Η χαρά μου όμως είναι μισή. Γιατί δεν παύει να είμαι Έλληνας, και η κρίση στην Ελλάδα συντηρείται με κάθε τρόπο και κάθε μέσον.
Δεν συμφέρει σε κάποιους να δηλώσουν επίσημα πως δεν υπάρχει κρίση, και πως η δήθεν κρίση ήταν τέχνασμα τραπεζικών (όπως και κάθε κρίση).
Στην Ελλάδα συγκεκριμένα, κρίση υπήρχε και όταν δεν υπήρχε πουθενά αλλού. Πάντα κρίση έχουμε. Πάντα ο λαός καλείται να σφίξει το ζωνάρι. Όταν όμως λέμε "λαός" εξαιρούμε δημόσιους υπαλλήλους και πολιτικούς. Αυτοί δεν είναι λαός, δεν ανήκουν στο λαό, αλα ο λαός τους πληρώνει.Το πιο περίεργο σύστημα του κόσμου σας λέω.
Αγαπητέ πολιτικέ.
Όταν μου ζητάς να πληρώνω τίμια τους φόρους που κάθε μέρα μου εφευρίσκεις και μου επιβάλλεις, πρέπει να σκεφτείς καλά αν μου δίνεις τόσα, ώστε να έχω να ζήσω αξιοπρεπώς, και να μπορώ να τους πληρώνω. Να ζητάς όμως και απο τους μεγαλοεπιχειρηματίες, κι όχι να τους χαϊδεύεις τα αυτιά. Εκτός κι αν είσαι όμηρός τους.
Όταν μου ζητάς να σφίξω το ζωνάρι μου, περιμένω "πρώτα απο σένα" να σφίξεις το δικό σου. Δεν μπορείς να ζείς εσυ στην χλίδα, και να ζητάς εμένα που στο φινάλε σε πληρώνω και σε προσέλαβα, να πεινάω εγώ μονάχα. Η πείνα αντέχεται όταν την μοιράζεσαι με άλλους ξέρεις.
Δεν μπορείς να με έχεις σαν τον πιο κακοπληρωμένο πολίτη Ευρωπαϊκού κράτους, και να μου ζητάς να πληρώνω τιμές ίσες και μεγαλύτερες κάποιες φορές, απο πολίτες άλλων ευρωπαΊκών κρατών. Νομίζω τότε ότι με δουλεύεις χοντρό γαζί.
Δεν μπορεί να κάνεις συνεχώς απο εμένα τον λαουτζίκο περικοπές μισθών, και να τα δίνεις σε δημόσιους υπαλλήλους. Κι αυτοί λαός είναι αγαπητέ. Κι αυτοί απο εμένα πληρώνονται, και προσλήφθηκαν για να με υπηρετούν, όχι να γίνονται δυνάστες μου και συμφορά μου. Ειδεμή κατάργησέ τους όλους αμέσως, ή κάνε διαλλογή ποιούς χρειάζεσαι πραγματικά για να λειτουργήσει σωστά το κράτος, και κάνε την επιλογή σου επιτέλους τίμια και αξιοκρατικά για μια φορά. Αλλιώς κάνε μας όλους τους Έλληνες δημόσιους υπαλήλους, να τελειώνουμε και να μην υπάρχουν διακρίσεις. Είπες τίποτε;
Αυτά τα ολίγα για σήμερα, γιατί άρχισε να μου τη δίνει να θεωρούν ακόμα κι οι σκοπιανοί την πατρίδα μου κατώτερη της δικής τους, και τον συμπατριώτη αδερφό μου, για αποδιοπομπαίο τράγο, σε σημείο που να ντρέπεται να λέει ότι είναι Έλληνας.
Εκεί μας φτάσατε, έτσι μας καταντήσατε, και να είστε σίγουροι πως δεν μας αρέσει καθόλου.
"Γειά σου,
Εάν βρέθηκες για πρώτη φορά στο Blog μου, και εάν σε ενδιαφέρουν οι αναρτήσεις μου, μπορείς να εγγραφείς στο RSS feed του Blog. Μπορείς επίσης να κάνοντας εγγραφή στο Newsletter του blog μου, να λαβαίνεις απ ευθείας κάθε μου ανάρτηση στο email σου. Είσαι Twitter user; τότε μπορείς επίσης να με κάνεις Follow στο Twitter.
Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις,"












..Πατώντας εδώ























13 σχόλια:
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.Ειδικά όταν βρισκόμαστε μπροστά στα γκισέ δημόσιας υπηρεσίας και οι υπάλληλοι μας αντιμετωπίζουν σαν πολίτες τρίτης κατηγορίας...Τώρα σχετικά με την αναβάθμιση μισθών άστο καλύτερα δάσκαλε...πονεμένη ιστορία...
Μόνο τις δικές μας θυσίες θέλουν των χαμηλόμισθων...
Αυτή είναι η Λέγκω μας.
Την κρίση την καλλιέργησαν και την συντήρησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα "μεγάλα" ΜΜΕ, διότι έτσι συνέφερε κάποιους προφανώς. Το αποτέλεσμα είναι να έχει φωλιάσει ο φόβος και η ανασφάλεια στον Ελληνα πολίτη, που νιώθει το μέλλον του αβέβαιο. Η αλλαγή κυβέρνησης δημιούργησε κλίμα αισιοδοξίας στους πολίτες, όμως τα όσα αναφέρονται καθημερινά, πολύ φοβάμαι ότι η ανασφάλεια και ο φόβος θα συνεχιστούν για πολύ καιρό ακόμα. Δυστυχώς...
Δεν ξέρω αν έχει φως.
Δεν ξέρω τι θα σκάσει πρώτο.
Η αντοχή μας ή η ανοχή;
ο μόνος τρόπος να μας νικήσουν σαν έθνος είναι η εξαθλίωση
νομίζουν
αλλά εμείς είμαστε επταψυχοι
καλή σου νύχτα
πες τα Νίκο ,πές τα γιατί όσο πιο πολλοί τα λέμε ,τόσο-ίσως-πιο γρήγορα ανοίξουμε τα μάτια όλοι μας..΄Παντως να ξέρεις και κάτι..Όλος ο Δημόσιος τομέας δεν αμείβεται πλουσιοπάροχα..Υπάρχουν πολλοί που παίρνουν και τρώνε με χρυσά κουτάλια -και που και μεις τα ακούμε και μας πιάνουν κάτι νευρα ,μα κάτι νευρ-αλλά δεν είναι όλοι.Άσε να μην πω για την εφορία που μας¨ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ¨πρώτους από όλους με όσα νομοσχέδια βγάζει πάντα ο εκαστοτε υπουργός οικονομικών..
Καλή σου μέρα Νίκο.
Ένα παλιό ρεμπέτικο λέει:
Στο κόσμο το σημερινό αυτό το ξέρουν όλοι
η δύναμη στον άνθρωπο είναι το πορτοφόλι...
Αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μες στη τσέπη
σου λεν πως είσαι τζέντλεμαν, πως είσαι καθώς πρέπει...
Το πορτοφόλι τι τα θες έχει μεγάλη χάρη
σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε βγάζει παλικάρι...
.....
Στην Ελλάδα ούτε τζέντλεμαν είμαστε, ούτε παλικάρια.
Διαφορετικά θα τους είχαμε πάρει όλους στο κυνηγητό και όπου φύγει φύγει οι πολιτικάντες μας.
Εγώ μια απορία έχω, πως γίνεται κάθε βράδυ να λένε τα κανάλια πως πεινά ο Έλληνας και πως όλα είναι χάλια και πως δεν έχει φαγητό να ζήσει και όταν πάω εγώ προσωπικά να μην το βλέπω αυτό; Πως γίνεται να είναι όλα τα μαγαζιά στο Κολωνάκι, στην Πατησίων και στην Ερμού γεμάτα κόσμο, να έχει ουρές στα ταμία και να κάνεις δέκα ώρες να εξυπηρετηθείς. Και δεν είναι όλοι τουρίστες, καμία σχέση, είναι Έλληνες που υποτίθεται ότι δεν έχουν να περάσουν... Δεν ξέρω τι να πιστέψω.
Όσο για τα σουπερμαρκετ; Γεμάτα και ουρές κι εκεί στα ταμία. Τι γίνεται; Όντως υπάρχει πρόβλημα; Ή κάποιους συμφέρει να βγαίνει αυτή η εικόνα προς τα έξω;
Δωροθέα
*** Θεοδοσία μου, ξέρω καλά για ποιό πράγμα μιλάς. Για παράδειγμα, σε ένα ταχυδρομείο που είχα πάει, η υπάλληλος μασώντας μαστίχα σαν γίδι πλατσουρίζοντας το στόμα λές και πεινούσε, με καλωσόρισε με τη φράση "Τι θές;" Μου 'ρθε να τις πω "θα ήθελα μια μακαρονάδα αν σας περίσεψε" αλά κρατήθηκα.
