07 Φεβρουαρίου 2009



22 Φύγε..δεν σε θέλω..

_Χρήστοοοοο....Χρήστοοοοοοοο.... _Τι;;; _Τρέχα, σε φωνάζει ο Θείος σου και η Γιαγιά σου, να πάς τώρα αμέσως σπίτι, έχετε επισκέπτες.. _Ποιοί ήρθανε; _Δεν ξέρω, δεν τους είδα, αλά μου είπανε να πάς γρήγορα, τώρα αμέσως..τρέχα ρε!! Ο Χρηστάκης, θα ήταν τότε δεκατέσσερα, στην πρώτη γυμνασίου. Είχε αρχίσει στο πάνω χείλος να σχηματίζεται μουστακάκι, τον έκανε να αισθάνεται ακόμη πιο άντρας, πιο ώριμος. Στα 5 του χρόνια, τον άφησαν στη γιαγιά να τον κοιτάξει, και στον Θείο. Σε δύο χρόνια το πολύ, θα έχουμε γυρίσει απο την Γερμανία. Και κάθε χρόνιο, ρωτούσε με παιδικό παράπονο.."γιαγιά; πότε θα 'ρθούνε η μαμά και ο μπαμπάς;" "Του χρόνου πουλάκι μου, του χρόνου.." απαντούσε η γιαγιά, γυρνώντας απο την άλλη, να μην φαίνονται τα βουρκωμένα της μάτια. Κι εκείνο, κατέβαζε το κεφαλάκι του καρτερικά, περιμένοντας να περάσει κι άλλος ένας χρόνος, και προσπαθώντας να θυμηθεί κάτι απο τη μαμά και τον μπαμπά, γιατί ένοιωθε πως άρχιζαν να ξεθωριάζουν σιγά σιγά οι εικόνες τους.. Στο σχολείο κάθε χρόνο, είχαν γυμναστικές ασκήσεις, θέατρο, λέγαν τραγούδια.. Ο Χρηστάκης ήταν μέσα σε όλα. Μα, κάθε φορά κοίταζε γύρω του και πονούσε.. Έβλεπε τα άλλα παιδιά να τα καμαρώνουν απο κάτω ο μπαμπάς και η μαμά τους, να τα αγκαλιάζουν έπειτα -όταν τελείωναν οι παραστάσεις- με στοργή, κι εκείνα να χαίρονται. Κοίταζε με λαχτάρα κάθε χρόνο ανάμεσα στον κόσμο, μήπως δεί κάποιο πρόσωπο δικό του, μήπως ..λές να ήρθαν η μαμά και ο μπαμπάς και να είναι εκεί, ανάμεσα στους άλλους γονείς και να τον βλέπουν; Του κάκου... Πήγαινε στο σπίτι με βαριά καρδιά.. _Ήρθες πουλάκι μου; _Ήρθα γιαγιάκα.. _Τι έχεις ψυχούλα μου; γιατί είσαι λυπημένο; έλα εδώ στη γιαγιά, πές μου τι σε πονάει καρδούλα μου.. πές μου, τι; _Γιαγιά; _Τι είναι παιδί μου; _Πότε θα έρθουν η μαμά και ο μπαμπάς; _Του χρόνου ψυχούλα μου.. Και το έπαιρνε αγκαλιά, αρχινώντας να σιγοψιθυρίζει ένα μοιρολόι, το ίδιο κάθε φορά. Πέρασαν χρόνια, έγινε αντράκι, ψήλωσε... Μα εκείνη τη μέρα, ο φίλος του ο Κυριάκος του έφερε μήνυμα να τρέξει, γιατί ήρθαν επισκέπτες στο σπίτι. _Ποιοί ήρθανε; _Δεν ξέρω, δεν τους είδα, αλά μου είπανε να πάς γρήγορα, τώρα αμέσως..τρέχα ρε!! Έτρεξε, μπήκε απο το πίσω κουζινάκι στο σαλόνι, και είδε μπροστά του τη γιαγιά, τον θείο, την θεία, έναν άντρα και μια γυναίκα.. Τους γνώρισε! Ο μπαμπάς και η μαμά... Γύρισε και έκανε να φύγει, μα τον σταμάτησε ο θείος αυστηρά.. _Πού πάς; _Να φύγω.. _Δεν βλέπεις που έχουμε επισκέπτες; _Το βλέπω.. _Ξέρεις ποιοί είναι; Τους κοίταξε στα μάτια όλους.. Είδε τα δάκρυα στα μάτια της γιαγιάς..στα μάτια της μαμάς, είδε να βουρκώνουν και τα μάτια του μπαμπά.. _Σε ρώτησα αν τους ξέρεις.. _Όχι! δεν τους ξέρω.. απάντησε άξαφνα και με πείσμα.. Πετάχτηκε η μαμά του και με μια φωνή έκανε να τον αγκαλιάσει, μα την σταμάτησε.. _Τόσα χρόνια, ούτε ένα σημείο ζωής. Τόσα χρόνια ούτε ένα γράμμα, ούτε μια φωτογραφία.. Τόσα χρόνια, κάθε φορά που αρρώσταινα, πλάι μου ξενυχτούσαν άλλοι.. Όταν έψαχνα να σε δω ανάμεσα στον κόσμο, έβλεπα ξένους.. Τώρα δεν σε θέλω μαμά, φύγε..δεν σε θέλω τώρα, είναι αργά.. (φωτο: agrino.org)




