τα Γερμανικά του προ πολλού. Πλήρωνα 500 δολάρια, με όλα πληρωμένα. Το αγαπούσα εκείνο το δωματιάκι, κι ας ήταν υπόγειο, δίχως παράθυρο να μπαίνει φώς, με την σχετική υγρασία του και την ηρεμία του. Η ηρεμία βέβαια σχετική, γιατί απο τότε που πήγα εκεί, η νεαρή απο τον πρώτο όροφο άρχισε να πλένει πλέον καθημερινά και να μου χτυπάει τρείς την ώρα, όλο και κάτι ήθελε. Τη μια σπίρτα, την άλλη αναπτήρα, την άλλη τσιγάρο.. Τέλος.

Μετά απο περίπου 5 μήνες, χάσαμε τον Beny, τον σπιτονοικοκύρη, και το σπίτι βγήκε για πούλημα, οπότε έπρεπε να φύγουμε όλοι και να βρούμε αλλού να μείνουμε.
Τότε η Τζένη, με την οποία είχα δεσμό ήδη δυο μήνες, μου ζήτησε να πάω να μείνω μαζί της.
Έτσι και έγινε. Απ τα χαμηλά στα ψηλά.
Η Τζένη μένει στον εικοστό τρίτο όροφο. Με έπιαναν ζαλάδες κάθε φορά που έβγαινα στο μπαλκόνι. Τώρα συνήθισα το τόσο ύψος.



Επισκευτήκαμε και επισκεπτόμαστε σε κάθε ευκαιρία τα αξιοθέατα του Καναδά, και πιστέψτε με, είναι αμέτρητα. Δεν είναι λίγα τα αξιοθέατα που θεωρούνται μοναδικά στον κόσμο άλλωστε. Ορίστε μερικά.

Οι καταράκτες του Νιαγάρα. Πραγματικά προκαλούν δέος.



Οι καταράκτες του Νιαγάρα, στην ουσία είναι δύο, και κοντά ο ένας στον άλλο. Αυτός της Αμερικής, και αυτός του Καναδά, και που είναι και ο μεγαλύτερος. Στο βίντεο εξ αρχής, βλέπετε αυτόν του Καναδά που τον τράβηξα στην τρίτη μου επίσκεψη με την Τζένη, και σε κάποια στιγμή, ζουμάρω στους Αμερικανικούς που φαίνονται στο βάθος.



Επίσης, ένα ξεχωριστό αξιοθέατο είναι και το CN Tower, το ψηλότερο κτήριο στον κόσμο (νομίζω όμως πως αυτό του Dubai το ξεπέρασε και τώρα είναι δεύτερο) με 545 μέτρα ύψος.

Σε ένα σημείο επάνω, ένα κομάτι απο το πάτωμα είναι φτιαγμένο απο γυαλί, ώστε να βλέπει κανείς κάτω. Μπορείς να περπατήσεις επάνω του (αν δεν σου πάει πέντε πέντε). Πάντως είναι τρομακτικό το να αισθάνεσαι τόσο ψηλά πατώντας πάνω σε γυαλί. Είναι αυτό που λέει το τραγούδι, "μοιάζουν οι πύργοι με σπιρτόκουτα, και με μυρμήγκια οι ανθρώποι" αν και ανθρώπους δεν μπορείς εύκολα να διακρίνεις απο τόσο ψηλά, όπως βλέπετε και στην απο κάτω εικόνα. (κλικάρετέ την να την δείτε μεγενθυμένη)


Ανεβαίνοντας με το ασανσέρ (που ανεβαίνει με τρελές ταχύτητες) βουλώνουν τα αφτιά σου, όπως με το αεροπλάνο.

Ένα επίσης μοναδικό στον κόσμο αξιοθέατο, είναι η Yonge Street, ο μακρύτερος δρόμος του κόσμου, με μήκος 1500 περίπου χιλιόμετρα, απο την λίμνη του Οντάριο, μέχρι στα τσακίδια.. ξέρω κι εγώ; στις φώκιες επάνω.. ούτε ξέρω που τελειώνει..

