19 Αυγούστου 2008



2 Φοβάμαι φίλε..

Βλέπω τις ειδήσεις και με πιάνει πανικός. Δεν υπάρχει ούτε ένα σημείο στον πλανήτη, που να μην είναι ταραγμένο. Ηρεμία και ησυχία πουθενά. Ανασφάλεια παντού, οικονομική κρίση επίσης παντού.. Ανεργία σε επίπεδα τρόμου, και που οι κυβερνήσεις κάθε κράτους με πλαστά στοιχεία καλύπτουν και δεν παραδέχονται, παριστάνοντας τις τάχα πλούσιες.. Η μεσαία τάξη εξαφανίζεται, και όχι πλέον αργά, μα, γοργά και σταθερά.. Οι δύο εναπομείνασες τάξεις, των φτωχών και των πλουσίων, απομακρύνονται τραγικά μεταξύ τους, αφήνοντας ανάμεσά τους ένα χάσμα που δεν καλύπτεται πλέον. Οι φτωχοί φτωχότεροι, οι πλούσιοι...είδομεν ..ως πότε θα είναι πλούσιοι.. μόνο οι δισεκατομμυριούχοι γίνονται δισεκατομμυριότεροι.. Όπου δεν υπάρχει πόλεμος, κρέμεται απο ψηλά το φάντασμά του, κι όπου ήδη υπάρχει, όλεθρος και καταστροφή. Η εγκληματικότητα σε ποσοστά ρεκόρ ανά τον κόσμο. Πουθενά κανένας δεν νοιώθει ασφαλής, ο φόβος κυριεύει τους ανθρώπους, φόβος απο τα πάντα.. Φόβος για το αύριο, το σήμερα, το τώρα.. Φοβάται μήν χάσει ότι έχει και δεν έχει απο τη μια μέρα στην άλλη.. Φοβάται πως ότι τρώει, τον τρώει, κι ότι πίνει τον πίνει.. Φοβάται να αναπνεύσει.. Φοβάται τον καρκίνο.. Φοβάται το ΕΙΤΖ Φοβάται την ανεργία Φοβάται τρίτο παγκόσμιο.. Φοβάται την πείνα, τη φτώχεια και την ανέχεια.. Φοβάται το γάμο, λόγω διαζυγίων, λόγω απιστίας και ανασφάλειας.. Φοβάται να κάνει παιδιά λόγω οικονομικών προβλημάτων.. Φοβάται να κυκλοφορεί.. Φοβάται να κοιμηθεί, και σπάνια χορταίνει ύπνο, πολύ πιο σπάνια κοιμάται ανέμελα.. Πείτε μου ποιός δεν φοβάται κάτι απο όσα λέω..αν όχι τα περισσότερα; Βλέπω τους φτωχούς να εξαγριώνονται, μοιάζει με καζάνι που βράζει έχοντάς το ερμητικά κλειστό...κάποια μέρα θα εκραγεί, είναι αναπόφευκτο.. Δεν μπορείς να βλέπεις απαθής την ανθρώπινη συμφορά, κι απο την άλλη να υπάρχουν άνθρωποι, που, για παράδειγμα, είχαν την τύχη να γεννηθούν σε γή πλούσια απο πετρέλαιο, και να 'χουν τόσο χρήμα, που να μην ξέρουν πως να το σπαταλήσουν, αγοράζοντας εκατόν πενήντα υπερπολυτελή αυτοκίνητα, ζώντας σε παλάτια εκατό δωματίων, ενώ άλλοι χάνουν λόγω ανεργίας το μοναδικό τους σπίτι, κι άλλοι πάλι, να ζούν κάτω απο γέφυρες πεθαίνοντας το χειμώνα απ' την πείνα και το κρύο, άλλοι ξαπλωμένοι σε πεζοδρόμια, και τυλιγμένοι με εφημερίδες για να ζεσταθούν, μαζεύοντας γόπες και τρώγοντας αποφάγια απο σκουπιδοτενεκέδες.. Αυτά βλέπω, και με τρομάζουν, έρχονται καιροί πολύ δύσκολοι.. πολύ πιο δύσκολοι απο την κατάρα του ,40.. αλήθεια σου λέω, φοβάμαι φίλε..




Print this post



Related Posts :



2 σχόλια:

Spyros Vlahos είπε... Best Blogger Tips

Μια συνιστώσα του πανικού είναι κι η τηλεόραση.
Τα νέα αρχίζουν με μια αγωνιώδη, επιβλητική μουσική, ξέρεις τι θα επακολουθήσει.
Ο Μπαλζάκ έλεγε ότι "τα καλά συναισθήματα δεν κάνουν καλή λογουεχνία".
Η συμφορά κάνει καλές ειδήσεις. Αποκλείεται να μη συμβαίνουν και καλά πράγματα σ' αυτόν τον πλανήτη!


MOLEMOU είπε... Best Blogger Tips

NIKOLA OSA KAI NA KANOUNE KAI NA KANOUME ENA SPITI 8A PAROUME MAZI MAS -TON TAFO 1X1:50 TA UPOLEIPA EDO 8A MINOUNE


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next