18 Νοεμβρίου 2008



10 Ο εχθρός της πατρίδος...(Αληθινή ιστορία)

Λοχία; σε φώναξε να πάς στο εποπτείο ο επόπτης
Καλά πάω, ποιός είναι επόπτης σήμερα; ρώτησα τον δεκανέα.
Ο Λοχαγός..ξέρεις ποιός..ο μαλάκας.
Α! κατάλαβα, έγινε, σε ευχαριστώ Λάμπρο.

Σηκώθηκα, άναψα ένα τσιγάρο, και ξεκίνησα για το εποπτείο προσπαθώντας να μαντέψω τι διάολο με θυμήθηκε ο τρόμπας ο Λοχαγός. Δεν μου άρεσαν παρτίδες με λοχαγούς, και ειδικά μ' αυτόν τον τύπο. Δεν μου άρεσε τίποτε πάνω του. Έμοιαζε σαν φίδι, και συμπεριφερόταν ακριβώς έτσι, κι αλίμονο αν σε δάγκωνε.

Έφτασα κι ανέβηκα τις σκάλες του διοικητηρίου, και μπήκα στο διάδρομο, προχωρώντας για το γραφείο του επόπτη. Πρώτη μου φορά δεν είδα κανέναν απο τη στιγμή που έφτασα.
Σπάνιο, πάντα όλο και κάποιον έβλεπες, κάποιο στρατιώτη να βγαίνει απο κάποιο γραφείο, κάποιον να μπαίνει, αξιωματικοί να βολτάρουν...σήμερα κανείς; χμ! ύποπτον..

Πλησιάζοντας στα δέκα περίπου μέτρα, άρχισα να απορώ ακόμη περισσότερο..
Σαν να άκουγα βογγητά, φωνές, μα δεν μπορούσα να ξεκαθαρίσω τι ακριβώς ήταν, και τάχυνα το βήμα να φτάσω γρηγορότερα εκεί απο όπου ακούγονταν η φασαρία.
Τα αφτιά μου με έφεραν έξω απο την πόρτα του επόπτη. Έστησα αφτί και αφουγκράστηκα, να καταλάβω τι συμβαίνει.. και κατάλαβα περίπου τι συμβαίνει, κάποιοι χτυπιούνται εκεί μέσα..

Χτύπησα βιαστικά την πόρτα, και άκουσα σχεδόν αμέσως την άγρια φωνή του πετρίτη.
Όχι, δεν ήταν πετρίτης το όνομά του. Πετρίτης είναι ένα είδος οχιάς, πιο κοντή απο την συνηθισμένη, ζει σε πετρώδη εδάφη, μα είναι πολύ πιο δηλητηριώδης απο κάθε άλλο φίδι στην Ελλάδα. Σε τίποτε δεν διέφερε ο Λοχαγός απο μια οχιά.

Μόλις μπήκα, πριν ακόμη χαιρετήσω τον μαλάκα, έπιασε το μάτι μου μια σκηνή.. τον είδα να κλωτσάει έναν στρατιώτη, ο οποίος στωικά υπέμενε ...ποιος ξέρει πόση ώρα, πόσες προσβολές και πόσα βασανιστήρια.. Τον κλωτσούσε μπροστά μου, τον χαστούκιζε, τον έφτυνε, τον έβριζε με βρισιές που δύσκολα άντεχε νορμάλ άνθρωπος, δίχως να σταματάει, ξανά και ξανά..τον έβλεπα να τα δέχεται αμίλητος και ανήμπορος ο στρατιώτης, και πόνεσε η ψυχή μου, δεν το άντεχα το θέαμα..ήθελα να κάνω κάτι να σταματήσει το μαρτύριό του..

Προσπαθώντας να αποσπάσω την προσοχή του Λοχαγού, τον ρώτησα, "τι έκανε ο κόπανος κύριε Λοχαγέ;" Μου απάντησε, και ένιωσα το μίσος στη φωνή του. "Αυτό το κάθαρμα; αυτός που βλέπεις λοχία, είναι προδότης της πατρίδας, ένα βδέλυγμα, ένα υποκείμενο που δεν παίρνει όπλο, ένας Γιαχωβάς, που και την οικογένειά του να μπούνε να βιάσουν, δεν θα την υπερασπιστεί, πόσο μάλον την πατρίδα..."

