06 Ιανουαρίου 2009



16 Μάλλον όχι..

Θεσσαλονίκη, αρχές του 80. Αγόρασα το πρώτο μου αυτοκίνητο, μια χελωνίτσα VW, μοντέλο του '62. Τότε ήμουν 24 χρονών περίπου, κοντό μαλλί, δερμάτινο σακάκι, τζην παντελόνι.. Το σεβόμουν αυτό το αμάξι, με πέρναγε βλέπεις έναν ολόκληρο χρόνο σε ηλικία, και μου άρεσε αφάνταστα ο ήχος της εξάτμισής του και το εσωτερικό του, που έμοιαζε με περιστερώνας. Πήρα τηλέφωνο κάποια φιλαράκια μου, να πάμε μαζί βόλτα να το εγκαινιάσουμε, διασχίζοντας την Θεσσαλονίκη απ' άκρη σ' άκρη και καταλήγοντας κάπου μετά -όπως συνηθίζαμε- να πιούμε κανένα καφεδάκι ή αναψυκτικό. Κάναμε κάμποση οχλαγωγία ομολογώ, το προπολεμικό του ράδιο όμως δούλευε ακόμη, και έτσι γλύτωναν τα αφτιά μας από τις ξώφαλτσες τσιρίδες του Μάκη, που καθόταν ακριβώς πίσω μου. Κάποια στιγμή, φτάσαμε στο Βαρδάρη. Αν είναι δυνατόν να μην περνάγαμε κι από κει. Διασχίσαμε την Μοναστηρίου προς την κατεύθυνση του Σ. Σταθμού, μα λίγο πριν φτάσουμε, δεξιά μας, και τέσσερα στενά πριν το Σταθμό, εκεί που είναι (ήταν τότε) μια Εθνική τράπεζα, είδαμε κάτι που μας κίνησε την νεανική μας περιέργεια. Πάνω από 150 άτομα, τσούρμο μαζεμένα, να έχουν κλείσει το στενό απ' άκρη σ' άκρη, και να κοιτάζουν κάτι που συμβαίνει μέσα στο στενό, μα αδύνατον να δείς αν δεν πάς εκεί, μα και πάλι θα έπρεπε να προσπαθήσεις να μπεις μπροστά. _Ρε παιδιά, τι γίνεται εδώ; ρώτησε ένας από πίσω μου.. _Ποιος ξέρει, μπορεί τίποτε νταβατζήδες να πλακώθηκαν στο ξύλο, είπε ένας άλλος.. _Πάμε ρε να δούμε; _Πάμε.. Πάρκαρα κάπου εκεί δίπλα, και τρέξαμε και οι πέντε να δούμε τι συνέβαινε πίσω από τον ανθρώπινο τοίχο..και είδαμε.. Ακουμπισμένος στον τοίχο ενός BAR ένας ένστολος Ζητάς, δυο νεαροί, γύρω στην ηλικία μου μπροστά του, να τον χτυπάνε με ..πιρούνια (δεν κάνω πλάκα, με πιρούνια που τρώμε μακαρόνια σε λέω..) λίγο δίπλα, στη μέση του στενού, η μοτοσυκλέτα του αστυνομικού, πεσμένη κατάχαμα, κομμένο και πεταμένο πλάι της το μικρόφωνο του ασυρμάτου, και μπροστά απ' αυτά, ένα "παπάκι" πεσμένο κι αυτό στο πλάι μέσα στο στενό. Καταλάβαμε αμέσως τι έγινε. Ο αστυνομικός ψυλιάστηκε πως είναι κλεμμένο, τους ζήτησε να σταματήσουν για έλεγχο, εκείνοι την κοπάνησαν και τους έφτασε σ' αυτό το στενό, όπου και του όρμησαν. Βλέποντας μάλιστα πως τόσος κόσμος μαζεμένος, δεν έπαιρνε θέση, αισθάνθηκαν μεγαλύτερη σιγουριά, και