Print this post



Related Posts :



22 σχόλια:

zoyzoy είπε... Best Blogger Tips

Αληθινή ιστορία φαντάζομαι.Όλη η αλήθεια των μεταναστών που άφηναν πίσω παιδιά για να φτιάξουν τη ζωή τους και χαλούσαν των παιδιών τους.
http://www.youtube.com/watch?v=n8nRaYhxUII Αυτό το τραγούδι πάντα βούρκωνα όταν το άκουγα χωρίς να έχω σχέση.
Τα κατάφερες να με μελαγχολήσεις πάλι!!
Καλό ΣΒΚ νά'χεις!!


Lena είπε... Best Blogger Tips

Αληθινο το διχως αλλο το κειμενο κι αν οχι το συγκεκριμενο ο πονος που κρυβει.
Ας ειναι καλα ολοι τους γονεις που αφησαν καρδια και φυγανε μακρια και παιδια που χασανε την στοργη τους.

καληνυχτα


NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε... Best Blogger Tips

Πόσο σκληρά λόγια για μία μάνα..
Πόσο σκληρό για ένα παιδί να μεγαλώνει μόνο του,χωρίς το χάδι της μάνας..Γιατί;
Η αναγκη της επιβίωσης..για ένα καλύτερο αύριο,για το μέλλον του παιδιού!!Και η ψυχούλα του;Όλα αυτά τα χρόνια,πως επουλώνονται οι πληγές του;
Βλέποντας σήμερα τους μετανάστες στην Ελλάδα,αναρωτιέμαι,πόσα στόματα έχει αφήσει πίσω του ο καθένας,κι ήρθε εδώ για ένα καλύτερο αυριο.Αυτή η μαγική λέξη..καλύτερο αύριο!!
Καταραμένη ανάγκη!Σε κάνει να εγκαταλήψεις ότι αγαπάς για πάρτη της!!


molemou είπε... Best Blogger Tips

( )


VaD είπε... Best Blogger Tips

Δεκαετία του '60,άλλη μια περίοδος πληθυσμιακής αφαίμαξης της Ελλάδας,αλλη μια εποχή ομαδικής ξενιτιάς.
Δεκαετία του'80,Ο αλήστου μνήμης ανεκδιήγητος τότε αρχηγός της ΝΔ Ευάγγελος Αβέρωφ απευθύνεται στους ξενιτεμένους,για ψηφοθηρία βέβαια!-Ξενιτεμένα αδέρφια μας,μπλα μπλα μπλα μπλα,
κι η παντόφλα φεύγει απ'το χέρι μου καταπάνω στην τηλεόραση(δεν τούσπασε την κεφάλα),ποιος υποχρέωσε ρε π... όλον εκείνο τον κοσμάκη να πάρει των ομματιών του και να φύγει;Η πολιτική των κυβερνήσεων της δεκαετίας του '50,ανάπτυξη μηδέν,μοναδική έγνοια τους όχι η αναμόρφωση της ρημαγμένης από τον εμφύλιο υπαίθρου,αλλά το κυνηγι των ηττημένων αριστερών.


