30 Μαρτίου 2009



20 Ο φίλος μου ο Θεόφιλος

Θήβα, 1979. Μόνιμος λοχίας ακόμη, υπηρετούσα στην μοίρα νεοσυλλέκτων. Μια μέρα, κοιτώντας την ονομαστική κατάσταση των στρατιωτών που περιμέναμε να καταταγούν, βλέπω μέσα στα ονόματα και ένα πολύ οικείο. Θεόφιλος Κ. απο Θεσσαλονίκη. Ρε; πλάκα έχει, λές να είναι ο κολλητός μου ο Τέο; ο συμμαθητής μου; ο μπράδερ;

Με τον Τέο, για να καταλάβετε, είμασταν αχώριστοι στο γυμνάσιο. Και καθόμασταν πάντα στο ίδιο θρανίο. Πολύ ψηλότερός μου, ψυχάρα και ντροπαλό παιδί, ήσυχο., απο φτωχή οικογένεια, που δούλευαν όλοι σκληρά να μπορέσουν να τον σπουδάσουν. Συνεχώς τον βοηθούσα κρυφά, ειδικά στη χημεία, που δεν την καταλάβαινε με τίποτε ο "στούρνος". _Πάλι ρε Τέο αμόλησες βρωμιούχο μεθάνιο; _Τι λές ρε Νίκο; δεν ξέρω αν πέταξα κάτι τέτοιο, εγώ απλά έκλασα.. Θυμάμαι μια μέρα, που σκυμμένος εγώ πάνω στο θρανίο για να μη φαίνομαι, του έλεγα τι να απαντήσει στον καθηγητή, που του είχε κάνει μια ερώτηση. Αμ, έλα που με μυρίστηκε ο καθηγητής, κι ήρθε κρυφά κι αθόρυβα απο πίσω, δίχως να τον πάρω είδηση -και πώς να τον πάρω είδηση, αφού ήμουν σκυφτός και απασχολημένος με τον Τέο- και μου ρίχνει ο χερχελές μια καρπαζιά στο σβέρκο, που σκοτείνιασε το φώς μου. Πετάχτηκα ξαφνιασμένος πάνω σαν ελατήριο απο την τρομάρα μου, μα πέτυχα, όπως σηκώθηκα άτσαλα, με το κεφάλι μου τον καθηγητή στο σαγόνι και σκοτείνιασε το δικό του φώς μετά. Του σβήσανε όλες οι λάμπες, και..γνωστές σε όλους σας (ελπίζω) οι παρενέργειες τι επέρχεται άμα τρακάρετε με ποντιακό κεφάλι.. που λέτε, τον χάσαμε τον καθηγητή για την υπόλοιπη μέρα. Ζαλιζότανε λέει, και πήγε σπίτι να συνέλθει.. "Ασπιρίνες Χάρρυ..." Έψαχνα τον Θεόφιλο Κ. τρείς ώρες, εκείνη την ημέρα της άφιξής του, μέσα σε εκατοντάδες νεοσύλλεκτους. Να! εδώ ήταν λοχία, να! εκεί θα είναι λοχία, ..άρχισε να μου τη δίνει που δεν μπορούσα να τον βρώ. Όχι τίποτε άλλο, μα να δω αν όντως ήταν αυτός η κανένας άλλος με ίδιο ονοματεπώνυμο, κάτι που θα με λυπούσε όντως. Τον είχα πεθυμίσει βλέπετε.

Κάποια στιγμή, μου λέει ένας δεκανέας, Λοχία, αυτός που ψάχνεις, πρέπει να είναι στο εστιατόριο, τρώνε τέτοια ώρα. Δεν έχασα καιρό, σηκώθηκα, έβαλα τα σκούρα γυαλιά μου, φόρεσα το jockey, και πήγα. Έφτασα στην είσοδο του εστιατορίου, ένα κτίσμα ημικυκλικό με λαμαρίνες, λόγω του ότι το κανονικό εστιατόριο είχε πάθει ζημιές μετά τους σεισμούς στην περιοχή. Κάθησα λοιπόν στην είσοδο, και προσπαθούσα να τον εντοπίσω ώστε μετά, διακριτικά να του πω πως είμαι εδώ, να ξέρει. Πρίν προλάβω να τον δω εγώ, με είδε εκείνος. Πετάγεται στη στιγμή επάνω με φωνές και κάνοντας σαν τρελός, τρέχοντας να με αγκαλιάσει, φωνάζοντας _Πού είσαι ρε μαλάκα...σε ψάχνω τόσες ώρες να σε βρώ γαμώ το κέρατό μου μέσα παλιοσειρά.. ..........................Κόκαλο εγώ!