χτυπούσαν τον ανήμπορο αστυνομικό με μεγαλύτερη μανία. Κάποιες φορές, στράβωναν τα πιρούνια, τα ίσιαζαν με το χέρι τους, και συνέχιζαν να τον χτυπάνε στην κοιλιά και στο θώρακα, βρίζοντάς τον ασταμάτητα. Κάποια στιγμή, το βλέμμα του αστυνομικού, έπεσε πάνω στο δικό μου και κάρφωσε τα μάτια του πάνω μου.. Ένοιωσα πολύ άσχημα, ήταν σαν να ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια, έδειχνε τόσο αδύναμος και τρομοκρατημένος, και κάθε προσπάθειά του να ξεφύγει, απέβαινε άκαρπη, δεν τον άφηναν τα δύο τσογλάνια.. Η αγανάκτηση άρχισε να με κυριεύει..Είδα αριστερά μου τον Μάκη. _Ρε Μάκη; πάμε να τον βοηθήσουμε; _Μαλάκας είσαι; θέλεις να μας την πέσουν όλοι αυτοί που είναι μαζεμένοι εδώ πέρα; Δίκιο είχε, ήταν πάρα πολλοί για να τα βγάλουμε πέρα εγώ και οι άλλοι τέσσερις δικοί μου. Μα και πάλι, σίγουρα όλοι αυτοί ήταν με το μέρος των θυτών; έπρεπε να δράσω, και γρήγορα μάλιστα, όσο ήταν ο μπάτσος ακόμη ζωντανός. Γύρισα δεξιά μου και..αναγκάστηκα να σηκώσω το κεφάλι μου προς τα επάνω.. Ο τύπος δεξιά μου, ήταν σαν τριώροφη πολυκατοικία.. _Ρε φιλαράκι, του είπα προσεχτικά, ώστε να μπορέσω να ψυχολογήσω με τίνος μέρος είναι, θα τον σκοτώσουν μπροστά στα μάτια σας, και θα το έχετε μια ζωή τύψεις, δεν τον λυπάστε; Και μου απαντάει ο τρισδιπλάσιος, και διέκρινα μια σπίθα οργής στη φωνή του, που με έκανε να αναθαρρέψω.. _Ναι ρε φίλε, αλά πού θες να ξέρω τι άλλο έχει στην τσέπη του το κωλόπαιδο; να πάω αδιάβαστος; παιδιά έχω, να κάνω τον ήρωα; _Εάν, είπα τότε εγώ, ο τετραπέρατος μαλάκας, πιάσω εγώ τον έναν, θα έρθετε οι υπόλοιποι να πιάσετε τον άλλονε μη φάω καμία πισώπλατα; _Πάνε μπροστά εσύ κι ερχόμαστε... απάντησε ο ντουλάπας. ΝΑ! πάρτα μαλάκα, είπα τότε αμέσως, από μέσα μου στον εαυτό μου, ηρωισμούς ήθελες; τράβα τώρα μπροστά.. Να κάνω πίσω; με τίποτε, καλύτερα να με κατάπινε η γη. Έδωσα το λόγο μου, πίσω δεν υπήρχε πλέον, ακόμη και να ήξερα πως δεν θα έβγαινα ζωντανός. Δεν είμαι ήρωας, μα έχω έναν εγωισμό, που ακόμη τον πληρώνω.. Έκανα δυό τρία βήματα, κοιτώντας με την άκρη των ματιών μου πίσω μου, για να δω, έρχονται; η θα μείνω μονάχος πάλι σαν κάφρος, να βγάζω αλονών φίδια από τις τρούπες.. Και είδα τότε, ένα βουνό, ένα τείχος από ανθρώπινα σώματα, να με ακολουθάει..ξεθάρρεψα. Έφτασα δίπλα στον έναν, που δεν πήρε είδηση πως το σκηνικό άλλαξε και η ασυλία του έλαβε τέλος, και που συνέχιζε να χτυπάει και να βρίζει..