19 Νοεμβρίου 2008



8 Κωλόφαρδοι τραγουδιστές..

Τραγουδούσα σε ένα μαγαζί στη Θεσσαλονίκη κάποτε. Το μαγαζί γεμάτο, πεντακόσια καθίσματα και σχεδόν όλα πιασμένα. Κοντά στην δεξιά κολόνα είχε μείνει ένα τραπέζι θυμάμαι άδειο ακόμη για τέσσερα άτομα. Ξαφνικά, πάθαμε όλοι πλάκα, κι όταν λέω όλοι, εννοώ όλοι. Προσωπικό και θαμώνες. Μπήκε στο μαγαζί μια θεά, ένα "αγγελάκι", μια κοπέλα τόσο όμορφη, που δεν θυμάμαι να ξαναείδα τέτοια ομορφιά ποτέ μου απο τότε. Μέχρι και ο μάγειρας βγήκε απο την κουζίνα και τη χάζευε. Το αφεντικό, που σχεδόν πάντα ήταν στο γραφείο του μέσα, μόλις του το είπαν και την είδε, δεν ξεκόλλησε απο την "μάρκα". Οι πελάτες οι μισοί, άρχισαν να γυρνάνε τις καρέκλες τους απο την άλλη μεριά, για να την βλέπουν. Μαζί της όμως η μικρή, είχε για παρέα το άκρως αντίθετό της. Μια ηλικιωμένη, τεράστια, κι όταν λέω τεράστια το εννοώ επίσης. Δεν είμαι κανένας αδύνατος ρε παιδιά, κι ούτε έχω κόμπλεξ με την εμφάνιση του άλλου ή την δική μου, μα η μπάμπω ήταν σαν τετράφυλλη ντουλάπα. Χρειάστηκε δυό καρέκλες μαζί για να καθίσει. Εγώ έκανα φιλότιμες προσπάθειες να μην κοιτάζω την πιτσιρίκα, προσπαθώντας να μην ξεχάσω τα τραγούδια που έλεγα.. Κάποια στιγμή τελείωσα και κατέβηκα, ξέροντας πως κανένας δεν πρόσεξε αν τραγουδάω ή όχι. Εκείνη την ώρα, και να έφευγε η ορχήστρα απο το πατάρι, λίγοι θα το παίρνανε είδηση. Και τότε έρχεται ο σερβιτόρος ο Γιώργος, και μου λέει με μνησικακία.. "Άντε Ράμμο, πάλι σου 'φεξε. Η πιτσιρίκα ζήτησε να πάς στο τραπέζι της να σε κεράσει, κωλόφαρδε, πάλι θα φάς καλά.." Να φάω καλά; Δεν κατάλαβα, με πέρασε για κανίβαλο; δεν τρώω γκόμενες ρε πανύβλακα.. Πήγα, και θυμάμαι πολύ καλά το πόσο όμορφη ήταν. Τσουγκρίσαμε τα ποτήρια, γειά σας, γειά μας..και... ΤΕΛΟΣ ΜΕΡΟΥΣ 1ου. ΑΡΧΗ ΜΕΡΟΥΣ 2ου. Άνοιξα τα μάτια μου, έχοντας στα αυτιά μου έναν ενοχλητικό θόρυβο απο δισκοπρίονο. Ένα ροχαλητό, που μου θύμιζε σκύλο του Αγίου Βερνάρδου στις Άλπεις. Εκείνα ροχαλίζουν τόσο βαριά. Κοιτάζω με περιέργεια πάνω, βλέπω το ταβάνι, τη λάμπα...άγνωστο το δωμάτιο ρε παιδιά..σαν νοσοκομείο έμοιαζε. Το δισκοπρίονο δίπλα συνεχίζει ασταμάτητα. Με έπιασε κρύος ιδρώτας.."Πού είμαι ρε ο μαλάκας;;;" Κοιτάζω διστακτικά και σιγά σιγά δίπλα, και μένω κόκαλο!!! Η ντουλάπα είναι ξαπλωμένη δίπλα μου, με την πλάτη γυρισμένη, ολόκληρο βουνό..Κάνω μιά και σηκώνω με τα χέρια το πάπλωμα, και κοιτάζω απο κάτω...μισόγυμνος, με το εσσώρουχο μονάχα..ΦΤΟΥ!! Τι έγιναν τα ρούχα μου; ποιός με ξέντυσε; πώς ήρθα εδώ; ποιός με έφερε; ..