Έμειναν και όλοι οι υπόλοιποι νεοσύλλεκτοι να κοιτάνε με το στόμα ανοιχτό, και σταματώντας να τρώνε. Ακούστηκαν και κάποιοι ψίθυροι, "σλούρρρππ.." και "να και το γλύψιμο.." και κάτι τέτοια. Με αγκαλιάζει λοιπόν όλος χαρά ο Τέο, μα εγώ ακίνητος, δίχως να δείχνω τη χαρά μου. Τα έκανε μπάχαλο βλέπετε ο κόπανος. Γυρνάω πάνω το κεφάλι να τον δω, είπαμε, με πέρναγε δυο κεφάλια, και του λέω. _Με γνωρίζεις στρατιώτη; _Και βέβαια ρε μαλάκα, σοβαρά μιλάς; _Ποιός είμαι; _Ο Νίκος ο Ράμμος, πλάκα με κάνεις; _Και απο πού με ξέρεις; _Έλα ρε κόψε τις μαλακίες, τρία χρόνια στο ίδιο θρανίο, ψωμί κι αλάτι φάγαμε μαζί, ρωτάς απο πού σε ξέρω; _Τρέχα λοιπόν τώρα γύρω απο το εστιατόριο, για να με ξεχάσεις Έμεινε να με κοιτάζει σαστισμένος, πάγωσε, δεν περίμενε απο μένα τέτοια συμπεριφορά. _Άσε ρε τις μαλακίες, ο Τέο είμαι, δεν με γνώρισες; Θρανίο; Χημεία; έ; _Όχι, και επειδή εγώ είμαι ο λοχίας σου στρατιώτη, τρέχα! Είναι διαταγή. Άρχισε δειλά δειλά να τρέχει, κοιτώντας πίσω χαμογελώντας, και περιμένοντας να του πω "έλα πίσω ρε, πλάκα σου κάνω.." ή κάτι τέτοιο. Αντ' αυτού όμως, εγώ του φώναξα πιο αυστηρά, _Τρέχα είπα, αργείς!! Έκανε έναν γύρο, και ήρθε σταμάτησε μπροστά μου. _Σε είπα να σταματήσεις; _Όχι _Και γιατί σταμάτησες; _Ε....??!!! _Με ξέχασες; _Όχι _Ποιός είμαι; _Ο Νίκος ο Ράμμος _Ωραίος! Συνέχισε τώρα να τρέχεις μέχρι να με ξεχάσεις, γιατί έχεις καλό θυμητικό βλέπω εσυ. Μέσα οι υπόλοιποι, δεν κουνούσαν ούτε τα βλέφαρά τους πλέον απο την τρομάρα τους. Σίγουρα -θα σκέφτονταν- "άμα τον κολλητό του κάνει καψώνια, φαντάσου εμάς τι θα μας κάνει.." Και αυτός ήταν ο σκοπός μου στην ουσία, απλά έπρεπε να το πληρώσει ο καϋμένος ο Τέο.

