02 Απριλίου 2009



15 Ο ξεψάρωτος

Hμουν υπηρεσία μια μέρα, και είπα να πάω μέχρι το κυλικείο (Κ.Ψ.Μ = κέντρο ψυχαγωγίας μονάδος) να πάρω κανέναν καφέ και να πιάσω κουβέντα με άλλους συναδέλφους που θα τύχαινα εκεί. Έκανε διαβολεμένη ζέστη θυμάμαι. Φορούσα τις φόρμες στρατοπέδου, και ο βαθμός μου, τα "λοχιίκια" όπως τα λέγαμε αλοιώς, ήταν καρφιτσωμένα στον αριστερό μου γιακά. Περνώντας απο την 5η μοίρα νεοσυλλέκτων, βλέπω απο μακρυά έναν στρατιώτη που φύλαγε σκοπός. Είχε παρατήσει την σκοπιά του, και την είχε αράξει κάτω απο ένα δέντρο, έχοντας βγάλει το κράνος και έχοντας τις παλάσκες ξεκούμπωτες. Φαινόταν να βαριέται του θανατά. Μόλις έφτασα αρκετά κοντά του, και πρίν προλάβω να του πω κάτι, με πρόλαβε εκείνος.. _Ρε σειρά; έλα εδω λίγο ρε συ.. Έπιασα διακριτικά το γιακά μου, να δω γιατί με αποκάλεσε σειρά ο ψάραξ. Δεν είδε τον βαθμό μου, η τον έχει γραμμένο; ..Αμ δεν τον είδε. Ο γιακάς είχε γυρίσει προς τα μέσα και δεν φαίνονταν. Τα άφησα κι εγώ έτσι και πήγα κοντά του. _Τι έγινε ρε σειρά; τι θέλεις; _Πάρε ρε το κράνος (και μου το φόρεσε πάνω απο το τζόκευ), πάρε τις γ@μημένες τις παλάσκες (και μου τις κρέμασε στον ώμο) πάρε και το κωλοντούφεκο, και κάτσε εδω να φυλάξεις σκοπός μέχρι να πεταχτώ στο Κ.Ψ.Μ. να πιώ κανέναν καφέ και να κάνω κανένα τσιγάρο, γιατί μπάφιασα εδω πέρα. Κόκαλο εγώ.. _Ρε σειρά; πόσο καιρό είσαι φαντάρος; _Μία βδομάδα, γιατί; _Τίποτε ρε, έτσι ρώτησα..και δε μου λές; _Λέγε γιατί βιάζομαι, θέλω καφέ _Ναι ρε, εντάξει, πόση ώρα θα κάνεις απλά, να ξέρω περίπου δηλαδή.. _Δέκα με δεκαπέντε λεπτά ρε..άραξε και περίμενε _Μη το πάρει χαμπάρι κανένας μόνιμος λοχίας ρε σειρά και μας κάψει _Σώπα ρε, κοιμούνται όρθιοι, χαμπάρι δεν θα πάρει κανένας, άραξε σου λέω στα αυγά σου και έρχομαι Άραξα κι εγώ λοιπόν στα αυγά μου, προσεκτικά, μην σπάσει κανένα, χαμήλωσα και το κράνος να μη φαίνομαι και πολύ, μην περάσει κανένας και με γνωρίσει και φάω το δούλεμα της ζωής μου, παριστάνοντας τον στρατιώτη που φυλάει σκοπός, παίζοντας μέχρι τέλους το παιχνίδι, να δω που θα πάει. Δεν πέρασαν τέσσερα λεπτά, να 'σου ο Παναγιώτης, ο συνάδελφος και συγκάτοικός μου, πάει κι αυτός για το κέντρο ψυχανωμαλίας της μονάδος.. Σκύβω συνάμα εγώ περισσότερο, μπάς και δεν με δει και με προσπεράσει, μα, τρίχες...με γνώρισε ο ανοιχτομάτης. _Ρε μαλάκα; τι κάνεις αφτού πέρα; _Φυλάω σκοπός _Ρε; πάς καλά; _Σκάσε ρε και θα μας πάρουν είδηση όλοι.. Και του εξιστορώ τι έγινε λίγα λεπτά πρίν. _Και τον άφησες να πάει; _Ναι _Πάω αμέσως να τον βρώ, κάηκε η γούνα του _Πουθενά δεν θα πάς, κάτσε εδώ και βάλε κι εσύ μέσα τον γιακά σου και παίξ' το φαντάρος, να δούμε που θα πάει. Κάτσε να δούμε και αν έρθει στα δέκα -δεκαπέντε λεπτά που είπε. Πάπαλα ήρθε σε δεκαπέντε λεπτά. Μετά απο μία ώρα φάνηκε ο κόπανος. Κράταγε έναν σπαστό φραπέ Κυφωνίδη στο ένα χέρι, μια πάστα στο άλλο, και ερχόταν με το πάσο του, λές και πήγαινε για ύπνο. Στα τέτοια του αν ο άλλος φυλάει σα μαλάκας για κείνον σκοπός. _Περπάτα ρε μαλάκα, βράδυασε, του φώναξα. _Σιγά ρε σειρά, πώς κάνεις έτσι, ηρέμησε. _Πώς κάνω; δεκαπέντε λεπτά είπες, και έκανες μία ώρα, πώς κάνω ρωτάς; εγώ θα σου φυλάξω την σκοπιά; _Ε, φύλαξέ την, και τι έγινε, πως κάνεις έτσι Άρχισα να τα παίρνω απο την απάθειά του και την ανυπακοή του γενικότερα στους νόμους που διέπουν ειδικά την φύλαξη σκοπιάς. Ο Παναγιώτης μόλις και μετά βίας κρατιότανε να μην του βάλει τις κατσάδες και να τον στείλει στην αναφορά. _Δε μου λές ρε σειρά; του λέει ο Πάνος _Έλα ρε, λέγε.. _Δεν φοβάσαι μην σε πιάσουν με αυτό που κάνεις; _Θα μου κάνουν αέρα.. _Να μην το ξανακάνεις, άκου που σου λέω.. _Και ποιός είσαι εσυ ρε ψαρωμένε που θα μου πείς τι θα κάνω; Δεν κρατήθηκε άλλο ο Παναγιώτης, και βγάζει τον κρυμμένο του γιακά, αφήνοντας να φανεί ο βαθμός του επιλοχία.. _Επιλοχίας για σένα στρατιώτη, αυτός είμαι, σου λέει κάτι; Άσπρισε ο δικός σου, του έπεσε η πάστα και έμεινε να τραυλίζει. Κοίταγε μια εμένα που χαμογέλαγα, και μιά τον Παναγιώτη. Γύρισε σε μένα κάποια στιγμή και μου λέει με τρεμάμενη φωνή, _Καλά ρε σειρά, καρφί είσαι; φώναξες τον επιλοχία; Βγάζω τότε κι εγω τον δικό μου γιακά, χωρίς να σταματήσω να χαμογελάω, μιας και μου φαινόταν αστεία η όλη ιστορία. Μόλις είδε και τον δικό μου βαθμό, του έπεσε και ο φραπές.. _Όχι ρε ο μαλάκας, που έπεσα...τον επιλοχία έβαλα να φυλάει για μένα..πώωωωω την έβαψα.. _Στην αναφορά στρατιώτη, αναφέρεσαι απο μένα τον επιλοχία Παναγιώτη Μ. για παράνομη αλλαγή σκοπού, για εγκατάλειψη της σκοπιάς εν ώρα υπηρεσίας και απειθαρχία. Κάτι προσπαθούσε να πεί, μα τραύλιζε άξαφνα τόσο πολύ που δεν καταλάβαινα λέξη. Τον λυπήθηκα κι όλας τον δήθεν ξεψάρωτο.. _Δεν θα βγείς στην αναφορά, άσ' τον Παναγιώτη, αλα μην το ξανακάνεις κακομοίρη μου, γιατί θα το μετανιώσεις πολύ ακριβά. Κατάλαβες; Πρώτη φορά θα στη χαρίσουμε, και εγώ και ο επιλοχίας Μ. Συμφωνείς; _Μμμμμάλιστα.. _Ωραία. Πάρε λοιπόν τώρα πίσω το παλιοκράνος σου, (και του το φόρεσα πάνω απο το τζόκευ), τις γ@μημένες τις παλάσκες σου (του τις κρέμασα στο λαιμό), το παλιοντούφεκό σου, κάτσε στην παλιοσκοπιά σου για την υπόλοιπη ώρα που σου έμεινε, και άσε με να πάω να πιώ κι εγώ τώρα έναν καφέ σαν άνθρωπος, μιά ολόκληρη ώρα σου φύλαξα, τον δικαιούμαι ή όχι; _Μάλιστα..ναι..δικαιούσαι επιλοχία, βέβαια.. _Ευχαριστώ για την άδεια στρατιώτη, καλό υπόλοιπο. Πάμε Παναγιώτη, θέλω όσο ποτέ καφέ και τσιγάρο.