Γιαννης Παππάς είπε... Best Blogger Tips

όλη η φασαρία εκείνης της εποχής ήταν η ανοικοδόμηση και ανόρθωση της Γερμανίας
βέβαια δεν θα πήγαιναν οι Αμερικάνοι ούτε οι γάλοι Άγγλοι εμείς πήγαμε που αντί για αποζημιώσεις απο το γερμανικό κράτος
δεχτήκαμε την μεγάλη χάρη(ειρωνεία)να μας
δεχτούν σαν να ήμασταν δούλοι για να πάμε
μέχρι και στα δόντια μας κοιτούσανε


Γιάννης Παππάς είπε... Best Blogger Tips

η πιό πάνω διεύθηνση Γιάννης Παππας βγήκε λάθος


ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε... Best Blogger Tips

Άφησαν τα παιδιά τους από ανάγκη... Δεν υπάρχει πιο αισχρό ψέμα! Άλλοθι για μίζερους ηττημένους είναι η φρασούλα, τροπάρι κοινώς...

Τα σέβη μου στον Καναδά.


παλαλός είπε... Best Blogger Tips

με συγκίνησες...


ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε... Best Blogger Tips

Οι γονείς κάνανε την καρδιά τους πέτρα από την γαμημένη την ανάγκη, ο γυιός όμως... Κι αν δεν του γράφανε, μπορεί να μην ήξεραν γράμματα, μπορεί να μην είχαν καμιά δικαιολογία αλλά γύρισαν... Δεν ξέρω, δεν μπορώ να δικαιώσω ή να αδικήσω κανέναν, είναι πολύ σκληρή η ζωή


Konstantinos είπε... Best Blogger Tips

Τραγικές καταστάσεις αλλά δυστυχώς αληθινές. Κάτι τέτοια ακούμε και καταλαβαίνουμε πόσο τυχεροί είμαστε. Πάντως όταν κάποιος ζητάει συγνώμη, ίσως, αν ρίξεις την υπερηφάνειά σου και τη δεχτείς... λέω ίσως νιώσεις καλύτερα. Ειδικά όταν δεν γινόταν αλλιώς.


edelweiss είπε... Best Blogger Tips

Nίκο με μελαγχόλησες!
Σίγουρα ήταν πολυ δύσκολα για ενα παιδί να είναι μετανάστες οι γονείς του..όμως πιστεύω ότι και για τους γονείς δεν ήταν καλύτερα..ξένοι ανάμεσα σε ξένους και απ'όσα γνωρίζω δεν είχαν και την καλύτερη μεταχείρηση!

Καλή σου μέρα


Λευκή είπε... Best Blogger Tips

Καλησπέρα Νίκο,
πρόσφατα είχα μια συζήτηση με μια καλή μου φίλη που έζησε ανάλογες καταστάσεις με τους γονείς στην Γερμανία και εχοντας αφήσει πίσω τους 2 παιδιά. Παρ'όλο που η φίλη μου είναι πλέον 34 χρονών, ο πόνος της ήταν μεγάλος, το ίδιο και η αίσθηση της απόρριψης που έχει. Ένα παιδί δεν καταλαβαίνει από οικονομικές δυσκολίες ούτε από το "καλύτερο αύριο". Ένα παιδί ενδιαφέρεται μόνο για την αγάπη των γονιών του, σήμερα....


anna. είπε... Best Blogger Tips

Αγαπητέ Νίκο,συγκίνηση και ένα δάκρυ γι'αυτή τη ψυχούλα που μέσα στα χρόνια έχασε την πίστη της τους ανθρώπους που κατά βάση χρειαζόμαστε περισσότερο!!!Αν όμως κάνουμε ένα παραλληλισμό, τα παιδιά σήμερα ποιος τα μεγαλώνει???Η κάθε εθνικότητας και προέλευσης κυρία!!!Α...πολύ το βάρυνα,το καλό των παιδιών υποτίθεται ότι θέλουμε???


AATON είπε... Best Blogger Tips

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους με τη σειρά και ονομαστικά,

zoyzoy
Lena
NANTIA-BAD RELIGION 7
molemou
VaD
Γιαννης Παππάς
ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ
παλαλός
ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ
Konstantinos
edelweiss
Λευκή
anna.