Ξανάρθε μπρός μου. _Σου είπα να σταματήσεις στρατιώτη; _Όχι _Συνέχισε να τρέχεις, δεν σε είπα σταμάτα.. _Κουράστηκα _Έλληνας στρατιώτης δεν παραδέχεται ποτέ ότι κουράστηκε, είναι ζήτημα περηφάνειας. _Δεν κουράστηκα!! _Ε, τρέχα, τι κάθεσαι; Άρχισε να τρέχει πάλι. Τον άφησα να φέρει ακόμη δύο γύρους, και τον κάλεσα. Ήταν φανερά απογοητευμένος, ντροπιασμένος, πληγωμένος και θυμωμένος όσο δεν πήγαινε άλλο. _Έλα εδώ. Με ξέχασες τώρα; _Ναί!! _Μάλιστα λοχία θα λές _Μάλιστα λοχία. _Ποιός είμαι; _Δεν ξέρω _Δεν ξέρεις ε; _Όχι _Με δουλεύεις ρε παλιοσειρά; Τρία χρόνια στο ίδιο θρανίο, ψωμί κι αλάτι τρώγαμε, και με ξέχασες τόσο γρήγορα; Τρέχα να με θυμηθείς. Άρχισε πάλι να τρέχει, μην ξέροντας πλέον τι να απαντήσει την επόμενη φορά, αφού ότι και να έλεγε, έτρεχε ο δόλιος. Τον σταμάτησα πάλι, βλέποντας πως ήταν πλέον στα πρόθυρα κλονισμού, έτοιμος να κλάψει, και του είπα, _Σταμάτα, και πήγαινε μέσα να φάς το φαγητό σου _Δεν θέλω να φάω, απάντησε με φανερό πείσμα και με τρεμάμενη φωνή _Δεν σε ρώτησα αν θέλεις να φάς, σου είπα πήγαινε να φάς _Δεν πεινάω, συνέχισε την αντίδρασή του, και που φυσικά την περίμενα _Πήγαινε, γιατί θα σε κάνω να φάς με το ζόρι όλο το καζάνι μονάχος σου, και θα ξερνάς ένα μήνα μπακαλιάρο. Πήγε, σου λέει μαλάκας είναι, Πόντιος είναι, μπορεί και να το κάνει, οπότε ας πάω.. _Μόλις φας, να έρθεις στο γραφείο μου αμέσως, του είπα πάλι, και έφυγα, με τύψεις και βαριά καρδιά.

Δεν το είχα σχεδιάσει έτσι. Ήθελα κι εγώ να τον αγκαλιάσω, να του δείξω πόσο χάρηκα κι εγώ που τον έβλεπα, να του πω πως δεν έχει να φοβάται τίποτε, ξέροντας πόσο ευαίσθητος ήταν, γιατί θα είχε εμένα εκεί, τον φίλο του, όπως θα έπρεπε να με θεωρεί και ο κάθε νεοσύλλεκτος, και κοίτα πως εξελίχθηκε η όλη κατάσταση. Άμα όμως άφηνα να εξελιχθεί όπως την έκανε να φαίνεται ο Τέο, και σίγουρα το έκανε απο αφέλεια, το ξέρω, θα γινόταν μπάχαλο μετά. Θα ξεθάρρευαν οι νεοσύλλεκτοι, δεν θα σέβονταν κανέναν και θα τον θεωρούσαν γλύφτη. Βαρύς χαρακτηρισμός για έναν στρατιώτη, και βαριές οι συνέπειες απο τους συναδέλφους του κατόπιν, ενώ έτσι, έσωσα κάποια προσχήματα, βαριά η απόφαση μα, έστω κι έτσι κάτι σώθηκε.

Ήρθε μετά απο λίγο στο γραφείο, μουτρωμένος και κακιασμένος, σκάζοντας περισσότερο που με έβλεπε χαμογελαστό. _Ρε συ, χαμένε; του είπα φιλικά πλέον _Ορίστε λοχία, σοβαρός αυτός.. _Άσε τα "ορίστε λοχία" τώρα που είμαστε οι δυό μας μη φας καμιά αρβύλα, και πές μου, κατάλαβες γιατί έτρεχες; _Κατάλαβα.. _Πάλι καλά, έλα ρε να σε αγκαλιάσω ρε πανύψηλε καμηλοπάρδαλε.. _Ναι; και να με βάλεις μετά πάλι να τρέχω; _Όχι ρε συ, απλά μπροστά σε άλλους να είσαι τυπικός, τίποτε άλλο. Τον έβαλα με τη βοήθεια του φίλου μου δόκιμου στο Κ.Ψ.Μ. Μετά απο 2 χρόνια τον συνάντησα στην Θεσσαλονίκη. Μέσα στα άλλα, μου λέει.. Με έσωσες με το Κ.Ψ.Μ., αγόρασα Autobianchi απο εκεί μέσα, μέχρι και στη μάννα μου έστελνα λεφτά αντί να μου στέλνει..χαλάλι το τρέξιμο που 'ριξα ρε Νικόλα.