Εγώ τυγχάνει κάτι τέτοιες παπαριές, να τις είχα απο πάντοτε γραμμένες εκεί που πρέπει. Αυτό που με ένοιαζε άμεσα εκείνη τη στιγμή, ήταν να φύγει ο στρατιώτης απο εκεί μέσα το γρηγορότερο. Την λύση μου την έδωσε ο ίδιος ο Λοχαγός.. "Σε κάλεσα εδώ γιατί ξέρεις να χτυπάς. Εσύ δεν είσαι που ξέρει καράτε;" Τι να του έλεγα του κάφρου, ότι δεν είμαι ο Μπρούς λή; "Μάλιστα" του απάντησα. "Τότε μην κάθεσαι καθόλου, χτύπα, σάπισέ τον, να μη μπορεί να πάρει τα πόδια του, βάρα το το τσογλάνι.." άφριζε ο πετρίτης ρίχνοντας μια κλωτσιά ακόμη, χτυπώντας αυτή τη φορά τον στρατιώτη στα αχαμνά, που διπλώθηκε στα δύο, προσπαθώντας να πάρει αναπνοή για κάμποσα λεπτά..

Τότε μου ήρθε η φαεινή ιδέα. Κύριε Λοχαγέ, μετά απο δω, που θα τον πάμε; "Στο πειθαρχείο, και εκεί πάλι ξύλο μέχρι αύριο το πρωί"
Κύριε Λοχαγέ, αν τον περιλάβω εγώ εδώ τώρα, δεν θα μπορούμε να τον μεταφέρουμε στο πειθαρχείο και να περάσει απαρατήρητο. Θα τον κάνω σε κακά χάλια..δεν είναι καλύτερα να τον πάω απο τώρα εκεί, και εκεί να τον σαπίσω στο ξύλο τον τσόγλανο τον προδότη;
"Ναι, πολύ καλή η σκέψη σου Λοχία, να τον πας αμέσως και να τον σαπίσεις, και αύριο, εσύ θα είσαι επικεφαλής συνοδείας κρατουμένου, και θα τον παραδώσεις στην ΕΣΑ στα δικαστήρια στην Αθήνα.."

Μάλιστα, είπα και άρπαξα άγρια και άγαρμπα τον στρατιώτη. Κουνήσου ρε τομάρι, και θα σε κάνω εγώ να παρακαλάς να πάρεις όπλο και με τα πόδια, αλά δεν θα μπορείς..
Μές την τρελή χαρά ο φίδις, ..έλαμπε η σκατόφατσά του απο σαδιστική ηδονή.. Κλείνοντας την πόρτα και βγαίνοντας στο διάδρομο, του είπα του τρομοκρατημένου στρατιώτη ψιθυριστά και βιαστικά, "θα χτυπάω τα χέρια μου, να ακούγεται σαν να χτυπάω εσένα. Κάθε φορά, εσύ κάνε πως πονάς να ακούει ο μαλάκας...άκουσες τι σου λέω; "άκουσα.." απάντησε έντρομος ακόμη, μην ξέροντας τι τον περιμένει μαζί μου.

Χτύπαγα τα χέρια μου εγώ, "Ώχχχχ..." 'εκανε ο δόλιος.. Φτάσαμε μετά απο λίγο στα κρατητήρια. Ένας στρατιώτης που έτυχε να είναι απο το χωριό μου, ο Τάσος, ήταν δεσμοφύλακας.
Τάσο, έλα μαζί μου γρήγορα, του είπα.
"Γιατί ρε Νίκο, τι έγινε;"
Θα σου πω, κλείσε την πόρτα, κάθισε εσύ στην καρέκλα, είπα του "προδότη της πατρίδας".
Ήρθε και έκατσε κι ο Τάσος, περιμένοντας με αγωνία να μάθει. Του εξήγησα τι συνέβαινε και έφριξε. Τον Λοχαγό αυτόν, κανένας δεν τον συμπαθούσε, κι αν γίνει κανένας πόλεμος κάποια μέρα, και τύχει να είναι ακόμη εν ενεργεία, ξέρω πολύ καλά πως δεν θα γυρίσει σπίτι του ζωντανός ποτέ. Μόνο αυτός δεν το ξέρει, όλοι οι άλλοι το ξέρουν.

"Και τι θα γίνει τώρα;" ρώτησε ο Τασούλης.
Θα σου δώσω λεφτά, θα πας στο ΚΨΜ και θα αγοράσεις ότι μπορείς για να έχει να τρώει μέχρι αύριο. Πάρε κάμποσα σάντουιτς, πορτοκαλάδες, πάρε δυο τρία προφιτερόλ, μερικούς καφέδες, τυρόπιτες...πάρε ότι βρεις και φέρ' τα, μόνο μην πεις σε κανέναν για ποιόν είναι. Για σένα πες τους, αν ρωτήσουν που τα πας, και για μένα.

