10 Φεβρουαρίου 2009



17 H ζωή ενός σκύλου στην Ελλλάδα...

1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου! 1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα. 2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζειτο ίδιο καλά µε τη µαµά µου. 4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα. 5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Επίσης,κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό! 8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος...Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου,σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα πουκάνω να είναι εντάξει! 12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα! 13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνωτίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν. 15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα...Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου. 16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουν σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό... Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα!Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε την µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε,περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, µε είχαν εγκαταλείψει... 17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν... Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί». 18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δουν «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι. 19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν... Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά. 20 µηνών. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο,µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουν στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού,που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω μου πόδια. Ο πόνος ήταν ανυπόφορος. Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις»... Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα. Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;.....» «Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισµό ο άνθρωπος απέκτησε µια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσµατα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό ßασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιηµένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να ßάζει ένα κενό µεταξύ της φύσης του και τη φύση των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση µιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύµßολο µια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε µια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσµό της κοινωνίας µεταξύ αυτού και του ζωικού ßασιλείου» - Sigmund Freud «Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».... (μας το έστειλε το φιλικό μας Blog: mirikastiko και το οποίο ευχαριστούμε πολύ)




Print this post



Related Posts :



17 σχόλια:

yet another είπε... Best Blogger Tips

Το περασμενο καλοκαιρι μαζεψα απο τα σκουπιδια 4 νεογεννητα κουταβακια, ουτε 5 ημερων δεν ηταν, κ τα ειχαν πεταξει.
ακου ρε, τα πεταξαν!.
Τι να πεις..


VaD είπε... Best Blogger Tips

Πες το ψέμματα!Ζωόφιλοι του κώλου,Νικόλα!
Για νάσαι ζωόφιλος-φιλόζωος,πέιτε το όπως θέλετε,και τα δυο σωστά ειναι,πρεπει νάχεις μεγαλώσει μέσα στα χωράφια παρέα με τα ζωντανά,'ολα τ'άλλα ειναι για αστούς του κώλου


παλαλός είπε... Best Blogger Tips

...ΖΩΟΦΙΛΟΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ....ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟΥΣ..."ΦΙΛΟΥΣ"...ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΥΣ....


Γιάννης Παππάς είπε... Best Blogger Tips

οι άνθρωποι σκοτώνουν για 20 και 30 ευρώ και κοιμούντε ήσυχοι τι περιμένουμε?
σε μιά κοινωνία που δεν έχει θεό και ιδανικά
ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα?
πολύ καλό
καλη σου μέρα


MARINOS είπε... Best Blogger Tips

Πολύ αληθινή η ανάρτησή σου φίλε μου...
Δυστυχώς είμαστε πολύ απάνθρωποι...


ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε... Best Blogger Tips

Επειδή έχω σκύλο, περιττό να σου πω πόσο με στενοχώρησε το άρθρο, πέρα ως πέρα περιγραφικό μιας πραγματικότητας που δεν μπορώ να πώ αν είναι πλειοψηφία.
Στον VaD όμως, έχω να πω οτι την σκληρότερη αντιμετώπιση την έχουν τα ζώα των αγροτικών περιοχών ιδιαίτερα όταν δεν ανταποκρίνονται πλήρως στις προσδοκίες του ιδιοκτήτη. Τα κυνηγόσκυλα είναι δεμένα ολημερίς, τα υποζύγια τραβάνε όσα βάσανα μπορεί να φανταστεί κανείς κι όταν γεράσουν τα παρατάνε κάπου δεμένα (για να μη γυρίσουν πίσω) για να τα φάνε λύκοι, τσακάλια, αγριόσκυλα ή αρκούδες. Κι αυτά συμβαίνουν δυστυχώς παντού, δεν είναι ελληνική πατέντα.


NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε... Best Blogger Tips

Ποιός ηλίθιος είπε ότι απ'όλο το ζωϊκό βασίλειο,ο άνθρωπος μόνο έχει λογική;
Υπάρχει έστω ένας σόφρων νούς που να το πιστεύει κάτι τέτοιο;
Πολύ σωστά όσα περιγράφεις,όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιό σκληρή.


Το χρυσό ΠιΠι είπε... Best Blogger Tips

για όλα αυτά μην αγοράζετε ζώα επειδή τα ζητήσαν τα παιδιά. δεν είναι παιχνίδι! είναι μία δέσμευση ζωής.


JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε... Best Blogger Tips

OΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΑ ΖΩΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΛΕΕΙ ΣΥΧΝΑ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ.
ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ.ΤΙ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΣΚΥΛΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΒΑΡΕΘΟΥΜΕ.ΤΟ ΠΕΤΑΜΕ ΣΑΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙ.
ΠΟΛΥ ΘΛΙΒΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.


JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε... Best Blogger Tips

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΠΕΡΑΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΛΕΞΕΣ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΑVATAR.


dreamer-angel είπε... Best Blogger Tips

Αμαν βρε Νικόλα
μ έκανες κι έκλαψα μεσημεριάτικα!!!
Δεν τα αντέχω αυτά ρε γμτ


nek είπε... Best Blogger Tips

egw pantws den tha to kana pote ayto sto skylaki mou.... :(


kkatholiki@hotmail.com είπε... Best Blogger Tips

Πολυ συγκινητικο το κειμενο,δυστυχως υπαρχουν απανθρωποι και στην εποχη μας.Σε ευχαριστω που με εκανες να κλαψω,ειμαι βλεπεις ακομα "ανθρωπος"!


zoyzoy είπε... Best Blogger Tips

Δυστυχώς πολύ αληθινή η ιστορία σου!Κρίμα για τους ανθρώπους που φέρονται έτσι σ'αυτές τις ψυχούλες!!


thesikaleon είπε... Best Blogger Tips

Δυστυχώς υπάρχουν και χειρότερα
Διάβασε εδώ http://thesikaleon.com/2008/04/killing-dog-by-starvation-is-not-art.html να ανακαλύψεις τα όρια της ανθρώπινης ανωμαλίας.



ΥΓ: Ωραίο blog, θα σε προσθέσω στην αρχική μου σελίδα ;)


ΦΟΥΛΗ είπε... Best Blogger Tips

ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΙΣΟΠΕΔΩΣΕΣ(ΑΝΘΡΩΠΟΙ) ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΙΑΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΜΙΣΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ(ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ).ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΠΗΓΕΝΟΝΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΗΤΑΝ ΔΥΟ ΓΑΤΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΑΤΙΜΕΝΕΣ(ΟΧΙ ΜΙΑ ΔΥΟ ΔΥΟ)ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΑ Η ΜΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ .Ο ΘΕΟΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΟΝΟ ΓΙΑΜΑΣ ΤΑ ΔΥΠΟΔΑ!


Noldiel είπε... Best Blogger Tips

Διάβαζα και έβλεπα εικόνες, ένιωθα την βροχή, τον ήλιο, τις ελπίδες και τις απορίες... μεγάλωσα μαζί του και πέθανα. Δεν κατάλαβα πως έκλαψα - έχω κάτι χρόνια να κλάψω.
Νικόλα μου, δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα αυτό και δυστυχώς όχι μόνο με τα αθώα ζωάκια, αλλά και με αθώους ανθρώπους. Τι να πω τώρα...


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next