Print this post



Related Posts :



20 σχόλια:

Λένα είπε... Best Blogger Tips

Καλημέρα
γέλασα με την ψυχή μου, μα και το λυπήθηκα τον έρμο.
όπως πάντα απολαυστικές αναρτήσεις .




γειααααααααααααααααααα


kaliteros είπε... Best Blogger Tips

Το πυροβολικο το πυροβολικο,
το πυροβολικο, πολυ το αγαπω.
Θα πεθα, θα πεθανω θα πεθανω,
στο κανό, στο κανόνι μου επάνω
Δ.Ε.Α Πυροβολικού Kaliteros.
(Εφεδρος Υπολοχαγος τώρα).
Στη Θήβα, (και σε όλα τα κέντρα) πολλοί βγάλαν φράγκα.


VaD είπε... Best Blogger Tips

Αντε,μωρέ ρίξε τις ιστορίες σου,καιρό ειχες!Ρε συ Νικόλα,εκανες και μονιμάς!:))
Ε,καλά του έκανες του κεφάλα του Θεόφιλου,δεν τον ειχε προειδοποιήσει κανεις πως στο στρατό δε δειχνεις ότι ξέρεις το λοχία;
Σκέφτομαι να σου τύχαινε ο...Νεόφυτος,τι θα πάθαινε!:)))


laminore είπε... Best Blogger Tips

Απίστευτη ιστορία.. χαχαχαχαχα!!!!


anna. είπε... Best Blogger Tips

Νικόλα,γειά.Εγώ κορίτσι πράμα τι να πω για στρατό???Η ιστορία σου όπως πάντα "τέλεια"!!!Μάλλον πρέπει να σκεφτείς σοβαρά να ασχοληθείς με το γράψιμο!!!!Καλά μη βαράς μετά το τραγούδι!!!


NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε... Best Blogger Tips

Άδικα λέει ο μπαμπάς μου πώς εκεί πού σταματάει η λογική αρχίζει ο στρατός??
Yγ.Ο πατέρας μου ήταν στο αντιαεροπορικό άν δε κάνω λάθος!!


AATON είπε... Best Blogger Tips

**Λένα, εσυ αν τον λυπήθηκες μια, σίγουρα τον λυπήθηκα εγώ εκατό φορές. Τον πόνεσε η ψυχή μου. Δεν είναι καθόλου εύκολο σε ανθρώπους που αγαπάς να φερθείς σκληρά, πίστεψέ με, ακόμα με πονάει σαν το θυμάμαι, μα έπρεπε να γίνει.

**Καλύτερος; Όπα; αν και πρέπει να είσαι πολύ νεώτερός μου, γιατί εγώ θα είχα τώρα ήδη αποστρατευθεί σαν Ταγματάρχης.
Νέος; χεχε! να και κάτι ακόμη κοινό ;-)

**VaD, ναι, έκανα 8 χρόνια και εκεί. Καλό παιδί μα αθώο μωρέ, ξέρω πως το έκανε αυθόρμητα.

**Laminore, κι όμως συνέβηκε :-)

**Anna, λες να γίνω συγγραφεύς μίαν ημέραν; Μπα, δεν μου πάνε εμένα αυτά, θέλει ταλέντο.

**Νάντια, γνωστό το ρητό, έτσι είναι όντως, το άκρον άωτον του παραλόγου. Αντιαεροπορικά ε; χμ χμ χμ, πές του να πέσει για ύπνο όταν ταξιδεύω για Ελλάδα. Τους φοβάμαι τους αντιαεροπορικούς.