Να τα ρούχα μου, πάνω στην καρέκλα πιο δίπλα, διπλωμένα επιμελώς.. Βγάζω σιγάααααα σιγά το ένα πόδι απο τα στρώματα, το πατάω κάτω ανάλαφρα σαν αερικό μην κάνω θόρυβο και ξυπνήσουν τα Άγραφα, βγάζω σιγά σιγά και το δεύτερο, ευχαριστώντας το Θεό που τα έκανε όλα με σοφία...φαντάζεστε να είχα ακόμα πέντ' έξι πόδια; ακόμη θα έβγαινα.. Σηκώθηκα πατώντας στις μύτες σαν μπαλαρίνα, πήρα το παντελόνι μου και κοίταξα στις τσέπες..δεν έλειπε απολύτως τίποτε..έλα νινί στον τόπο σου, άλο και τούτο..Σας ορκίζομαι, δεν θυμόμουν απολύτως τίποτε.. Έλειπε το κομάτι απο χτές μέχρι τώρα μέσα απο το μυαλό μου. Εκείνη τη στιγμή, κουνήθηκε το όρος Σινά, και αποφάσισα να την κάνω πρίν με καταλάβει.. Πήρα ρούχα, κάλτσες και παπούτσια στο χέρι, και σιγάααα σιγά και πάλι, άρχισα να στρίβω το πόμολο της πόρτας. Τα κατάφερα ο γάτος, δεν ακούστηκε το παραμικρό. Την έκλεισα πάλι με την ψυχή στα δόντια, και άρχισα να ντύνομαι βιαστικά εκεί, επι τοπου. Με το που φόρεσα και την δεύτερη κάλτσα, πάω να βάλω το πουκάμισσο και άξαφνα ανοίγει μια διπλανή πόρτα, και βγαίνει μια κυράτσα να πάει ...στα τσακίδια..ξέρω γω που ήθελε να πάει χαραματιάτικα το φάντασμα; Μόλις με είδε μπροστά της, με τις κάλτσες και το σώβρακο, να προσπαθώ να βάλω τα μανίκια του πουκαμίσου μου, μάλον με πέρασε για άγγελο που ήρθε να την πάρει για "άτα", και άρχισε να σκούζει σαν υστερικιά..."ΑΝΩΜΑΛΕ....ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑ....ΒΙΑΣΤΗΣΣΣΣ..." Και να με έχεις εμένα να πασχίζω να ντυθώ απο τη μιά, και απο την άλλη να της λέω "σκάσε κλώσα, θα ξυπνήσεις την ντουλάπα μωρή.." Στο τέλος, άρχισαν να ακούγονται φωνές και πόρτες που ανοίγουν απο πάνω, πήρα τα υπόλοιπα ρούχα μου και άρχισα να κατεβαίνω σαν κυνηγημένος τις σκάλες, προσπαθώντας να ντυθώ τρέχοντας εν κινήσει βρίζοντας την κωλοφαρδία μου.. Στην εξόπορτα της πολυκατοικίας, είχα φορέσει και τα παπούτσια μου, βγήκα έξω και όπου φύγει φύγει απο το άντρο της αρκούδας.. Το βράδυ στο μαγαζί, ήμουν το επίκεντρο του θαυμασμού. Ά ρε τυχερέ, με την Θεά έ; καλά, θα γίνω κι εγώ τραγουδιστής, έλεγε και ξανάλεγε ο Γιωργάκης ο σερβιτόρος. Εγώ πάλι, παρίστανα τον κούλ..έλα μωρέ, πως κάνετε έτσι, ένα ποτό ήπια με την κοπέλα και το κάνατε ζήτημα.. Τι να τους έλεγα, την αλήθεια; πως ξύπνησα το πρωϊ δίπλα στην ντουλάπα και πως δεν θυμάμαι απολύτως τίποτε μετά το "στην υγειά μας" το προηγούμενο βράδυ, και ότι απο Θεές και νεράϊδες δεν είχα ιδέα; Κάποια στιγμή, ρώτησα τον Γιώργο. Ρε σύ; Τι Ράμμο; Φοβάσαι τις αρκούδες; Όχι.. Είδες ποτέ σου αρκούδα ρε μαλάκα; Όχι.. Ε τότε τι όχι μου τσαμπουνάς ρε ατρόμητε; Γιατί, εσυ είδες; Αμέ.. Πού; Στο κρεββάτι μου Γιώργο... Καλά ναι, εντάξει, και τις φοβάσαι; Αν τις φοβάμαι λέει...ειδικά τις γριές αρκούδες Γιώργο, είναι απρόβλεπτες..




