18 Αυγούστου 2008



1 Χάνιμπαλ άντε πόρτας..

Συναγερμός σήμανε στο στρατόπεδο. Ο Αννίβας προ των πυλών.. Μαζευτήκαμε όλοι όσοι ήμασταν έξω, άλλοι σπίτια τους άλλοι βόλτα, και τρέξαμε να πιάσουμε τις πολεμίστρες. Τι έγινε ρε παιδιά και μας καλέσανε μέσα νυχτιάτικα κακήν κακώς; Είδαν ύποπτες κινήσεις έξω απο το φράχτη, δίπλα στις αποθήκες οπλισμού, ο σκοπός φώναξε "στα όπλα, συναγερμός"και ξεσηκώθηκαν οι πάντες. Έ, ρε και να είδε τίποτε φαντάσματα και να μας κουβάλησαν δίχως λόγο, θα του πιώ το αίμα του ψάρακα. Ρε σείς; εγώ με τη δικιά μου ήμασταν στα κόλπα ...ξέρετε, και μας κόψανε πάνω στο καλό ρε..είπε ξαφνικά ο Γιάννης απο την Αλεξανδρούπολη Είδες; μετά σου λένε οι γυναίκες των στρατιωτικών κουνάνε την αχλαδιά..με τέτοια γυμνάσια που τραβάνε μαζί μας πως να μην την κουνήσουν, μωρέ αχλάδι δεν θα μείνει.. "Κόψε ρε τις μαλακίες" είπε φανερά ενοχλημένος και ανήσυχος, "και πάμε να δούμε τι θέλουνε.." Πάρτε εσείς οι δυό απο δύο άντρες, μας είπε ο Ταγματάρχης διοικητής μας, και πηγαίνετε ενέδρα. Ο χώρος που εθεάθησαν οι πράκτορες, είναι στην δική μας ευθύνη, στα πυρομαχικά της Νοτιοανατολικής πλευράς, στην σκοπιά δεκατρία. Την ονομάζαμε αποφράδα, λόγω του αριθμού δεκατρία, μα πολλοί στρατιώτες παρακαλούσαν να αποφύγουν υπηρεσία σ' αυτήν ειδικά τη σκοπιά. Βλέπανε λέει φαντάσματα. Όσες φορές πήγαμε φυσικά και καθήσαμε για ώρα μαζί τους, δεν εμφανίστηκε κανένα φάντασμα. Μόλις έμεναν όμως μόνοι, μετά απο λίγο, τσούπ...νάτο.. Είχαν φαίνεται προτίμηση στους μοναχικούς σκοπούς, δεν άντεχαν την παρουσία και ενός δεύτερου...μαλακίες δηλαδή! Πήρα εγώ με τον Γιάννη απο δύο στρατιώτες, μας έδωσαν τελαμώνες με σφαίρες, σε περίπτωση που χρειαστεί να ανταλλάξουμε πυρά με "τον εχθρό" και τις οποίες θα δίναμε "μόνο τότε" στους στρατιώτες, μη γίνει αλλιώς κανένα πατιρντί και σκοτωθούμε αναμεταξύ μας. Φτάσαμε στην περίμετρο της σκοπιάς. Ο σκοπός δε φαινόταν, δεν ξέραμε ότι ήταν ξαπλωμένος χάμω, παρατηρούσε μισοχεσμένος απο φόβο τα πέριξ. Σκοπός!! Διατάξτε!! Πού είσαι ρε και δε σε βλέπουμε; Ποιός είναι; Άλτ τις εί! ...Άντε πάλι τα ίδια.. Κόψε ρε τα τυπικά και σήκω επάνω! ο επιλοχίας είμαι. Σηκώθηκε σαν χελώνα, πρώτα φάνηκε το κράνος και μετά τρείς μήνες ο ίδιος. Εσύ φώναξες συναγερμός, στα όπλα; Μάλιστα! Για πες μου τι είδες, πότε και δείξε μου πού το είδες; Να εκεί, είναι κάποιος που..είναι εκεί..και έδειχνε έντρομος σε μια κατεύθυνση, που μέσα στο σκοτάδι δεν ήταν δυνατόν να δεί κανείς μας καθαρά τι διάολο ήταν. Κάτσε εσύ εδώ κι εμείς θα πάμε να δούμε.. Επιλοχία, προσέχετε, μην είναι τίποτε κλέφτες που θέλουν να πάρουν όπλα και είναι οπλισμένοι.. Καλά, θα προσέχουμε, του απάντησα, ενώ αναρωτιόμουν αν ανησυχούσε για μας η για κείνον που φεύγαμε και τον αφήναμε πάλι μόνο του. Το καλοσκέφτηκα και είπα σε έναν απο τους δύο στρατιώτες που είχα μαζί μου, να μείνει μαζί του να του κάνει παρέα, γιατί τον έκοψα πως ήταν αρκετά τρομαγμένος. Φτάσαμε αρκετά κοντά στο σημείο που μας έδειχνε. Ξαπλωμένοι μπρούμυτα στα χορτάρια, έρποντας προσπαθούσαμε να φτάσουμε όσο πιο κοντά γινόταν. Νίκο, δε βλέπω τίποτε ρε σύ, το σκοτάδι είναι πίσσα, να στείλουμε κανέναν για ανίχνευση; είπε ο Γιάννης. Ποιόν να στείλουμε ρε Γιάννη; Και οι τρείς τους νέοι είναι..