Print this post



Related Posts :



15 σχόλια:

MOLEMOU είπε... Best Blogger Tips

Καλα βρε αρκο να μη σου φερει και σενα ένα καφε ή εστω μια τυροπιτα, και να σκεφτεις οτι εισασταν και σειρουλες,τελικα βγηκε αναφορα ο νεος?Ο Π.Μ μηπως ητανε τρικαλινος.Καλησπερα νεαρε και καλη δουλεια να εχεις.


esoterikianazitisi είπε... Best Blogger Tips

Τό νά εἶσαι «ψάρι» καί νά κάνεις κάτι παράτυπο πάει κι ἔρχεται. Τό νά κάνεις παρατυπίες ἀπό τήν ἐγωιστική ἄποψη τοῦ σκοποῦ γράφοντας ὄλον τόν κόσμο εἶναι κάτι τελείως διαφορετικό.
Ὅπως ἔχει πεῖ καί κάποιος σοφός: Ὅπου δέν ὑπάρχει Συνείδηση ὑπάρχουν νόμοι.


eliksirio είπε... Best Blogger Tips

Μου α χα χα χα χα!!!
Μου άρεσε που ήταν μια βδομάδα φαντάρος και είχε το θράσος να επιβάλλει τη δική του τη σκοπιά σε άλλο "φαντάρο", που ίσως ήταν και παλιότερος..
Αλλά τον ένοιαζε??
Δεν τον ένοιαζε για.. :D

Πάντως καλά κάνατε και τον λυπηθήκατε στο τέλος και χαλάλι του η σκοπιά..
Έχεις να λες μια ιστορία, είδες..? :)

Καλημέρες!!


Me_To_aSeToN_STo_XeRi είπε... Best Blogger Tips

Καλημέρα! Πόσο καιρό έχεις που απολήθηκες?


Cosmos είπε... Best Blogger Tips

"Ιστορικό" θα έλεγα όλο το θέμα!!!
Έχει κερδίσει επάξια μια θέση στις τοπ αφηγήσεις περί στρατού και τα συναφή!
Τί να λέμε τώρα;!

Το κακό είναι ότι η αξία της ιστορίας είναι σχετική με τον αναγνώστη της.
Άλλη έχει για εμάς που πήγαμε φαντάροι, άλλη για όσους δεν έχουν πάει ακόμα ή ακόμα περισσότερο για τις γυναίκες.
Άλλη πάλι στους παλιότερους, άλλη στους νεότερους κ.ο.κ.
Όπως και να χει όμως, αξία έχει!