με το αριστερό χέρι μου, του πήρα με μια απαλή κίνηση το πιρούνι, ενώ με το άλλο χέρι κράταγα γερά το χέρι του, λέγοντάς του, "ηρέμησε, τα χειρότερα τώρα έρχονται.." _Άσε με κάτω ρε **@#$^#*&^@....-και τι δεν μου έβρισε- _Δεν θα σε αφήσω κάτω, του είπα ήρεμα, μα η οργή μου με έπνιγε όλη αυτή την ώρα, θα σε πατήσω κάτω τσόγλανε..και τον πετάω κάτω, περιλαβαίνοντάς τον στα μπουνίδια.. Ξαφνικά άρχισα να νοιώθω κάτι περίεργες ζαλάδες. Οι μαλάκες που ήταν 2-3 σειρές πίσω μου, δεν έφταναν τον κόπανο από κάτω, και βάραγαν στα τυφλά. Αμ, στην πορεία των "τυφλών" ήμανε εγώ. Έφαγα ..μη σας πω, καμιά εκατοσταριά σβουριχτές, που μου 'ρθε ίλιγγος. _Μη βαράτε εμένα ρε μαλάκες...τον από κάτω ρε είπαμε.. _Αφού ρε δεν φτάνουμε..ακούστηκε ένας με κάπως λίγο φιλότιμο _Και επειδή ρε μαλάκα δεν τον φτάνετε, πρέπει να βαράτε εμένα επειδή με φτάνετε; χτυπηθείτε μόνοι σας..εσάς δεν σας φτάνετε; Και άξαφνα, ενώ είχα την μπετονογροθιά μου στον αέρα και την κατέβαζα με μεγάλη ηδονή στη μούρη του "δολοφόνου με το πιρούνι", ακούστηκε ένα "χριιιιτσ & κλίκ.." και έμεινε το χέρι μου όρθιο, μετέωρο, κάνοντάς με να μοιάζω με το άγαλμα της ελευθερίας.. Μου φορέσανε χειροπέδες..έλα νινί στον τόπο σου, ποίος μάλαξ; Ήρθε η ασφάλεια, και έπιασαν εμένα οι κόπανοι. Τότε ακούστηκε μια φωνή, _"..όχι αυτόν ρε παιδιά, αυτός είναι δικός μας..τον από κάτω, αυτόν που βαράει το παιδί πιάστε" Για πότε βγήκαν τα περιβραχιόνια και βρέθηκαν στα χέρια του "πιρουνάκια" δεν πήρα είδηση..Γυρνάει τότε ένας από τους ασφαλίτες και μου λέει, _"συγνώμη κύριε συνάδελφε, παρεξήγησις.." "Τι-πώς-πού; Συνάδελφε..????????? " Δε γαμείς. Συνάδελφε; συνάδελφε. Νο πρόμπλεμ. Πιάσανε εν τω μεταξύ και τον δεύτερο "πιρουνάκια", τον οποίο είχαν περιλάβει οι άλλοι μισοί από το ασκέρι, και πάνε τώρα να τους βάλουν σε ένα από τα αμάξια της ασφάλειας. Ο ένας μπήκε, μα αυτός που έδερνα εγώ, δεν έμπαινε με τίποτε. Έβριζε τους μπάτσους και μόλις με είδε, με γνώρισε, αρχίζοντας να με λούζει με χαριτωμένες χριστιανικές εκφράσεις. Μια από αυτές ήταν "κωλόμπατσε.." Καλά, τι πάθανε σήμερα όλοι και με λένε μπάτσε και συνάδερφε; απόρησα, μα δεν έδωσα σημασία. Πήγα δίπλα του, τον έπιασα πατρικά από τη φαβορίτα, τον σήκωσα λιγάκι με αγάπη, και του είπα σφυριχτά σαν φίδι -κι ενώ αυτός όλως