*** Γιώργο, "και συνεχίζουν, και θα συνεχίζουν να συντηρούν" γιατί δεν πιστεύω πως υπάρχει καμία πραγματική κρίση. Βλέπεις, βολεύει και στους εργοδότες οι οποίοι άρχισαν να την βλέπουν δουλέμποροι. Οι εκβιασμοί τους δεν έχουν προηγούμενο, και απολύουν με τις ευχές όλων, ακόμα και των συνδικάτων (αν υπάρχουν φυσικά).
Στο άλλο τώρα, στο ότι με την νέα κυβέρνηση ο λαός αισθάνθηκε μια αισιοδοξία, θα σου πω μόνο, "φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες", ή το ποιό κοινό "πίσω έχει η αχλάδα την ουρά". Δεν θα πάψω να τον φοβάμαι, μέχρι να με βγάλει ψεύτη, μακάρι να με βγάλει, μα δεν το βλέπω. Θυμήσου με απλά.
*** dio.me.gyro, ποιά η διαφορά πιστεύεις; Και τα δύο αυτά συμβαδίζουν, αλά το αποτέλεσμα της "δράσης-αντίδρασης" τους είναι άσχημο και στις δύο περιπτώσεις. Μακάρι να μην συμβεί κανένα απο τα δύο, αν και πολύ φοβάμαι πως δεν αντέχει περισσότερο ο Έλληνας..
*** Γιάννη, οι μόνοι αθάνατοι είναι αυτοί. Ο λαός μια ζωή χαροπαλεύει και ξεψυχάει. Θέλεις απόδειξη; Ρώτα πόσο χρονών είναι ο Μητσοτάκης, και πές μου πόσοι συμμαθητές του ζούν ακόμη.
*** Τα λέω Ευριδίκη μου αλά λίγοι με ακούν. Νόμοι για φόρους δίκαιοι για τον πολίτη θα βγούν ΜΟΝΟ όταν θα οριστεί μια μέρα υπουργός οικονομικών κάποιος, ο οποίος δούλεψε σκληρά στη ζωή του εργάτης. Όσο θα μας διορίζονται και θα διοικούν άτομα που πέρασαν ζωή χλιδάτη, ποτέ δεν θα υπάρξει δικαιοσύνη απέναντι στον πολίτη.
Και πως βρε παιδιά περιμένουμε να μας πουν αλήθεια, όταν οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν πτυχίο δηκηγόρου; Ο επαγγελματίας ψεύτης μπορεί ποτε να προδώσει τα πιστεύω του;
*** Tv-Greek, όντως με την ουρά στα σκέλια καταντήσαμε. Και μην σε στενοχωρεί αυτό τόσο, ίσα ίσα να χαίρεσαι. Γιατί, τα χειρότερα δεν ήρθαν ακόμη.
*** Δωροθέα, αυτό λέμε, προσπαθούν να ξεχάσουν την κρίση τους.
Σας ευχαριστώ όλους για την συμμετοχή και τον χρόνο σας.
Σίγουρα οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να μάθουν ποιος είναι το αφεντικό. Εμείς, ο λαός.
Πάντως διαβάζοντας αυτό το άρθρο σκέφτηκα ότι κατά καιρούς να μας έλεγες δυο λόγια για την ζωή εκεί, τα αξιοθαύμαστα και αξιοπερίεργα(ή τα κατακριτέα). Καλή συνέχεια.
Αν το θέλεις, γιατί όχι φίλε μου Σωτήρη.
Να μαζέψω υλικό τότε και θα κάνω μια ανάρτηση. Δώσε μου λίγο χρόνο, 2-3 μέρες μονάχα.
ΝΙΚΟ,ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΑΛΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΛΟΚ ΜΟΥ;ΒΕΒΑΙΑ ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΗΝ ΠΗΓΗ,ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΟΚΑΡΑ ΜΟΥ
Συγνώμη για το άσχετο σχόλιο αλλά με απασχόλησε το θέμα της γρίππης. Αν θέλετε, απαντήστε ένα μικρό ερωτηματολόγιο στο
http://athinovio.blogspot.com/
*** ntavos, βεβαίως, και σε ευχαριστώ πάρα πολύ γι αυτό :)
*** athinovio ήρθα και ψήφισα. Να μαρτυρήσω τι επέλεξα για απάντηση; ;-)
Ανάρτηση Σχολίου
Τα σχόλια για έναν blogger, είναι ότι το χειροκρότημα για έναν καλλιτέχνη. Αφιερώστε μου ένα σας λεπτό μονάχα.