Καλή συνέχεια!


kaliteros είπε... Best Blogger Tips

Για να μαθαίνουν οι νέοι...
Στην ουσία ο Νίκος έπαιξε με τη φωτιά.
Λοιπόν, αυτό που έκανε ο Νίκος, ήταν πέρα για περα μια ανόητη πράξη, καθώς
α)δεν προβλεπόταν να κάνει αυτός τη συγκεκριμένη υπηρεσία (στο στρατό οτιδήποτε δεν προβλέπεται, είναι αδίκημα)
β)για την οποιαδήποτε αλλαγή πρέπει να ενημερόνονται συγκεκριμένα άτομα (και εγγράφως)
γ)δεν ήξερε τα συνθηματικά
δ)άσχετα εάν παρατύπως ο Νίκος εκτελούσε μια υπηρεσία, αυτός θα ήταν ο υπεύθυνος για οτι και αν συνέβαινε στο "χώρο" ευθύνης του
ε)τα φαντάρια (ιδίως στη 5η μοίρα, που είναι όλοι οι φαντάροι "αποβράσματα") μπορεί να του την είχαν στημένη.
Προφανώς Νίκο, τα σκέφτηκες όλα αυτά και έπραξες όπως έπραξες, γιατι κατάλαβες οτι "χωρούσε" να κάνεις κάτι τέτοιο. Απλά, εγώ κάνω αυτό το σχόλιο γιατί σίγουρα θα υπάρχουν ανδρες που σε διαβάζουν και δεν έχουν πάει φαντάροι ακόμα.
Στη τελική, εαν κάτι συνέβαινε εκείνη την ώρα, ο φαντάρος θα τιμωρούνταν για ένα παράπτωμα (εγκατάληψη υπηρεσίας) και ο Νίκος θα τιμορούνταν για ένα κάρο παραπτώματα.
Ένα απο τα καλά του στρατού είναι οτι σε κάνει να "μυρίζεσαι" τους κινδύνους και να σε κάνει να αποφεύγεις πράξεις σαν και αυτή του Νίκου.
Κάποιος αφελής φαντάρος θα μπορούσε άνετα να κάνει το ίδιο που έκανε ο Νίκος και μετά να έμπλεκε τοσο άσχημα που απο τις πολλές φυλακές που θα έτρωγε (στρατοδικείο) θα δήλωνε μόνιμος.
Πάντως, η εκτέλεση ένοπλης υπηρεσίας με 1 εβδομάδα παρουσίας στο στράτευμα, είναι και αυτή παράνομη (για νεοσύλλεκτο δεν το συζητάμε καν, καθώς οι νέοι πιάνουν όπλο μετά την ορκομωσία-18μέρες).
Νίκο, ύστερα απο την "ξύγα" σου στο φαντάρο, τον κέρδισες και ξέρουμε πόσο συμαντικό είναι κάποιο "στέλεχος" να κερδίζει με τη συμπεριφορά του φαντάρους.


AATON είπε... Best Blogger Tips

**Molemou, είδες ο αχάριστος; ούτε με σκεύτηκε.
Δεν βγήκε όχι, και ο Π.Μ. ήταν Θεσσαλονικιός

**esoterikianazitisi, πάντα θα τους συναντάς

**eliksirio, ακούω φίλους και γνωστούς, που υπηρέτησαν απο 2 χρόνια μέχρι και λιγώτερο διάστημα, να διηγούνται ατέλειωτες ιστορίες. Εγώ που έκανα κοντά 9 χρόνια να δείς τι υλικό έχω μαζεμμένο. Τρισσέγγονα μεγαλώνω μ' αυτό ;-)

**Me_To_aSeToN_STo_XeRi, πάνω απο 25 χρόνια

**Cosmos, σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σχόλιο, δεσμεύομαι να ανταποδώσω.

**Καλύτερε, χαίρομαι που απαντάει ένας καταρτισμένος στα θέματα αυτά, να μη λένε οι γυναίκες και οι νεώτεροι που δεν πήγαν ακόμη στρατό πως γράφω ότι μου κατέβει δηλαδή.