εμείς θα πάμε, αυτοί θα φυλάνε μετόπισθεν. Πάνε εσύ, πιο παλιός είσαι και ξναβγήκες ενέδρα.. Χμ! ...καλά, πάω, θα γυρίσω σε λίγο.. Πρόσεχε έ; Καλά..και ξεκίνησα έρποντας μέσα στο σκοτάδι, προς τα εκεί που έπρεπε να είναι ο εχθρός ντεμέκ. Είχα φτάσει τα πενήντα μέτρα περίπου, ώσπου ξαφνικά τον είδα..έμοιαζε με κάποιον που σηκώνεται όρθιος, μετά σε κλάσματα δευτερολέπτου ξανακαθόταν κάτω και δεν φαινότανε, και πάλι μετά απο λίγο η ίδια κίνηση..σηκωνόταν-φαινόταν, καθόταν-χανόταν. Προσπάθησα να πλησιάσω ακόμη πιο κοντά, να μπορέσω να διακρίνω ποιός είναι και τι κάνει εκεί στο συρματόπλεγμα δίπλα στα δέντρα..σύρθηκα κι άλλο, προσπαθώντας να μην κάνω θόρυβο, σαν νυφίτσα και προσέχοντας μην σπάω κλαράκια που θα με πρόδιδαν, ή με το όπλο να μην κάνω κάποιο θόρυβο ενώ το κράταγα μπρός μου στον αέρα, ώσπου έφτασα σε απόσταση αναπνοής απο τον καριόλη που μας χάλασε το βράδυ. Έμεινα να κοιτάζω, ανοίγοντας όσο μπορώ τα μάτια μου και προσπαθώντας να διακρίνω όσες πιο πολλές λεπτομέρειες μπορούσα απο τον "εχθρό". Ήταν κοντός κάπως, λεπτός, με μικρά στριφτά ...κέρατα...τι πώς πού; κέρατα; τι είναι ρε; Πλησίασα ακόμη μέχρι που το κράνος μου ακούμπησε στο συρματόπλεγμα..η κατσίκα του μπάρμπα Θανάση..να ο εχθρός.. Έβαλα το κεφάλι μου κάτω, μην ξέροντας αν έπρεπε να γελάσω ή να αρχίσω να ρίχνω μπινελίκια όποιον δώ μπροστά μου, η να καθαρίσω την βρωμοκατσίκα που αμέριμνη έτρωγε μπρός μου, ρίχνοντάς μου κάπου κάπου μια ματιά εντελώς αδιάφορα, προσπαθώντας να φτάσει τα ψηλά κλαριά να φάει τα φύλλα τους, κι έτσι σηκωνόταν στα δυό της πόδια και ξανάπεφτε μόλις τσάκωνε μερικά. Σηκώθηκα και πήρα το μονοπάτι για το γυρισμό εκεί που ήταν ξαπλωμένοι οι άλλοι, κάνοντας στρατηγηκά σχέδια και αναλύοντας θεωρίες για εξωγήϊνους. Τι έγινε ρε Νίκο; τον είδες; είδες κανέναν; Ναί, τον είδα, τρώει Τι κάνει; Τρώει ρε Γιάννη Τι τρώει; καλά, ποιός είναι; Τρώει βραδινό, έλα, μαζέψτε τα και πάμε να φύγουμε, βαρέθηκα με τις μαλακίες αυτές.. Θα μας πείς ρε συ η θα μας σκάσεις; τι είδες; Κατσίκα είναι ρε Γιάννη, η κατσίκα του μπάρμπα Θανάση, αυτός που μας χερετάει πάντα όταν πάμε για βολή; Ναί; Ε, αυτουνού είναι..την έδεσε σε ένα δέντρο, και η κατσίκα σηκωνόταν όρθια να πιάσει κανένα κλαδί να φάει, και αυτό ήταν όλο.. Πάω να τον σκίσω τον σκοπό, είπε αγριεμένος ο Γιάννης.. Άστον, δεν φταίει αυτός, τη δουλειά του έκανε Ποιά δουλειά του ρε ο χέστης, που αντί κατσίκι είδε σαμποτέρ; Έλα, άσε τα χέστης, γιατί κι εσύ κόλωσες να έρθεις μαζί μου, μόνο με έστειλες. Άσε που για να μπορέσω να καταλάβω κι εγώ ότι δεν ήταν άνθρωπος, έπρεπε να κολήσω τη μούρη μου στο συρματόπλεγμα, δεν την ξεχώριζες με τίποτε αν δεν έφτανες δίπλα της.. Εγώ λέω να μην τον ξαναβάλουμε σ' αυτήν τη σκοπιά να φυλλάξει Κι εγώ Γιάννη, λέω να πούμε τον μπάρμπα Θανάση να μην ξαναδέσει την κατσίκα του κοντά στο συρματόπλεγμα..




Print this post



Related Posts :



1 σχόλια:

MOLEMOU είπε... Best Blogger Tips

TELIKA TON EIPATE TON KYR 8ANASH NA PARI THN KATSIKA TOU APO EKEI H THN KANATE ME PATATES STO FOURNO


Δημοσίευση σχολίου

Πες πως δεν έχεις χρόνο να σχολιάσεις.. να 'χεις πάρει όμως σοβαρό ύφος, καλά;

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Next Next Next