περιέργως και αδικαιολογήτως, άρχισε να σκούζει- θα μπεις στο αμάξι; η θέλεις να σε βοηθήσω εγώ; Πήδηξε μέσα, δεν μπήκε απλά. Πιο γρήγορο μπάσιμο σε αυτοκίνητο δεν έχω ξαναματαδεί σε λέω. Προσπάθησα μετέπειτα, πολλές φορές να τον μιμιθώ, μα το μόνο που κατάφερνα ήταν μερικά τριώροφα καρούμπαλα στην οροφή της πόρτας του αμαξιού. _Αφήστε τον τώρα σ' εμάς, κύριε συνάδελφε, μου ξαναλέει πάλι ένας απ' αυτούς. Πάλι συνάδελφε; σαν πολύ συναδελφωμένοι δεν γίναμε απόψε; Μιλάμε για μια συναδελφοσύνη σπάνια..σκέφτηκα, μα πάλι δεν μίλησα... Εκείνη τη στιγμή, έρχεται ο αστυνόμος που τις έτρωγε ως εκείνη τη στιγμή, και μου απλώνει το χέρι. Του το έδωσα, και μου λέει στο καπάκι.. _"σε ευχαριστώ πολύ κύριε συνάδελφε, αν δεν ήσουν εσύ, θα με σκότωναν ως τώρα.." _Υποχρέωσή μου ρε φίλε, αλά, γιατί με λέτε όλοι σας απόψε ...συνάδελφο; Με κοίταξε σαν χαμένος.. _Δεν είσαι συνάδερφος; _Αστυνομικός εννοείς; _Ναι.. _Όχι.. _Δεν υπηρετείς στο....(τάδε)..;; _Όχι _Πολίτης είσαι; _Ναι.. _Και βοήθησες αστυνομικό; _Γιατί; κέρατα έχεις; _Όχι, δεν είπα αυτό, αλά..πολίτης να βοηθήσει αστυνομικό; _Εσύ δεν θα με βοηθούσες; _Μάλλον όχι.. _Παρδόν, πώς είπαταν; Φρικάρισα μια στιγμή, νομίζοντας πως το εννοούσε έτσι όπως ακούγεται, μα με πρόλαβε.. _Είδες πόσοι κοίταζαν εδώ μαζεμένοι; _Είδα, καμιά διακοσαριά.. _Εγώ σου λέω πως ήταν παραπάνω..είδες να κούνησε κανείς απ' αυτούς έστω το δαχτυλάκι του; ...μην απαντάς, θα σου πω εγώ...ΟΧΙ! περίμεναν διακόσια άτομα, διακόσιοι γκοτζάμ άντρες, να ρθει ένα παιδάκι να μπει μπροστά, για να το ακολουθήσουν..κατάλαβες τώρα τι εννοώ με το όχι; _Ναι φίλε μου, τώρα ναι, σε κατάλαβα. Με τον αστυνομικό γίναμε φίλοι, καλοί φίλοι. Τον έλεγαν Αχιλλέα Κ. Θα μου πεις, γιατί δεν γράφεις το επίθετό του. Δεν ξέρω αν θα ήθελε να το γράψω. Δεν ξέρω καν που μένει σήμερα που τον θυμήθηκα. Ούτε αν υπηρετεί ακόμη η πήρε σύνταξη. Του εύχομαι μονάχα, να είναι καλά, όπου κι αν βρίσκεται.. Θα μου πεις, γιατί το έγραψες αυτό τώρα ρε Νικόλα.. Να σου πω το γιατί. Για μένα προσωπικά, υπάρχουν αστυνομικοί σωστοί κι αξιέπαινοι, που έχουν επίγνωση του ρόλου τους και δεν ασχημονούν, όπως υπάρχουν και αστυνομικοί επίορκοι και καθίκια. Δεν τους βάζω όμως όλους σε ένα τσουβάλι, πίστεψέ με..θα ήταν άδικο, και μπορεί να είμαι όλα τα στραβά της γης, μα, άδικος δεν θέλω να είμαι..δεν μου πάει.