Η 5η μοίρα μου ήταν πολύ γνωστή, μιάς και ήμουν λοχίας τους για 1 χρόνο και "άφησα όνομα" που λένε. Σε μένα πιστεύω πως ίσχυε το ρητό, η φήμη μου προπορευόταν πάντοτε απο μένα. Και όχι κακή φήμη, το αντίθετο μάλιστα.
Θα πω σαν παράδειγμα το εξής.
Για χρόνια, και κατόπιν που έφυγα απο το στρατό -πολίτης πλέον- συναντήθηκα εντελώς τυχαία σε πολλά μέρη με πρώην στρατιώτες μου, οι οποίοι όχι μόνο με γνώρισαν, μα και έκαναν σαν τρελοί απο χαρά που με έβλεπαν. Με αρκετούς είχα και επαφές οικογενειακές κατόπιν για χρόνια, μέχρι που ο ξενητεμός και η απόσταση, έφεραν αλλαγές απρόσμενες. Αν και κάποιοι έτυχε να είναι μεγαλύτεροί μου, (μην ξεχνάμε πως όταν πήγα εγώ, ήμουν 16 χρονών και στα 17 ήμουν σε κέντρο) για μένα όλοι τους ήταν "παιδιά" μου και τους πρόσεχα πάντα.

Την καλησπέρα μου σε όλους σας


eliksirio είπε... Best Blogger Tips

Νικόλα μου, πρέπει να μάθεις τα ονόματά μας, φίλτατε.. :p
Έστω όσοι τα έχουμε πει δημόσια.. :D


zoyzoy είπε... Best Blogger Tips

Αντί να του δώσεις ένα γερό μάθημα που σ'άφησε 1ώρα στην θέση του του τι χάρισες?Τελικά δεν μπορώ να σε καταλάβω του συμμαθητή σου του έκανες το καψώνι της Αρκούδας με την 1η μέρα και αυτόν τον άφησες ατιμώρητο!!
Καλό ΣΒΚ!!


AATON είπε... Best Blogger Tips

** Έφη μου, επειδή μερικοί δεν το θέλουν, προσέχω απλά, μα αφού εσυ δεν έχεις πρόβλημα, θα σε φωνάζω στο εξής με το όνομά σου :)


eliksirio είπε... Best Blogger Tips

Δε με παρεξηγείς, ναι?
Καλοπροαίρετα το είπα.. :)


AATON είπε... Best Blogger Tips

** Να σε παρεξηγήσω; μα και όχι φυσικά :)

** Ζουζού, είπαμε, κάθε κατάσταση έχει και την δική της ιδιαίτερη αντιμετώπιση.


Ανεστης Θ. Κετσετζιδης είπε... Best Blogger Tips

Αυλώνα και Αλεξανδρούπολη 1η ΕΜΑ ΑΜΧ-30.Τι μου θύμισες!Σκέψου ο τσάκαλος να γινόταν και παλιοσειρά,τον στρατηγό θα έβαζε στη σκοπιά.
Νάσται καλά.


maria είπε... Best Blogger Tips

ωραία ιστορία!!
μικρη αγαπούσα πολύ τα φανταρακια...
τα θεωρούσα λίγο θύματα του συστήματος που έχει βρει η κοινωνία μας για να ισορροπεί...
θυμάμαι που όποτε εβλεπα φορτηγακι με φανταρακια τα χαιρετουσα χαρούμενη (αν κ μερικες φορες ντρεπόμουν) και εκεινοι χαιρόντουσαν...
οι σοβαροι απλα χαμογελούσαν λίγο οι πιο ζωηροι σηκωναν χερια κ χαιρετουσαν με γέλια κ πειράγματα...
πάντα τη χαιρόμουν αυτή τη χαιρετούρα... σκεφτόμουν οτι ειναι παιδια(αγορια κυρίως αλλά και αντρες)που βρεθηκαν σχεδον ξαφνικά κλεισμένα εκει στη μοναδα τους και τρωνε την πρωτη πίεση της ζωής τους...μακριά για πρωτη φορά από τη μαμά τους κ τη φροντίδα της... ή από τις γκόμενες κ τα φιλαρακια με όλα τα συνεπακόλουθα...


AATON είπε... Best Blogger Tips

** Ανέστη, πές το ψέμματα..

** Μαρία, κάπως έτσι το βλέπουν και οι στρατιώτες, αν και κατά βάθος, η θητεία έχει πολύ διαφορετικό λόγο ύπαρξης, απο το να ταλαιπωρεί δίχως λόγο τα καϋμένα τα φανταράκια :)


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next