"Έγινε, δώσε μου λεφτά.." Του έδωσα και έφυγε τρέχοντας. Δεν άργησε να γυρίσει, ή μάλλον δεν καταλάβαμε πότε πέρασε η ώρα. Στο διάστημα αυτό, τον ρώτησα μερικά πράγματα, και μου έλεγε.. Τον έλεγαν Αριστείδη και ήταν απο την Σπάρτη. Τον λυπόμουν, ήξερα πως έχει Γολγοθά μπροστά του. Το σκηνικό με τον Λοχαγό, ήταν μια μικρή γεύση απο το τί τον περίμενε απο αύριο στην Αθήνα, στα γραφεία της σχολής Ευελπίδων.

"Φάε" του είπα όταν ήρθε φορτωμένος ο Τάσος, "φάε γιατί δεν ξέρω πότε θα ξαναφάς..
" Έτρωγε και έκλαιγε συνάμα. Ο Τάσος προσπαθούσε να του δώσει κουράγιο, κι εγώ μαζί.
Μα έπρεπε να πάω σιγά σιγά και στη Μοίρα μου πίσω, ήμουν υπαξιωματικός υπηρεσίας.
Τάσο, μην τυχόν έρθει κανένας μέχρι αύριο που θα φύγει για Αθήνα, και τον πειράξει. Εάν έρθει κανένας Λοχαγός ή οποιοσδήποτε άλλος, βρες τρόπο να με ειδοποιήσεις αμέσως, αλλιώς κάηκες, κατάλαβες;
"Μείνε ήσυχος" μου είπε, και τον ήξερα απο παιδί τον Τάσο, ήμουν ήσυχος και χάρηκα που ήταν αυτός εκεί απόψε κι όχι κανένας άλλος τρομαγμένος ψάρακας.

Το πρωί, με κάλεσαν πάλι στο εποπτείο. Μου έδωσαν πιστόλι, γεμιστήρα, χειροπέδες, τα κλειδιά τους, και την εντολή να τον πάω στην σχολή Ευελπίδων με ένα ΑRO, εγώ, ο οδηγός και ακόμη ένας στρατιώτης της επιλογής μου. Πήρα τον Τάσο μαζί μου. Η εντολή ήταν πως, αν μου δραπέτευε, θα περνούσα εγώ στρατοδικείο. Είχα διαταγή να κάνω χρήση του όπλου αν δοκίμαζε να διαφύγει.

Μπαίνοντας στην εθνική για Αθήνα, γύρισα πίσω και του είπα. Άρη, άκουσες τις διαταγές που μου δώσανε, και δεν μπορώ να τις αλλάξω. Δεν θέλω όμως να σε βλέπω με τις χειροπέδες στα χέρια, ούτε να σε βλέπουν άλλοι σαν κατάδικο αλυσοδεμένο. Στο δρόμο θα σταματήσουμε, να φας πάλι κάτι, δεν ξέρω εκεί που θα πας πως θα σου φερθούνε, και πότε θα ξαναφάς. Οπότε θα φας τώρα, εντάξει;

"Λοχία, έχω έναν φόβο και μια αγωνία, που δεν κατεβαίνει τίποτε κάτω τώρα..σε ευχαριστώ όμως για όσα έκανες για μένα, δεν θα τα ξεχάσω ποτέ.." κι άρχισε πάλι να κλαίει. Του έλυσα τις χειροπέδες, παίρνοντας όλο το ρίσκο, και βασισμένος στο λόγο του, πως δεν πρόκειται να κάνει το παραμικρό που θα με έφερνε σε δύσκολη θέση μετά. Κατάφερα όμως να τον πείσω να φάει κάτι σε ένα μικρό ταβερνάκι δίπλα σε ένα μικρό βενζινάδικο έξω απο τη Θήβα.

Όντως ήταν υπόδειγμα, και φιλότιμο παιδί.. Τον παρέδωσα σε κάποιον αξιωματικό..δεν έμαθα ποτέ τι έγινε, και τον θυμάμαι απο τότε συχνά, και κάθε φορά μελαγχολώ..
Μήπως ήταν κάτι που μπορούσα να κάνω και δεν το έκανα; μήπως..!! Αυτή η σκέψη με τρώει ακόμη και σήμερα..

Εύχομαι να είσαι καλά, όπου κι αν είσαι, και σ' όποιον Θεό κι αν πιστεύεις, καλή σου ώρα φίλε Άρη..