Print this post



Related Posts :



16 σχόλια:

Βουλα είπε... Best Blogger Tips

καλημερα Νικο..σε διαβαζω αλλα προτιμω να μη σχολιασω,οχι γιατι δεν συμφωνω,απλα αφηνω να μιλουν αυτοι που ξερουν


Βουλα είπε... Best Blogger Tips

εχω αναδημοσίευση κειμενο σου και φυσικά με το ονομα σου...


AATON είπε... Best Blogger Tips

Καλημέρα Βούλα, και σε ευχαριστώ που με διαβάζεις, θα χαιρόμουν αν σχολίαζες κι όλας, μα δεν επιμένω, το αφήνω στον καθένα σας.
Σε ευχαριστώ πολύ για την αναδημοσίευση που γράφεις, αν και είσαι λακωνική πάντα..

Herzlichen Dank Βούλα,
ich bin wirklich geehrt,
und bewundere dich
fuer die wunderschoenne Gedichte
die Du schreiben kannst..!!


Το χρυσό ΠιΠι είπε... Best Blogger Tips

δεν είναι θέμα εγωισμού που ακόμα τον πληρώνεις Νίκο! είναι θέμα ηθικής, και δικαίου.


AATON είπε... Best Blogger Tips

Νίνα, πας να με κάνεις να νοιώσω καλύτερα;
φιλάκια ..ζιζάνιο :-)


VaD είπε... Best Blogger Tips

Σου τόχω ξαναπει,ρε παλικάρι;
Τρελός παπάς σε βάφτισε!Τον έχεις βρει ποτέ;
Οχι τον αστυνομικο,τον παπά εννοώ:)))
Γειά σου ,ρε μεγάλε...


edelweiss είπε... Best Blogger Tips

Καλησπέρα Νίκο..νομίζω ότι έχει δίκιο το ΠιΠι..:)


AATON είπε... Best Blogger Tips

edelweiss, ίσως να έχει δίκιο.. καλησπέρα σου και σ' ευχαριστώ..

Κάποτε, κάποιοι μου είπαν, Νίκο, καλά αυτά που γράφεις, αλά μερικά είναι μακρόσυρτα, που βαριόμαστε να κάτσουμε να τα διαβάσουμε.
Τους καταλαβαίνω, απλώς, κάποια πράγματα, δεν χωράνε σε δέκα γραμμές..


molemou είπε... Best Blogger Tips

nikola kalimera TELIKA ME EKANES ΠΡΩΙΝΙΑΤΙΚΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΏ ΠΟΥ ΦΤΆΣΑΜΕ Ο ΚΌΣΜΟΣ ΝΑ ΣΚΟΤΏΝΕΤΑΙ ΔΙΠΛΆ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΝΑ ΧΑΖΕΎΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΆΝΟΥΜΕ ΧΑΒΑΛΈ ΈΚΤΟΣ ΚΑΙ ΒΡΕΘΕΊ ΚΆΝΑΣ ΛΕΒΈΝΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΊΣΕΙ ΤΗΝ ΌΛΗ ΚΑΤΆΣΤΑΣΉ,ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΈΛΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΠΟΎΝΕ Η ΜΑΛΆΚΑ Η ΜΠΆΤΣΟ, ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΆ ΜΌΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΕΣ


AATON είπε... Best Blogger Tips

Πάλι καλά Νικόλα, γιατί σε άλλα κράτη, έχει μόνο μαλάκες, που σε βλέπουν να πεθαίνεις και απομακρύνονται τρέχοντας η κοιτάνε αλλού.
Στην Ελλάδα, η ελπίδα ζει ακόμη..


Odiporos είπε... Best Blogger Tips

Και με προυπηρεσία Αστυνομικού Νικόλα... ε; Δεν μας τα έλεγες αυτά από νωρίς;

Πω! Πω! Τι γινόταν και γίνεται στην γειτονιά μας...

Μπράβο πάντως βρε Νικόλα, τίποτα τελικά δεν πάει χαμένο... τίποτα

Καλό απόγευμα


JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε... Best Blogger Tips

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΣΧΕΤΩΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ.ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΔΕΙΞΕΣ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΡΑΞΕΣ ΟΠΩΣ ΕΝΙΩΣΕΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.


everything53 είπε... Best Blogger Tips

Δυστυχώς έχουν υπάρξει αρκετές περιπτώσεις συνανθρώπων μας που ενώ κινδυνεύουν, οι παρευρισκόμενοι προτιμούν να αλλάξουν δρόμο (ή να πάρουν μάτι) παρά να βοηθήσουν.


zamanftou είπε... Best Blogger Tips

Βρέ μεγάλε, δεν έχεις ακούσει την παροιμία "όπου δείς φαΐ κάτσε όπου δείς ξύλο φύγε;"

Πλάκα κάνω, μπράβο ρε Νικόλα, άλλες εποχές τότε και άλλοι ωραίοι άνθρωποι...
Και σήμερα όμως, παρόλο που έχουμε διαφθαρεί, άμα δούμε κάποιον να χρειάζεται βοήθεια, οι περισσότεροι (κάποτε θα ήταν όλοι) σπεύδουμε

Βλέπεις, το φιλότιμο, λέξη που δεν υπάρχει σε καμμία άλλη γλώσσα, είναι στο DNA μας. Και το DNA ακόμα δεν έχουν βρεί τρόπο να το αλλοιώσουν εκ του μακρώθεν! Ή μήπως έχουν και κάνω λάθος;


AATON είπε... Best Blogger Tips

Πιστεύω πως όλοι σας, μα όλοι σας, θα κάνατε το ίδιο, αν όχι παραπάνω..


Dorothea είπε... Best Blogger Tips
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next