για τον κόπο σας να σχολιάσετε.
Δεν θα απαντήσω στον καθ' ένα σας ξεχωριστά, η γνώμες δεν διίστανται κατά βάθος. Μα μια γνώμη, ένα σχόλιο που διάβασα απ' όλα, θαρρώ πως κρύβει κάτι παραπάνω. Λές και αυτός που το έγραψε, είχε την πικρή αυτή εμπειρία που περιγράφει το κείμενο.

Μιλάω για το σχόλιο του φίλου μας: ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ ο οποίος είπε...
" Άφησαν τα παιδιά τους από ανάγκη... Δεν υπάρχει πιο αισχρό ψέμα! Άλλοθι για μίζερους ηττημένους είναι η φρασούλα, τροπάρι κοινώς.."

Πάνο, διακρίνω στο κείμενό σου μια πίκρα η μια απαξίωση. Το ξεχώρισα απο τα άλλα σχόλια, επειδή γράφει για μια πολύ καλά κρυμμένη πτυχή της ιστορίας, και που λίγοι την καταλαβαίνουν η την ένοιωσαν.

Φίλοι μου ΝΑΙ!! πολύ σωστά το είπατε, η ιστορία ήταν πέρα για πέρα αληθινή, μονάχα τα ονόματα άλλαξαν..


η Τοξότισσα είπε... Best Blogger Tips

Τι να πει κανείς... έζησα ακριβώς την ίδια ιστορία... ως παιδί που μεγάλωνε με τη γιαγιά. Βέβαια δεν μου έλειψαν για πολλά χρόνια μαζεμένα, αλλά ήταν κάτι σαν γονείς "διακοπών"... Θυμάμαι χαρακτηριστικά, πως στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, όταν ήρθε κάποια στιγμή η ώρα να γράψουμε μια έκθεση με θέμα "τη μητέρα", εγώ το γύρισα στη γιαγιά... αφού δεν είχα βιώματα να γράψω σχετικά.

Δεν κράτησα "πείσμα" ή τουλάχιστον δεν μου βγήκε ποτέ έτσι σκληρά, ωστόσο έμεινε ένα κενό χαραγμένο στην ψυχή από την έλλειψη των γονιών σε εκείνη την ηλικία.

Το χειρότερο απ' όλα ήταν ότι αργότερα, ανακάλυψα, πως ειδικά για τη μητέρα μου είχα πλάσει μία φανταστική εικόνα της "τέλειας μητέρας", την οποία αναγκάστηκα να γκρεμίσω σταδιακά για να ανακαλύψω την πραγματική της υπόσταση...

Γεγονός όμως παραμένει πως πληγές από την έλλειψη της παρουσίας των γονέων στην παιδική & εφηβική ηλικία, δεν τις επουλώνεις ποτέ. Είναι από τα ανεπανόρθωτα λάθη των γονιών.

Γνωρίζω πολλές περιπτώσεις που τα παιδιά απέρριψαν εντελώς τους γονείς τους... και θαρρώ πως δεν υπάρχει σκληρότερη τιμωρία για κανένα γονιό...


ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε... Best Blogger Tips

Έτσι είναι Νίκο, όπως το παρατήρησες. Κι ακόμη με πονάει. Κάποτε ίσως την διηγηθώ στο μπλογκόσπιτό μου. Νά 'σαι καλά εκεί στα ξένα...


AATON είπε... Best Blogger Tips

Τοξότισσά μου, ακριβώς έτσι είναι, και λίγα είπες.
Απόριψη των γονιών, αποξένωση και χάσμα που δεν κλείνει ούτε με τα χρόνια.

Πάνο, καλά σε ένοιωσα λοιπόν. Οπότε είμαστε μια απο τα ίδια..
Την αγάπη μου και στους δυό σας..


παλαλός είπε... Best Blogger Tips

κρύβει πόνο, κρύβει πόνο...ένα τέτοιο ταξίδι στα παλιά......


yiohan είπε... Best Blogger Tips

Τι να γραψω τωρα; Προσπαθω να ηρεμησω. Ολοι αναπτυσουν αμυνες αλλα η ξενιτια, ειναι ξενιτια.


Noldiel είπε... Best Blogger Tips

Κομμάτια ψυχής
και το συμπαθώ όλο και περισσότερο αυτό το αγόρι.


Dorothea είπε... Best Blogger Tips
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next