Print this post



Related Posts :



10 σχόλια:

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε... Best Blogger Tips

Φίλε, δεν θα 'θελα με τίποτα να ήμουν στη θέση σου... ακόμα και τώρα που αναρωτιέσαι τι να 'γινε εκείνο το παιδί...
με τάραξες πάλι..


hackaday είπε... Best Blogger Tips

Και καλή του όρεξη γιατί οι στρατόκαυλοι σ' αυτές τις περιπτώσεις βγάζουν όλο το μένος τους. Μια πληροφορία σε περίπτωση που σου διαφεύγει. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν ένα παραθυράκι που τους επιτρέπει να πιάσουν όπλο όταν απειλείται η ζωή τους ή οικογένεια τους. Τώρα σε περίπτωση πολέμου, για να δούμε και την άλλη πλευρά, κάποιοι να είναι στο μέτωπο και αυτοί να πουλάνε τρελλίτσα επίσης μου ξενίζει. Πάντως είναι αλήθεια ότι ο στρατός έχει πολλή σαβούρα από αξιωματικούς και υπαξιωματικούς. Την καλησπέρα μου Νικόλα.


Spyros Vlahos είπε... Best Blogger Tips

Τι σχόλιο ν' αφήσω; Αφού ξέρεις ότι είσαι ... μάνα στη διήγηση.
Στο δικό μου στρατόπεδο χτυπούσαν όλο το βράδυ (ο Διοικητής κι ο Υποδιοικητής- ένας από τους 5 βασανιστές που έμειναν στο στράτευμα) τον ανηψιό του Σεφέρη. Ο Σεφέρης λεγόταν Σεφεριάδης αλλά το άλλαξε γιατί (αν ξέρω καλά) η οικογένειά του ήταν αριστεροί. Δεν ειμαι όμως σίγουρος. Ο ανηψιός του ήταν οδηγός και άργησε κάποια ώρα (τά 'πινε σε κάποιο χωριό). Τον έκαναν μαύρο στο ξύλο.


AATON είπε... Best Blogger Tips

Αν κάποιος δεν θέλει να πιάσει όπλο, τον απαλλάσσεις απο την υποχρέωση, και τον βάζεις να υπηρετήσει την πατρίδα με διαφορετικό τρόπο, όπως κάνουν στην Γερμανία με το Zivieldienst.
Δεν τον δέρνεις, δεν τον βασανίζεις ούτε τον φυλακίζεις.
Η εποχή των διωγμών πέρασε, το ίδιο και της ιεράς εξέτασης ή της χούντας.
Δεν γίνεσαι πατριώτης, γεννιέσαι. Και κάποιες φορές, μπορεί λόγω των περιστάσεων κάποιος που το παίζει πολύ πατριώτης, να γίνει Εφιάλτης.
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε.


molemou είπε... Best Blogger Tips

kalispera.FILE EISAI MEGALI KARDIA DEN BORO NA PO TIPOTA ALO. EISAI KARDIA ME KARIDIA


AATON είπε... Best Blogger Tips

Πάς να με κάνεις να κοκκινίσω, μα ευτυχώς γυφτοφέρνω και ..δεν φαίνεται.
Να 'σαι πάντα καλά..


VaD είπε... Best Blogger Tips

Ρε συ Νίκο,πες μας ποιά εποχή!Πάντως και μετά τη χούντα γίνονταν αυτά,στην Κόρινθο το '76 μας βάζανε να υπογράφουμε:Αποκηρύσσω τον κομμουνισμόν και τας παραφυάδας του!


AATON είπε... Best Blogger Tips

VaD, το 1982.
Εμένα προσωπικά, με πέρασαν πειθαρχικό, γιατί λέει, "συζούσα με γυνή αμφιβόλου ηθικής και πεποιθήσεων." Ήταν βλέπεις Αγγλίδα, χωρισμένη και με παιδί.
Αν στην Ελλάδα ήταν ΟΛΟΙ:
σωστοί πολιτικοί
σωστοί στρατιωτικοί
σωστοί δάσκαλοι
σωστοί πολίτες..

θα μεγαλουργούσαμε. Βλέπεις με την μειοψηφία, δεν μπορείς να κάνεις πολλά.


suspiria είπε... Best Blogger Tips

τον έδερνε επειδή ήταν Ιαχωβάς; δεν το 'πιασα.


AATON είπε... Best Blogger Tips

suspiria, καλά το έπιασες, ακριβώς γι αυτό.


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next