Print this post



Related Posts :



8 σχόλια:

Το χρυσό ΠιΠι είπε... Best Blogger Tips

αυτό και αν ήταν στιγμιαίο λάθος! χαχαχαχαχαχα.


molemou είπε... Best Blogger Tips

efages kala .mono pou parafouskoses.pies mia kola kai ola pernane .etsi kai alios den katalaves kai tipota.KALIMERA SE OLOUS


παλαλός είπε... Best Blogger Tips

ΥΠΕΡΟΧΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ!!!!ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΝΙΚΟΛΑ!!!


AATON είπε... Best Blogger Tips

Χαίρομαι που σας βλέπω.
Για να έφαγα απο και κλείεται..δεν την έχω την "προσωπικότητα" αλογίσια.
Νορμάλ άνθρωπος.


Odiporos είπε... Best Blogger Tips

Υπάρχει ένα κενό μεταξύ του 1ου και του 2ου μέρους... Αλήθεια τι έγινε;


AATON είπε... Best Blogger Tips

Τι έγινε; Μα ακριβώς αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ ακόμη, μετά απο τόσα χρόνια..
Δεν θυμάμαι απολύτως τίποτε φίλε μου, αυτό έγινε.
Απο το σημείο που τσούγκρισα το ποτήρι μου μαζί τους, μέχρι που άνοιξα τα μάτια μου το άλλο πρωί, δεν θυμάμαι τίποτε. Έμεινε ένα κενό, σβησμένο παντελώς μέχρι σήμερα απο την μνήμη μου.


hackaday είπε... Best Blogger Tips

Πίκρα φίλε. Μάλλον σου έριξαν ροχιπνόλ. Είναι χάπι που το χρησιμοποιούν βιαστές για να μη γίνονται αντιληπτοί. Η δράση του; Σε κάνει να λειτουργείς σε ένα αυτοτελές περιβάλλον που μετά την επίδραση του δε θυμάσαι πολλά και ενδίδεις με τη θέληση σου. Η πιτσιρίκα ή δόλωμα για το μαμούθ ήτανε ή κάτι της έκανες παλιότερα και δεν το θυμάσαι και σ' εκδικήθηκε. Αφού πάλεψες κει με τον King Kong σου βγάζω το καπέλο.


AATON είπε... Best Blogger Tips

Δεν την είχα ξαναδεί, δεν ξεχνιέται σου λέω. Μάλον το πρώτο που είπες..
Ρε συ; λές να με βίασαν; εχεχεχεχε...πλάκα έχει..
και νόμιζα πως η αποστροφή μου για τον κίνκ κόνκ ήταν υποσυνείδητη..χμ, χμ χμ!


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next