Θα βρείς εδώ χωριά με Amish, δηλαδή Μορμόνους. Άνθρωποι που επέλεξαν να ζήσουν μακρυά απο την τεχνολογία, και που ασχολούνται με την γεωργία επί το πλείστον και την ξυλουργική. Τα πάντα τα κάνουν χειρωνακτικά, δίχως μηχανήματα.
Δεν έχουν ηλεκτρισμό, ούτε αυτοκίνητα. Χρησιμοποιούν κάρα και άμαξες, λάμπες πετρελαίου και μόνο ένα τηλέφωνο σε κεντρικό σημείο του χωριού, για τυχόν έκτακτη ανάγκη.
Μιλάνε Γερμανικά και Αγγλικά, και παντρεύονται πάνω απο μία γυναίκα.
(σχόλιο δικό μου: γι αυτό ζούνε πιο πολλά χρόνια)

Πάμε να δούμε λίγο πως είναι η ζωή εδώ, και μην την φανταστείτε "μέλι".
Κατ' αρχάς, για να συνηθίσει κάποιος την εδώ ζωή και το εδώ σύστημα, πρέπει,
α) είτε να γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ,
β) είτε να ήρθε σε μικρή ηλικία και το συνήθισε,
γ) είτε να ήρθε απο Pakistan, Afganistan, Uzbekistan, Idontunderstant κ.λ.π. οπότε θα πεί "μεγάλε, ήρθα στον παράδεισο.
Εάν έρθεις εδώ σε κάποια ηλικία, και μάλιστα απο Ευρωπαϊκό κράτος, και δή Ελλάδα, τότε δύσκολα τον παίρνεις με καλό μάτι.

Ο Καναδός είναι (όπως σε κάθε κράτος ο κάθε πολίτης) ρατσιστής σε κάθε μη Καναδικό.
Θα μου πείς, "αυτός απο που κατάγεται".. σωστά. Αγγλοσάξωνας, τι διάλο.
Όπου κι αν γυρίσεις το βλέμα σου, θα δείς όλες, και τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ, Κινέζους, Πακιστανούς, Ινδούς, Ταϋλανδούς, Γκρίξ. Οι τελευταίοι είναι μια παράξενη ράτσα, που λένε πως είναι ¨Ελληνες, αλα δεν μιλάνε Ελληνικά και δεν παντρεύονται με Έλληνες μεταξύ τους (σπάνια) και στο γάμο όχι ορχήστρα αλά DJ. Βλέπεις, τα πεθερικά της μιάς πλευράς ντέν είναι Χέλλενες, και ντέν καταλαμπένον Χελλένικ. Τέλον DJ. Re Aj Sictir.

Έχει 1 ελληνική καφετέρια, όπου και συχνάζω, το Cafe Frape του φίλου μου του Μίλτου. Εκεί, σ' αυτήν την ελληνική καφετέρια έμαθα άπταιστα Αγγλικά. Αφού το νεολαία χίερ ντέν μιλάει γρίκ, αλά ίνκλις. Καθόμαστε με τον Μίλτο και το συζητάμε καμιά φορά, πλάκα έχουν.

Μπορείς να κάνεις εύκολα και γρήγορα εδώ κάποια περιουσία. Εύκολα λέγοντας, πάντα σε σύγκριση με Ελλάδα και Ευρώπη φυσικά. Έχεις τις ίδιες πιθανότητες να βρείς εργασία, ακόμα και σαν άντρας, διότι ο εδώ εργοδότης, δεν είναι ο Έλλην ο γαμίκουλας, ο "ή μου κάθεσαι ή σε διώχνω". Υπάρχει περισσότερη αξιοκρατία, αλά η ίδια γραφειοκρατία με την Ελλάδα.

Τα πρόστιμα είναι καθημερινό φαινόμενο, είτε για παρκάρισμα, είτε για ταχύτητα, είτε για κάπνισμα, είτε για κλάσιμο. Δεν γλυτώνεις, θα στα πάρουν όπως και να χει.
Τα αυτοκίνητα είναι σχετικά φτηνά σε σύγκριση με Ευρώπη (και δεν εννοώ Ελλάδα, δεν την θεωρώ Ευρωπαϊκή χώρα που να χτυπιέστε) αλά οι ασφάλειες και η συντήρισή τους αβάσταχτα.

Για να έρθει κάποιος εδώ, χρειάζεται τα εξής:
1. Νέο διαβατήριο, τελευταίας έκδοσης.
2. Βίζα, που την βγάζει είτε απο Ρώμη, είτε φτάνοντας εδώ, μέσα στο αεροδρόμιο (Immigration), και για 3 μήνες, σαν τουρίστας.
Πρέπει να δηλώσει που θα μείνει, και να έχει μαζί του κάποιο χρηματικό ποσόν.
Αν έρχεται να δεί κάποιον, να έχει τα στοιχεία του γραμμένα και κάποιο τηλέφωνό του οπωσδήποτε. Αν έρχεται να δουλέψει, να έχει Work Permit ήδη βγαλμένο απο τον εδώ εργοδότη.

Είναι κάτι που θα θέλατε να μάθετε ακόμη;
Ρωτήστε ελεύθερα.

"Γειά σου,
Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter.
Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"

Related Posts :