Μιχάλης είπε... Best Blogger Tips

Συγγραφεύς δέν ξέρω ἄν θά γίνεις (ὅπως προτείνει ἡ Ἄννα) ἀλλά σέ πληροφορῶ ὅτι συγγραΦΕΥς σάν καί μένα εἶσαι ἤδη.
Συγχαρητήρια κύριε συνάδελφε!


apneagr είπε... Best Blogger Tips

Αμάν και εσύ βρε Νικόλα, το φιλαράκι σου;


Γιάννης Παππάς είπε... Best Blogger Tips

¨Ήταν πολύ δύσκολο να καταφέρεις να επιβληθείς στο στρατό εκεί δεν είχε γνωστούς και φίλους ήμουν δόκιμος 24 μήνες και ξέρω
έπρεπε να είσαι διακριτικός με όλους

καλή σου νύχτα


Edelweiss ✿ είπε... Best Blogger Tips

Mεγάλο καψόνι του έκανες,αλλά έχεις δίκιο Νικόλα..το ήθελε!
Είπαμε να χαρεί που είδε το φιλαράκι του,μα δεν κρατούσε κι αυτός τη χαρά του γι αργότερα?
Ηθελέστα και παθέστα ο Τεό!

Καλησπέρα :)


η Τοξότισσα είπε... Best Blogger Tips

Α, Νικόλα μου στο είχα πει κι εγώ παλιότερα, έχεις ταλέντο στην αφήγηση. Το έχεις ήδη :)

Σήμερα δεν γέλασα μωρέ, τον λυπήθηκα τον καημένο, αλλά και για'σένα τι να πω χαρά στο κουράγιο σου να αναλάβεις το δύσκολο ρόλο για να σώσεις την κατάσταση... Μπράβο στην ψυχραιμία σου και τα "γρήγορα" αντανακλαστικά της λογικής σου...


MOLEMOU είπε... Best Blogger Tips

A RE TON PAIDAKI TO LAXTARISES-EGO PANTOS AN EIMOUNA O 8EOFILOS 8A SINEXIZA THN PLAKA MESA STO GRAFEIO KAI 8A DOULEUA ESENA META :KALHMERA KAI EUXYARISTO KAI PALI NIKOLA GIA OLA


Ntora είπε... Best Blogger Tips

αυτό με τον καθηγητή και το κτύπημα με ποντιακό κεφάλι ήταν πολύ καλό. δεν ήξερα ότι είναι πιο ανθεκτικά τα ποντιακά κεφάλια :))


Me_To_aSeToN_STo_XeRi είπε... Best Blogger Tips

Μ΄ αυτά και με κείνα άλλοι άνθρωποι μπαίνετε στο στρατό κι άλλοι βγαίνετε... Μεγάλο σχολείο!
Καλημέραααα


chronografos είπε... Best Blogger Tips

φιλε Νικο,καλα τα λες,μα ο στρατος ειναι σταματημενος χρονος οταν δεν ειναι επαγγελμα!μπενω συχνα και σε διαβαζω!το μπλογκ σου με μια λεξη-ΤΕΛΕΙΟ!Καλη σου μερα


zoyzoy είπε... Best Blogger Tips

Ο τον καημένο του μελε να πάθει με την πρώτη μέρα.!!
Και'συ ρε Νίκο δεν μπορούσες να τον πάρεις παράμερα να τον δεις, έπρεπε να του κάνεις το καψόνι της ζωής του.
Γνωρίζω οι νόμοι του Στρατού είναι αλλιώς αλλά δεν μετράει και ο άνθρωπος??


AATON είπε... Best Blogger Tips

∇∇Μιχάλη, όπως πάντα..με μπέρδεψες!

∇∇apneagr, ναι, κι όμως..

∇∇Γιάννη ναι, έτσι είναι. Ο Έλληνας έχει πάντα την τάση να "παραγνωρίζεται" γρήγορα, και δεν κρατάει ποτέ τα προσχήματα όταν πρέπει. Είναι όμως μάννα, όταν θέλει να επιδειχτεί πως γνωρίζει κάποιον η πως έχει φιλίες με κάποιον απο πάνω..

∇∇Edelweiss, η χαρά, ο έρωτας, το χρήμα και ο βήχας δεν κρύβονται :)

∇∇Βίκυ, μη μου βάζεις ιδέες. Όσο για το δεύτερο σκέλος, ένας που θέλει να λέγεται ηγέτης, πρέπει να έχει γρήγορα αντανακλαστικά και να παίρνει αμέσως σωστές αποφάσεις. Διαφωνεί κανείς με το "ηγέτης;"

∇∇Νικόλα μου, να 'σαι πάντα καλά.

∇∇Ντόρα, καλύτερα να σε δαγκώσει πράσινη μάμπα παρά να φας κεφαλιά απο πόντιο παιδάκι μου. Δεν το ήξερες πως τα καρφιά στην οικοδομή τα καρφώνουν με το κεφάλι; χεχε!

∇∇Με το Ασετόν στο χέρι, δεν έχεις άδικο. Παιδάκια μπαίνουμε, άντρες (τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε) βγαίνουμε.

∇∇Φίλε Χρονογράφε, αν το δείς σαν ένα ακόμη σχολείο, δεν είναι καθόλου σταματημένος χρόνος, ειδικά αν τρέχεις σαν τρελός πάνω κάτω όλη την ώρα.. Σε ευχαριστώ για το κοπλιμέντο

∇∇Ζουζού, φυσικά μετράει ο άνθρωπος. Μα αν διάβασες, δεν πρόλαβα να κάνω πολλά, με είδε πρώτος και τα μαντάριασε.
Μετά όχι, δεν μπορούσα να κάνω πολλά. Έπρεπε να προστατεύσω πρώτα τον βαθμό μου, και μετά τον ίδιο, γιατί η φράση "γλύφτης" στο στρατό, πληρώνεται ακριβά, και δεν ήταν τέτοιο άτομο.
Αν δεν το έκανα, μετά κάθε στρατιώτης, αντί λοχία, θα με φώναζε "μαλάκα" η "παλιοσειρά", όπως ο Τέο. Λές να έχω άδικο; :-)


Ανώνυμος είπε... Best Blogger Tips

Ωραίο το κειμενάκι σου το διάβασα. Απλα με έβαλε σε σκέψεις. Έπρεπε ο Τέο να κρατήσει απο μόνος του λίγο τα προσχήματα και εσύ ίσως (γνώμη μου), να μην έπρεπε να το τραβήξεις τόσο. Ήταν λίγο τραβηγμένο. Έχω μια απορία :) έπρεπε να κάνει ότι του πείς; Όπως με το τρέξιμο ή με το φαγητό; Αν αρνιώταν τελικά να φάει, παίζει να τον "έσκαγες" στο φαι όπως είπες ή τα έλεγες για να τον φοβίσεις. :)


AATON είπε... Best Blogger Tips

Φίλε μου, κάποιες φορές στη ζωή μας, αναγκαζόμαστε απο τις περιστάσεις να πάρουμε κάποια μέτρα, που ίσως φαίνονται "τραβηγμένα" απο τους άλλους, είτε είναι όντως τραβηγμένα. Μα σίγουρα δεν έχεις τον χρόνο πάντοτε να πάρεις την ιδανικότερη απόφαση. Επιλέγεις απλά την πιο ιδανική που εσυ θεωρείς πως έχεις στα χέρια για να σώσεις μια κατάσταση.
Αν με ρωτήσεις τι θα έκανα σήμερα, σίγουρα η απάντηση θα ήταν πολύ διαφορετική απο την λύση του τότε, μα σήμερα έχω επεξεργαστεί εκατοντάδες φορές την περίσταση και δεν είμαι πλέον 18 χρονών, μα 47 :))

Στην απορία τώρα που εκφράζεις, θα σου πω πως, σίγουρα τα είπα για "εκφοβισμό" και δεν πρόκειται να τα έκανα πράξη το να τον "σκάσω" στο φαϊ. Το τρέξιμο ναι, έπρεπε να υπακούσει, έχοντας κάθε δικαίωμα κατόπιν να βγεί παραπονούμενος.
Στο στρατό, πρώτα εκτελείς την διαταγή, και κατόπιν παραπονείσαι.
Καλή σου μέρα και σε ευχαριστώ που με διαβάζεις, όπως και για το σχόλιο επίσης.


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next